Dead Silence (2007)

Eigenlijk een heel leuke horrorfilm. Je kunt op het einde wel merken dat het van dezelfde gast als van Saw is: ik hoorde bijna het liedje van Saw tijdens de plottwist

Is de stilte dood of levend?????

Ik ben het helemaal eens met puckb96. Een pracht van een horror/thriller. En dan ook nog eens van de regisseur van een van mijn favo horrorfilms: saw. De film is echt op een klassieke manier eng. Kijk maar naar films zoals The Shining en Poltergeist. Daarmee zal je het wel een beetje mee kunnen vergelijken. En dan die enge poppen maken het helemaal af. Doodeng!

*4,5

HEERLIJK!!! EINDELIJK weer eens een "scary movie" die ook echt Scary is. Eindelijk weer eens een horrorfilm die ook daadwerkelijk fantastisch is. Rondom geweldig.

Voordat ik hem ging kijken was ik bang dat dit weer een standaard poppenfilm zou worden, maar het verhaal zit erg goed in elkaar, de muziek is ronduit subliem, en de (5.1) geluidseffecten zijn om van te smullen...

Schrikeffecten zijn ook geweldig, en ik hou erg van de donkere scenes. Je kunt goed zien dat ze een blauw-filter hebben gebruikt, plus; ze laten de rode kleuren benadrukken, wat een prachtige combinatie geeft.

Je moet ook zeker (na afloop van de film) de extra's kijken, erg leuk en interessant!

5 sterren, zonder twijffel!

De film is van da makers van Saw en het is er duidelijk aan te merken. Gelukkig kan hij nog iets anders dan torture porn en heeft hij een goeie thriller afgeleverd. Niet dat de film vol schrikmomenten zit, maar de film heeft wel een enge/nare sfeer. Dit vooral door de pop (die toevallig ook Billy heet, net als in Saw ). Wie de film reeds gezien heeft, heeft misschien ook opgemerkt dat het popje uit Saw ook heel even in beeld verschijnt. Voor de rest zit er ook weer zo'n versnelde camerabeweging in zit en natuurlijk opnieuw een twist op het einde.
'k vond het een aanrader.

Dead Silence is een horrorfilm die waarbij je niet precies weet wat je moet verwachten. Aan de poster zal je misschien een soort Chucky verwachten, maar deze film zit totaal anders in mekaar dan die films en ik vind hem ook persoonlijk veel interessanter. Maar helaas is niet iedereen zo'n van meer van dat soort poppenfilms dus laten ze het maar links liggen.

Dit is hartstikke zonde, want Dead Silence is gewoon een prachtige horrorfilm die laat zien dat er inderdaad nog steeds flink wat enge films zijn in de moderne tijd. Prachtige shots, geweldige spanningsopbouw, daadwerkelijke en gegarandeerde schrikmomenten en dan ook nog een best wel twist ending, zoals velen het noemen. De eerste helft is gewoon een perfect eng filmpje en dan als het eenmaal neerkomt op de tweede helft verandert de film helemaal van richting. Er komt een soort fantasierijk sausje omheen en het deed me gewoon heel erg denken aan de altijd wel enge ventriloquist horror. En je kan eigenlijk al, zonder het te weten, merken dat dit van de bedenkers van Saw is want gewoon al de muziek gedurende de film is al bijna gelijk aan de muziek van de Saw-films gecomposeerd door Charlie Clouser, die volgens mij ook deze film heeft gecomposeerd. Maar ook merk je dat de film ook verwijzingen heeft naar de Saw-films en dat is ook wel leuk.

Conclusie: James Wan en Leigh Whannell hebben met deze film misschien toch wel een klein meesterwerkje in handen, hoewel het alles behalve een klassieker gaat worden. Maar persoonlijk is het een mooie horror met flink wat gegarandeerde enge scènes en schrikmomenten er in.

Toch met de nodige verwachtingen begonnen aan Dead Silence. De beoordelingen hier en de plot spraken me aan, maar ik kan niets anders concluderen dat het een fikse tegenvaller is.

De introductie van de pop en de moord op Lisa waren nog wel redelijk en enigszins sfeervol, maar daarna stort alles al vrij snel in elkaar. Erg zonde, want met de poppen als 'personages' creëert Wan bij mij toch een hoog verwachtingspatroon. De poppen als semi-levende wezens moeten toch voor een flinke dosis spanning en suspense kunnen zorgen, maar het tegenovergestelde wordt gerealiseerd. Veel meer dan wat met hun ooghoeken bewegen doen ze niet en zelfs dat wordt zo voorspelbaar gebracht dat de wezens in de verste verte überhaupt een beetje eng zijn. De legende die aan hun totstandkoming ten grondslag ligt had ook het potentieel om te boeien, maar ook daar wordt weinig succesvol mee omgesprongen.
Alles is ook heel clichématig; de plot kun je eigenlijk van tevoren al uittekenen en buiten de lijntje komt het verhaal geen moment. Op zich niet direct een probleem, maar Dead Silence weet qua verhaal eigenlijk zelden te boeien. Her en der een kleine opleving, maar dat was het dan ook wel. Ook de schrikmomenten werken averechts. Over voorspelbaarheid gesproken: men hoort wat, kijkt achterom en tadaa, schrikken geblazen! De scènes die wat schrik moesten opleveren, gingen ook nog eens gepaard met een slechte muziekkeuze. Dat de personages verder weinig bijzonder zijn, lijkt haast overbodig om te vermelden. Vooral de politieagent en de oude vrouw zijn echt tenenkrommend. Het politiewerk dat de agent moet verrichten, moet haast wel een parodie op het vak zijn, maar zo brengt men dat niet.
Het einde was dan nog wel redelijk te pruimen, al heeft het wel bizar veel overeenkomsten met Saw, wat uiteraard geen toeval is. Het voelt wat geforceerd, maar ik had verwacht dat de film geheel in stijl zou sluiten en dus als een nachtkaars zou doven, maar er valt zowaar nog wat te beleven. Moet ook zeggen dat er wel een aantal fraaie shots tussen zaten, vooral in het theater.

Kortom, Dead Silence is de zoveelste horrorfilm waar véél meer uit te halen valt. Met de poppen had zoveel meer gedaan kunnen worden, maar het is echt een gemiste kans. Het verhaal weet niet te boeien, de schrikeffecten werken niet of nauwelijks en de clichématigheid spat van hem scherm. Een aardige opening en wat sfeervolle shots kunnen de boel niet redden.

* ½

Redelijke film.

Op het begin, met die gruwelijke moord op de vrouw, na, was de film nooit echt eng en schrikmomenten zaten er voor mij nooit in. Sfeer was wel redelijk creepy. Maar had toch net iets meer verwacht van de maker van Saw. Einde vond ik daarentegen dan weer erg verrassend en goed. 2,5*