Les Pétroleuses (1971)

Puur gekocht om de aanwezigheid van Bardot en Cardinale.

Wel een vermakelijk filmpje. Niets meer niets minder. Niet echt een bovengemiddelde western. Erg flauwe personages (die Sheriff ) en Cardinale en Bardot moeten doen wat je op voorhand verwacht. Ze moeten pronken met hun goods en vooral Cardinale bombardeert zichzelf tot western snol. De klasse die ze haar character in C'era una Volta meegaf, maakt ze nu in één keer ongedaan .

Ook best gewaagd voor die tijd. Cardinale leek werkelijk weggelopen uit een bubblegum hiphop video. En tot slot worden wij mannen nog getrakteerd op een catfight scene tussen Cardinale en Bardot, must see scene dat.

Een heerlijk onzin westerntje voor mannen met seksbommen Cardinale en Bardot.

De eerste en enige keer dat Brigitte Bardot en Claudia Cardinale tegenover elkaar stonden. En dat in een westernkomedie, wat wil een man nog meer?
Ik was daarom erg benieuwd naar deze curiositeit.
Claudia Cardinale schittert in deze film. Wat een uitstraling. Zij wint het op alle fronten van Bardot.
Als toetje krijgen we de onvermijdelijke catfight. Dit is een van de hoogtepunten. Ook de scene waarin Cardinale ineens gaat zingen is een bijzonder moment.
Het verhaaltje is simpel. Dat deert totaal niet en het zou een mooie kapstok kunnen zijn voor veel humoristische scenes. Helaas valt het met de humor wat tegen. Bijvoorbeeld als running gag de marshal die de hele tijd zijn paard kwijt is, dat is wat pover... Eigenlijk is de humor veelal te voor de hand liggend. Daar had veel meer in gezeten.
Deze film kijk je voor het vrouwelijk schoon (met décolletées en de billen van Bardot).
Les Pétroleuses is vooral luchtig vermaak. Niets meer, niets minder.

The West Ain't No Place for a Man

Ik weet nog toen ik voor de eerste keer C'era una volta il west zag ik meteen getroffen was door de schoonheid van Claudia Cardinale. Snel eens wat meer titels hier op Moviemeter opgezocht en deze Les Pétroleuses sprong er dankzij B.B. er meteen uit. Lang naar gezocht en eindelijk gevonden.

Het verhaal heeft op zich niet veel om handen maar Christian-Jaque vangt dit mooi op door zijn keuze van de twee leading ladies, Cardinale en Bardot. Het plot is een simpele springplank voor zoveel mogelijk scènes tussen Bardot en Cardinale. Al vanaf het begin ben je je als kijker bewust dat dit tot een mooie climax zal leiden en al een geluk voor ons, Christian-Jaque is zich hier ook van bewust want hij zorgt voor een geweldig eind tussen de twee sekssymbolen door hen te laten vechten in een lekker rauwe catfight waar geen een van beide dames er zonder kleerscheuren vanaf komt. De rest van het verhaal loopt eigenlijk voorspelbaar maar tegelijkertijd ook lekker vlot waardoor heel de film mooi uit de verf komt. De humor is op sommige momenten te flauw voor woorden (al zitten er dan soms ook wel pareltjes tussen zoals de scènes in de saloon) maar het leuke is dat het je als kijker nu eens niets kan schelen doordat je toch alleen maar ogen hebt voor het vele vrouwelijke schoon dat doorheen heel de film dwartelt. Zo zijn sommige zussen van Bardot ook wel de moeite waard.

