Torn Curtain (1966)

Spannende en typerende Hitchcock die het voornamelijk moet hebben van enkele briljante scenes. De muziekloze achtervolging in het museum, de fabuleuze moordscene, schoolbord, bus, en natuurlijk de paniek-in-het-theater-scene

De scenes met Lila Kedrova hadden m.i. weggelaten kunnen worden.

Grote complimenten richting Albert Whitlock voor zijn matte paintings. Mijn god, wat een kunstwerken weer!

Aantal scenes die er erg goed waren (hiervoor al vaker opgesomt), de rest zal bij herziening vrees ik niet al te boeiend meer zijn.

Daarvoor zitten er te veel standaard ingredienten in van het overbekende 'mensen op de vlucht'-verhaal.

Een goede Hitchcock, maar wel met name dankzij drie geweldige scènes (de moord, het schoolbord en de bus). De film heeft toch wel te lijden onder een soms wat slepende eerste helft en de wat te lange lengte. Dat zijplot met die barones hadden ze gewoon moeten knippen. De tweede helft leek perfect te worden, maar zij bracht de film weer tot stilstand. Ook is het jammer dat er geen poging lijkt gedaan om interessante personages neer te zetten. Je ziet Newman zijn best doen om er iets van te maken, maar waarschijnlijk had het script hem niet veel te bieden. Andrews is ook vervangbaar, al kan ik haar hier beter verdragen dan als ze zingt dat heuvels leven.
3,5*

Een wat mindere Hitchcock door een enigzins misplaatste Andrews en een wat voorspelbaar verloop. Toch bovengemiddeld.

De eerste van Hitch die ik vind tegenvallen. Allereerst mis ik de humor die toch in alle andere films zat die ik van hem heb gezien. Alleen de primaballerina die steeds poseert voor fotografen die voor de professor komen lijkt een poging tot humor.....

Voorts is er totáál geen chemie te ontdekken tussen Andrews en Newman! Als ze moeten kussen lijkt het wel of ze een glas tandpasta moeten leegdrinken!

Toch zijn er nog wel momenten van prima suspense; vooral de scènes tijdens het ballet en de busreis zijn spannend!

Toch een wat tegenvallende Hitchcock. Armstrong's karakter pakt alles zo onprofessioneel aan dat het gewoon stoort; niet voor niets houdt hij het nog geen dag vol als dubbelagent. Wel een paar spannende schenes (op de boerderij, de tête a tête met Sarah op het heuveltje, en met name het busritje) maar over het geheel genomen gewoonweg niet helemaal bevredigend.

2,5*.

Een paar keer herinnert de stijl en de sfeer aan "The Man who new too much" en "North by Northwest" maar voor de rest is dit een zwakke Hitchcock. Hij valt te langdradig uit, mist inspiratie en suspens en geslaagde verrassende wendingen.

Newman heeft niet de flair van een Cary Grant of een James Stewart.

Ik zie liever de Hitchcock films van de 50's. Na het teleurstellende Marnie ben ik blij dat de regisseur toch terug het niveau van een Vertigo of North by Northwest kan halen. Torn Curtain is niet zijn beste film, maar hij kan toch opnieuw z'n bekende suspence waarmaken. Newman en Andrews doen het best niet slecht. Torn Curtain is ondertussen wel wat verouderd, maar het is toch een spannend spionageverhaal.

Een aardige Hitchcock, maar zeker niet behorend tot de betere Hitchcocks.

Ik miste vooral de spanning en daarnaast duurt het allemaal wat lang en lijken sommige scènes er wat los bij te hangen. Daar staan gelukkig voldoende goede zaken tegenover. Zo vond ik Paul Newman een prima rol spelen als de Amerikaanse professor, die er geheimen voor zijn vrouw op blijkt na te houden. Newman weet de emotie en het juist niet tonen van emotie hier overtuigend over te brengen. Julie Andrews vond ik net wat minder overtuigend. Haar personage is degelijk en ze speelt op zich niet heel slecht, maar is zeker niet zo goed als Newman.

