5x2 (2004)

Wat ik zo bijzonder vind aan dit soort films, is inderdaad die knappe paradox tussen het aangename, haast luchtige feel-good-uiterlijk en de schrijnend-pijnlijke inhoud, en dat dan met een voortdurende knipoog naar de kijker. Dat is voor mij trouwens typisch Frans-Italiaans.

Daarnaast trof mij ook de cast, het acteerwerk en de muziek.

Romantiek in omgekeerde volgorde gebracht met het accent op de menselijke zwakheden. Alhoewel het scenario een beetje schokerend is en wellicht niet voor iedereen aanvaardbaar, noteer ik toch een zeer sterke prestatie van de acteurs. Valerie Bruni Tedeschi is geknipt voor dergelijke romantische, ondeugende, soms wulpse rollen en doet het uitstekend.

M’n zesde Ozon. Erg stabiele filmmaker, zit vaak rond de 3,5* en 4*, zo ook bij dit mooie maar trieste filmpje. Fijn dat er slechts 5 grote stukken uit de relatie worden gepakt en de rest voor eigen invulling bewaard wordt. Met name het laatste stuk daarvan was schitterend.

Een degelijke film over de levensloop van een koppel van ontmoeting tot scheiding. Het is de chronologie die een extra cachet geeft aan de film waarbij de vijf belangrijkste fases binnen een relatie achterwaarts worden weergegeven waarbij wordt begonnen met de scheiding. Meteen emotioneel de zwaarste scene van de film.

Een ongemakkelijke film in zijn geheel toch. Op elk van de fases valt wel iets aan te merken. Kil en afstandelijk. Je kan je afvragen hoe het komt waarom het huwelijk nog zo lang heeft standgehouden. En tegelijkertijd is het misschien voor sommigen een spiegel. Niet dat elk huwelijk zo’n verloop kent, maar wel eentje met ook hoogtes en laagtes waarbij er soms wordt voor gekozen de sleur in stand te houden.

Prima acteerwerk ook van Freiss en V. Bruno Tadeschi. Ook Ozon die als mijn favoriete Franse regisseur geldt heeft de regie strak in handen. Fijn!

Goed. Maar ook niet meer. Zoals veel bij Ozon. De titel is een cryptische omschrijving van de structuur nl 5 momenten in het leven van een koppel. Ozon filmt weliswaar de omgekeerde volgorde nl van scheiding naar sprookje. Het laatste segment is dan ook zo gefilmd met de ondergaande zon incluis. Echt een meerwaarde vond ik die narratief niet. Had je de chronologische volgorde genomen, was dit dezelfde film en beleving geworden nl personages die egoïstisch zijn waardoor relatie bijna onmogelijk is. Daarnaast was er wel een zeer ongeloofwaardig moment (op het huwelijk met de Amerikaan uit de bosjes) waardoor de conclusie (scheiding) zeer nadrukkelijk erin gedramd werd. 5x2 is wrang en rauw, de observatie van de verhouding man en vrouw is scherp en herkenbaar en dat is een pluspunt voor een liefdesdrama maar heeft weinig te vertellen behalve dat het gaat over een slechte relatie.