The Boy (2016)

In de aap gelogeerd

Niets is wat het lijkt in The Boy, al geeft de inspiratieloze titel je wel het idee dat je precies weet wat je denkt te krijgen. De trailer wekt ook een bepaald vermoeden, maar het is vervolgens interessant om te zien hoe de titel met de verwachtingen van de kijker gaat spelen als de film daadwerkelijk aanvangt.

Wat er vervolgens volgt is best verrassend, maar tegelijkertijd riep het bij mij ook grote teleurstelling op. De regisseur heeft hier overduidelijk leentjebuur gespeeld bij titels zoals The Resident en The pact, en voelt hierdoor weinig origineel meer aan. Nu zou je kunnen zeggen dat de originaliteit hem zit in het verhaal om de plot heen maar bij mij bleek het trucje niet meer te werken en wekte hij enkel nog een déjà vu gevoel bij mij op. Beter goed gejat dan slecht verzonnen werkt hier bij mij niet omdat een daadwerkelijk bezeten pop, mij veel interessanter had geleken natuurlijk verwacht de kijker dit ook, en ik snap de regisseur dan vervolgens ook wel dat hij deze richting uit wil gaan maar voor mij deed het afbreuk aan het verhaal. dat de inmiddels volwassen Brahms daarbij ook nog eens eerder op de lachspieren werkt dan dat hij angst opwekt, droeg ook niet echt aan het geheel bij voor mij.

Over de vertolkingen en de setting heb ik vervolgens eigenlijk weinig aan te merken. Het is leuk om Cohan eens ergens anders te zien dan in The Walking Dead maar in een leading rol zie je helaas wel maar al te goed dat haar acteerkunsten maar beperkt zijn. Ze speelt haar rol echter wel verdienstelijk, net zoals de rest van de cast. Het huis waarin het verhaal zich afspeelde deed mij sterk denken aan The Woman in Black, wat in mijn ogen positief is.

Alles bij elkaar genomen voelde ik mij echter toch behoorlijk in de aap gelogeerd. Je denkt te weten wat je kunt verwachten, maar uiteindelijk gaat de film toch een hele andere kant op. Dit is niet erg als het een positieve richting betreft, maar dit was het niet in mijn geval omdat het voor mij allemaal veel te inspiratieloos aanvoelde. Maar ach, misschien heb ik vandaag de dag gewoon al veel te veel van dit soort films gezien. Je valt je geen absolute buil aan deze film, maar een bioscoopbezoek is deze beslist niet waard. Daarvoor is The Boy te mediocore.

2,5*

Fijn filmpje.

Bell werkt zich langzaamaan op. Z'n vorige films toonden al aardig wat potentie, deze The Boy doet daar nog een klein schepje bovenop. Het resultaat is een kruising tussen James Wan's poppen en een sfeertje dat in de verte wat aan The Others deed denken.

De horror is eerder gedoseerd. Het aantal jump scares zijn beperkt (maar niet complete afwezig), gore is er niet echt en hoewel er een fijne, continue spanning hangt laat Bell het meer slepen dan constant naar een hoogtepunt te brengen. Enkel de introductie van de echte Brahms is wel freaky, geweldig momentje.

Visueel fijn. Mooi gebruik gemaakt van de setting en met genoeg aandacht in beeld gebracht. Ook de soundtrack was naar behoren. Acteerwerk doet er verder niet voor onder, de cast is dan misschien beperkt in aantal, maar nergens lijkt dat een budgetaire kwestie geweest te zijn. Viel me trouwens wel op dat hier ook Chinees geld inzat. Als je het mij vraagt een betere optie dan het proberen vermengen van Hollywood en Chinese acteurs in één film.

Fijn horrortje. Niks wereldschokkend, hoewel het einde wel een twist kent is het niet héél veel meer dan het bovenhalen van een wat klassiekere verrassing. Maar pure genrefilms laten zich zelden opmerken door originaliteit. Wel door uitvoering, en daar valt bij deze film weinig op aan te merken.

