menu

Die Sehnsucht der Veronika Voss (1982)

mijn stem
3,57 (128)
128 stemmen

West-Duitsland
Drama
105 minuten

geregisseerd door Rainer Werner Fassbinder
met Rosel Zech, Hilmar Thate en Cornelia Froboess

Journalist Robert Krohn (Thate) ontmoet Veronika Voss (Zech), een labiele filmster uit vervlogen tijden. Tussen hen ontstaat een merkwaardige relatie, waarbij Robert gedreven wordt door journalistieke interesse en medelijden. Hij ontdekt dat Veronika aan de morfine verslaafd is. Daardoor is zij afhankelijk van ene Dr. Katz (Annemarie Düringer), die niet alleen Veronika maar ook andere welgestelde patienten chanteert... Fassbinder overleed twee maanden nadat de film de Gouden Beer van het Filmfestival Berlijn won.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=jExWXzmVToU

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
5,0
Ehm... heel lang geleden gezien, enorme indruk op mij gemaakt. Waarom zenden ze niet meer van dit soort films uit op TV? Zit wel in dubio: welke is beter? Veronika Voss of Sunset Blvd? Toffe site dit trouwens, veel beter dan het onpersoonlijke Imdb. Go with the flow!

1,0
Eva
saai

5,0
Saai Eva??? Een van de beste Duitse films ooit gemaakt. Voor iedereen die ook 'Sunset Blvd' kan waarderen... Vanavond op ARD

FisherKing
Meesterwerk van Fassbinder!!!
Heeft zijn leven jammer genoeg opgebrand in 15 hele vruchtbare jaren...Beste Duitse regisseur ooit.. Beste Film Ooit is Berlin-Alexanderplatz... maar mag helaas niet toegevoegd worden....Jordi; ik blijf daarom treuren.....

3,0
In de nacht van woensdag 25 op donderdag 26 mei op de ARD, van 00:35 tot 02:15 uur.

4,0
Kurkdroge film, zoals ik ze graag heb

Alweer zien we hier een goedlachse G.I. rondwaren tussen de personages, die géén idee heeft waar het allemaal overdraait. Schoenen poetsen en liedjes neuriën - dan kan hij wél als de beste

Verdorie mooi waren trouwens de lichteffecten in het huis van dr. Katz

Fassbinder-programma in het Filmmuseum van 3 november t/m 28 december! vele klassiekers opnieuw in de bioscoop

avatar van jordybeukeboom
1,5
Saaie, vreemde en ongeloofwaardige film met maar 1 ijzersterke scène: de wanhopige Robert die uit alle macht de politie probeert te overtuigen van de schuld van dokter Catz.

1,5 ster

avatar van weaselweasel
3,5
Briljante film!
Acteerwerk is fantastisch.
Maar wat deze film briljant maakt, zijn de beelden. Ieder shot is een kunstwerkje opzich.
Je kunt deze film ieder willekeurig moment op 'pauze' zetten, en je hebt een prachtig schilderij.

avatar van eRCee
3,5
Dit schijnt toch het tweede deel te zijn uit de BRD-trilogie, Lola (die eerder werd gemaakt) de laatste. Twee panelen in kleur omsluiten dus deze zwart-wit film. Ik zag Die Sehnsucht der Veronika Voss onverhoopt als derde en weg is het effect.

Maar eigenlijk maakt het geen bal uit. Een vrouwelijk hoofdpersonage in het naoorlogse Duitsland, dat is de verbinding tussen deze films. Van de drie vrouwen vind ik Veronika echter het minst overtuigend. Ze is vrijwel alleen slachtoffer en daarbij niet sympathiek. Dat maakte dat het even duurde voor ik werd gegrepen door de film. Ondanks de fraaie zwart-wit fotografie, met perfecte belichting en kadrering.
Het laatste half uur is echter het sterkste. De ongrijpbare personages die Fassbinder kwistig rondstrooit (het oude echtpaar, de Amerikaanse soldaat, de ex-man van Veronika) geven, in combinatie met het onaardse decor van dr. Katz's huis, steeds meer een onwerkelijk sfeertje aan het verhaal. En ook nu slaat de triestheid aan het eind hard toe.