Het is vooral te danken aan een aantal boeiende scènes, die hier ondertussen allemaal al genoemd zijn, dat deze Torn Curtain nog zeker de moeite van het kijken waard is. Persoonlijk vond ik de busscène, het allerbeste moment van de gehele film. Tevens is het één van de schaarse momenten, die daadwerkelijk even wat spanning op wist te roepen.

Ja Torn Curntain vermaakt wel en is degelijk gemaakt, maar het is niet zo boeiend, leuk of spannend als diverse andere films van Hitchcock. Maar dan nog blijft er gelukkig nog een degelijk resultaat over.

3,0*

Onderschatte Hitchcock die ik nog steeds erg de moeite waard vind.Krijg weer zin om hem te kijken als ik dit opschrijf.

Goeie film over een Amerikaanse wetenschapper die overloopt naar Oost-Berlijn, zonder dat zijn verloofde hiervan af weet. Een wat mager verhaal voor een spionagethriller. Vooral in het begin zakt het hier en daar wat in, maar er zijn genoeg goed opgezette en spannende momenten zoals de moord op de boerderij of de busrit. Zeker niet Hitchcock's beste film, maar de film draagt zeker zijn handtekening.

Leuke en vlotte spionagefilm van Hitchcock met een okeeje Paul Newman en een eveneens okeeje Julie Andrews. Haar voorkomen in een film zoals deze is wat awkward natuurlijk, dat wel. Torn Curtain speelt zich grotendeels af in Oost-Duitsland wat zorgt voor heel wat stereotiepe situaties. Bij wilde om zich heen knallende Oost-Duitse agenten gaat de film over the top en vraag ik me dan ook af hoe waarheidsgetrouw het allemaal is, maar het kan de pret niet drukken verder.

Bijzonder matige Hitchcock - de slechtste van hem die ik tot nu toe heb gezien.

Wat ik normaal zo goed aan de films van Hitch vind is het pure vermaak, maar ook het vaak perfecte tempo. Dat is talent, dat je weet hoe dat moet, maar in deze film is er weinig van te vinden. De film sleept maar voort, is onsamenhangend, wordt nergens echt leuk en heeft eigenlijk niets bijzonders. Andrews is volledig miscast in een thriller en Newman blijft nog wel geloofwaardig maar is te saai als leidende man.

En dan voelt het geheel zo oubollig aan. Typerend is ergens die eerste scène op de bood met Andrews en Newman tussen de lakens. Ik denk: congres, die gewoon van bil voor één keer. Maar uiteraard is het al een verloofd stel en blijven de lakens altijd tot boven de schouders. De decors - overduidelijk in de studio- zijn ook gewoon echt fake (in de oudere films viel dat minder op), het acteerwerk is wat houterig en de hele fut lijkt er ook gewoon uit. Ja, een heel enkel moment toont de klasse en het eerste halfuur verveelt nog niet, maar de grote regisseur van de jaren vijftig was wel over zijn hoogtepunt heen. 1,5*.

Op zich een spannend en origineel verhaal dat ook helemaal past in het toenmalige tijdsbeeld (Koude Oorlog, DDR enz.). De casting vind ik minder gelukkig: Paul Newman is op het nippertje geloofwaardig als professor op het gebied van luchtvaarttechniek. De rol van Julie Andrews had men echter net zo goed kunnen weglaten. Zij zit alleen maar mooi te zijn zonder enige toegevoegde waarde. Diverse bronnen wisten toentertijd al te melden dat Hitchcock haar de rol heeft moeten geven onder druk van de filmstudio. Meer dan een magere '3' kan ik er helaas niet van maken.

Kuck-x

Ah, bedankt voor de tip! Aangezien ik bezig ben om alle Hitchcock te kijken zal ik er eens opletten. Alleen in het geval van Torn Curtain reden de Mercedes aan de verkeerde kant van de muur. De opmerking was meer ironisch. In West Berlijn was het niet raar geweest maar plaats van handeling was Oost Berlijn en was het waarschijnlijker geweest dat het Wartburgs waren geweest. Maar aangezien we in 1966 nog vol in de koude oorlog zaten, is het Hitchcock vergeven dat hij die auto's niet kon gebruiken.