Brigitte Bardot was rond deze tijd al stilletjesaan aan het nadenken over te stoppen met de film business en zich meer te concentreren op haar dierenrechtenorganisatie maar omdat Cardinale alleen maar wou meedoen als B.B meedeed besloot ze toch om de film te draaien. Nu niet dat het zo'n lolletje moet zijn geweest want voor sommige scènes konden de twee actrices zich een week niet wassen omdat ze er echt hetzelfde moesten uitzien als de dag ervoor maar dat neemt niet weg dat Bardot haar plezier van het scherm af spat. Cardinale maakte 3 jaar geleden hevige furore met haar rol van Jill McBain in Leone's westernepos C'era una volta il West maar dit is een rol die hier eigenlijk niet valt mee te vergelijken. Waar ze in C'era een diepgaande rol heeft is het hier enkel om haar looks te doen maar die heeft ze dan ook. In sommige scènes overklast ze Bardot zelfs, vooral dan wanneer ze uitbarst in haar nummer op het dorpsplein. Pollard was op zich nog wel leuk als de sheriff maar de aandacht gaat vooral toch naar Bardot en Cardinale.

Een film die de moeite waard is voor twee van de grootste stoeipoezen van de 20ste eeuw samen te zien maar het is zoals Bardot zegt: na B.B. komt C.C. en dat is te merken want Cardinale is toch de betere van de twee.

3.5*

Film die het natuurlijk in de eerste plaats moet hebben (zoals hier al eerder vermeld) van de fijne dames en prima decolletés.

Tot zover alles prima, maar wat er omheen speelt is af en toe bijna niet te harden, en westernslapticks is niet echt mijn ding.

Met andere woorden, als je niet echt zin hebt in anderhalf uur prachtige dames moet je dit vooral overslaan. .

Wat er wel aan ontbreekt is een echte naaktscene (met name met Cardinale), die had er nog wel een halfje bij kunnen krijgen.

Aan de hand van de recensies hier had ik een behoorlijke stompzinnige westernkomedie verwacht, die eigenlijk alleen om Bardot en Cardinale draait. En dat was ook precies wat ik kreeg. Maar eigenlijk was het buiten de verschijning van de twee ook best vermakelijk. Natuurlijk, niet hoogstaand, maar bij vlagen toch wel redelijk grappig en zeker genoeg om de interesse vast te houden; ook als er een halve minuut geen décolleté in beeld was.

En natuurlijk was de catfight echt fantastisch. Dus als ik moet kiezen tussen Bardot en Cardinale? Ik weet het niet, doe mij beide maar.

Tja, er is bijzonder weinig dat een mens kan schrijven over Les Petroleuses. Het is echt niets anders dan een vehikel voor de schoonheid (en niet de acteerprestaties) van Bardot en Cardinale. Desondanks weet Cardinale zich als actrice zo goed mogelijk staande te houden als volgens mij mogelijk is in een film als deze. Bardot is een matige actrice en persoonlijk vind ik haar niet eens zo heel knap (volgens mij is dit ook de eerste film die ik met haar zie). Over de rest van de film hoeven we geen woorden vuil te maken. Dat hebben de makers ook niet gedaan.

2,5*

Had geen hoge verwachtingen van deze film, maar de film viel toch aardig in de smaak. En dat niet alleen vanwege het vrouwelijk schoon. Claudia Cardinale is inderdaad een hele pikante dame en ze acteerde ook nog behoorlijk.

Als komedie komt deze Franse western goed uit de verf. Er zitten gewoon zoveel goede flauwigheden en bizarheden in die heel goed werken en mij konden bekoren. Het begint al met het hondje die even de trein uitgeworpen wordt, geniaal. Dan nog de broers, de sheriff en de twee 'kleurlingen', gewoon erg goed bedacht.

Een komische western met een verhaal waar de serieuzere westerns niet per se altijd beter in zijn. De film is vooral luchtig en entertainment. Doet me wat denken aan de films met Bud Spencer en Terence Hill. Maar dan met vrouw ipv vuisten. Zoals wel meer hier gezegd is het vooral Cardinale die de show steelt en iets minder Bardot. Maar het werkt wel met beide dames en het is natuurlijk leuk om hen eens samen te zien in een film. Deze film zal nooit in toplijstjes staan, maar heb er wel van genoten.