The Wild Bunch (1969)

Vroeger (en dan praat ik over de jaren 80) was een film kijken inderdaad leuker dan nu (komt misschien ook door de leeftijd van toen). Dat komt vooral denk ik door 2 oorzaken:

1) Vroeger was er nog geen kabel televisie waardoor het aanbod zeer beperkt was (2/3 Nederlandse zenders);

2) Vroeger had je niet van die vervelende reclames door een film.

Deze film, en ook de andere genoemde films zijn de enige films die me zijn bijgebleven van de mei maanden.

Ik herinner me verder ook nog Samen uit, samen thuis (La Grande Vadrouille) met Bourvil en De Funnes, Raiders of the lost ark, Scareface, Soldaat van Oranje, Halloween (die sloeg toen bij me in als een bom!) en de veel mindere Friday the 13th.

O! en de eerste keer dat ik een Emmanuelle film zag, haha!

Inderdaad Soldaat van Oranje schiet me ook nog te binnen. En inderdaad ze zonden toen ook allemaal s'avonds laat die Emmanuelle film uit. Als jonge puber vond je dat destijds altijd heel spannend (en stiekem) om te zien. Net zoals vroeger je altijd stiekem naar die Nederlandse films (zoals o.a. Turks Fruit etc) zat te kijken. Volgens mij zond Veronica die toen ook als 1 van de eerste uit.

Je hebt gelijk ook die Nederlandse films als Turks Fruit, Brandende Liefde, De Vierde Man werden allemaal door Veronica, meestal zelfs in de meimaand voor het eerst uitgezonden.

Ik herinner me dat allemaal nog zo goed, omdat je de meimaandfilmmaandtrailer constant voor bij zag komen en dus ook telkens bepaalde stukjes van zo'n film zag, die zie ik van sommige films nog steeds voor me.

Maar om op The Wild Bunch terug te komen:

ze lieten daar dus ook weken lang stukjes van voor bijkomen en het stomme was dat er twee fragmenten bij zaten die NIET in de versie zaten, zoals hij werd uitgezonden:

1) die korte flashback waar bij je erachter komt hoe zijn oude vriend Deke gevangen is genomen, feitelijk door de stomme schuld van Pike/Holden zelf

2) Wanneer die jonge mexicaan is gevangen genomen, roept die oude man Let's get him back!, een fragment wat ik in nog geen ene versie terug heb kunnen vinden trouwens.

Het is al een tijdje geleden dat ik hem voor het laatst heb gezien op TV. Dit jaar hebben ze hem nog niet uitgezonden (zo vaak zenden ze hem trouwens ook niet, wat best jammer is want hij blijft altijd boeiend).

Van deze film heb ik het begin (de bankoverval) en vooral het einde nog op mijn netvlies. Vindt dat ook schitterend op het einde als ze met zijn 4 komen aangelopen (vlak voordat de hel uitbarst) en dan op de achtergrond die mooie muziek met dat trom geroffel.

Ik wel nooit de DVD versie gezien en alleen de TV versie. Dus welke versie ik ervan heb gezien weet ik niet. Ik heb hem zowel op de Nederlandse TV als op de Belgische TV gezien. Het 1e fragment wat je noemde kan ik me niet herinneren maar het 2e fragment zegt me wel wat.

DVDComparison van de recente, regiovrije Blu-ray release met beide DVD versies: link.

Bijna net zo goed als '' Once upon a time in the west '', en dat is een hele eer. Heerlijk overdreven gewelddadig maar tegelijkertijd gevoelig en sentimenteel.

Mooie western, ruig en rauw. Ik vond 'm alleen wat aan de lange kant, er zaten langdradige gedeelten in. En dan te bedenken dat ik ergens heb gelezen dat de oorspronkelijke versie 190 minuten lang was.

Deze film bevat oneindig veel memorabele momenten, maar hét kiekenvelmoment is toch die scène vlak voor het laatste gevecht losbarst.

Wat een indrukwekkende film.

Dat Peckinpah geen romantische kijk op het Wilde Westen had was me al bekend, maar hier slaat hij werkelijk alles. The Wild Bunch is een van de meest geweldadige films die ik heb gezien, en dat geweld is niet alleen van belang voor het vertellen van een verhaal, maar ook ontzettend intens en indringend, en laat je met een vies en ongemakkelijk gevoel achter. Zijn gebruik van slow-motion en snelle cuts in deze shoot-outs is indrukwekkend en ongekend.
Peckinpah weet te toveren met de camera in deze film, niet alleen met die actiescènes, maar ook met de natuurshots en de vaak intense close-ups.

