Ray (2004)

Mooie biografie over het leven van Ray Charles. Prima vertolk door Jamie Foxx.

veel mensen hier weten niet dat JAMIE FOXX , ook zangtalenten (2CD`S)heeft en sinds ie klein is op de piano zit , daarom heeft ie ook een oscar voor gehad , was HELEMAAAAL VOOR GEKNIPT .

( geen donkere acteur die kan zingen, piano en goed acteren )

JAMIE FOXX 5*****

Wat mij betreft een zeer goede verfilming met indrukwekkend acteerwerk van Jamie Foxx.

4*

Heb je misschien een bronnetje die dat bevestigen kan?

Nee, het is exact de zelfde stem. Koop maar eens voor de grap de soundtrack-CD. Ik ben trouwens een grote fan van 'The Blind Sensation', dus ik zal me doodschamen als ik het verschil niet hoor tussen de genius himself en een acteur, genaamd Jamie Foxx.

Wat lijkt mee dit een gave film. Vind Ray Charles erg goed. En die Jamie lijkt ontzettend veel op 'em, net als Val Kilmer ontzettend veel op Jim Morrison lijkt.

Goede film over het leven van Ray Charles.

Jamie Foxx speelde erg goed. Hij leek echt op Ray in de film.

Jammer dat ze Hackford hebben ingehuurd en niet een regisseur die voor verrassingen durft te zorgen, een aangrijpend portret kan schetsen, (echte) kritiek durft te leveren en risico wil nemen. Want ook met een biopic heb je mogelijkheden. Waarom altijd binnen de lijntjes kleuren?

Maar goed, het keek wel lekker weg, zeker voor een film die 2,5 uur duurt. Vind Charles boeiend genoeg wat dat betreft. Verder speelt Foxx daadwerkelijk goed. Ik geloofde hem vanaf minuut 1.

Portret dat de gemiddelde straatkunstenaar voor je maakt, als je hem daar 10 euro voor geeft. Je hangt het niet op in de woonkamer, zelfs niet in de slaapkamer, maar in dat kleine kut kamertje van de wasmachine, waar je toch nooit komt. Maar je hangt het dus wel op. 3,5 sterren.

Hey wat leuk omschreven. En je hebt nog een punt ook.

Wat mij toch opvalt naast de beschrijving hierboven is dat er niet in gerept word over dat zijn broertje overlijd en dat we in de film niks terug zien van het overlijden van zijn ouders Of heb ik dan wat gemist ?

Verder in ieder geval echt een goede film die ook de hoofdpersoon niet 'heilig' verklaard. Ook ik heb me de 2,5 uur niet verveeld

Dat zijn broertje overlijdt is zelfs een van de belangrijkste scènes uit de film, zit er wel degelijk in dus.

Steen goeie film. Nooit gedacht dat Foxx zoeen goeie prestatie kon neerzetten.

Begin niet veel verwacht....maar na dat ik m had gezien vind ik het een top film.

Grandioos. Prachtig acteerwerk. Geweldige muziek met al de hits van Ray Charles. Geweldig vertolking van Foxx en hij heeft die oscar meer dan verdient.

Alle acteurs waren erg goed en heb de volle 3 uur genoten van prachtige acteerprestaties, locaties en muziek. Ik wou dat het nog langer was.

R.I.P. Ray Charles.

5 sterren en zelfs die zijn te weinig voor mij.

Er bestaan enkele vooroordelen over het soort rollen waarmee je een Oscar kan winnen. Het helpt enorm als je in een biografische film een bekende persoon naspeelt. Nog handiger is het als het personage een handicap heeft. Wil je het helemaal mooi maken, dan kun je nog altijd een verslaafde spelen. Zoiets als een vreemde manier van spreken kan ook geen kwaad. Als er ooit een rol is geweest die inderdaad een Oscar won en die al deze vooroordelen bevestigd, dan is het Wel Foxx' acteerprestatie in Ray.

