Premutos - Der Gefallene Engel (1997)

Wat is nu de goorste en bloederigste film ooit gemaakt? Mensen die een antwoord op deze vraag zochten, zullen waarschijnlijk al wel op de talloze polemieken gestuit zijn die ofwel Braindead, ofwel dit Premutos als winnaar naar voor schuiven. Welke nu de onbetwiste winnaar is valt moeilijk te zeggen. Feit is dat beide films mekaar waard zijn en dus garant staan voor vertier van de bovenste plank.

Niet alleen qua reputatie, maar ook inhoudelijk zijn Premutos en Braindead relatief gelijkaardig: slapstick humor afwisselend met non-stop bloedbaden. Afgehakte ledematen, hoofdexplosies en doorboorde lichamen zijn net als de afgrijselijk slechte acteerprestaties vaste kost in dit soort producties. Een verhaal is er nauwelijks en ook enige vorm van logica is totaal afwezig. Bewijs hiervan is het absoluut absurde en hilarische einde. Fulci is er niets bij!

Het hoeft niet gezegd dat Premutos verplichte kost is voor gorehounds en elke zichzelf respecterende horrorliefhebber. Alles draait dan ook om bloed en vetzakkerij en het zal wellicht niemand verbazen dat de niet-bloederige sequenties voor het grootste deel doodsaai zijn. Maar dat geeft niet, want de momenten waar het om draait zijn dubbel en dik de moeite waard. Ook de special effects zijn gezien het budget werkelijk oogverblindend te noemen, wat op zich natuurlijk wel een must is als vetzakkerij het enige uitgangspunt van de film is.

Kortom, Premutos is een hebbedingetje dat niet mag ontbreken in de kast van echte horrorfanaten. Voor de freaks onder ons misschien een leuk weetje: Premutos bevat een bodycount van 139!!! Je zou hem voor minder kopen.

Was wel even weer toe aan een 'zo slecht dat het leuk begint te worden' filmpje. En tja, dan heb je aan Premutos een prima film. Het eerste uur is voornamelijk saai en zeker qua gore wil er bijna niets gebeuren, maar het idiote acteerwerk en de bespottelijke dialogen houden je toch nog eventjes zoet. Vooral de scènes dat ons hoofdpersoon zijn voetbalbroekje zoekt. Ik zou haast iedereen aanraden om gewoon de Engelse dub op te zetten; zo hilarisch, daar kan geen komedie tegenop.

Maar goed, na een tijdje heb je het wel gezien en is het wachten op het moment dat de film eindelijk eens losgaat. De sfeervolle transformatie van Mathias, met onder andere het prikkeldraad is dan ook een verademing. Prachtige scène, die in een Hellraiser film niet zou misstaan. Is imo ook het hoogtepunt van de film. Maar eerlijk is eerlijk, ook de rest van het einde mag er zijn; een hoop mensen die uit elkaar worden getrokken en de ingewanden en hersenen vliegen vrolijk in het rond.

Al met al een vermakelijke en van tijd tot tijd ranzige film, hoewel de vergelijkingen met Braindead niet echt verder komen dan het aantal liters bloed. Want ja, waar díe film geweldig in elkaar zit, visueel om te smullen is, geweldige personages bevat en vooral qua opbouw bijzonder sterk is, is Premutos toch vooral het onbekende idiote neefje. Hier en daar heerlijk fout en qua gore zeker geen kleintje, maar verder toch maar weinig memorabel.

2 dikke sterren. Vooral voor de gore en het voetbalbroekje.

3e film die ik zie van Ittenbach en deze komt in tegenstelling tot de andere 2 (Dard Divroce & Burning Moon) niet op een voldoende. Ittenbach denkt er net zoals bij Burning Moon mee weg te komen eerst een uur saai gepraat te laten zien, en het laatste deel van de film een overdosis gore. Wat er overblijft is een halfuurtje film, want dat eerste uur kan je niet tot film rekenen. Ik heb de engelse dub gezien en die is verschrikkelijk slecht. In sommige scenes zie je iemand schreeuwen maar hoor je helemaal niks doordat dat gewoon niet overgedubt is. Die slechte dubbing levert wel één hilarisch slechte scene op. Ja de voetbal scene, dat moet wel het dieptepunt van film zijn.

Als je dan eindelijk door dat saaie uur heen ben begint de gore. Die is dan wel weer geweldig, maar alsjeblieft Ittenbach. Versprijdt dat een beetje over de hele film, en gooi het niet allemaal op elkaar in het laatste gedeelte van de film.

