5x2 (2004)

In september in de Nederlandse zalen. Volgens mij Ozon`s meest romantische film.

Wat al bekend is, is dat Ozon het verhaal achterwaarts gaat vertellen. Hij begint met de scheiding van het koppel en eindigt met de ontmoeting.

Klinkt als Scenes from a marriage meets Memento.

Haha, ik zie jouw zin al staan op imdb...

En daarmee overbodige film?

Als je vijf 'afgeronde verhalen' in omgekeerde volgorde vertelt, vind ik dat niet hinderlijk.

Aan Ozon's oeuvre te zien, zal het wel interessant gegeven worden

Er is nog altijd een embargo, er mag nog niks gezegd worden over de film, maar het schijnt een goeie te zijn. Ligt tussen sous le sable en swimming pool in. Er is ook nog maar een foto beschikbaar, de poster.

Ik heb gisteren de trailer gezien en het zag er heel dramatisch en romantisch uit.

de trailer maakt me ook wel nieuwsgierig, maar ik vind de filmtitel op zich al poëtisch en interessant.

zeker als je het uitspreekt op z'n Frans: cinq fois deux. Het klinkt romantischer dan vijf keer twee of five times two.

Vanaf 3 september in de Belgische bioscopen (UGC althans).

In de knack van België staat er dat je hem best NIET bekijkt met je vriendin. klinkt tof

"Ozon wil dat we met het mooie van intermenselijke samenzijn in gedachten de zaal uit kuieren, maar bereikt sluw genoeg het tegenovergestelde" (knack focus)

Staat deze zaterdag op het programma .... met m'n vriendin. Kijken of ze bij de Knack weten waarover ze praten

Op de meningen van de knack-critici mag je je niet baseren

Zeer aardige film. Ik ben geen Ozon kenner maar bepaalde elementen (zoals het feestje) worden toch in een typische sfeer weergegeven.

De opening van de film is best bitter. Knappe scenes die qua dramatiek de goede toon zetten. Alleen een beetje jammer dat Ozon de terugverteltechniek (Irréversible, Memento) niet ten volle weet te benutten. Toegegeven, het overstijgt makkelijk het Mementogepruts, maar er had toch wat meer ingezeten.

Soit, 5x2 is een intrieste en zwaarmoedige kijk op relaties waar niemand de dupe is en iedereen z'n donkere kantjes heeft. Zeer aardig om volgen, verveelt niet en sterk geacteerd. Mist alleen wat karakter om er echt uit te springen. 4*

ik heb me laten misleiden door de poster. eigenlijk had ik een romantisch drama verwacht ... de romantiek is ver te zoeken in deze film.

zoals bij elke Ozon een zeer keurig afgewerkte fotografie en enkele krachtige scènes (de eerste (laatste) hotel scène en de trouwpartij sprongen eruit). Maar er ontbrak, zoals Onderhond al zei, karakter. de personages ondergaan nogal slaafs wat hen overkomt, zodat de emotie (waarover deze film toch gaat, naar mijn mening) gewoon verdwijnt. het is ook moeilijk de verhaallijn te volgen omdat je slechts 5 stukjes te zien krijgt, die los van elkaar staan.

Daarbij denk ik dat ik nog te jong ben om mezelf in deze film te kunnen herkennen ...

al bij al hou ik er een dubbel gevoel aan over (misschien is dat wel de bedoeling)

Mooie melancholische film die zijn sterkte haalt uit het feit dat je maar 5 stukjes leven te zien krijgt, zodat je het grootste deel zelf moet invullen. Mooi gefilmd, interessante muziek en goede acteurs ook nog. Het systeem van achteruit vertellen vond ik erg knap, maar in de trailer werkte het beter dan in de film zelf De hele thematiek is nogal afgezaagd, maar omdat de film zo traag en sfeervol verloopt kan hij toch heel de tijd boeien. Maar een pijnlijk gevoel kreeg ik er toch niet van al leek me dat soms wel de bedoeling.

Het stukje over het huwelijk vond ik vrij idioot, dat was echt niet nodig en een beetje te gemakkelijk. Maar het tweede stukje met dat klein feestje was dan weer erg mooi.

Samengevat dus een mooie film in een originele vorm met een (te) klassieke thematiek. 3,5 sterren dus.