Jammer dat het toch weinig leidt. Schijnbaar ben ik de enige hier op MovieMeter, maar ik vond Foxx bijzonder matig eigenlijk. Ja, hij doet Ray Charles goed na, maar is een goede imitatie gelijk aan een goede acteerprestatie? Ondanks dat hij alle tiks en manieren van spreken van de artiest goed heeft gelopieërd gaat Foxx' Charles nooit echt leven. Er zit geen emotionele diepgang in de rol. De anekdotische filmstijl moet ons vertellen wie Charles was. Foxx helpt ons daarbij geen zak. Ik voelde nooit met Charles mee. Wat vreemd is aangezien hij erg sympathiek wordt neergezet.

Iets te sympathiek wellicht. Ik kende de man persoonlijk niet, maar ondanks alle zware drugsproblemen, het feit dat hij meerdere vrouwen bedroog en geld regelmatig voor eigenlijk belangrijke zaken liet gaan komt Charles bijna altijd over als een van de meest warme personen op Aarde. Ja, zijn donkere kanten getoond, maar bijna altijd met een aureool boven zijn hoofd. Crisissituaties zoals Charles die zijn studio verlaat of die zijn trouwe manager op straat zet worden erg zacht gebracht. Misschien was er iets aan Charles waardoor hij altijd sympathiek leek, wat wellicht verklaard waarom Foxx hem op een noot speelt. Ik denk echter dat het hier vooral gaat om filmmakers die niet durven de diepte in te gaan met hun held.

Dit levert een vrij saaie film op, die op zijn hoogst nog wel lekker wegkijkt. De anekdotische filmstijl van dergelijke biopics is zo achterhaald dat het wat begint te irriteren. Om Ray nou te laten trouwen en meteen daarna te laten zien dat zijn huwelijk slecht verloopt werkt gevoelsmatig gewoon niet. Het helpt ook niet dat Ray Charles ongeveer hetzelfde leven heeft gehad als wat wel de helft van alle muzikanten lijkt.

De flashbacks zijn een dieptepunt wat mij betrefd. Om de jonge Charles een krekel te zien vangen ondanks zijn blindheid vind ik nog wel mooi, maar de rest niet. Het slechtste moment is dat Charles een visioen ziet van zijn inmiddels overleden moeder en zijn broertje en dat het broertje dan zegt: "it's not your fault'. Op zichzelf is dat al een clichématige, sentimentele opmerking, maar de makers denken ook dat daarmee Charles' verhaal schijnbaar eindigt, terwijl het een van de slechtst getimede eindes ooit is.

Een voorbeeld van hoe het beter kan: Walk the Line. Min of meer hetzelfde verhaal, maar veel compacter. Niet heel het leven van Cash hoefde getoond te worden, maar we leren veel over hem in een korte tijd. Daarbij levert Phoenix daar wel een acteerprestatie met gevoel. Ook Walk te Line is niet meteen een schoolvoorbeeld van origineel filmmaken, maar laat zien hoe een goede uitvoering de boel kan redden.

2*

@The One Ring:

Ik zou zeggen: Probeer eens in de huid te kruipen van een bekend persoon en voor veel mensen en camera's te gaan acteren...laat ons het resultaat zien, dan verander ik misschien wel van gedachten.

Praten is makkelijk namelijk, maar acteren is des te moeilijker.

Bij het vertolken van een bestaand personage, en zeker zo'n bekend, is het moeilijk om sterk te acteren. Je hangt immers vast aan dat personage met weinig vrijheid. Zeker als er dan nog familie over de schouder ligt mee te kijken.

Een biopic moet niet echt de diepgang van een persoon geven, omdat die kant niet steeds bekend is. Beschouw het meer als het overlopen van z'n levensverhaal als een semi-documentaire. Ergens kan je dit onder een bepaald genre steken zelfs. De mensen kijken naar Ray omdat ze willen weten hoe hij zo bekend is geworden, welke rassenproblemen hij zo al gekend heeft, hoe de relatie met z'n vrouwen was, hoe hij muziek gemaakt heeft. Je kan Ray Charles laten zien, hoe hij als bekend figuur was.