Een zeer matige horror/komedie filmpje. Weinig leuke details en minder creatief gemaakt dan bijv. Bad Taste, Dead Alive etc. Dit is mijn eerste kennismaking met Duits regisseur Olaf Ittenbach, en het is mij niet echt bevallen. Ik heb de film op de oer slechte "English dubbed version" gezien. misschien is dat een van de redenen dat dit mij niet bevallen is, maar ik denk het toch niet. 2,0.

En zo kan ik niet anders concluderen dan dat Ittenbach al bij zijn 3e feature film piekte. Want na een aantal geweldige films van zijn hand te hebben gezien, kwam het nog niet voorbij de 4.5*. Met deze indrukwekkende cult classic breekt hij nog nét wat meer potten en gaat hij op het einde verder dan... wie dan ook?

Met een bodycount van 139 valt er weinig te klagen. Zeker wanneer de Duitse master of gore erachter zit, dan is iedere kill een feestje an sich. Vul dat aan met vreselijk gare humor, cheesy flashbacks (tours door de geschiedenis..?) en een handvol aan krankzinnig personages, en je hebt bijna twee uur aan pure splatter fun.

Van het kleurrijke broekje tot de gescheurde balzak, tot aan de kotsende Afrikaan en de SM-dochter. Heerlijke, debiele en eigenzinnige momenten die eigenlijk continue blijven aanhouden. Hij laat geen kans onbenut om op zijn befaamde wijze toe te slaan, echt een werkje voor de liefhebber en de liefhebber only.

Hij weet dan eindelijk de 5* binnen te slepen en het is wat dat betreft de één na beste splatter film ooit gemaakt, great work Olaf

Nee, geen verbetering op The Burning Moon, om het simpele feit dat dit Ittenbachs pet te boven gaat. Het script is veel te prestigieus, waar The Burning Moon een prima kapstok was voor Ittenbachs talent. Premutos wil teveel een verhaal vertellen, wat de zere plekken te vaak blootlegt. Wanneer de splatter dan eindelijk echt losbarst ben je als kijker al bijna in slaap gesukkeld.

2*

Langere recensie:

Cult Movies Reviewed: Premutos - Der Gefallene Engel (1997, Olaf Ittenbach) - dvd recensie - cultmoviesreviewed.com

4de film voor mij van Ittenbach en deze komt in tegenstelling tot de andere 3 (Dard Divorce , Burning Moon en No Reason) matig over. Ik kan wel begrijpen dat sommigen hier deze film hoog in het vaandel dragen, maar buiten de gore vond ik er echt niks aan. De gore ziet er erg goed uit en er is heel wat te beleven, zeker naar het einde toe. Maar waar bij mij het schoentje wringt is de hele opzet naar de gore toe. De verschillende tijdsbestekken vond ik erg lomp en saai uitgewerkt. Vooral de scène met Jezus was zeer flauw. Ook sommige personages hebben belabberde of irritante karakters ( denk o.a. aan die vrouw van Hugo en de zeer flauwe rol van de donkere man). Weet ook wel dat dit verwerkt is om nog meer viezigheid te tonen, maar hier werkte het voor mij niet. Ook de humor zag ik er vaak niet in.

Maar op gebied van gore zit je wel goed. Ik ga zeker nog andere films van deze regisseur bekijken.

Deze vond ik tot nu toe de zwakste. 5/10

Viel me toch een beetje tegen. Zoals ook bij de andere Ittenbachs die ik gezien heb, is de gore goed voor mekaar, en ondanks het beperkte budget weet hij toch een behoorlijk hoeveelheid toffe effecten in elkaar te klussen, zodat het bloed en de ledematen in het rondvliegen. Daarbuiten is er toch wel een hoop mis met Premutos. Het plot is misschien niet zo belangrijk voor een film als dit, maar Ittenbach zet wel ambitieus in met een verhaal over een gevallen engel die we in allerlei tijdsperiodes (en in het heden) aan het werk zien. Het geeft best wel wat variatie, maar het springt ook van de hak op de tak en heel veel lijn valt er niet in te ontdekken. Niet door mij in ieder geval.

Maar wat me nog veel meer irriteerde was de slechte humor die vaak naar boven kwam, met allerlei flauwe en ongrappige karakters en situaties tussen de bloedbaden in. En dat stoorde best wel, zeker bij een film die bijna twee uur lang is. De dub is trouwens ook niet best, het loopt voor geen meter synchroon met het beeld, in ieder geval in mijn versie. Maar ondanks al dit soort gedoe, maken de puike gore en de zeeën aan bloed nog een hoop goed. Al blijft het steken op een lichte onvoldoende.

Deze ook herzien en ook deze is me veel beter bevallen. Wat een ubergore bende. Heerlijk!

Een dik punt erbij.