Prima vermakelijke prent over een destijds actueel thema. Vooral Newman zit goed in z'n rol; daarnaast een aantal komische bijrollen zoals bijv. het personage Gromek. Het zit natuurlijk allemaal wat tegen het flauwe en ongeloofwaardige aan -- echter zijn de meeste scènes gewoon goed uitgewerkt, zeker ook qua camerawerk, hetgeen je soms toch op het puntje van je stoel doet zitten. Valt ook bij mij net wat beter in de smaak dan de film die Hitch hiervoor uitbracht (Marnie). Zeker geen Vertigo of Psycho maar stelt, qua vermaak en "suspense", niet teleur.

Ik ben een klein beetje verbaasd over de strenge quotaties van deze Torn Curtain. Het is zeker niet Hitckcock's beste productie en hier en daar verloopt het niet feilloos, maar die onvolkomenheden zie ik ook in zijn meesterwerken.

Torn Curtain heeft een sterk uitgangspunt. De film speelt zich af tijdens de periode van de Koude Oorlog in het toenmalige Oost-Duitsland. Een film die me bijvoorbeeld erg sterk doet denken aan "Das Leben der Anderen" welke voor mij één van de beste films is over het onderwerp. Maar ook bij Torn curtain wordt een duidelijk en realistisch beeld van de werkwijze van de Stasi geschetst. Eigenlijk onwaarschijnlijk hoe een overheidsapparaat zo'n invloed en censuur kon uitoefenen op de bevolking. Werkelijk niemand is te vertrouwen en er loert er altijd wel eentje om de hoek om de bevoegde instanties te verwittigen.

Het verhaal zelf, de uitwerking ervan en de spanningsopbouw zitten zeker OK bij deze Torn curtain. De acteerprestaties daarentegen bleven wat ondermaats. Hoewel op Paul Newman weinig aan te merken valt, bespeurde ik weinig chemie tussen hem en Julie Andrews. Het was allemaal vrij oppervlakkig, weinig enthousiast. Hier en daar een aantal leuke scènes zoals op de boerderij of het theater. Ook de scène met professor Lindt vond ik best leuk (hoewel wat geforceerd).

Waar Hitchcock begin jaren '60 nog de populairste regisseur ter wereld was ging het na The Birds ineens berg afwaarts met zijn carrière. Marnie - nu gewaardeerd als een van de laatste grote Hitchcocks - was een flop. Torn Curtain heeft wel wat geld opgebracht, maar Hitchcock was er zelf allerminst tevreden mee.

De Amerikaanse wapendeskundige Michael Armstrong en zijn verloofde Sarah Sherman wonen een wetenschappelijk congres bij in Kopenhagen. Sarah ziet hoe Michael Armstrong boodschappen ontvangt en daarna plotseling naar Zweden moet vertrekken. Als ze een kaartje wil kopen voor een ticket naar huis krijgt ze echter te horen dat Armstrong naar Oost-Berlijn is vertrokken...

Hitchcock kreeg het idee voor de film toen er in het nieuws was dat twee Britse diplomaten waren overgelopen naar de Sovjet-Unie. Hij vroeg zich af wat hun vrouwen daarvan zouden denken en kreeg zo het idee voor een film over de vrouw van een verrader. Het liep echter totaal niet lekker met het maken van het script. Hitchcock was er totaal niet tevreden mee.