Close-ups van gezichten van erg sterke acteurs, niet alleen hebben de mannen die gezichten mee (alles er vanaf te lezen), ook acteren ze ijzersterk. Vooral onder de indruk van William Holden. Alleen zijn blik sprak vaak al boekdelen.
Blikken die het verhaal vertelden: alle onschuld, die ze terugverlangen, is verdwenen, zelfs bij de mensen waarbij ze het nog verwachten. Het ultieme statement: De dood van Pike door een kind, in een van de meest indrukwekkende shoot-outs allertijden. Het is moeilijk te zeggen wat ik voelde bij die immense scène, op dat moment dat Pike slechts een paar woorden spreekt, ''we want Angel back''. Kijken is weten denk ik, hier.

In tijden niet zo onder de indruk geweest van een product.

Rauwe western die destijds voor veel opschudding zorgde vanwege de hoge geweldsfactor. Prima acteerwerk en Peckinpah's smaakvolle ingrediënten. Zeer goed.

Ik begrijp met de beste wil van de wereld niet waarom sommigen dit een fraaie rolprent vinden. Narratologisch is deze film verdraaid slecht; verder dan de eerste helft van de film kom ik dan ook nooit. Nergens overtuigt deze film. Maar misschien moet ik es met de tweede helft starten....

Waarom stem je als je niet de hele film gezien hebt?

Vandaag maar eens een Peckinpah-dag gehouden en deze herzien.

Peckinpah weet op prachtige wijze spanning op te bouwen en vervolgens om te zetten in geweldsexplosies die erg mooi in beeld worden gebracht.

Helaas zitten hier tussen te vaak zinloze beelden van Tequila-lurkende mannen, dansende en sigaarrokende Mexicanen. Uiteraard ontbreken al hun vrouwen (lees; hoeren) niet. Als ze nuchter zijn dan zitten ze (de mannen, niet de vrouwen) in het leger en vechten tegen Mexicanen die in een ander leger zitten. Dit stereotype beeld zit in veel westerns en Peckinpah laat niet anders zien. Jammer.

Persoonlijke smaak natuurlijk, maar mij boeien ook die Mexicaanse oorlogen niet zo.

Ik vind dit niet de beste Peckinpah in zijn totaliteit. De actiescenes zijn wel ongeëvenaard.

3,5*

Eindelijk van de westerns ook maar eens The Wild Bunch gekeken. Waarvan ik al vaker las en hoorde dat deze film een begin was van het geweld en schietscenes in intense stijl te verfilmen. Daar was ik ook erg benieuwt naar geworden en inderdaad: The Wild Bunch is een schitterende film vol stijl. In het begin worden de 5 cowboy-hoofdrolspelers geintroduceerd. Je word dan ook al gelijk meegesleept in een heerlijke western sfeer. en dan komt de eerste shoot out in dat dorp die er ronduit heel stijlvol, prachtig en vlot uitziet en je het bijna amper kan geliven dat dat uit 1969 komt. Datzelfte had ik ook bij de Japanse Yakuza's Law uit het zelfte jaar kwa schietpartijen. Maar in The Wild bunch ziet het er nog stijlvoller uit. Nu begrijp je ook al waar John Woo zijn inspiratie vandaan heeft gehaald. Gewoon al een prachtig begin. Daarna word alles omgezet naar een avonturen/rooftocht-film, waarbij je ook word meegesleept in een aangename sfeer. De 5 hoofdrolspelers (zijn voor mij stomweg erg onbekent) spelen ook heel goed.

Die overval op die trein vond ik btw ook erg mooi. En die achtervolging met die Mexicanen en dat ze dan die grensbrug opblazen. Ook grappige scenes waren oa dat uittesten van die machinegeweer door in het wilde weg in een druk dorp in het ronde te knallen.

Na dat prachtige avonturendeel komen we bij een prachtig einde. Weer zo'n stijlvolle schietpartij dat er zoals gezegt voor het jaar 1969 (en nu nog steeds) prachtig uitziet. Weer zo'n combinatie van flitsend snel naar slow-motion wat we recentelijk van John Woo kennen. Het bloed spat dan ook in het ronde. Je zit dan gewoon kwijlend te kijken.

