Sabrina (1954)

Niet zo'n heel bijzonder werk van Wilder, maar het heeft wel Bogart en Hepburn. Dan kan zo'n film toch niet zo gauw misgaan. Moeders van MM-leden zouden meer gecharmeerd zijn van deze film, me dunkt.

Lang geleden heb ik de remake gezien met Harisson Ford. Deze originele versie heeft me blij gemaakt, maar ook niet helemaal. Er ontbreekt net dat beetje magie dat wel te vinden is in de andere films met Audrey Hepburn. Jammer.

De tweede film met Hepburn in de hoofdrol. Na het prachtige Roman Holiday is deze film ook niet slecht te noemen. De film is gebaseerd op Sabrina Fair (een soort musical/toneelstuk ). Een klassieker maar Hepburn is hier wel wat minder. De film had ook wat meer humor kunnen brengen. Ik geef toch nog een 3,5.

Ja, er had misschien wat meer spanning in gemogen.

Werd op een gegeven moment nogal wat aan de saaie kant.

Acteren was wel goed gedaan.

3 sterren

Een film dat er op het eerste zicht wat doorsnee leek. Maar gaandeweg kwam de sfeer er wel in. Een typisch romantisch verhaal zoals dat wel meer verteld werd. Bogart begint er wel oud uit te zien. Enkele jaren later stierf hij al trouwens. Holden en Hepburn zitten wel iets meer in hun vel bij dit genre. Hepburn beviel me hier ook beter dan in Breakfast at Tiffany's, al had dat ook met haar tegenspeler te maken. En Wilder heeft een mooie film afgeleverd met humor die wat rustiger is dan je van hem gewoon bent. Maar dat is zeker niet slecht.

Conclusie is dat dit een mooie film geworden is, maar ik vrees dat ik hem binnenkort al wat vergeten ben.

Mijn derde Wilder film en weer heb ik er van genoten.

Onder het standaard liefdesverhaaltje wat een beetje kenmerkend is voor die tijdsperiode weet Wilder de hele tijd een luchtig ondertoontje aan de film te geven. Dat is ook nodig, want net als Some Like It Hot duurt de film net eventjes te lang.

Het verhaal is dus behoorlijk standaard, maar de cast krijgt alle kans om te schitteren. Hepburn is hier ook weer de natural beauty. In een standaardjurkje met lang haar(begin van de film) tot een chique geklede dame met kort haar(na het verblijf in Parijs) ziet ze er werkelijkwaar fenomenaal uit. (Al is het natuurlijk geen shocking en onherkenbare transformatie zoals ze in de film willen doen geloven). Oh ja, ze kan trouwens ook acteren!

Bogart, Holden en Hampden zijn ook erg goed als 2 zoons en vader en zorgen voor de humoristische momenten. Vooral vader Hampden is erg hilarisch op de momenten dat hij zich verstopt voor een peuk.

Prima klassiekertje uit de Wilder stal.

3,5*

A woman happily in love, she burns the soufflé. A woman unhappily in love, she forgets to turn on the oven

De Krokusvakantie is voor mij een blokverlof doordat ik binnenkort weer eens examens heb en als ontspanning kijk ik geregeld dan een film. Doordat de vrije plaats op de decoder weer is aan het krimpen, probeer ik regelmatig een opgenomen film af te wisselen met gekochte films. Sabrina was zo'n film die al een maand geleden was opgenomen en omdat ik een grote fan ben van Audrey Hepburn, heb ik de film daarjuist opgezet.

Daar kwam natuurlijk nog eens bij dat het een film was van Billy Wilder, al wist ik dat op voorhand niet. Een kenner van zijn werk ben ik zeker niet, al zou ik gerust wat meer willen zien van zijn films, maar de reden waarom hij een pluspunt is, is dat hij de twee beste films met Marilyn Monroe heeft geregisseerd. Reden genoeg dus om Sabrina een kans te geven maar eerlijk gezegd, het is niet Wilders beste werk. De film heeft nochtans wel wat potentie maar gedurende 3/4 van de film blijft het allemaal nogal saai. Oerdegelijk, dat wel, maar er zitten een paar dode momenten in. Misschien is de kleine 2 uur dan ook iets te lang en had het beter geweest als er hier en daar wat in was geknipt maar dat zullen we natuurlijk nooit weten. Het is ook niet dat het allemaal zo verschrikkelijk slecht is want de hand van Wilder is er nog altijd wel in te herkennen. Vooral naar het einde toe wordt de film zelfs erg interessant. Heel de driehoeksrelatie krijgt meer diepgang en wordt beter uitgewerkt met het voorspelbare maar heerlijk romantische einde als gevolg. Op zich ben ik wel blij dat Sabrina uiteindelijk bij Linus terecht komt want het had compleet tegen de sfeer van de film in gegaan mocht ze bij David geëindigd zijn.