Gewoon weer een sterke film dus. 3,5*

3,0
Altijd gevaarlijk om te beginnen met iemands beste film, want na het fantastische Die ehe der Maria Braun stelt deze een beetje teleur. Een soort remake van Hollywood Boulevard inderdaad, maar het is duidelijk dat Fassbinder meer voor ogen stond. Sehnsucht behoort tot zijn post-oorlog trilogie over ‘hedendaags’ Duitsland en daar gaat het een beetje fout. Een goede film op zichzelf, maar als psychologische thriller meer geslaagd dan als tijdsbeeldverschaffend, want echt de diepte in gaat het niet en Veronika Voss blijft een beetje een curiosum en komt nergens in de buurt van een allegorisch personage, laat staan van Maria Braun.

avatar van Silvio Dante
2,0
Ook voor mij was dit een kleine teleurstelling. Nergens wordt de film echt boeiend. 2.5*
Een geluk dat Armin Mueller Stahl meedoet, die zie ik grag bezig.

avatar van Vinokourov
3,5
Tsja, lastig te beoordelen film toch. Fassbinder heeft wel een leuk eigen stijltje, die ik kan waarderen, maar is soms ook gewoonweg slordig. De zwart-wit-filmerij, de belichting, camerawerk is origineel en aangenaam. Montage en acteerwerk waren soms erg wisselvallig. Bij de scene dat Veronika Voss voor de zoveelste keer een take moest opnemen, dacht ik: "Was dat maar ook gebeurd met deze film!" Sommige zinnen werden wel heel raar opgedreund bijvoorbeeld. Het plot zelf was ook aan de rommelige kant en gaat te lang door na een prachtige climax. Neemt niet weg dat het geen slechte film is, er had alleen meer ingezeten denk ik.

avatar van dutchtuga
3,5
Mooi deel uit Fassbinders post-oorlogs drieluik. Voss staat mooi synoniem voor het voor-oorlogse Duitsland, maar wat mij het meeste opviel uit Sehnsucht is de af en toe zeer bizarre, maar mooie belichting. De kliniek van Dr. Katz bijvoorbeeld is zo enorm overbelicht dat het op momenten haast doet denken aan een soort van hemel. Niet voor niets lijkt mij, gezien dit de plek is waar Voss zich het prettigste voelt en waar zij dicht bij de dood staat. Zo bevat Sehnsucht nog een hoop meer mooie plaatjes en dito score, plus een zeer sterke casting, wat dit tot één van de betere Fassbinders maakt.
3,5*

avatar van starbright boy
3,0
starbright boy (moderator)
Mjah, een beetje Sunset Boulevard, een beetje B-thriller uit de jaren '50 maar dan duidelijk van Fassbinder en in die stijl en met deels zo'n plot dan een verhaal proberen te vertellen over Duitsland. Dat laatste lukt voor mij niet echt. Het doet beurtelings wat geforceerd en oppervlakkig aan.

Wat overblijft is het stijltje. Het spelen met de belichting. De mooie tramscene in het begin. En, vooral in het begin en tegen het einde, een bijzondere sfeer.

3.0*

avatar van 93.9
4,5
Wetende dat hij in die tijd ook aan de morfine raakt, maakt deze film niet alleen intrigerend, wrang en bitter maar ook onsterfelijk goed.
Meisterwerk!

avatar van Friac
3,5
Niet de beste Fassbinder die ik gezien heb en in vergelijking met "Sunset Boulevard" (waar de film toch wel veel weg van heeft) moet hij het onderspit delven, maar zeker en vast een mooie film. De belichtingskeuze was bij momenten opmerkelijk. Het was niet altijd mooi, maar het was leuk om de fonkeling van de juwelierszaak en de "hemelse" kwaliteit van het kabinet van Dr. Katz extra in de verf te zetten.
De tragiek is aanwezig, maar snijdt niet diep genoeg. Wel is er weer dat algemeen overheersende zwartgallige toontje dat ik bij andere Fassbinders ook ben tegengekomen en dat ik eerlijk gezegd wel weet te appreciëren bij dit type verhalen. Misschien had ik iets meer verwacht van Die Sehnsucht der Veronika Voss, maar ik voel me zeker niet bekocht.