3.5*

Spookhuisfilms moeten van goeden huize komen willen ze iets toevoegen aan het overweldigende aanbod van titels in het genre. 'The Boy' weet in ieder geval de basis goed te krijgen van een sfeervolle locatie waar het vrouwelijke hoofdpersonage met zwak schijnend kaarslicht langs omineuze portretten moet om bij de creepy porseleinen pop te komen. Helaas dat acteerwerk en plot niet helemaal mee kunnen komen met de sfeervol in beeld gebrachte top setting.

Hoofdpersonage Greta wordt door Lauren Cohan niet bijster sterk ingevuld als een archetypische slachtofferschoonheid die de geestverschijning aanwendt om over een eigen trauma heen te komen. Ze mist de subtiele gelaagdheid in acteren uit betere genrefilms, zoals Essie Davis in The Babadook of Nicole Kidman in The Others. Daarnaast hebben de mannelijke bijrollen in haar aanwezigheid geen bijzonder charisma of chemie met het hoofdpersonage. Het plot zelf blijft iets te lang sudderen rond het weinig spannende gegeven of de pop wel of niet leeft, terwijl het pas in de laatste vijftien minuten tot een zeer welkome stroomversnelling van gebeurtenissen leidt.

'The Boy' is als een attractie in een amusementspark: het oogt van de buitenkant als iets wat er gelikt uitziet, maar eenmaal op gang is het een onevenwichtig geheel waarvan de spanning te vaak doodslaat.

In principe mankeert er niet zo heel veel aan The Boy, al het is natuurlijk wel het warm water (her)uitvinden. Maar het gaat natuurlijk om de manier waarop en ja, The Boy is dan toch een goede spannende film. Hoewel de film mij weet te overtuigen dat de pop leeft, vind ik het fijn dat de film toch een punt bereikt dat het allerlei verschillende kanten op kan. Bijvoorbeeld: raakt Greta toch nog geobsedeerd door de pop en wil ze wellicht nooit van hem gescheiden worden? Maar dan, helaas...., het enige waar ik niet echt op zat te wachten, gebeurd. Namelijk de ex van Greta is daar ineens. Dat vind ik dan vervelend afgezaagd!

Afgezien van dat laatste, werkt de film voor mij. Een goede sfeervolle geïsoleerde locatie. Schrikmomenten en een verhaal waarbij de kijker toch wel zelf het e.e.a. mag invullen. Al gaat het slechts om een paar details. De twist vind ik ook goed waardoor veel zaken plotseling op hun plek vallen. Maar ik heb wel mijn vraagtekens bij een aantal gebeurtenissen wat kennelijk al die tijd de echte Brahms was. Overigens vind ik dat Lauren Cohan het helemaal niet verkeerd doet. Niet perfect nee, maar haar prestatie is ruim voldoende. De ouders van Brahm doen het wel echt voortreffelijk.

Ik verwachtte een typische 2,5*/3* film, maar The Boy is toch beter dan ik dacht.
Dus 3,5*

De twist verpest een hoop. Lang zit je te kijken naar een prima genrefilmpje. Mooie locatie, fraai geschoten, geen onaardige cast en een lekker sfeertje. De horrorclichés ontbreken niet en de verleiding om er wat flauwe jumpscares in stoppen, kon Bell helaas niet weerstaan, maar het vermaakt. Jammer dat het einde dan zo teleurstelt.

Deze horror leek op het begin te beschikken over veel potentie en hoe de pop geïntroduceerd werd gaf het toch echt wel rillingen over het lichaam. Helaas wordt het gaandeweg krankzinnig simpel en zet het alles op zijn kop in de domste manier denkbaar.

Helemaal eens met Brabants de film begint met enige potentie en met goed camerawerk en lekkere duistere tinten....daar heb ik ook niets op aan te merken,maar het verhaal wat overigens ook aardig begint word in de laatste 15 tot 30 minuten totaal verpest en zakt de film als een baksteen naar beneden.