Nadat Gary Grant weigerde en Anthony Perkins werd afgewezen, werd Paul Newman gecast in de hoofdrol. Julie Andrews was razend populair toentertijd en dus liet Hitchcock zich overtuigen haar te casten. Een beslissing waar hij veel spijt van heeft gekregen. Hitchcock vond haar acteerwerk problematisch en zou gezegd hebben "Iedere draaidag leek het alsof je wachtte tot het moment dat ze ging zingen.". Ook een groot probleem van het casten van Andrews was dat ze maar beperkt de tijd had om de film te maken. Het onvoltooide script moest dus al verfilmd worden. Newman was net zomin tevreden met het script als Hitchcock was en ging voortdurend in discussie. En alsof dat allemaal nog niet dramatisch genoeg was, werd Hitchcock onder druk gezet door Universal om Bernard Herrmann te ontslaan en een moderne componist in te huren. Dit lijdde tot een grote ruzie tussen Herrmann en Hitchcock die nooit meer goed is gekomen.

Julie Andrews was niet echt slecht, maar echt acteren kun je het niet noemen wat ze doet. Het is echt een grandioze miscast om een vrolijk zonnestraaltje als haar in de rol van de platinum blonde te plaatsen. Newman speelde prima en de mindere scènes lagen vooral aan het script en niet zozeer aan zijn acteerwerk. Verder wordt er veel Duits en Zweeds gesproken. Al is het soms wel heel erg duidelijk dat dat door Amerikaanse acteurs gedaan wordt. Veel steenkool Duits en dat Zweeds leek pas echt nergens op.

John Addison - die later de fenomenale score voor A Bridge Too Far zou maken - vervangt Herrmann en maakt een degelijke score die prima past onder een spionage thriller. Als je hoort wat Herrmann heeft gemaakt merk je echter wel dat Addison's muziek niet echt veel spanning oproept. De meeste spannende scènes hebben in zijn versie geen geluid. Ik denk dat de film met Herrmann's score veel beter was geweest.

Al met al was het best een vermakelijke koude oorlogs-thriller die net wat te lang doorging. Ook vond ik dat er veel meer gedaan kon worden met het achterhalen van de kennis van de wetenschapper en het winnen van zijn vertrouwen, nu gebeurt het allemaal halsoverkop. Wat wel echt een goede scène was uit de film is die waarin Armstrong tegen Stasi-agent Gromek vecht. Hitchcock wilde hiermee laten zien hoe moeilijk het is om iemand om te brengen omdat veel spionage films uit die tijd het een fluitje van een cent zouden laten lijken.

Nogal merkwaardige Hitchcock uit de herfst van zijn carrière. Hoewel van de hand van de Master of Suspense ontbeert de film voor het grootste deel spanning, al zijn er enkele mooie scenes die niet misstaan in zijn oeuvre, met name het gevecht met Gromek, het enige personage dat enige dreiging uitstraalde. Die scène was erg goed, ondanks de wat vreemde beslissing om hem te vergassen. Helaas was dat ook meteen het enige hoogtepunt.

De spionageplot viel nogal tegen. Het was sowieso een vrij waanzinnig idee, de uitvoering is ook niet bepaald je-van-het. Dat het uiteindelijk toch werkte is meer te danken aan de fantasie van de schrijver dan aan enige intelligente planning. Bovendien is er een spoor van vernieling aangebracht in de geheime Pi-organisatie. De spion/keuterboer en zijn vrouw, Dr Koska, Albert van het postkantoor, de buslijn van Mr Jacobi, het zal niet goed met ze zijn afgelopen. Het was allemaal ook zo doorzichtig: het gesprekje waarbij Armstrong de waarheid opbiecht en nog net niet om zijn hals wordt gevallen door zijn verrukte verloofde, de dans met Koska waarbij zij hem inlichtingen verstrekt onder de aandachtige blik van de Duitse professor, het uithoren van Lindt. Op het eind schiet het al helemaal de bocht uit. Nou wil ik wel geloven dat "Vuur!" roepen in een volgepakte concertzaal tot enige paniek leidt, dat ze daarna ook nog kunnen ontsnappen in een koffer overschrijdt toch echt de grenzen van de geloofwaardigheid. Overigens, die scène had naar mijn bescheiden mening veel beter gekund- Armstrong heeft de aansteker van Gromek meegenomen na diens verscheiden, vindt die in zijn zak en speelt daar wat nerveus mee terwijl van alle kanten de politie aan komt lopen. Plotseling schiet de zippo aan en dan roept hij pas "Vuur!"