Dit zal vooral voor liefhebbers van biopics of van z'n muziek zelf zijn. Als gewoon drama ontbreekt Ray zoals The One Ring zei, wel de nodige diepgang. Of dat per se nodig is, hangt van je verwachtingen in deze film.

Dat ik Ray Charles niet kan spelen (ik lijk niet eens op hem), of desnoods een andere bekende persoon, heeft verder niets te maken met of ik Foxx hierin overtuigend vind. Ik weet maar al te goed hoe moeilijk acteren is, een vaak wat onderschatte kunst. Met jouw argument kun je vrees ik 90% van alle acteerprestaties in de filmgeschiedenis goedpraten. Zo simpel werkt het echter niet.

Ja, maar veel acteurs zijn wel in staat geweest om dieper te graven bij personages die werkelijk bestaan (hebben) en een veel krachtiger performance leveren dan Foxx hier. Een aantal goede recente voorbeelden zijn de al eerder door mij genoemde Joaquin Phoenix als Johnny Cash in Walk the Line, Helen Mirren als koningin Elizabeth in The Queen en Sean Penn als Harvey Milk in Milk.

Die zouden eigenlijk geen inspraak mogen hebben hier. Overigens schijnt Ray Charles zelf het script goedgekeurd te hebben. Het zou mij niets verbazen als daardoor de film wat scherpe kantjes heeft verloren.

Ja, maar dan kan het nog wat spannender dan dit. Milk gaat niet heel diep in op de persoon Harvey Milk, maar meer op de invloed die hij had op zijn omgeving en de film laat dit in detail zien, waardoor de kleine revolutie voelbaar wordt. Zo'n anekdotische vertelstijl als in Ray is niet alleen vrij saai, je krijgt ook nooit binding met personages of een goed gevoel van plaats en tijd. Qua opbouw is het gewoon niet echt pakkend allemaal.

Zo beschouw ik het nu dan ook. Een echte documentaire lijkt me dan echter boeiender dan half werk dat duidelijk op plaatsen wat gefictionaliseerd is zoals hier.

Ergens kan je dit onder een bepaald genre steken zelfs. De mensen kijken naar Ray omdat ze willen weten hoe hij zo bekend is geworden, welke rassenproblemen hij zo al gekend heeft, hoe de relatie met z'n vrouwen was, hoe hij muziek gemaakt heeft. Je kan Ray Charles laten zien, hoe hij als bekend figuur was.

Ik ben geen fan van de muziek van Charles, maar ik mag er graag naar luisteren. Hetzelfde heb ik met Johnny Cash. Toch leverde de ene artiest een boeiendere film op dan de andere. Voor de muziek op zichzelf lijkt het me sterk dat je deze film gaat aanzetten. Op een cd, zonder onderbrekingen, komt het beter tot zijn recht. En liefhebbers van biopics? Tja, hebben die dit niet al veel vaker gezien allemaal.

Walk the Line is geen heel diepe film, maar het leek meer een inzicht te verschaffen in de man achter de muziek (en het was ook nog beter filmentertainment ook).

Goede film! Jamie Foxx speelt de rol erg goed en de muziek is ook te pruimen. Ik vind Ray Charles leuke nrs hebben.

Dit is echt een van mijn favoriete films. Meestal ben ik er niet zo'n fan van als het leven van een geweldige musici wordt verfilmd, maar dit vond ik echt een topper. De muziek van Ray Charles komt goed tot z'n recht en Foxx speelt fantastisch! Geweldige film, dikke 5 sterren.

Pff wat een goeie film zeg.. Ik had het niet verwacht, had eerder een saaie film verwacht waarbij je half in slaap viel maar dat was dus echt niet zo!

Zeer mooie film, meer dan wat ik er van had verwacht. Wist niet dat Jamie Foxx zo'n knap stukje acteerwerk neer kon zetten. een dikke 4,5 voor deze

Zeker geen onaardige biopic over het leven van Ray Charles, die voortreffelijk gespeeld werd door Jamie Foxx. Het camerawek en het kleurengebruik vond ik bovendien zeer mooi. Visueel schitterend was de scène waarin Ray Charles aan het hallucineren was.