Jammerrrrrrrt

Redelijke thriller/horror film, maar geen hoogvlieger. Het verhaal is aardig met een originele twist richting het einde, maar zit niet altijd even logisch in elkaar. De opbouw is goed. De spanning wordt redelijk opgebouwd, maar echt bloedstollend of griezelig wordt het niet. De film verloopt wel lekker vlot en verveeld geen moment. De acteurs zijn aardig, maar geen toppers. 3.0

Aardig om een keertje gezien te hebben. De film weet te vermaken en weet ook de spanning op te bouwen, maar richting het einde vond ik het cliché-gehalte wel erg hoog worden. Wel vind ik Brahms een stuk interessanter dan Annabelle (2014) (familie van elkaar?). 2,5*

Na Chucky weer eens een nieuwe horror met een pop in de hoofdrol. Ik houd er van.

Ook deze horror begint sterk met de introductie van het merkwaardige echtpaar, de naive 'pop'sitter en de pop zelf natuurlijk.

Het mysterie blijft heel lang aanwezig maar naar het einde toe, de ontknoping, was behoorlijk teleurstellend. Jammer.

Maar vanwege het toch wel mysterieuze sfeertje is deze film wel de moeite waard om te bekijken.

Als ik één ding zeker weet is dat mijn dochter niet zulke poppen zal krijgen, want dan doet mama geen oog meer dicht. Vreselijk enge dingen zijn dat toch.

Helaas is deze film niet direct eng te noemen. De sfeer is prima, de spanning wordt subtiel opgebouwd en af en toe zit je op het puntje van je stoel. Te wachten tot het moment dat de pop iets gaat doen.. Maar de pop is inderdaad best "een brave jongen".

Het verhaal achter Brahms en zijn familie is intrigerend en vreemd. Lauren zet een prima rol neer als nanny. De locatie is grimmig en creepy, perfect voor de sfeer. Toch had er meer uitgehaald kunnen worden, op momenten dat het spannend leek te worden werd er te weinig mee gedaan om je echt schrik aan te jagen. Achteraf werd wel duidelijk hoe de vork in de steel zat en het "mysterie" rondom te pop werd ontrafelt. Toegegeven: ik zag het niet aankomen. Leuk bedacht maar voor mij hoefde het niet. Had liever meer creepy dingen van de pop Brahms gezien dan van 'volwassen' Brahms in de muur.

Desondanks heb ik me vermaakt en wist de sterke sfeer me geboeid te houden. Op naar het vervolg..?

The Boy

Na het zien van de trailer en heel wat positieve berichten ben ik gister met wat kameraden op een verjaardag begonnen aan deze film. Toch moet ik zeggen dat ik langzamerhand wel een beetje klaar begin te worden met films als The Boy. Geesten films, prima. Demonen films, prima. Maar films met een concept als dit begin ik echt zat te worden. Zo vond ik Annabelle (2014) al zwaar tegen vallen. De enige film die ik een beetje waardevol vond met poppen in de hoofdrol als 'gevaar' was Dead Silence (2007). Maar, The Boy is echt ver onder niveau.

Wanneer de film begint, was de spanning er wel. Vooral toen de vlizotrap naar beneden kwam zetten was de film eigenlijk best aan de leuke kant. Er werd fijne spanning opgebouwd en er zat misschien een schrikmoment in, dat heb ik wel even gemist. Maar, tijdens het onderzoek dat de pop kon bewegen was de film aan het afzakken. En toen de pop kapot gemaakt werd en er een soort van Friday the 13th concept begon, slayer met een masker was het voor mij done.

Het verhaal was redelijk. Brahms een acht jaar oude jongetje word geboren in een, nouja, niet arme familie. Laten we het daar op houden. Het gerucht gaat dat Brahms levend verbrand was tijdens een, volgens mij als ik het goed herinner, woning brand. Greta Evans word ingehuurd om voor Brahms te zorgen. Althans, het as van Brahms in de porseleinen pop. Het gebeuren paranormale dingen in het huis, wat er op wijst dat er een geest zit. Totdat Cole kwam en de pop molde. Toen kwam Brahms opeens als een Jason Voorhees mens uit de muur en slacht Cole wel lekker af. Ik vond de plottwist heel naar, en dat bracht eigenlijk de film in de afgrond.