Maar toch wel een zeer aangename verrassing. Verwacht natuurlijk niet dat er aan een stuk door geschoten word, mijn beste actiefans. Gewoon een zeer mooie klassieker van Peckinpah en ook wel zijn beste (na hiervoor The Getaway, Straw Dogs en The Ostermans Weekend gezien te hebben) Een zeer mooie en spannende avonturen western met prachtige rollen. Toch zeker weten geschikt voor iedere cinefiel.

Parel van een film. Verdient zeker 5 sterren.

Is deze nog ergens op dvd te krijgen? Ik zie hem alleen maar als bluray in de winkels liggen...

Ik was al 2 keer begonnen aan deze film, maar telkens hield ik het niet langer dan een kwartier vol. Waarschijnlijk was ik niet in de juiste stemming, of het probleem was dat de openingsscene met die eerste schietpartij er niet zo echt goed uitziet.
Derde keer goede keer en vandaag maar eens uitgekeken. En ik blijf van mening dat die openingsscene te zwak is, het ziet er op momenten erg nep uit.
Maar daarna begint de film en eens ze in Mexico aankomen begint de film echt goed te worden.
Het is gewoon een uitstekende western en ook het einde van de film is heel goed. Hier geen happy end, onze helden halen het niet.

De acteurs doen het voortreffelijk en hebben ook stuk voor stuk de juiste koppen (heel belangrijk) om in een western te mogen meedoen.

Deze western bereikt ongeveer het niveau van de Sergio Leone westerns op 1 na en dat is een hele eer. C'era una Volta il West blijft echter buiten schot, dat is nog een trapje hoger.
In elk geval is deze aanrader een stuk beter dan die rotzooi met Christian Bale die we onlangs te zien kregen.

Pieuw pieuw, harde western die over het einde van het wilde westen-periode gaat, gezien de 'nieuwste' technologische ontwikkelingen op het gebied van auto's en schietgerei. Dat einde van het Wilde Westen heeft de gang van oude rotten ook door, waardoor ze alsnog één keer die ene grote klapper willen maken. Ik kon wel met ze sympathiseren op dat punt. De begin- en eindscene vond ik overigens ontzettend sterk en mooi gefilmd.

Een Western.

Zitten wel duidelijk wat andere accenten in. Zo is er de openingsscene die toch een aardig potje massa actie brengt. Woo heeft hier vast naar gekeken, al weet Peckinpah niet zo goed te doseren en wordt het iets te snel een potje. Vooral goed te merken in de eindscene die redelijk hard de mist in gaat als mooie actiescene. Beetje duf rondroffelen met een geweertje. Gemiste kans.

Verder ook iets rauwer dan ik van de meeste Westerns gewend ben. Nogal wat vrouwen en kinderen die half uit en tussendoor het beeld het onderspit delven. Al vond ik het wel een beetje vreemd dat de meesten nogal kalm bleven onder alle gebeurlijke schietpartijen. De meesten doken pas weg als er eindelijk eens een kogel naast hun voeten insloeg, zelfs al stonden ze al een half uur te draaien met een losgeslagen machinegeweer. Zag er soms nogal duf uit.

Verder nog een goed uitgewerkte treinscene, maar alles wat daartussen lag was ver onder de maat. Geen al te bijster goed acteerwerk, traag en vaak bijgestaan door een oortergende soundtrack. Die 145 minuten zijn dan ook makkelijk 50% te lang.

Verhaaltje vond ik ook al niet te boeiend en de oude peetjes die hun plaatst in de wereld kwijt zijn brengen qua thematiek ook niks interessants.

En zo heb je een wat rauwere Western, met 1 erg sterke actiescene en 1 goed uitgewerkte treinroof, tenmidden van niks, noppes, nada.

1*

De western die volgens John Wayne verantwoordelijk was 'for destroying the myth of the old west'.

En dat is het; een film die definitief afrekent met de klassieke western 'Good vs. Bad' thematiek. Geen eenzame nobele vechter tegen de kwaadaardige grootgrondbezitter, maar immorele individuen die elkaar uitmoorden op zoek naar wat? Macht? Goud? Respect? Bloed? Verlossing? De verloren onschuld van hun jeugd?

"We *all* dream of being a child again, even the *worst* of us. Perhaps the worst most of *all*. "

The Wild Bunch is een groep vrijbuiters die gezamenlijk (gedwongen?) de ultieme keus hebben gemaakt. Ze kunnen en willen niet mee met de nieuwe 'beschaving'. Ze passen niet en passen zich niet aan. Ze hebben uitsluitend zichzelf en elkaar. Ze moorden en roven, waarbij ze zonder pardon ook onschuldige omstanders neerschieten. Menselijke waarde lijkt hun vreemd. We zijn tot we niet meer zijn, dat is alles. Het ultieme nihilisme.