Ik had de film eigenlijk voornamelijk opgenomen voor Audrey Hepburn. Deze in België geboren schone heeft een grote aantrekkingskracht op mij terwijl ze eigenlijk helemaal niet mijn type vrouw is. Er is iets in haar présence waardoor ze er altijd in slaagt om mij naar haar films te leiden. Ook hier heeft ze weer deze mysterieuze aantrekkingskracht, al duurt het wel tot haar transformatie compleet is eer het echt tot zijn recht komt. Soit, in ieder geval weet Hepburn er weer een vermakelijke rol van te maken en dat kan niet simpel zijn geweest. Niet omdat het zo'n vreselijk moeilijke rol was, in tegendeel want niemand in de film heeft echt ontzettend veel diepgang, maar eerder omdat de omstandigheden met haar twee mannelijke tegenspelers schijnbaar erg slecht waren. De grootste stoorzender zou Humphrey Bogart zijn geweest en eerlijk gezegd, ik verschoot ervan om hem in dit soort rol te zien. Nu ben ik sowieso al niet echt kapot van Bogie maar het is wel een degelijke acteur die vaak erg goed is in het gangstergenre. In de film is hij echter een last-minute vervanging voor Cary Grant, jammer eigenlijk dat dat niet is doorgegaan want die bewees een jaar eerder met Roman Holiday al dat hij een uitstekende combinatie vormt met Hepburn, maar Bogart wou ook dat zijn vrouw Lauren Bacall de rol van Sabrina had en kon hij ook helemaal niet opschieten met William Holden. En dat zal vast niet gebeterd zijn toen er bijna unaniem door de critici werd vastgesteld dat de rol van Linus beter naar Holden zou zijn gegaan en de rol van David naar iemand jonger. Soit, ik moet ze er wel in gelijk geven want Bogart is inderdaad wel wat een miscast in de film. Hij doet het zeker en vast niet slecht en komt ook tot zijn recht in het midden van de film waarin het nog niet duidelijk is hoe de relatie tussen hem en Sabrina nu juist is maar in de meer romantischere scènes is hij nogal knullig. William Holden is trouwens wel op zijn plaats als de jonge David. De romantische scènes tussen hem en Hepburn komen geloofwaardig over, niet zo moeilijk als je bekijkt dat ze tijdens het maken van de film een koppel werden, maar af en toe was hij iets teveel het leuke rijkeluiskindje, een type personage waar ik eigenlijk nooit veel mee heb. De bijrollen zijn stuk voor stuk goed verzorgd, vooral vader Larrabee was leuk, en de klassieke setting waarin de film zich afspeelt ziet er goed uit.

Beetje een twijfelgeval dit. Ik heb me sowieso goed geamuseerd, dat staat als een paal boven water, maar voor Wilder normen (dit is de 4e film die ik van hem zie waarvan twee 4.5* en één 4*) een tikkeltje minder. Het verhaal is traag maar solide, Hepburn is betoverend maar over het algemeen toch net geen 4* waard maar ik twijfel er niet aan dat Wilder met een 3.5* ook content zou zijn geweest.

3.5*

Leuke romantische komedie, die heerlijk voortkabbelt en geen seconde verveelt.

Er zit een heerlijk luchtig sfeertje in en mede daardoor kijkt het prettig weg. Hoogstaand wordt het eigenlijk nooit, maar als je bijna de gehele film met een glimlach op je gezicht zit, dan is dat toch wel een goed teken. Ik was hier vooral onder de indruk van Audrey Hepburn. Ze speelt overtuigend en haar transformatie van een jong en onzeker meisje, naar een volwassen en zelfbewuste vrouw is erg goed. Ik heb haar wel vaker zien acteren, maar dit is de eerste keer dat ik echt onder de indruk ben.