Ik vond het erg leuk dat Lauren Cohan in de film zat. Voor mij eigenlijk een echt The Walking Dead meisje. Acteurs waren prima, het concept had leuk kunnen zijn maar bracht slecht uit. Ik vond The Boy een misklapper en daarbij geen fijne film. Kon beter worden maar de minpunten waren net iets te slecht. Dat was zonde.

2.0*

Normaal gesproken houd ik wel van horrorfilms waarin poppen centraal staan (zoals o.a. de films "Annabelle (2014)" en "Dead Silence (2007)", die Kondoro0614 hierboven ook benoemd, de laatste film eigenlijk alleen in het begin), zoals in deze sfeervolle Horror / Thriller (met vooral toch de nadruk op Thriller) film. Maar deze film vond ik behoorlijk saai (alle actie gebeurt pas in de laatste 15 minuten) en langdradig en het verhaal is eigenlijk ook best flauw met inderdaad een achterhaalde plottwist (zeker niet origineel), die desondanks toch nog verrassend was.

In dit verhaal draait het om de jonge Amerikaanse vrouw Greta Evans (verdienstelijk gespeeld door de mooie Lauren Cohan), die een baan aanneemt als kinderjuffrouw in een afgelegen Engels fraai landhuis. Zodra ze daar per taxi (daar wordt ze begluurd door de taxichauffeur ) aankomt, wordt ze kil verwelkomt door het gezin "Heelshire" (bestaande uit vader, moeder en kind/pop) en wordt haar gevraagd om op een levensechte pop (terwijl ze juist een kind had verwacht) te passen, omdat zij namelijk op vakantie gaan. Het koppel "Heelshire" gebruikt de levensechte pop om het verlies van hun zoon (tijdens een brand) te verwerken. Zeer verbaasd neemt kinderjuffrouw Greta Evans toch de baan aan, maar ze heeft echter wel het vermoeden dat de levensechte pop eigenlijk geen gewone pop is, maar in leven is.

Het best mysterieuze verhaal weet opzicht wel te boeien (zeker omdat je wilt weten hoe de vork in de steel zit met de levensechte pop) en het wordt ook sfeervol weergegeven in en rond (de tuin) het landhuis, maar spannend vond ik het helaas nergens worden en eerlijk gezegd gebeurt er ook maar weinig (er zitten wel een paar schrikmomenten in, maar die zijn behoorlijk flauw omdat Greta het maar droomt), tot de flauwe en clichematige plottwist op het einde van het verhaal. Hierdoor vond ik het verhaal grotendeels saai en langdradig en die actie die in het verhaal zit, wordt ook nog eens in het donker weergegeven, waardoor je nauwelijks iets ziet. Bij deze actie zie je ook geen horror en is er zelfs geen druppel bloed te zien. Deze film is volgens mij ook maar met een beperkt budget gemaakt, want het hele verhaal speelt zich af in het landhuis (wel steeds fraai in beeld gebracht) en de cast is eigenlijk ook maar beperkt tot een handjevol acteurs en actrices.

De cast was voor mij vrij onbekend maar ze deden het wel allemaal verdienstelijk en vooral dan hoofdrolspeelster Lauren Cohan (in de rol van kinderjuffrouw Greta Evans), waarbij het bepaald geen straf was om bijna 90 minuten naar te moeten kijken. Ik vond het wel jammer dat ze tijdens haar douche scene niet bloot te bewonderen was. Ook Jim Norton en Diana Hardcastle (als het kille echtpaar "Heelshire") deden het verdienstelijk, maar hun rol was wel maar beperkt. De rol van Rupert Evans (als hulpje Malcolm van het gezin "Heelshire", die uiteraard clichématig direct verliefd wordt op Greta) was tenenkromend slecht en dat geldt tevens voor de stereotype cliché rol (wel maar zeer kort) van Ben Robson als het slechte vriendje van Greta, waarvoor ze Amerika heeft verlaten en die opeens verschijnt in het landhuis (lekker cliché en voorspelbaar). Degene die misschien nog wel het beste acteerde was de levensechte pop, die er wel fraai uitzag

Al met al gewoon een tegenvallende, en vooral een langdradige en saaie, Horror film, die nauwelijks weet te vermaken als een horrorfilm en waaraan ik dan ook weinig plezier heb beleefd. De film duurt gelukkig wel maar bijna 90 minuten, waardoor hij wel nog goed te bekijken valt (vooral te danken aan de mooie Lauren Cohan).

