Bird on a Wire (1990)

Matige film waarin een man die al jaren onder een andere naam schuil gaat, wordt herkent door een ex-vriendin. Een vrij typische actie-komedie met een mager verhaaltje dat ook nogal eens in de herhaling valt. Hier en daar wel vermakelijk en de regenwoud-set tijdens de finale ziet er prachtig uit. Mel Gibson en Goldie Hawn vormen een prima paar, maar hier had meer in gezeten.

Kiss your ass goodbye. We got no wheels, and we're coming down!

Deze film van John Badham blijft gewoon leuk om naar te kijken...

Het verhaal is in orde en er zit lekker veel vaart in, ook de typische 90 jaren sfeer/aankleding die aanwezig was/is is iets wat deze films nog steeds leuk maakt om naar te kijken...

Mel Gibson en Goldie Hawn zijn ook lekker op dreef in deze film en de overige cast vult het allemaal prima aan...

En het nummer op het einde is en blijft een cool nummer

The Neville Brothers - Brother's Keeper (1990) - MusicMeter.nl

Dit is nou nog eens een standaard filmpje uit de jaren '90. Naast de standaard geluidseffecten van het schieten en slaan, zoals je dat ook in elke aflevering van de A-team had, had je ook nog het standaard achtervolgen en het standaard romance stukje in ongeveer het midden van de film. En een romance was in die tijd nog altijd een mannetje en een vrouwtje. De FBI waren zoals gewoonlijk corrupt en de kappers waren homofiel. Ja ja, die goede oude tijd, LOL

Niets bijzonders dus, gewoon een beetje jeugdsentiment ophalen.

Oei! Fijne jeugdherinnering, het fenomeen dat je zaterdags naar de videotheek ging om een leuke film uit te zoeken voor de avond. En het liefst een film die gewaardeerd kon worden door het hele gezin. En wat was Bird On A Wire destijds een leuke en vermakelijke film, het kibbelende stel, de vlotte actie en humor. En wat kon Goldie Hawn goed gillen. Ja... kon...en was...

Rommelig gaat de film van start met de introductie van de verschillende partijen. Daarna valt vooral Gibson op als stuitend uitbundig en druk, vooral in de garage fase. Gek is op zich het verhaal niet met het getuigen bescherming programma, het volk die hem nog zoeken, en de herkenning door iemand van vroeger. Sterk is het laatste natuurlijk wel. Maar goed...

Wat vooral opvalt is de zogenaamde vlotte mix van actie en vooral humor die niet meer echt aanslaat en verouderd lijkt, op een paar momenten na die nog wel grappig zijn. Sommige dingen zijn net even 'to much' en waren in de jaren '90 grappig maar missen nu hun effect. De aardig eindstrijd in de dierentuin en de verschijning van Joan Severance doet nog goed. Te weinig is het wel en Bird On A Wire duikelt dan ook pijnlijke naar beneden van zijn sokkel genaamd jeugdsentiment.

Bird on a Wire is een repetitieve film met een flinterdun verhaallijntje. Weinig spannend en soms wat saai.

Eigenlijk is het wel verrassend dat ik Bird on a Wire nu pas zie, vooral omdat ik de jaren negentig bijna alle films op video kocht die ik tegenkwam, en ik met Lethal Weapon en Braveheart ook nog eens behoorlijk van de gekke Mel was. Nog steeds wel hoor, die liefde gaat nooit helemaal over.

Ook aardig om weer eens een John Badham film te zien. Mijn vijfde pas, al voelt het als meer met zo'n household name. Ik vind het wel bijzonder dat deze film zoveel heeft opgebracht (hij staat nog steeds in de Adjusted Box Office lijst), want heel bijzonder is het niet. Ze lijken er wel plezier in te hebben, de chemie is prima, en af en toe komt er wat actie die wel te pruimen is. Early Hans Zimmer score voor de filmmuziek afficionados.....

Maar het is een beetje nineties meh. Wel leuk om Joan Severance te herontdekken, die bracht mijn puberhoofd best op hol toen ik Payback (1995) op TV zag. Goldie Hawn deed het nooit zo voor mij (Death Becomes Her vind ik wel leuk)), en dat verandert hier helaas niet.

Doe mij Capra's It Happened One Night (1934) nog maar een keer.

2,5*

Mocht je nog een poging willen wagen:

Foul Play vind je misschien ook / toch wel leuk.

Te zien op Prime Video.