3,5*

avatar van Flavio
3,0
Tweede Fassbinder en voorlopig wil het nog niet echt lukken- ik kan er niet al te veel mee. Mooie shots af en toe, al is de grens tussen kunst en kitsch soms vaag, maar de tragische actrice is geen Gloria Swanson (want dit is natuurlijk Sunset Boulevard op zn Duits zoals al eerder opgemerkt) en ik vond de subplots matig uitgewerkt.

Leuk om een keer gezien te hebben, maar ik zie (vooralsnog) de genialiteit niet van RWF.

avatar van Spetie
3,0
De vergelijking met Sunset Boulevard is hier natuurlijk niet zo moeilijk te maken. Ook hier gaat het verhaal immers over een filmdiva, wiens hoogtijdagen al lang verleden tijd zijn en die inmiddels behoorlijk in de vergetelheid is geraakt. De strijd met Wilder gaat deze Fassbinder niet winnen, maar Fassbinder geeft hier duidelijk zijn eigen schwung aan, door het verhaal ook echt op het naoorlogse Duitsland te richten.

Die Sehnsucht der Veronika Voss is mooi zwart-wit geschoten en kent een hele opvallende belichting. Een beetje teveel van het goede soms, want soms lijkt alles wel te fonkelen, wat dan wat ten koste gaat van het beeld zelf. Het ziet er wel aprt uit, maar wat Fassbinder zijn bedoel er precies mee was, is me niet helemaal duidelijk. Verder is het wel een aardig verhaal. Het acteerwerk is in orde, maar ik werd verder niet zo in het verhaal gezogen, als gehoopt.

Het is verder allemaal prima kijkbaar en de typisch Fassbinder stijl komt hier ook goed naar voren, maar Veronika Voss behoort wat mij betreft niet tot zijn beste werk.

3,0*

avatar van Biosguru
4,5
Smerig detail, als ze Veronika alleen achterlaten zonder Morfine en met ruim voldoende slaappillen, Dr. Katz heeft alvast haar sieraden om en geniet daar zichtbaar van

avatar van gauke
2,0
ik zie dat ik weer behoorlijk tegendraads ben want ik vond het een van de zwakkere films van Rainer Fassbinder (de andere delen van de trilogie spraken mij meer aan), die twee maanden na het filmfestival van Berlijn waar deze productie werd bekroond, overleed. De regisseur was bitter en cynisch geworden. Het zwart-wit en het spel met licht en schaduw waren prachtig maar dat kon ik van de fascinatie van de journalist voor de afgeschreven en aan de morfine verslaafde filmactrice niet zeggen. Het troosteloze verhaal met o.a. de ingrediënten eenzaamheid, vervreemding en hopeloosheid kon me niet boeien.

avatar van Verhoeven
3,0
Pessimistische film waarin Fassbinder het volk andermaal een spiegel voorhoudt. Maar er is meer. Veel meer. Het is volgens mij ook een film over film. Zo'n scène aan het begin waar Veronika Voss samen met regisseur Fassbinder een film aan het kijken zijn zegt eigenlijk al genoeg over wat nog komen gaat. De daaropvolgende scène met de tram is meteen een ode aan J'Accuse! (1919) van Abel Gance. Vervolgens het Duits expressionisme tot en met de propagandafilms. En zo ontleed Fassbinder beetje bij beetje de (vooroorlogse) Cinema om het niet alleen te verwerpen maar ook om er een ode aan te maken.