Dergelijke poppen vind ik meestal angstaanjagend en de pop van Brahms is daar geen uitzondering op. Die koude ogen geven mij de rillingen over het lijf.

Voor mij ook de eerste keer dat ik Lauren Cohan onafhankelijk van The Walking Dead een grote rol zie spelen. Ze doet het dan ook niet slecht en speelt beter dan de gemiddelde 'scream queen'.

Het is alleen het einde met de aparte twist die de film voor mij ook wat nekt. Jammer, want als ze dat beter hadden afgewerkt had dit een veel betere film kunnen zijn.

Ook het camerawerk word naar het einde toe wat rommeliger, terwijl ze in het begin mooie en sfeervolle shots weten te nemen.

Wat mij betreft een gemiste kans, maar al met al nog een redelijke film.

Sfeervol, lichtelijk griezelig, maar dan ook wel heel erg lichtelijk griezelig.

Ik werd er niet warm of koud door.

Hou het op een 2,5.

Een bijna ouderwets spookachtig sfeertje hangt er in deze film. Doet echt denken aan griezelfilms die halverwege de vorige eeuw in Schwung waren. Met suspense, wat schrikeffecten en mysterie.

En uiteraard met een goed passende en zeer sfeervolle locatie in de vorm van een kasteelachtig en enigszins verwaarloosd landhuis met vreemde bewoners. De ultieme plaats voor de vertelling van een goed spookverhaal.

Tja, geen gore en weinig bloederigheid. Wel een creepy sfeertje en een ongemakkelijk gevoel. Gewoon lekker sfeervol griezelen. Dat wil zeggen, tot de slotakte wordt ingezet. Dan houdt het op.

De slotscenes zijn namelijk in erge contradictie met de zorgvuldig opgebouwde sfeervolle spanning tot dan toe. De onbevredigende clou en de volkomen misplaatste grove actie in het laatste kwartiertje doen de film geen goed. Zonde. Zonde.

Het creatuur leent zich trouwens (net als het einde) uitstekend voor een vervolg, ben ik bang.

Mijn advies: niet doen.

Aardig filmpje.

Is altijd maar even afwachten. Actrice die uit populaire serie haar eerste film uitstapje mag maken is nooit een garantie voor succes. Gelukkig is dit net iets meer. Sfeertje is genoeg aanwezig en de pop is eng genoeg. Doordat de film vrij klassiek is en horror continu aanwezig, moest ik zeggen dat ik best verrast was door de climax. Werkte erg goed, deed me meteen denken aan Housebound.

Het is allemaal verder geen film die ik maanden na het zien zal erg zal hebben onthouden. Maar voor de horror liefhebber een prima tussendoortje.

3 sterren.

Pofffffferdikkie, dit was helemaal niet verkeerd!! Eindelijk weer eens een thriller die boven de voldoende uitkomt. Ook al was alles natuurlijk zo cliche als het maar kan, toch wist het mij continu te boeien. De opbouw was super met een perfecte sfeer en prima verhaal lijn. Voor mij echt wel een aanrader.

Bang voor enge poppen? The Boy is alleszins één van de betere films in dit subgenre. Dat heeft voornamelijk met het dramatische achtergrondverhaal van Brahms - want zo heet de pop - te maken. Een verrassende wending tijdens de ontknoping zorgt bovendien voor meer diepgang dan de gemiddelde horrorfilm. Wie poppen eerder lachwekkend vindt, kan zich vergapen aan het gotische huis met al zijn schaduwrijke hoekjes en de bijhorende weelderige tuin. De camera neemt je mee op verkentocht door het huis en de vele kamers. Zo heb je als toeschouwer het gevoel voortdurend mee te gluren over de schouder van Greta, het meisje dat werd ingehuurd om voor de pop te zorgen in afwezigheid van de bizarre eigenaars. Uiteraard merkt Greta al snel dat er iets mis is met die porseleinen glimlach van Brahms... Veel schrikmomenten zijn er niet, maar dat blijkt ook niet nodig te zijn. Een handvol bevreemdende scènes en een sluipend ongemak volstaan om anderhalf uurtje ouderwets te griezelen.