Deze lotsverbondenheid leidt onderling tot zeer hechte momenten. De meeste aandacht gaat naar de twee zeer gewelddadige shoot-outs maar de echte kracht zit misschien wel in de scenes waar niets lijkt te gebeuren.
Pike's mannen zitten om het haardvuur, er wordt een grap gemaakt, een onnozele grap. En ze beginnen te lachen. Eigenlijk nergens om. Als buitenstaander snap je niet wat er zo leuk is. Maar zij snappen het wel. Heel even is daar de ontspanning van echte vriendschap, vrijheid en zorgeloosheid. Jongetjes die lopen te geinen en te klieren.

Diep in hun hart voelen/weten ze dat ze niet deugen, dat er voor hun geen rustige oude dag is weggelegd, maar zoals Pike Bisshop zegt:

"I wouldn't want it any other way."

Ondanks hun verwerpelijke karakters kiest regisseur Peckinpah onomwonden partij voor hen. Dat is niet zo moeilijk aangezien vrijwel alle andere karakters in de film zo mogelijk nog hartelozer zijn dan zij. Met als absolute vertegenwoordiger van het kwaad: Generalissimo Mapache, gespeeld door een weergaloze Emilio Fernandez. Vuilbekkend, tiranniserend, moordend, zuipend, en tegelijkertijd totaal vertederd bij de aanblik van een jong Mexicaantje in een veel te groot soldatenpak.

Het hoogtepunt van de film is wat mij betreft het moment voor de finale shoot-out als Bisshop na een jong hoertje te hebben gebruikt zich lijkt te realiseren dat hij niet dieper kan zinken, met name als hij de pasgeboren baby van het hoertje ziet. Een zeer ingetogen spelende Holden is enige momenten in gedachten verzonken en kijkt vervolgens naar Borgine en zijn twee andere kameraden. Er hoeft bijna niets gezegd te worden, blikken zeggen genoeg. Slechts twee voor meerdere betekenissen interpreteerbare woorden worden gesproken: Lets go'. En dan is daar de daarna vele malen geïmiteerde Last Walk''. Een werkelijk schitterend shot van vier mannen op weg naar hun eindbestemming.

Zoals Robert Ryan eerder in de film tegen zijn (helaas buitengewoon slecht acterende) mede-achtervolgers zegt:

We're after men - and I wish to God I was with them.

Goede onderhoudende western, met prachtige shoot-out's, een gave achtervolging en een ronduit geweldige treinroof.

Helaas vond ik het verhaaltje iets minder, maar is de vriendschap tussen de desperado's mooi om te zien. Ze deugen niet, maar je krijgt toch sympathie voor ze, omdat het stiekem toch wel een boeiend stelletje cowboy's is, dat voor elkaar altijd door het vuur zal gaan.

Alles stijlvol en hard in beeld gebracht.

4.0*

“The western to end all westerns”

Eindelijk heb ik dan deze western gezien. Regisseur Sam Peckinpah slaat duidelijk een andere weg in dan de meeste westerns met deze film, omdat er hier duidelijk geen sprake is van goed en kwaad, want iedereen heeft duidelijk zijn foute en donkere kanten. Toch is het duidelijk waar de regisseurs sympathie naar uit gaat, net als die van de meeste kijkers. Die gaat namelijk duidelijk naar de “Bunch”.

De “Bunch” is trouwens een geweldig groepje mannen, die aangevoerd wordt door de erg sterk spelende William Holden. Geweldig hoe hij af en toe de groep zijn wil op weet te leggen en vooral mooi om te zien hoe sterk hij soms is in het non-verbale gebaren. Daarnaast bevat de film een paar geweldige actiescènes. De openingsscène is al enorm hard en rauw en is geweldig om naar te kijken. De kogels vliegen letterlijk echt overal in het rond en niemand lijkt gespaard te worden, zelfs vrouw en kind niet. Daarnaast is er nog de geweldige treinoveral, die erg mooi in beeld is gebracht en tevens behoorlijk spannend is. Hoogtepunt voor mij is echter de fantastische finale waarin de eer van de groep duidelijk op het spel staat en ze ondanks dat ze al weten dat ze het niet zullen overleven op een fantastische manier tekeer gaan tegen de overmacht aan Mexicanen.