De rest van de cast is degelijk. Bogart is toch wel een kleine miscast als de oudste zoon, al doet hij het op zich niet slecht. William Holden is als de jongere zoon wel iets beter en weet vooral in de scènes met Hepburn samen te overtuigen. Walter Hampden zorgt als de vader voor de leukste momenten, door regelmatig een gevatte opmerking te spuien, aangezien hij niet vies is van een sigaartje en een drankje.

Verder is het allemaal vooral erg degelijk en kent het verloop op zich heel weinig verrassingen. Maar als het zo wordt uitgevoerd als hier, is dan geen enkel probleem. Wilder levert degelijk vakwerk af, waarbij de prima cast de film net naar een niveau hoger weet te tillen.

3,5*

In veel van haar films staat Audrey Hepburn tegenover tegenspelers, die veel ouder zijn dan zij. Meestal stoort dat niet, maar in dit geval tegenover een Humphrey Bogart in zijn nadagen doet dat toch geen goed aan de geloofwaardigheid van de film. Bogart kwijt zich overigens heel aardig van taak, maar gegeven de kern van het verhaal is het leeftijdsverschil met Hepburn naar mijn mening te groot. Dat weerhoudt mij ervan de film het volle pond te geven.

Niettemin alweer een verrukkelijke, humorrijke romcom van Billy Wilder. Opvallend trouwens het zuivere Engelse accent van de perfect acterende Audrey Hepburn tegenover het Amerikaanse geknauw van Humphrey Bogart en William Holden. De keuze voor het romantische “La vie en rose” als steeds terugkerend muziekthema is geweldig.

Overigens, de remake uit 1995 met Julia Ormond in de titelrol is niet onaardig, maar toch niet meer dan een slap aftreksel van dit origineel.

Goeie film over twee rijke broers en de dochter van hun chauffeur. Een romcom waarbij de nadruk wel wat meer op het romantische gedeelte ligt. Een goeie opzet en de film heeft een lekker rustig tempo. Uitstekend acteerwerk waarbij Audrey Hepburn uiterst charmant is in de titelrol.

Zeer degelijke romantische komedie. Het zou wat absurd zijn om dit tot de betere Wilders te rekenen, daarvoor is deze film niet origineel genoeg en zit er te weinig diepgang in. Ook vond ik het voor een komedie vaak niet bijster grappig, met maar weinig scènes die echt voor de lach gingen.

Het is meer een luchtige romantiekfilm en in die categorie slaat Sabrina geen slecht figuur. Het zijn vooral de geloofwaardige karakteruitwerking en de dialogen die er iets van maken. Vooral bijzonder was dat ik heel lang het gevoel had dat de film erop zou uitdraaien dat Hepburn met Holden zou eindigen en dat Bogart vooral een obstakel zou zijn; die uiteraard aan het einde tot inkeer zou komen, maar het ging dus om een romance tussen Bogart en Hepburn aan het einde. Toegegeven, ik moest wat aan Bogart wennen in deze rol. Het is geen voor de hand liggende casting, maar na een tijdje begon ik er toch aan op te warmen. Hij komt oud en uitgeblust over, maar dat past wel bij het personage. Holden past wat natuurlijker in zijn rol en Hepburn is gewoon getypecast. Hoe dan ook, ze leveren vooral een prettige kijkervaring op en ze weten een niet bijzonder origineel filmidee fris te maken.
3,5*

Romantisch filmpje met, zoals meestal, een voorspelbaar eind maar sympathiek en die ook de verdienste heeft nooit te gaan vervelen. Veel is natuurlijk te danken aan de aanwezigheid van een charmante snoet als deze van de steeds adorabele Audrey Hepburn.

Kleine correctie: in Roman holiday speelde niet Grant maar Gregory Peck tegenover Hepburn. (Grant zou tien jaar later tegenover Hepburn in Charade spelen.)

Aardige film die nergens echt los van de grond komt, en dat ben ik van deze regisseur toch niet helemaal gewend. William Holden kan dit soort rollen (de luchtige charmeur met ironische ondertoon) onderhand wel in z'n slááp spelen, en Bogart ziet er toch echt wat te oud uit om Holdens broer te kunnen zijn, hoewel ik zijn spel in de loop van de film wel steeds beter begon te waarderen. Alle off-screen-problemen zijn niet aan de film af te zien, waarvoor hulde. Misschien is dit wel zo'n film die in de herinnering beter wordt dan tijdens het kijken (hoewel dat de vorige keer dat ik hem zag –20 jaar geleden?– helaas niet gebeurde).