Niet verkeerd. Met nul voorkennis ingegaan, dus dan is het meteen verkneukelen om de Heelshires, hun zoon en hoe ze met hem omgaan. Zodra ze de benen nemen, weet Bell het op een aangename wijze ongemakkelijk te maken. Niet van de ene grote schrikker naar de andere, hij doet het subtieler. Hoe Greta ook naar Brahms kijkt, hij lijkt haar altijd aan te kijken. De twist, als je dat zo kunt noemen, werkt ook best aardig. Grootste manco zit daarvoor, als het opzet naar de finale. Een getelefoneerde bokkensprong met die ex. Niet iets dat ik een film als deze erg zwaar aanreken. Bovendien geeft het daarna wat leven in de brouwerij. Leuke filler.

Een meisje aanvaardt een baan om als babysit voor een zoontje te zorgen van een echtpaar dat woont in een afgelegen immens gotisch huis, bijna een kasteel. Tot haar verbazing blijkt het echter een pop te zijn, want de zoon is overleden en om het rouwproces te verwerken heeft het koppel een pop genomen, die met liefdevolle zorgen omringd wordt. Maar al vlug blijkt dat die pop niet zomaar een levenloos object is... Het prachtige statige herenhuis zorgt hier toch wel voor een heerlijke sfeerschepping. Dit wordt ondersteund door de prachtige beelden en de goede muziek. Er zijn enkele effectieve schrikmomenten. De speciale effecten kunnen echter niet tippen aan het meesterlijke Dolls (1987) van Stuart Gordon. Daar kwamen de poppen daadwerkelijk tot leven. Het neemt echter niet weg dat "The Boy" een goede horrorthriller is als je hem onder ideale omstandigheden kunt bekijken, d.w.z. zonder gestoord te worden door onnodig gelach van idiote toeschouwers die alleen maar aan zichzelf denken en roet gooien in het angstklimaat in de cinemazaal. Elke film, hoe goed ook, wordt hierdoor kapotgemaakt. Alleen daarom geef ik er de voorkeur aan zo mogelijk thuis alleen ongestoord te kunnen kijken voor het maximale effect.

Goeie film? Nee niet echt... heb me matelijk lopen vervelen tijdens deze film.
hij leek maar niet op gang te willen komen.. ik had wel verwacht dat dit geen chucky gehalte zal hebben maar een beetje sensatie had geen kwaad gekund... jammer ook dat het uiteindelijk niet de pop is geweest die tot leven kwam.. en ook eigenlijk totaal niet waar de hele film om draaide...

toch vond ik het de moeite waard een review te schrijven over deze film...
want plot twists....

Het begin is inderdaad beetje saai, maar de twist is verassend!

Erg matig vond ik The Boy. Lauren Cohen, ons allen welbekend van The Walking Dead, doet het zeker niet slecht, net als Rupert Evans. Ook het camerawerk is bovengemiddeld goed voor een horrorfilm. Maar het verhaal mist echt originaliteit. Spannend wordt het ook nooit, schrikwekkend ook niet. Ik heb eigenlijk niets gezien waar ik van schrok of wat ik nog niet eerder heb gezien in horrorfilms. De twist zoals anderen het noemen vond ik niet echt een twist. De pop bewoog alleen in Greta haar dromen. Ik zou ook niet weten waarom er een geest zou zijn, die pop heeft op zich niets met Brahms te maken. Het was geen speelgoed van hem of wat dan ook. Een geest is normaal gelinkt met een object of een huis, daar was hier nooit sprake van. Ondanks dat de film de aanwezigheid van een geest suggereert, werd ik nergens overtuigd en had ik de plot wel kunnen raden.

