The Day the Earth Stood Still (1951)

Een oude sciencefiction film als deze heeft wel enige charme, maar ik vond hier uiteindelijk toch niet veel aan. Klaatu is wel heel erg menselijk en valt eigenlijk nauwelijks van de bewoners van de aarde te onderscheiden. De moraal van het verhaal ligt er bovendien wel heel erg dik bovenop. Verder nog wel redelijk onderhoudend en de scènes met het ruimteschip zien er niet verkeerd uit. Een film die weinig indruk heeft gemaakt en die ik waarschijnlijk snel weer vergeten ben, maar slecht kan ik 'm nou ook weer niet noemen.

Ondanks dat deze sciencefictionfilm van Robert Wise in de loop der tijd een van de bekendste klassiekers uit het genre is geworden, viel het mij nogal tegen. In de film lig veel nadruk op drama, dialogen en een Christelijke boodschap. Het begint al met de boodschapper die vanuit de hemel de mensheid even het juiste pad komt wijzen...één wederopstanding verder en hij noemt zichzelf Mr. Carpenter. Zucht...En uiteraard ook afkeurende opvattingen over atoomwapens, oorlog en geweld maar wel nog wat koude oorlog retoriek als het “Doe met ons mee of je wordt vernietigd” klinkt! En weg is de diplomatieke ambassadeur van de vrede! De special effects, zoals de landing van de schotel van Klaatu en de hittestraal die Gort afgeeft, zijn wel erg knap in scène gezet. Maar " De dag dat de aarde stil stond", voelt meer als de mensen die huis aan huis het 'woord' komen brengen. daar is verder niets mis mee maar of dat je erop zit te wachten, lig aan je persoonlijk beleving?

De bekendste SF film uit de jaren 50/60 natuurlijk, maar is het nou allemaal zo

spannend? De boodschap die de film meedraagt is wel erg actueel natuurlijk.

ik snap soms geen mensen die deze fil gewoon afbreken? toch wel knap gemaakt voor deze tijd nu is alles of toch het grootste deel van de sf films vol met computer animatie dan zie ik hier ene zegen braaf? braaf eerst ja maar daarna en het is niet aan hem hij tracht dan ook op de aarde op andere gedachte te brengen want je zied tot wat de robot in staat is wat hij kan doen stel je voor wat er zou gebeurt zijn indien de vrouw niet het stop woord had gezegd? dan denk ik dat het brave rap gedaan zou zijn. neen ik heb deze film reeds erg lang gezien en ik ben niet zo echt fan van oude sf films en zo maar toch zitten er wel goede tussen en dat is zeker deze vergeet niet het is geen computer film gelijk nu simpel gemaakt en ja er zit toch wel wat spanning in vind ik? en neen vind ik ook niet slaapwekkend maar ja begrijp het wel hoor mensen van de moderne eeuw kijken anders naar films dan in de oude tijd en ja films gelijk deze is natuurlijk niet spannend genoeg omdat er ook geen computer animatie is gelijk deze eeuw films je kunt de oude kingkong ook wel niet vergelijken met de nieuwe versie is toch normaal alles is nu veel anders dan toen geen vhs maar dvd en blu ray ook al anders dan je zw wit tv van vroeger en nu ook alles kleur de moderne films

Aangename SF-klassieker, heel wat beter dan de flauwe remake met Keanu Reeves uit 2008. De thematiek is nog steeds erg actueel en de film heeft een lekker vlot tempo. De special effects stellen niet heel veel voor maar dit mag de pret niet drukken. Voornaamste pluspunt is de sympathieke hoofdrol van Michael Rennie als Klaatu, het buitenaardse wezen dat een belangrijke booschap heeft voor de planeet Aarde.

Leuke avontuurlijke komedie.

Klaatu (Michael Rennie), die echt niet Jezus is, de overeenkomsten, inclusief het alias 'mr. Carpenter' zijn puur toeval, echt waar, komt van een andere planeet naar de Aarde, want dat dreigt hier helemaal fout te gaan met die atoombommen. Hij moet hierover de gezamenlijke wereldleiders spreken, maar door onderling wantrouwen lukt dat niet. Bovendien wordt hij na zijn landing ook eens meteen neergeschoten. Naar mijn idee gewoon een hiaat in zijn verder vrij degelijke research, want je weet dat daar dikke kans op is als in je de Verenigde Staten landt. Die houden nu eenmaal van schieten.

Gelukkig herstelt hij snel, maar de eerste indruk is niet goed. Dan maar undercover - als mr. Carpenter dus - de stad in, om te kijken of dat een beter beeld geeft van die rare mensen. Hij huurt een kamer in een pension en het vertrouwen in de mensheid krijgt meteen een boost: bewoner Helen Benson (Patricia Neal) laat 'mr. Carpenter', die de vorige dag midden in de nacht onaangekondigd aan de deur stond, op haar zoontje Bobby (Billy Gray) passen. Dat is nog eens goed van vertrouwen zijn! Helen, die oorlogsweduwe is, gaat uit met haar huidige vriend, Tom (Hugh Marlowe). Marlowe is mijn favoriete acteur in deze film; hij maakt van Tom een erg fijne gladjakker.

Bobby is een typische jarenvijftigfilmkind, de ene "Gee mister, that is very nice of you!" na de andere rolt van zijn Amerikaanse wittebuitenwijkwelvaart uitstralend gezichtje. Hij beleeft allerlei avonturen met Klaatu/mr. Carpenter in Washington. Klaatu krijgt ook een idee om de Aarde toch nog te kunnen informeren, maar het leger is hem ondertussen ook op het spoor. Zal Klaatu slagen in zijn vreedzame opzet of moet toch zijn proto-Terminator robot Gord met grof geweld ingrijpen?

The Day the Earth Stood Still, een vroeg werk van Sound of Music en West Side Story-regisseur Robert Wise is een fijne combinatie van een moralistisch, maar wel met sjeu verteld Frank Capra-achtig verhaal in Koude Oorlog-setting, gecombineerd met heerlijke retro-scifi-effecten en jarenvijftigvormgeving. Verrassend goed gefilmd ook en die Bernard Herrmann soundtrack is al helemaal niet te versmaden.

(Gezien in Lab111)