KLIK

Zo is de belichting niet voor niets heel kunstmatig in deze film. Veronika Voss kan geen natuurlijk licht meer verdragen en als het haar niet aanstaat dan doet ze het licht uit of gebruikt ze kaarsen zoals bij het etentje. In principe denkt en leeft ze nog in haar (vorige) films en eist ze alleen het beste licht voor haar gezicht / lichaam. Ze is alleen nog maar bezig met uiterlijk vertoon. Wat ook deels komt door het acteren in de propaganda films. Ze is compleet gehersenspoeld.

KLIK

De kliniek staat hier duidelijk voor de corruptie die in alle facetten na de oorlog zijn gebleven. Alle (geestelijke) pijn kan alleen maar bestreden worden door 'medicijnen'. Ze kunnen de confrontatie met zichzelf en het land niet meer aan. Alleen de overgebleven (Duitse) Joden, zoals het oudere echtpaar, gebruiken geen medicijnen. Let ook op de extreem uitgelichte kliniek tegenover het donkere interieur van het oudere echtpaar. Het personage Veronika Voss dat gebaseerd is op de (UFA-)actrice Sybille Schmitz vertoeft in deze werelden. Maar kan in beiden niet leven. Ze lijkt hier ook deels metafoor te staan voor de geschiedenis van de Duitsers. Ze kunnen hun verleden niet onder ogen komen. Ze moeten gedrogeerd worden om te kunnen (over)leven.

KLIK

Nu ik de hele BRD-trilogie gezien heb vallen een aantal terugkerende elementen op. De voetbalwedstrijden die je kunt horen op de radio zitten in elke film verwerkt. En in deze film is de hoofdrol weggelegd voor een (naïeve) sportverslaggever. Verder vertoeft er in elke film een Afrikaans-Amerikaanse soldaat. In deze film heeft die nauwelijks tot geen dialoog maar speelt die wel een belangrijke rol in één van de thema's van de BRD-trilogie. Na de oorlog worden de Duitsers bezet en gecontroleerd door de zwarte medemens en dat terwijl ze tijdens de oorlog bezig waren aan de uitroeiing van de Joden en het creëren van een superieure ras. Oftewel een ironische kwinkslag van Fassbinder.

KLIK

Die Sehnsucht der Veronika Voss is in vele opzichten een samenvoeging van thema's die Fassbinder in zijn gehele BRD-trilogie aanstipt: onderwerping, slaafsheid, suïcidaal gedrag en een gebrek aan identiteit in een wereld van bedrog en schone schijn.

eRCee schreef:
Dit schijnt toch het tweede deel te zijn uit de BRD-trilogie, Lola (die eerder werd gemaakt) de laatste. Twee panelen in kleur omsluiten dus deze zwart-wit film.
Heb je een bron?

avatar van eRCee
3,5
Volgens mij kwam dat uit de DVD-info. Wikipedia bevestigt het:

The films were shot and released in a slightly different order to their accepted numbering. Maria Braun, released in 1979, is the earliest in terms of both production and the chronology of the plot, beginning in 1945. However it only became part of the trilogy retrospectively, when Fassbinder added the caption "BRD 3" to Lola when it was released in 1981. Veronika Voss, released a year later as Fassbinder's penultimate film before his death, included the caption "BRD 2" and is set in a slightly earlier period than Lola. Fassbinder did not intend the series to stop at a trilogy but his plans to make further films in the same mould were cut short by his death.

KLIK

avatar van Verhoeven
3,0
Heb zo'n vermoeden dat de Engelse wikipedia er hier naast zit. Er zijn namelijk ontelbare bronnen die aangeven dat Veronika Voss het afsluitende deel is. Dat wordt ook op de Nederlandse DVD min of meer gezegd door de toenmalige levenspartner van Fassbinder.

avatar van eRCee
3,5
Criterion is het volgens mij met wikipedia eens, zie ook hier en dit essay.