Mooie film. Zou dit niet één van de eerste zogenoegmde "romcoms" zijn ? Voor die tijd zou dit waarschijnlijk wel een heel origineel soort film zijn geweest. Er is hier ooit een remake van gemaakt maar die kan het in de verste verte niet halen bij dit origineel. Waarschijnlijk heeft dat vooral te maken met het voortreffelijke optreden van Audrey Hepburn. Wat een uitstraling heeft die vrouw. Ook Humprey Bogart komt goed over in deze rol als wat oudere en misschien wat zakelijke en sikkeneurige maar toch wel hele lieve man.

Af en toe werd het verhaal me wel wat te langdradig. Het werd allemaal erg langdurig uitgespeeld dus van mij had de speelduur een eind korter mogen zijn. Maar desalniettemin heb ik af en toe toch wel genoten van de speciale chemie die er was tussen Hepburn en Bogart. Erg prettig om naar te kijken.

Het uitgangspunt is nogal voorspelbaar en ik kan nu een week later weinig echt hilarische momenten meer noemen. Maar wat kijkt de film prettig weg en wat is het aangenaam. De Wilder touch is dat. Net zoals de beroemde Lubitsch Touch. Heerlijk. Wilder heeft een stuk of 6 echt grootse meesterwerken gemaakt, maar voor alle andere films (zag er nog 11, in totaal 17 dus) haalt hij eigenlijk dit constante niveau. Vind het heerlijk en zoveel beter dan de romkom's van nu. 4 sterren.

Komt wellicht ietwat traag op gang, maar als het loopt, dan loopt het ook goed zoals we van Wilder gewend zijn. Bogart is Bogart ("Paris is for lovers. Maybe that's why I stayed only 35 minutes") en Hepburn is om op te vreten.

Halfje erbij. 3,5*

Opvallend hoog gemiddelde. Ik vraag me af als dit geen Wilder was en een jaar of 50 jonger dit als romcom dan ook zo'n hoog cijfer had. Enfin, geen al te bijzonder verhaal en de film sleept zich soms echt voort. Dat zijn direct de grootste minpunten. Echt leven doet de film daardoor nooit. Daartegenover staan dan wel de prima sfeer, fijne decors en een uiterst charmante Hepburn. Niet zo stralend als in Roman Holiday, maar ze komt in de buurt en dr aagt de film met gemak. Ook Holden, normaal de stijve hark, is uitstekend in zijn losse rol. Zozeer zelfs dat hij best meer screen time had mogen hebben. Bogart is dan weer minder goed gecast, al had ik een Grant hier weer te glad voor gevonden. Maar uiteindelijk sprankelt het nooit echt tussen Hepburn en Bogart, en dat breekt de film op. Jammer, want tussen Bogart en Holden als broer lukt het wel. Fijne rol ook van hun vader en zijn sigaar. 3,0*.

Na een leuk begin vond ik het wel ietsjes inzakken (de bedrijfsperikelen en haar vertrek naar Parijs), maar vanaf dat punt wordt de film vervolgens weer gaandeweg opgebouwd. Dat komt wellicht omdat ik echt een romantische komedie verwachtte, en dat is het ook wel, maar het bedrijfsleven van de familie Larrabee, waar ze bij inwoont, speelt ook een belangrijke rol in de film en is meer dan een simpele subplot. De film is dus wel breder dan ik had gedacht en wordt 'spannender' (al is dat wellicht een te groot woord) naarmate het vordert.

Leuk ook hoe Hepburn prima in staat is om zowel een jonge tiener als een deftige vrouw te spelen. Wel zag Humphrey Bogart (in de rol van Linus) er veel te oud uit (dat was hij ook) voor de personage die hij speelt, ook al probeert men dat in het script wat te rechtvaardigen. 3,5*

Ik vind Audrey Hepburn overtuigend in haar rol als de mooie, charmante Sabrina. Echter had ik minder met de twee broers en de bedrijfszaken die hun bezighouden. Ik vind Sabrina een leuk personage en het verhaal vind ik redelijk vermakelijk, het acteerwerk vind ik goed, maar veel meer dan dat kan ik er niet over zeggen. Een 6. 3*

Aangezien ik beetje bij beetje alles van Wilder wil bekijken kon natuurlijk Sabrina ook niet te lang achterblijven, stond ook al enige tijd op mijn "to watch" lijstje.