Een nadeel van de film vond ik wel dat hij erg lang duurde en soms ook wat langdradig was; het kostte mij af en toe best moeite om de aandacht erbij te houden. Dat de film desondanks toch van mij een ruime voldoende krijgt is behalve het camerawerk ook vanwege de mooie soundtrack. Songs zoals "Georgia on my Mind" en "Hit the Road Jack", daar kan ik nog steeds intens van genieten.

3,5*

Wat een prachtige film is Ray toch. De acteurs zijn heel erg goed, de muziek is prachtig zoals je van Ray mag verwachten, en nog ook heel erg mooi gemonteerd. De film zelf duurde best lang, maar ik had daar totaal geen problemen mee.

De film mocht voor mijn part nog een minuut of 20 doorgaan.

Inderdaad, ik vond het jammer dat hij zo abrupt eindigde en was erg benieuwd hoe het hem daarna is vergaan.

Lekkere muziek en de sfeer werd goed overgebracht, Foxx deed het goed in zijn vertolking van Ray. Naar mijn mening lag er een beetje teveel de nadruk op zijn heroïnegebruik. Ik snap dat dit allesbepalend is geweest, maar het haalde de aandacht van zijn muziek weg. Bij het begin van de film voelde ik nog veel sympathie voor de man maar naarmate de film vorderde ebte dat weg en maakte het plaats voor afkeer. Een respectabele muzikant veranderde in een egoïstische klaploper. Daarom vind ik het erg jammer dat de film stopte bij het afkicken. Ik was graag weer van de man gaan 'houden'. De laatste aftiteling en scene in Georgia waren te kort om daar nog iets aan bij te kunnen dragen

Mooie film maar mijn beeld over Ray is voorgoed verdoezeld. Wellicht komt dat doordat ik jong ben en zijn voorgeschiedenis dus nog niet kende. Hoe dan ook zeker het kijken waard.

Jamie Foxx vertolkt de rol van Ray Charles echt top! heb echt de hele film met veel aandacht bekeken.

dat is nog eens een mild oordeel, ik ken niet zo veel heroïneverslaafde, overspelige mannen. (dat laatste wel natuurlijk) maar bedankt voor je positieve kijk

Dat was een prima biopic. Ik ben blij dat ik hem een keer heb gezien. Ik ken hem en zijn muziek niet zo goed, eigenlijk alleen uit the Blues Brothers en enkele hits, maar ik heb me zeker niet verveeld.

Het lijkt erop dat Foxx de man goed bestudeerd heeft. In zijn bewegingen, doen, spraak. Hij zette een geloofwaardige Charles neer. Alle bijrollen werden ook prima gespeeld. Degenen die wat meer in beeld waren hadden ook wel kaas gegeten van het betrouwbaar diverse emoties uitten.

Omdat ik helemaal niet bekend was met het leven van Charles denk ik dat ik veel over zijn leven te weten ben gekomen. Er zijn veel onderwerpen ter sprake gekomen.

4*.

Heb me wel vermaakt, is zeker geen superfilm, maar door de goede muziek geef ik hem 4****

Mooie biopic waarin Foxx het ongelooflijk goed doet. Het verhaal wordt aardig verteld. Ik zeg aardig, omdat ik het gevoel heb dat sommige dingen ook best belicht hadden mogen worden. In plaats van to the point te komen over zijn ouders krijg je ontzettend flauwe flashbacks.

Ook in de regie en montage zitten soms weer erg goede dingen. Een optreden van Ray, met daar doorheen de thuissituatie kan me best bekoren. Maar die rare neonletters van waar hij overal speelt dwars door het beeld vond ik veel te catchy en niet bij de rest passen.

Heb me goed vermaakt dankzij het interessante leven van Ray Charles, maar dat is dan het geluk dat de film heeft.

3.5*