Het moet overigens vrij gemakkelijk te verifiëren zijn voor iemand met de DVD's, omdat men zegt dat in de openingscredits van Lola de ondertitel 'BRD 3' te zien is.

(Denk dat de logische volgorde, die de release-data volgt, gemakkelijk wordt nagepraat op internet, wat vermoedelijk je talloze bronnen verklaart.)

avatar van Mochizuki Rokuro
3,5
Vooropgesteld is natuurlijk het feit dat we spreken over een trilogie, omdat Fassbinders vroege dood meer films over deze periode van Adenauer Duitsland (net na WO II en de rol van vrouwen in deze periode) niet toeliet. Ik heb ergens gelezen over hoeveel films hij eigenlijk had willen maken over deze periode. In elk geval meer dan tien. Zou het even moeten nazoeken.

De release data volgen in elk geval de opname data (Voss: nov/dec 1981 & Lola: apr/mei 1981). Maar Fassbinder werkte ondertussen aan andere scripts - scripts voor de trilogie zijn geschreven (in de 1-2-3 volgorde door anderen trouwens!). De ondertitel moet je - denk ik RWF kennende - ook als Spielerei zien.

Als ik een klein stukje mag quoten van Thomas Elsaesser (Fassbinder's Germany:
Such loops and spirals (Hier wordt gerefereerd aan een eerdere alinea waarin de locatiekeuze in Lola voor opeenvolgende momenten in de liefdesrelatie wordt aangehaald - MR) within each of the films of the BRD trilogy direct attention to the fact thst the three stories are linked to one another by a peculiar temprality.

First of all, they show the tension of an inverted chronolgy (time in which the film are set/time when they were made) typical of Fassbinder's work, Thus, Lola bears the subtitle BRD3 and was shot in APril/May 1981, while Veronika Voss, subtitled BRD 2, was completed eight months later.

While the inversion may be trivial and simply reflect the fact that Veronika Voss is set in the early 1950s when Lola can be dated to the late 1950s, chronologically speaking, the three films do overlap. or rather, they are segued into eachother, like the sections of a telescope.

This telescoping of temporalities might be called subjective time of Freudian time, insofar as it inacts the dialectic of forgetting, remembering, repressing and commemorating. [...] It prompt the thought of whether the decade was for Fassbinder a metaphor for the different cycles of new beginnings or ore a metonomy. [...]


Vervolgens handelt het nog bladzijdes over de trilogie en de vergelijkingen tussen 1950 en 1970 (dé Fassbinder periode). Het boek is nogal taaie wetenschappelijke kost, maar af en toe een stukje gecombineerd met een film wel te doen. Het beste Fassbinder boek dat ik heb / ken is de biografie van Harry Bär: van binnenuit, emotioneel, maar schets wel een beeld van hoe het eraan toe ging en hoe hij werkte. Bär let niet op dit soort 'formaliteiten' hij merkt op dat Berlin Alexanderplatz er ook bij hoort en spreekt van een tetralogie. De formele erkenning die Fassbinder (eindelijk) kreeg met Veronika Voss door het winnen van de Gouden Beer schijnt trouwens wel een emotioneel moment geweest te zijn voor RWF. Daar zat hij erg mee.

avatar van Verhoeven
3,0
Aha, de chronologische tijdslijn dus. Begrijpelijk.

4,0
Knappe film. Wil ik zo vlug mogelijk opnieuw zien.

avatar van Prinz
4,0
Zeer sterke film, hoeft voor mij niet direct onder te doen voor Sunset Blvd.

Dit is de film waardoor ik écht fan ben geworden van Fassbinder, de sfeer, de muziek, de theatrale dialogen... Eindelijk heb ik de knop kunnen omdraaien, eindelijk weet ik het volledig te waarderen. En nu is er nog zoveel van zijn werk dat ik kan gaan ontdekken. Top!

Gast
geplaatst: vandaag om 21:19 uur

geplaatst: vandaag om 21:19 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.