Billy Wilder slaagt er weer in een heerlijke sfeer neer te zetten maar het mag ook gezegd worden dat de hoofd film locatie sowieso al prachtig en sfeervol van zichzelf is.
Wonderbaarlijk ook dat Bogart & Hepburn schijnbaar niet met elkaar overweg konden, Bogart vond zelfs dat ze niet kon acteren omdat de scènes veel al over moesten. Onzin natuurlijk als je haar werk een beetje kent, Monroe wordt gezien als 1 van de grootste en moest zelfs simpele scènes oneindig overdoen omdat ze bepaalde woorden bleef omdraaien.

Toch hebben deze 2 grootheden een prachtige chemie samen op camera, ook al is Bogart meer dan dubbel de leeftijd van Hepburn, in de film komt het toch realistisch over. (En ook leuk om Bogart in een ander soort rol te zien!)
Grappig detail is trouwens wel de Engelse versie van het bananen lied, hier vooral bekend door carnaval en duidelijk dus geen Nederlands nummer Weer wat bijgeleerd!

Misschien niet de beste maar ook verre van de minste Wilder(Ik moet nog een "slechte" film van deze man ontdekken en waarschijnlijk ga ik niks minder dan een voldoende tegen komen. )

Sfeervolle classic!
3,5*

The 20th century? I could pick a century out of a hat, blindfolded, and get a better one!

Misschien wel de leukste Wilder die ik gezien heb, sowieso leuker dan zijn latere komedies Some Like It Hot en the Seven Year Itch. Vond hem relatief fris en modern overkomen, nauwelijks oubollig of flauw en Audrey Hepburn steelt zoals altijd de show.

Net zoals andere Wilders is deze film ook weer erg leuk geschreven vol met snedige teksten en grappen wat er toch wel voor zorgt dat zijn films tot de meest vermakelijke behoren uit dat tijdperk en nu ook nog prima zijn om te kijken. Kan me op zich voorstellen dat mensen dit qua plot misschien wat minder interessant vinden en dat dat tegen het einde wat minder gaat boeien allemaal, maar puur door het vlotte geheel, de leuke terugkerende grappen en de teksten blijft het alsnog erg leuk om te kijken.

Vind hem hier wat ondergewaardeerd, heb hier zelf meer van genoten dan van Sunset Blvd.

Ruime 4*

Best een leuke film van Billy Wilder. Audrey Hepburn is een zeer charmante verschijning en zij draagt deze film eigenlijk in haar eentje. Haar acteerwerk en uitstraling verbloemen dat het plot eigenlijk helemaal niet zo sterk is. Pluspunt zijn wel de vlotte en scherpe dialogen, maar op het verhaal valt het nodige aan te merken, zeker op de ontknoping. Humphrey Bogart is een prima acteur en hij doet het hier ook niet verkeerd, maar van enige (romantische) klik met Hepburn is geen sprake. Bogart is daarvoor simpelweg te oud. Vond William Holden en Hepburn verder ook niet zo'n geweldige match. Toch wel een leuke film, het kijkt allemaal heel vlot weg.

Prima romantische komedie. Met deze cast en regisseur/scenarist mag je dat ook wel verwachten. Audrey Hepburn schittert. Zonder afbreuk te doen aan haar acteerprestaties hangt het toch ook samen met haar fashionable ooze. Ten onrechte wordt enkel Edith Head vermeld in de credits. De outfits van Audrey (het belangrijkste van de kostumering dus ) werden ontworpen door de Franse couturier Hubert de Givenchy. Beiden gingen samen naar de première van de film en naar verluidt zonk Audrey in de grond toen bleek dat Ginvenchy geen credits kreeg. Foutje van de productie.
De film is geschoten op Long Island, New York, waar het in die tijd vol luxueuze landhuizen van de high society stond. Men heeft locaties van verschillende huizen gebruikt voor de film. Veel van die huizen kwamen in de jaren zestig in verval en werden afgebroken. The times times were a-changin. Het station in Glen Cove waarin Audrey een ontmoeting heeft met William Holden ligt er nu nog bij zoals in de jaren ‘50 en zou intussen beschermd erfgoed zijn.
Mooi in beeld gebracht in b & w met een fijn tempo én een feel good einde.