The Day the Earth Stood Still (1951)

Prachtige 50's SF-film.

Heel overtuigende special effects, knap scenario en dito acteerprestaties.

Een aanrader van formaat !

****' 4,5 op 5 ****'

Tony

Voor die tijd wel goede SFX.

een beetje weinig, Gerwin, vind je niet ??

Tja het is een tijd geleden dat ik deze film heb gezien. Maar het is de tegenhanger van War Of The Worlds. Bovendien zijn Mars Attacks en Independence Day eigenlijk weer hierop gebaseerd.

Ik had een lekker corny jaren '50 sci-fi film verwacht, maar er bleek wel wat meer in te zitten. Leuk en orgineel verhaal, maar alles werd me net iets tè simpel en karikaturaal voorgesteld. Desalniettemin erg de moeite waard... 3,5 *

Verrassend leuke film. Interessant verhaaltje (vooral voor die tijd), mooie special effects (helemaal voor die tijd) en een goeie cast. 3,5*

Jaaa, dit is een goeie ouwe SF-film. Heel wat beter dan War of the Worlds, 4*.

Simpele, maar wel uitstekende en trendsettende science-fictionfilm. De achterdocht van de Amerikaanse samenleving van de jaren '50 komt goed naar voren. 4*

Wie weet is de techniek binnenkort zo ver gevorderd dat we van al het geweld en vandalisme af zijn met een Gort op elke hoek van de straat

Met recht dé ultieme science fiction cultfilm. Eigenlijk gewoon allemaal heel erg simpel maar het is juist het simpele wat de film geniaal maakt.

Een dikke 4 1/2

Zo simpel is hij ook weer niet.

Ik vind zelf de mooiste aan deze film de verborgen boodschappen en de symboliek. Het acteren was goed, special effects bijna altijd overtuigend en het verhaal voegde heel wat toe aan de film.

4.5*

Voortreffelijke film. Een mijlpaal in de geschiedenis van de science fiction films.

4/5

Een scherpe en overduidelijke boodschap verpakt in een heerlijk simplistische jaren 50 B-film. De special effects mogen voor die tijd dan niet bepaald slecht zijn, anno 2005 is het vooral de campiness ervan die het zo leuk maakt. 4*

Of je moet al zo ancient zijn als ik, en de film in je jeugd (ruim 30 jaar geleden gezien hebben), en nooit vergeten zijn. Wat een topfilm. Ondanks de eenvoudige beeldtaal, de beperkte filmische middelen en absolute SF topper (4,5 *).

Heel goede cult SF-film. Goede special effects en niet traag zoals vele anderen van zijn tijd.

http://www.rtl.nl/(/films/filmsensterren/)/films/filmsensterren/components/nieuws/2007/d/articles/The_Day_the_Earth_Stood_Still.xml

Ben bang dat dit niet de ideaalste film is om te remaken.

Bobby: "I like you mr Carpenter, you're a real screwball!"

Briljante Science-fiction! Met een minimum aan middelen een maximum effect. "Mr Klaatu goes to Washington" niet als slecht geïnformeerde plattelander maar als buitenaards wezen die de aarde één keer komt waarschuwen. Het bijzondere aan deze sf film is de politieke boodschap. Het is 1951 de Nazies waren verslagen hun verschrikkelijke daden waren bekend en het regime van Stalin was geen haar beter...ook daar kwamen de eerste berichten over kampen en moordparijen ect binnen. En de dreiging van atoomwapens met raketten die achter het ijzergordijn ontwikkeld werden. Veel bleef achter de poltieke coulissen. Er was veel desinformarie. De mens leek tot alles instaat. Vermoedens werden snel feiten. Amerika stond er alleen voor....paranoia heerste. De film laat die sfeer ook zien.....

En dan maak je zo'n film met een 'pacifistische' boodschap. Maar het is geen onrealistisch dweperig pacifisme, Klaatu heeft een eigen belang en is niet ongewapend, hij heeft vergeken de mens absolute macht. De mens is een bedreiging voor de rest van de planeten. Klaatu reperesenteert die planeten,
zij moeten uit zelfverdediging handelen als de mens niet zijn gedrag verbetert......over 'Balance of powers' gesproken!

De behandeling van Klaatu heeft iets profetisch als je het in het licht van de 'communisten'-jacht van Mc Carthy beziet.....de film kwam op het juiste moment!

Simpele dialogen krijgen hierdoor diepere lading b.v. als Bobby vraagt wat inertie betekend antwoord Klaatu:
"Inertia is the property of matter by which it remains in uniform motion unless acted upon by external force".

Hoe kunnen we de halsstarrige mensheid van richting veranderen....
Newton goes in politics! Verhaal en filmmakers waren heel slim. Echt met recht een klassieker en het verhaal is nog steeds heel actueel.

In "Independence Day" komt een fragment van deze film voor (op TV) en de titel "The day after tomorrow" is ook duidelijk een verwijzing naar deze film ....zie de dialoog tussen Klaatu en de professor....a little demonstration.....

