The Invisible Man (1933)

Redelijke film over een wetenschapper die door een mislukt experiment onzichtbaar wordt. Een prima verhaal, maar hier en daar doet de film toch echt wat gedateerd aan (de pogingen om de onzichtbare man te vangen zijn nogal lachwekkend). De special effects zijn zeker vermakelijk om te zien. Een bijzondere debuutrol van Claude Rains (die eigenlijk niet te zien is), en twee leuke bijrollen van de altijd betrouwbare Henry Travers en Una O'Connor. Net geen 3.5 sterren.

Toch een klassieker. Voor zo'n oude film is het toch fantastisch hoe ze die speciale effecten hebben verwezenlijkt. Toegegeven. Het acteren is een beetje houterig en overdreven. Het leek soms Comedy Capers wel. Het hysterisch gegil van de eigenares van de herberg was gewoonweg hilarisch. En echt horror kan je het ook niet noemen. Ben ervan overtuigd dat het onwaarschijnlijk eng en spannend was voor het publiek toen in de tijd

3.5*

Die zonnebril... Zo verliefd op die zonnebril.

The Invisible Man is een enorm fascinerend werk. De special effects zijn bewonderenswaardig te noemen. Heel de film lang is een feest voor het oog. Met plezier zat ik te staren en mezelf aan het afvragen hoe ze in hemelsnaam al die effecten hebben kunnen realiseren. Claude Rains is fenomenaal. Hij is grappig, krankzinnig en enorm overtuigend. Ook dikke pluim aan Una O'Connor die me tijdens haar scènes hardop deed lachen. Ik hou van dit soort acteerwerk en ik vond het niks dan charmevol.

Dit is tot nu toe mijn favoriet van de Universal Monster Movies.

4*

"An invisible man can rule the world. Nobody will see him come, nobody will see him go. He can hear every secret. He can rob, rape and kill!”

Dit is voor mij wederom een film compleet uit mijn comfort zone. Ik ben niet zo'n groot fan van films ouder dan de jaren zeventig, en daar heb ik zelfs al wel eens moeite mee. Het zal wel een leeftijdsding zijn maar, ik kan er nooit zoveel mee. Toch was ik wel eens onder de indruk, aangezien ze in die tijd nog geen CGI gebruikten maar, de film wel leuke special effects kent, en dan ben ik toch vaan wel onder de indruk omdat ik dan ga nadenken: hoe deden ze dat? Maar, langzamerhand dat de film door gaat kon het me wel steeds minder interesseren, ik weet niet. Het kon me toch eigenlijk niet echt héél erg boeien.

Maar, wat ik al zei. Het begin is wel heel vermakelijk en ik vond de film toch nog best sfeervol. Een leuke opening maar, je zit eigenlijk met genoeg vragen. Wie is The Invisible Man? Hoe is hij zo ontstaan? En wat is hij van plan? Gelukkig weet Whale je dat in verloop van de film wel te vertellen, en op een leuke maar theatrale manier vertelt hij heel rustig het verhaal, misschien soms iets té rustig.

Qua cast vond ik het niet heel leuk. Zelf vond ik Una O'Connor bloed irritant. Dat ongelooflijk irritante en niet nodige geschreeuw wat constant langskwam. En dat was ook niet erg geweest als die wat minder aan het woord of in beeld kwam. Zelf vond ik Claude Rains dan wel weer heel fijn. Ondanks dat je hem niet ziet () weet zijn woord en stem toch het nodige af te geven wat misschien zelfs wel erg direct kon aankomen.

Vooralsnog, ik vond het niet echt heel leuk allemaal. Ik mis dan toch wat, dit zijn jaren van films die me nog niet echt liggen. Misschien kijk ik ook wel de verkeerdere films, en zijn er misschien zelfs betere maar, ik kan er niet veel mee.