Wat ik ook echt niet begrijp is waarom die kerel een 20 jaar lang in de muren en in zijn 'secret lair' blijft, terwijl zijn ouders zich met een pop bezighouden die op hem lijkt. Dan weet je toch dat ze alles voor hun zoon zouden doen. Dus wat een Bullshit met een grote B! Ik vermoed toch dat de ouders niet meer wisten dat hij nog leefde, aangezien ze 20 jaar voor een stomme pop zorgden en zelfmoord plegen ergens in het middenstuk.

Voor mij was de film dus ondermaats. Nogal saai ook, had er veel meer van verwacht.

Geen topper, maar een prima horrorfilm om een keer gezien te hebben. Het hele mysterie rondom Brahms is best tof en het sfeertje is ook wel lekker. Lauren Cohan kan de film zelf prima dragen en Malcolm is ook een welkome binnenvaller. Vanaf het onvermijdelijke moment dat ex vriendje Cole weer in the picture komt gaat het eigenlijk bergafwaarts.

Ik vond het einde zo teleurstellend en belachelijk uitgewerkt met een soort van Michael Myers kloon die opeens uit de muren komt en het laatste kwartier vult met standaard actie. Dit paste totaal niet bij het sfeerbeeld van de rest van de film. Half puntje aftrek hiervoor.

Ook jammer dat de schrikmomenten voornamelijk voorkwamen in haar dromen. Hou ik nooit zo van.

*2.5

Een goede horror/mysterie/thriller film...

Prima en spannend verhaal...

Prima acteerwerk...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Prima camerabeweging...

Wel spannend laatste slot...

Ik bleef helaas een beetje teleurgesteld achter na het zien van The Boy. De trailer was (zoals zo vaak het geval is) veelbelovend en dus stond deze film al geruime tijd op m'n 'watchlist'. Nu ik 'm eindelijk gezien heb heeft 'ie de verwachtingen niet waar kunnen maken. Ondanks het acteerwerk van Lauren Cohan.

Ik heb wel het gevoel dat er meer uit deze film gehaald had kunnen worden, maar de hele boel ontspoorde uiteindelijk een beetje in mijn ogen qua verhaal. Nergens werd het echt spannend, eng of waren er geslaagde schrikeffecten. Gemiste kans!

2*

4/10 (IMDB)

Matige film over een vrouw die als nanny gaat werken bij een gezin waarvan de zoon een pop is. Een vrij standaard opbouw voor een horrorfilm als deze die dan, afgezien van het einde, nergens weet te verrassen. Verder gebeurt er ook niet al te veel, waardoor het wat aan de saaie kant is. De uiteindelijke ontknoping is wel leuk gevonden, maar komt wel wat te laat. Een nipte 2.5 sterren.

Alweer de zoveelste griezelfilm waar na verloop van korte tijd de poppen bijna letterlijk aan het dansen zijn. Dat gezegd hebbende moet ik wel toegeven dat deze The Boy zeker niet de slechtste is uit dit sub genre. Er zit een aardige opbouw in het verhaal, Cohan is een wereldactrice waarvan ik meer zou willen zien, een aantal van betekenis zijnde schrikeffecten, en het belachelijke uitgangspunt word aan het slot te niet gedaan door een redelijke twist, waardoor deze poppenkast toch nog een bevredigend einde krijgt.

Ergo: gewoon een acceptabele thriller, fijn voor de liefhebbers, maar we zullen hem vrij snel zijn vergeten.

Zeer leuke film.

Waar The Boy zich voornamelijk onderscheid ten opzichte van andere genre films van de laatste jaren, is het feit dat ze niet veel laten zien. Verwacht geen over de top special effects of belachelijk overdreven scares. De hele film hobbelt traag voort maar blijft vrijwel continu spannend. De sfeer zit goed en het einde verraste me ook nog eens in positieve zin. Tel daarbij Lauren Cohen op, altijd een pluspunt en je hebt een zeer amusante horrorfilm.

3.5*