Premutos - Der Gefallene Engel (1997)

De beste Duitse splatter film die ik tot nu toe gezien heb, de special effects zijn echt super en over the top, veel beter dan die Schnaas films (Violent Shit, Nikos etc.) dit kun je bijna vergelijken met Braindead qua gore dan, het acteerwerk is in deze wel superslecht en ik irriteerde mij af en toe aan de geluidseffecten maar voor de rest een lust voor de gorehound.

Er is ook een Spaanse uitgave van, schijnt beter te zijn...

Pas gezien en weinig aan toe te voegen, gorehounds moéten deze gezien hebben. Het eerste deel van de film was al behoorlijk goor en dan komt de finale. Bij de meeste films duurt dit 5 min, ik denk dat het hier zeker een finale van een halfuur was waarin werkelijk alles aan bod komt. Voorlopig 3,5* ik ga zeker nog eens kijken.

Leukigheid: in de kamer van Mathias (Olaf Ittenbach) hangen posters waaronder een van Der Kickboxer van JC Van Damme.

Wat is nu de goorste en bloederigste film ooit gemaakt? Mensen die een antwoord op deze vraag zochten, zullen waarschijnlijk al wel op de talloze polemieken gestuit zijn die ofwel Braindead, ofwel dit Premutos als winnaar naar voor schuiven. Welke nu de onbetwiste winnaar is valt moeilijk te zeggen. Feit is dat beide films mekaar waard zijn en dus garant staan voor vertier van de bovenste plank.

Niet alleen qua reputatie, maar ook inhoudelijk zijn Premutos en Braindead relatief gelijkaardig: slapstick humor afwisselend met non-stop bloedbaden. Afgehakte ledematen, hoofdexplosies en doorboorde lichamen zijn net als de afgrijselijk slechte acteerprestaties vaste kost in dit soort producties. Een verhaal is er nauwelijks en ook enige vorm van logica is totaal afwezig. Bewijs hiervan is het absoluut absurde en hilarische einde. Fulci is er niets bij!

Het hoeft niet gezegd dat Premutos verplichte kost is voor gorehounds en elke zichzelf respecterende horrorliefhebber. Alles draait dan ook om bloed en vetzakkerij en het zal wellicht niemand verbazen dat de niet-bloederige sequenties voor het grootste deel doodsaai zijn. Maar dat geeft niet, want de momenten waar het om draait zijn dubbel en dik de moeite waard. Ook de special effects zijn gezien het budget werkelijk oogverblindend te noemen, wat op zich natuurlijk wel een must is als vetzakkerij het enige uitgangspunt van de film is.

Kortom, Premutos is een hebbedingetje dat niet mag ontbreken in de kast van echte horrorfanaten. Voor de freaks onder ons misschien een leuk weetje: Premutos bevat een bodycount van 139!!! Je zou hem voor minder kopen.

Ik kan me alleen niet voorstellen dat deze film op visueel gebied in de buurt van het werk van Jackson komt. Hij is immers ook een meester met de camera.

Hangt ervan af wat je onder "visueel" verstaat. Als het gaat om effecten en make-up, zou ik zeggen dat Premutos zeker de evenknie is van Braindead. Als het puur op camerawerk aankomt moet ik je het antwoord schuldig blijven, daar heb ik echt geen aandacht aan geschonken tijdens het aanschouwen van dit gorefest .

zalige over the top gore grappige splatter met heerlijk domme personages, de enige film die qua bloedvergieten in de buurt komt van braindead, alleen heb hem in het engels gezien en de dubbing was van een niveau eerste jaars engels, denk dat ze gewoon wat hebben ingesproken voor de rest een klassieker in het genre

Vond je die Afrikaan ook zo grappig?

hij was zalig die overacting en onze vriend met de kettingzaag zou meer rollen moeten krijgen alleen zijn domme kop was al geld waard

ittenbach gaat nu iets doen met buttgereit van nekromantik kan niet foutlopen

Dat klinkt veelbelovend . Heb je een linkje?

