Dear Frankie (2004)

Een Britse topfilm, die naarmate hij vordert steeds beter wordt. Het zijn niet de grote Hollywood twists in deze film, maar juist de subtiele verrassingen die van deze film een mustsee maakt. Alles is goed verzorgd, inclusief het acteerwerk. Een speciale vermelding is hier voor Gerard Butler. 4*

Aardig drama.

Ietwat voorspelbaar, of eigenlijk net iets te uitleggerig soms? Je voelt vaak redelijk snel aan wat er gaande is zonder dat er echt op gefocused wordt. Da's mooi, maar iets later moet het vaak letterlijk nog een keertje aangebracht worden. Telkens nét iets erover.

Verder maar een klein hekel puntje, want het drama werkt zeker en de film voelt nergens fake of sentimenteel aan. 't Is een klein, lief en schattig filmpje.

Wel jammer is dat het nergens echt meer is. Vond het een filmische draak, erg duf en passieloos vormgegeven. Kleine opleving met het nummertje van Arvo Part (komt geloof ik ook in Gerry voor), verder zowel muzikaal als visueel een nogal doodse film.

Zonde, want er had zeker veel meer in gezeten. Nu werkt de film vooral als mooi drama, zeker de laatste vijf minuten, maar ik had graag toch wat meer gehad,

3.0*

Daar moest ik ook geregeld aan denken.

Verder een erg aangename film. Sharon Small zet een erg aandoenlijk ventje neer en dat is noodzakelijk in deze film. De kracht van het zwijgen wordt hier goed weergegeven. Silence is Golden zongen the Tremeloes ooit.

Toch bleef ik met een gevoel achter dat niet alles uit dit mooie concept gehaald is. Dear Frankie is niet meeslepend genoeg, herbergt verscheidene schoonheidsfoutjes en het ontbreekt wat aan glansrijke scènes - scènes die er echt om doen (ze zijn er wel in kleine getale).

Maar dan is het einde er nog. En die is werkelijk fantastisch. Gouden idee. Goede uitvoering.

Ruime 3,5*

Mooi, sterk verhaal, met hoogstaand acteerwerk van Emily Mortimer, Gerard Butler en Frankie zelf. Was al fan van voornoemde personen, maar dit doet er toch zeker weer een schepje bovenop!

Het zit voor mij tussen een 3,5 en 4* in!

Knap en aandoenlijk en vooral goed verteld.

Britse sociale inslag is overduidelijk : de fish and chips, de nagellak, de krulspelden, de gazet lezen onder het eten, de overvolle pinten, de onmisbare "fag" voor oma, de whiskey uit verschillende glazen, de kleerkast met de waardevolste spullen, .....Als filmmakers zijn de Britten op dat gebied nog altijd niet overtroffen.

Emily Mortimer is weer outstanding.

Aardige film over een negen jarige jongen die zijn vader nooit gezien heeft en brieven met hem schrijft. Een mooi verhaal dat wel even duurt voordat het goed op gang komt. De film weet ondanks het onderwerp sentiment goed te vermijden, maar er had tegelijkertijd ook meer in gezeten. Sommige zaken hadden beter uitgewerkt kunnen worden.

Leuke feelgood movie. Mooi gegeven natuurlijk. Goed geacteerd, niet te zoetsappig, met een aardige twist aan het eind... wat doet benieuwen wat de toekomst nog in petto heeft als de uitkomst 'zo nabij' is. Mortimer is goed, Butler is inwisselbaar (zoals vaker het geval).

Goeie feel good movie met een leuke cast gefilmd in Schotland.

Juist het einde is verrassend goed !

Zomer 2023 zal te boek gaan als meest regenachtige en daarmee de ultieme filmkijkzomer, zo kwam hier ook deze voorbij.

Kan me in de recensie van JoeCabot goed vinden maar vond 't allemaal net te flauwtjes.
Enkel aan het sterfbed van de biologische vader bleek moeder aardig standvastig te zijn. Een houding die ze, wellicht door de overbezorgde / bemoeizuchtige oma, wat mij betreft te weinig liet zien.

Leuke wegkijker op 'n druilerige zondagmiddag