De oude Hitch was ook een beetje gemakzuchtig met zijn karakteristieke cameo, nog nooit was die zo pontificaal in beeld.

Redelijke Hitchcock. Niet een van zijn betere films, maar ook weer niet slecht. Het plot is best onderhoudend, al hangt het hier en daar van onwaarschijnlijkheden aan elkaar. Heel spannend wil het ook niet worden, al zitten er op zich wel enkele spannende scènes in, waaronder de confrontatie op de boerderij en de busrit. Paul Newman acteert degelijk. Julie Andrews vind ik hier niet goed gecast, de rol past niet echt bij haar. Tussen Newman en Andrews is er hier bovendien weinig chemie.

Wordt gezien als een mindere Hitchcock en ik moet me daarbij aansluiten. Technisch is het allemaal wel heel goed gebracht qua regie e.d.m. dat spreekt voor zich. En eigenlijk kan ook het scenario er nog best mee door. Ik vind het niet veel slechter dan wat hij in vorige decennia in spy movies bracht. Het zijn voor mij vooral de hoofdrolspelers die de film de das omdoen. De chemie tussen Paul Newman en Julie Andrews is nu eenmaal zo afwezig als alcohol in alcoholvrij bier. Paul Newman was naar verluidt een beetje een pain in the ass voor Hitch omdat hij als acteur van Actor Studio (method acting) van alles en nog wat moest weten over het personage dat hij moest spelen, maar dit terzijde. Julie Andrews, ja, ook zonder haar rollen in Mary Poppins en The Sound of Music vind ik dat ze nu eenmaal de uitstraling heeft van een kleuterjuffrouw. Kan zij niet echt aan doen, al doet ze nog zo haar best. Blijft dan over: een bij momenten best vermakelijke film zonder echte vonken. Hoogtepunt is dan wel de moord op Gromek die misschien wel pionierend is in mainstream movies aangezien Hitch wou aantonen hoe moeilijk het wel is om iemand echt te vermoorden. Al lijkt het hierdoor ook wel meer op black comedy dan dat het spannend is. Wat ik verder toch nog mis is de dreiging van Bernard Herrmann die ontslagen werd door Hitch omdat hij niet commercieel genoeg werd geacht na de Marnie box office flop. In zijn plaats werd John Addison opgetrommeld voor de score. Hij levert competent werk maar ik mis toch dat tikje dreiging die altijd uitgaat van een Herrmann score.
Ook de casting van Paul Newman en Julie Andrews was een keuze van het productiehuis vanuit commerciële overwegingen.

En wat blijkt zoveel jaar later? Het commercieel geflopte Marnie heeft alleen maar aan reputatie gewonnen. Torn Curtain deed het beter aan de kassa in die tijd maar is minder interessant. Al blijft het toch een competent gemaakte film met een entertainend gehalte. Een andere filmmaker had hier misschien makkelijker mee kunnen thuiskomen.

hitchcock challenge # 29

Atypisch voor een Hitchcock. Een cold war spionagefilm. Misschien daarom dat hij zo laag wordt gewaardeerd. Torn Curtain werd met tegenzin geregisseerd door the Hitch, mede omdat hij het niet zag zitten met Newman en Andrews in de hoofdrollen, iets wat hem door de studio werd opgedrongen. Toch vond ik de film geen ramp. Bedoeld voor een ruimer publiek, met lange en vaak spannende setpieces zoals de uitstap van Prof. Armstrong naar de boerderij en de busrit naar Oost-Berlijn. Andrews als assistente en minnares van de professor was een wat onnodige toevoeging in het geheel; het verliefde kippetje dat de 'rooster' achterna zit. Ik vond beiden trouwens weinig chemie hebben op het scherm. Ook het script is niet bijzonder sterk, maar Hitchcocks regie en scène-opbouw was alweer om van te smullen. Dikke 3,5*