sorry heb het ergens op het net gelezen maar weet niet meer waar als je het vindt laat me het weten langs mijn kant idem dito

Heb niet vaak zulk belabbert acteerwerk gezien. Nu zullen jullie wel roepen dat dat bij dit soort films ook niet hoeft en daar heb je dan ook gelijk in, maar wel als je de vergelijking met Braindead wilt maken, want daarin vond ik het acteerwerk toch van een behoorlijk nivo. De 1ste 70 minuten vond ik echt slecht, kon het met moeite uitkijken. Vooral de kruisigings- en resurrectionscene vond ik van een uitermate bedroevend nivo. Waar heeft ie in godsnaam die acteurs vandaan? Familie en vrienden ofzo omdat ie niet kon betalen? Ook de humor vond ik belabberd. Kon in dit gedeelte van de film slechts 2 keer een kleine glimlach op mijn gezicht krijgen.

De laatste pak weg 30 minuten echter gaat de film compleet los en wordt het wel leuk. Totaal over de top gore entertainment. Niet zo leuk en mooi in beeld gebracht als in Braindead, maar zeker goed. Dankzij dit zeer sterke gedeelte kan ik de film toch een voldoende geven. Vooral de scene waarin die ene gast begint te lachen als zijn vrouw waar ie ruzie mee heeft aan stukken wordt gescheurd is hilarisch. En dat verdiende ze ook. Eigenlijk mocht het nog wel wat gruwelijker bij haar, want ze is bijna even irritant als dat klotejonk in The House By The Cemetery.

Al met al moet je deze als gore fanaat toch wel gezien hebben vanwege het laatste stuk van de film. Maar de vergelijking met Braindead gaat in mijn ogen volledig mank. Waar die film een meesterwerk is, is dit een amateurfilmpje met dito acteurs.

3 sterren dankzij het sterke laatste stuk.

Die vergelijking kent zijn oorsprong in het feit dat beide in het cultmilieu wel eens om de titel van goorste film aller tijden dingen. Maar inhoudelijk en kwalitatief verschillen ze inderdaad als dag en nacht.

Dan vind ik dat Braindead ook dat met gemak wint vanwege het feit dat de horror veel mooier in beeld wordt gebracht. En niets is goorder dan de eetscene aan het begin van Braindead.

Mee eens .

Was wel even weer toe aan een 'zo slecht dat het leuk begint te worden' filmpje. En tja, dan heb je aan Premutos een prima film. Het eerste uur is voornamelijk saai en zeker qua gore wil er bijna niets gebeuren, maar het idiote acteerwerk en de bespottelijke dialogen houden je toch nog eventjes zoet. Vooral de scènes dat ons hoofdpersoon zijn voetbalbroekje zoekt. Ik zou haast iedereen aanraden om gewoon de Engelse dub op te zetten; zo hilarisch, daar kan geen komedie tegenop.

Maar goed, na een tijdje heb je het wel gezien en is het wachten op het moment dat de film eindelijk eens losgaat. De sfeervolle transformatie van Mathias, met onder andere het prikkeldraad is dan ook een verademing. Prachtige scène, die in een Hellraiser film niet zou misstaan. Is imo ook het hoogtepunt van de film. Maar eerlijk is eerlijk, ook de rest van het einde mag er zijn; een hoop mensen die uit elkaar worden getrokken en de ingewanden en hersenen vliegen vrolijk in het rond.

Al met al een vermakelijke en van tijd tot tijd ranzige film, hoewel de vergelijkingen met Braindead niet echt verder komen dan het aantal liters bloed. Want ja, waar díe film geweldig in elkaar zit, visueel om te smullen is, geweldige personages bevat en vooral qua opbouw bijzonder sterk is, is Premutos toch vooral het onbekende idiote neefje. Hier en daar heerlijk fout en qua gore zeker geen kleintje, maar verder toch maar weinig memorabel.

2 dikke sterren. Vooral voor de gore en het voetbalbroekje.

Gore zombiesplatter.

Over the top gore slachtfestijn met verbazend goede fx voor het beschikbare budged.