Qua actie zit het met deze film dus zeker wel snor. Het is alleen jammer dat de tussenliggende fases soms wat minder zijn. Zo stelt het groepje mannen dat de “Bunch” achtervolgt niet zo heel veel voor, op leider Robert Ryan na en daarnaast boeit het verhaal helaas ook niet altijd genoeg om echt op een topscore uit te komen. Desondanks heb ik erg genoten van deze gewelddadige western, waarmee Peckinpah meteen zijn naam als eigentijds regisseur gevestigd heeft.

4,0*

Zo, dat viel even tegen.

Niet dat ik nou zo dol ben op Westerns, maar de grote titels wil ik dan ook wel graag zien. En aangezien ik Straw Dogs van Peckinpah wel een goeie film vond, en ik de status van de film ook wel ken, had ik toch op wat beters verwacht.

Het verhaal is zo afgezaagd als het maar kan, 'de laatste klus' en natuurlijk gaat het mis, veel wordt er feitelijk ook niet verteld. Dat de film dan bijna 2,5 uur duurt moet dan te verantwoorden zijn door de onderlinge relaties, maar helaas deed me het allemaal bijster weinig. Het wordt alleen allemaal zo saai gebracht jammer genoeg dat ik al vrij snel moeite had de aandacht erbij te houden.

Verder had ik soms echt het gevoel naar een soort parodie te kijken. Het acteerniveau schommelde heel erg, van uitstekend tot lopende karikaturen, vooral die Generaal en de Mexicaanse soldaten. En dan die Mexicaanse accentjes erbij die je echt deden denken dat 'de Mexicaan' te kijk gezet moest worden. Ook de soundtrack vond ik met de minuut vermoeiender worden, vreselijk gepingel die maar blijft komen.

Het enige wat me beviel waren de gestyleerde actiescenes en scherpe editing daarbinnen, waar de film wat mij betreft ook uitstekend mee begon. Gaaf geluid ook wat die geweren maakte. Echter over de hele linie verder een behoorlijk teleurstelling. Het valt wel uit te kijken, maar zeker niet met alle aandacht die ik had.

2*

Eindelijk gevonden, ontvangen en bekeken.

Heerlijke (zou eigenlijk kunnen zeggen Zapata) western. Helemaal niet het soort western die ik had verwacht, maar toch aangenaam verrast.

Prachtig stukje cinematografie...de freeze frame/openingsscene, de opbouw tot de uitbarsting van geweld, de sfeer, het nihilisme, de beelden, acteerprestaties en muziek.

Peckinpah's stijl bevalt me wel.

4*

Ik ga deze film toch nog maar eens kijken want de eerste keer heb ik er niet heel erg van genoten, wat ik me met mijn smaak niet kan voorstellen als ik de reacties lees!

Geniale western, heerlijke actie, goed verhaal en een prima sfeer. Openingsscène is erg tof, eindscène is geniaal. Heerlijk geknal van wat je nu terug ziet in actiefilms van oa John Woo. Acteerprestaties waren goed, cinèmatografisch top en prachtig geschoten.

Kortom een 4,5*

Zouden ze korting hebben gekregen op de aanschaf van zulke grote hoeveelheid tomatenpuree? Ik kon me niet voorstellen dat wat er uit menig kogelgat kwam, ook daadwerkelijk bloed moest voorstellen. Beetje jammer, zeker in een film als deze waarin honderden figuranten het loodje leggen.

Daarnaast is 'The Wild Bunch' een interessante western, die duidelijk een zwart kantje heeft. De bende wint snel de sympathie van de kijker, vooral omdat diegenen die hen achter de tralies willen er vaak nog gewetenlozer uitzien. En afsteken doen ze zeker in gezelschap van tiran Mapache.

De achtervolging op zich is niet bepaald opwindend, wat ook geldt voor die historie omtrent Pike en Deke. Meer geslaagd zijn de scènes als de treinoverval en het chaotische, doch briljante eind.

Uiteindelijk is het allemaal wat te traag verlopen. Ik heb verschillende keren naar de klok geloerd. Maar goed, er is veel dat dit puntje van kritiek compenseert. Goed acteerwerk, passende muziek en een aantal leuke wendingen in het verhaal.

3,50

Rauw, ruig, en waarschijnlijk een stukje realistischer dan het romantische beeld wat zoveel andere westerns schetsten. Een aantal briljante scènes, enorm sterk acteerwerk, en enorm sfeervol. 4*.

Ijzersterke western!