Naast het mooie verhaal met effectieve dialogen is de film prachtig opgebouwd en de cast is met zorg uitgekozen.
Rennie is een schot in de roos. Spencer Tracy was al te bekend om een 'aliën' te zijn.

En de score van Bernard Herrmann: geweldig....neem de eerste scéne met die piano....ritme: samenspel montage en muziek perfect!

En dat gezeur over special effects..... voor die tijd met dat budget...prachtig gedaan. De rest is voor mierenneukers...

Nog een mooie scéne die nog heel modern aandoet:
Klaatu vermomd als mr Carpenter wordt toevallig geïnterviewd:
"I'm fearful when I see people substituting fear for reason. In fact I would....Thank you mr Carpenter, Thank you. Heeft iemand iets belangrijks (over paranoia) te zeggen... wordt hij afgekapt!

Er is nog niks veranderd........pracht film! Dikke 5*

ps: belachelijk laag gemiddelde!!

Snap niet dat de film zoveel aanhangers heeft... Vond er zelf niets aan.

Misschien omdat je zelf een beetje 'inert' van aard bent....

Ik weet het niet... Ik traag??? I don't think so

Aha, en de filmposter hebben we al voor $ 25.000,=.

Mooie aandoenlijke SF-film. Met een erg fraaie Hermann-score (een van zijn mooiere) en een vroeg voorbeeld van een typische koude oorlogs-science fiction film. Speelt in op de paranoide en de angst die toen sterk opkwam.

Een opvallende scene waarbij ik een rol van de censors vermoed is de scene nadaat Klaatu weer tot leven gewekt wordt door Gort en er aan God gerefereerd wordt door Klaatu en gezegd wordt dat het totleven wekken tijdelijk is en niemand weet hoe lang dat dat duurt: Ergens lijkt iemand moeite met controle over leven en dood door Gort te hebben gehad en dat idee onchristlijk te hebben gevonden. Niet iets wat ik de film aanreken, maar het viel me wel op.

4.0*

K*T. Er komt dus een remake van met Reeves in de hoofdrol. De film is nu dus al vern**kt! Sunt, heel erg sunt.

The Day The Earth Stood Still is het levende bewijs dat SF-films niet persé voorbehouden zijn voor een kleine niche in het brede spectrum van filmliefhebbers. Met z’n maatschappelijk relevante en daarbij erg ontroerende thematiek is dit een film die op een erg breed publiek mikt. En daar is niks mis mee, want het verhaal dat gebracht wordt is van uitzonderlijk hoge kwaliteit en uiterst waardevol. Vroeger, maar ook nu nog.

Laten we even terugkeren naar de jaren ’50, om de context te schetsen van de periode waarin deze film het levenslicht zag. De Tweede Wereldoorlog is nog maar dik 5 jaar achter de rug of de Koude Oorlog houdt de wereldbevolking in z’n greep. Conflicten tussen de VS en Rusland zorgen voor een algemene sfeer van paranoia die langzaam maar zeker alle levensdomeinen binnensluipt. Zo ook de media, waarvan film een belangrijk onderdeel is. Inwoners van de VS ondergaan het beleid van president Truman en senator McCarthy die met hun doctrine het hele land op stelten zetten. De jacht op communisten is geopend en iedereen die niet mooi in het rijtje loopt wordt verdacht van landsverraad.
Dit strakke regime heeft ontegensprekelijk een diepe, misschien wel onuitwisbare indruk nagelaten op het Amerikaanse volk. De eerste atoombom, de wapenwedloop, de communistenjacht, het wantrouwen tegenover alles wat anders is, … De ideale voedingsbodem voor de scherpe maatschappijkritiek in The Day The Earth Stood Still.

Al bij het begin van de film wordt de werkelijke aard van ons mensen pijnlijk onthuld. Een ruimteschip landt op Aarde en wordt opgewacht door tot op de tanden bewapende soldaten. Nog voor de ruimtereiziger kan zeggen dat hij met vredelievende bedoelingen is afgereisd, wordt hij door een schietgrage actieheld omver gemaaid. Regisseur Robert Wise houdt de mensheid een spiegel voor: alles wat ons onbekend is roeien we bij voorbaat uit. Als we er nog niet in slagen om op cruciale momenten voor communicatie, toenadering en verzoening te opteren, hoe zullen we er dan ooit in slagen om problemen als racisme, discriminatie, etnische conflicten, enzovoort op te lossen? Een metafoor voor de wereldlijke onmacht om in vrede en harmonie samen te leven.

Verderop in deze prent wordt naar een gezelschap van breeddenkende en vooraanstaande geleerden gezocht om het volk van Klaatu’s waarschuwende boodschap te vergewissen; het heelal moet afgeschermd worden van gewelddadige planeten. Waarschuwend, want als de planeet Aarde niet ophoudt met het aanhoudend aanwenden van agressie om problemen op te lossen, zal ze gauw haar eigen ondergang graven. Als aan het einde van de film de belangrijke samenkomst verhinderd wordt door een gordel van militairen, blijkt nog maar eens hoe terecht en broodnodig Klaatu’s interplanetaire waarschuwing is.