Enkel de audio was tergend slecht en meestal door de achtergrondmuziek onverstaanbaar.

Mooie dosis humor en bewuste overacting, om het barre acteertalent te verstoppen

3*

Ik verbaas me echt over de hoge waardering..damn wat een gevecht

1*

Eindelijk mijn eerste kennismaking met Ittenbach .

En het was zeker geen slechte want nadat ik allemaal trailers en voorstukjes van zijn films had gezien vond ik het geweldig en keek ik heel erg uit naar deze film.

Als je een hele slechte film wilt waar het alleen om de gore gaat zit je hier echt goed.

En Ittenbach is dus ook echt de meester van gore .

De effecten waren nog niet zo slecht voor een super low budget dat zeker niet hoger is dan die van de Schnaas films.

Maar deze film is ook echt honderd keer beter dan het werk dat Schnaas levert.

En de Engelse dub bij deze film was ook echt vreselijk en lachwekkend .

Nadat ik deze film heb gezien wil ik dus wel meer van de man zien.

En ik moet ook zeggen dat hij een goede style en smaak heeft voor gore want mensen worden hier om de meest brute en pijnlijke manieren vermoord ze worden ook echt letterlijk verminkt en helemaal kapotgemaakt .

Je krijgt dat dus ook allemaal te zien terwijl de film nog maar een minuutje bezig is.

Voor een film van 110 minuten is hij ook zeker niet saai en bij mij bleef hij boeien en de Engelse dub was ook echt zo belachelijk slecht.

Zaten dus ook echt een paar hele mooie en goed geschoten stukjes in de film die het ook zeker de moeite waard maken om deze film te kijken.

Ittenbach is dus ook best wel een zieke gast maar heel meesterlijk wat gore betreft.

Dus als je niet veel van deze verwacht en alleen kijkt voor de gore zal hij de echte gorehounds wel bevallen.

En nu ga ik zijn volgende films maar eens opzoeken.

Mooie poster trouwens .

4,0

Persoonlijk vind ik Ittenbach de beste uit de Duitse schaar ondergrondse horrorfilmmakers.

Zeker eens kijken naar Chain Reaction, Dard Devorse, Legion of the Dead (104'), Garden of Love en Beyond the Limits. Wel zien dat je de werkelijk ongesneden versies te pakken krijgt (het beste via Oostenrijk) want soms heb je zelfs in de BeNeLux gesneden versies (bv Legion of the Dead 89').

Garden of Love ben ik nog naar opzoek .

En heb jij Burning Moon al gezien.

Absoluut, de shock-o-rama dubbing is niet minder dan briljant in al zijn slechtheid. Zonder de grappige dubbing ("where my goalie shorts at??!!") was de film al een pak minder entertainend geweest



Idem, moest spontaan aan Hellraiser denken bij die scène, die ook wat mij betreft tot de hoogtepunten van de film hoort.


Ik ben blij dat ik nog eens een goreklassieker gezien heb, al was hij toch wel erg slecht. Gore om de gore is niet meteen mijn ding, zeker in deze film werd het na het zoveelste geweersalvo een tikkeltje repetitief. Qua verhaal is de film een lachertje, het gaat werkelijk nergens heen en er worden zomaar wat stukjes over het leven van Jezus of gepijnigde geslachtsdelen tussen gegooid. Dit in combinatie met de slechte acteerprestaties (en de schitterende dubbing, waarbij men soms gewoon geen zin had om bepaalde zinnen of schreeuwen nog eens over te doen ), en met de juiste ingesteldheid is het zeker en vast genietbaar.
De gore op zich is erg goed uitgevoerd, maar wat mij betreft is dit wel zo'n geval van "overdaad schaadt". Alhoewel het feit dat de "helden" op het einde van de film maar kogels BLEVEN hebben best grappig was, werd het op den duur wat repetitief en ging ook de kracht van de gore er wat op achteruit. Maar goed, het is overduidelijk dat deze film zich niet serieus neemt en het is net wegens zijn abominabele kwaliteit (behalve dus de effecten) dat hij voor elke liefhebber van cult- en trashcinema aan te raden valt.



2,5*

3e film die ik zie van Ittenbach en deze komt in tegenstelling tot de andere 2 (Dard Divroce & Burning Moon) niet op een voldoende. Ittenbach denkt er net zoals bij Burning Moon mee weg te komen eerst een uur saai gepraat te laten zien, en het laatste deel van de film een overdosis gore. Wat er overblijft is een halfuurtje film, want dat eerste uur kan je niet tot film rekenen. Ik heb de engelse dub gezien en die is verschrikkelijk slecht. In sommige scenes zie je iemand schreeuwen maar hoor je helemaal niks doordat dat gewoon niet overgedubt is. Die slechte dubbing levert wel één hilarisch slechte scene op. Ja de voetbal scene, dat moet wel het dieptepunt van film zijn.

Als je dan eindelijk door dat saaie uur heen ben begint de gore. Die is dan wel weer geweldig, maar alsjeblieft Ittenbach. Versprijdt dat een beetje over de hele film, en gooi het niet allemaal op elkaar in het laatste gedeelte van de film.

Trailer

De soundtrack is echt geweldig

Een zeer matige horror/komedie filmpje. Weinig leuke details en minder creatief gemaakt dan bijv. Bad Taste, Dead Alive etc. Dit is mijn eerste kennismaking met Duits regisseur Olaf Ittenbach, en het is mij niet echt bevallen. Ik heb de film op de oer slechte "English dubbed version" gezien. misschien is dat een van de redenen dat dit mij niet bevallen is, maar ik denk het toch niet. 2,0.

Valt voor een keertje te doen, ik vond het niet allemaal echt geweldig, film die je niet al te serieus moet nemen.

En zo kan ik niet anders concluderen dan dat Ittenbach al bij zijn 3e feature film piekte. Want na een aantal geweldige films van zijn hand te hebben gezien, kwam het nog niet voorbij de 4.5*. Met deze indrukwekkende cult classic breekt hij nog nét wat meer potten en gaat hij op het einde verder dan... wie dan ook?

Met een bodycount van 139 valt er weinig te klagen. Zeker wanneer de Duitse master of gore erachter zit, dan is iedere kill een feestje an sich. Vul dat aan met vreselijk gare humor, cheesy flashbacks (tours door de geschiedenis..?) en een handvol aan krankzinnig personages, en je hebt bijna twee uur aan pure splatter fun.

Van het kleurrijke broekje tot de gescheurde balzak, tot aan de kotsende Afrikaan en de SM-dochter. Heerlijke, debiele en eigenzinnige momenten die eigenlijk continue blijven aanhouden. Hij laat geen kans onbenut om op zijn befaamde wijze toe te slaan, echt een werkje voor de liefhebber en de liefhebber only.

Hij weet dan eindelijk de 5* binnen te slepen en het is wat dat betreft de één na beste splatter film ooit gemaakt, great work Olaf

Nee, geen verbetering op The Burning Moon, om het simpele feit dat dit Ittenbachs pet te boven gaat. Het script is veel te prestigieus, waar The Burning Moon een prima kapstok was voor Ittenbachs talent. Premutos wil teveel een verhaal vertellen, wat de zere plekken te vaak blootlegt. Wanneer de splatter dan eindelijk echt losbarst ben je als kijker al bijna in slaap gesukkeld.

2*

Langere recensie:

Cult Movies Reviewed: Premutos - Der Gefallene Engel (1997, Olaf Ittenbach) - dvd recensie - cultmoviesreviewed.com

Binnenkort Garden of Love en Dard Divorce kijken. Ben erg benieuwd wat Ittenbach met een groter budget doet. Ooit al eens House of Blood gezien, maar dat is een eeuwigheid geleden en niet echt meer representatief voor mijn visie op horror nu.

Inhoud en acteertalent blijven steeds op zowat hetzelfde niveau omdat Ittenbach daar echt geen al te groot belang aan hecht. De FX en gore daarentegen zien er bij de 'duurdere' filmpjes wel wat gelikter uit.