Behalve een weinig subtiele, doch prachtige moraal heeft The Day The Earth Stood Still de filmliefhebber nog een hoop fraais te bieden. Dat de special effects meer dan een halve eeuw na datum gedateerd ogen is een open deur. Ze nogmaals intrappen is even overbodig als belachelijk, dus laten we de sterk vertolkte personages eens van dichterbij bekijken. Centraal staat uiteraard Klaatu, die in het kader van z’n kruistocht voor wereldvrede is afgereisd naar de planeet Aarde. Klaatu’s pogingen om deze utopie te bewerkstellingen draaien echter al snel uit op een sisser; een mix van woede en verdriet bepalen zijn gemoed. Min of meer vergelijkbaar met Christus de Verlosser die al op even weinig sympathie kon rekenen bij zijn tijdsgenoten.
Wat later wordt hij onder het mom Mr. Carpenter opgevangen door het gezin Benson. Hij besluit om in de gedaante van een gewone sterveling de aardse attitude te bestuderen en naar begripvolle medestanders te zoeken. Daarbij bouwt hij een aandoenlijke relatie op met zoontje Bobby, waarin beide op ontdekkingstocht gaan in mekaars denkwereld. Deze interactie levert enkele schitterende scènes en dialogen op, ondermeer de scène waarin Bobby zijn twee dollar ruilt voor een diamant van Klaatu. Wanneer deze gaandeweg bewust zijn identiteit prijsgeeft via subtiele hints, vergeet hij in alle naïviteit dat niet iedereen van zijn goede bedoelingen overtuigd is. Het menselijke kwaad huist in Tom, het vriendje van mama Benson, die gestuurd door drang naar erkenning en jaloezie zijn concurrent een hak wil zetten. Een gigantische klopjacht is het gevolg met als inzet de uiteindelijke ondergang van de Aarde.
Dat de paranoia ook de diepste wortels van het medialandschap heeft bereikt, wordt aangetoond door een veelzeggende scène waarin een journalist abrupt zijn interview met Klaatu afbreekt als die het kuddegedrag van de Amerikaanse burgers in vraag stelt.

The Day The Earth Stood Still is alles bij mekaar een fantastische vertelling die destijds een geweldige metafoor was op de typisch menselijke angst voor het onbekende, en die meer dan 55 jaar later nog altijd erg herkenbaar is. Het confronterende schoentje past met andere woorden nog steeds. Is dat niet iets om eens ernstig over na te denken?

Dat heb je prachtig verwoord, Halcyon. Deze film heeft mij ook helemaal overdonderd. Een film met een boodschap, een verhaal dat nog altijd na zo'n 60 jaar werkt, is van topkwaliteit. Ontroerend relaas over een man die men niet wil begrijpen (parallel Jezus?).

4.5*

Sublieme science-fiction film uit de jaren 50. Een parabel met een diepmenselijke positieve boodschap. Ik heb eigenlijk geen zo'n fervente liefhebber van SF, zeker niet van Star Wars toestanden. Maar deze is anders!

Ze zouden Mr. Bush & C° moeten dwingen van die film eens tien keer te bekijken!

*4,5*

Heerlijke klassieke SF-film uit de jaren '50. Sterke metafoor, leuke dialogen (ik lach altijd hartelijk om die nietszeggende dialogen tussen Klaatu en Bobby) en natuurlijk een toffe robot. Natuurlijk nog even een religieus sub-thema eronder gooien. Logisch, want aliens en God gaan immers keigoed samen.

Schitterend dus, net als die poster (Gort die om een blondine draagt, terwijl Patricia Neal toch echt zwart haar heeft (en absoluut niet op de blondine lijkt).

Zeg Narcissus, ik weet niet of iemand dit al eerder heeft aangekaart, maar WHAT'S UP met de overdaad aan puntjes in je teksten? Je schrijft op onderhoudende wijze, maar het onregelmatige en veelvuldige puntgebruik komt nogal vreemd over - enerzijds als een soort geforceerd verlangen tot het hebben van een eigen stijl en anderzijds als iets heel storends.

zal wel een..............tik zijn.

Wat een goede film is dit, zeg! Ik had er eerlijk gezegd niet zoveel van verwacht, maar ik heb hem vandaag op DVD gezien en ik werd helemaal in het verhaal meegezogen. Erg overtuigend, erg duidelijk in zijn boodschap, erg niet SCI-FI. (tenminste, niet zo erg dan dat je eigenlijk verwacht) Met special effects die in die tijd vast en zeker baanbrekend zijn, maar het glitterpakje van Klaatu in de laatste scene liet mij schateren van het lachen. 4,5 *