Wie schrijft er nu zo'n script vraag ik me soms af bij sommige films, dit was er weer zo een. Meestal is dat niet omdat ik de film slecht vind, maar gewoon omdat het verhaal me toch niet echt interesseert. Tot mijn eigen verbazing bleef de film me toch boeien onder meer door sommige mooie shots.

3*

Gilles is in feite een onsympathiek karakter. De man als jager. Hij flirt, jaagt en blijft twijfelen en doorjagen. Geen vrolijke blik op de man dus. Ook Marion blijft vatbaar voor verleiding.

Bij vlagen prachtige sfeeropnames die de innerlijke wereld indrukwekkend ondersteunden. Michael Lonsdale ook weer eens op het grote doek te zien!

3,5*

Vooral de eerste helft had ik het idee dat vooral de man de veroorzaker was van de slechte relatie, later werd dat iets rechtgetrokken. Dit is meer dan een zwaarmoedige kijk op relaties, dit is een nihilistische kijk. Ook de relaties van de bijpersonages versterken dit beeld. Originaliteit zit in de omkering waardoor je anders naar de getoonde scenes kijkt, maar het verhaal zelf is inderdaad wel erg klassiek en af en toe te makkelijk. Beslist niet Ozons beste film.

Mja.. mja.. Niet alleen de vertelwijze komt letterlijk uit Irréversible, ook de hele structuur - er gebeurt iets naars, daarna wordt het beter maar blijft het vervelende gevoel hangen - komt overeen. Een brandblusser heeft dan toch echt wat meer effect dan een echtscheiding, dus veel kon ik er niet mee. Het verhaal chronologisch vertellen was wellicht een nóg slechter idee geweest, want dan was het ik wéét niet hoe saai . Dat Ozon een sfeertje weet te bouwen bewijst 'ie met de scène van het etentje en soort van feestje, maar veel meer valt er niet te genieten. 2,5*

Opnieuw een mooie Ozon-film.
De film laat bepaalde vragen opbeantwoord zoals:
Heeft ze 'm nou vertelt van dat slippertje tijdens de huwelijksnacht en is daarom de relatie zo slecht.Ik vroeg me zelfs af of hij wel de verwekker is van het kind en dat hij daarom niet naar de bevalling kwam.
Maar het onbreken van dit alles maakt ook dat je even nadenkt na afloop en dat is wat Ozon graag ziet na zijn films.

De film moet het vooral hebben van het naturelle spel van de hoofdrolspelers. Daarbij vind ik Valeria Bruni-Tedeschi een fascinerende vrouw.

Ik vind vooral het einde (het laatste segment) mooi.

De film laat zoals gezegd veel ruimte aan de kijker over om de geschiedenis van de geliefden in te vullen. Dat maakt dit soort films bijzonder.

Anderzijds vind ik de film wat betreft het plot over het algemeen wat te leeg.

Vandaag deze film eens gehuurd nadat ik vroeger al eens 'sous le sable' van Ozon gezien had.

Deze film beviel me wel redelijk ondanks dat alles toch een beetje vaag blijft, maar dat is wel zijn bedoeling. Verder kan ik me heel goed aansluiten bij de mening van kappeuter.

3,5* en best wel aan te raden

Interessante film met goed spel, mooie sfeer en heerlijke muziek van Paolo Conte..........3.5*

Mooie film die helaas een beetje de Ozon -'touch' mist die 8 Femmes en Swimming Pool zo speciaal maakten.
Ik vond het een verademing om eens alleen maar de mooie momenten te zien van een huwelijk zonder de ruzies ertussen.
Hoe het met de relatie tussen Marion en Gilles zit ben ik nog steeds niet over uit. Hoe zit dat nou op het begin/einde waar Gilles Marion zo ongeveer verkracht, nog wel vlak nadat ze hun echtscheidingspapieren hebben getekend? .
Laatste shot in de zee was erg mooi. Vond het alleen wel erg makkelijk de manier waarop Gilles en Stephanie na 4 jaar uiteindelijk uit elkaar zouden gaan .
En ik mis Ludivine Sagnier!
3 *

Mooie momenten? Ik weet niet precies wat jouw definitie is van mooie momenten in een huwelijk... Ik denk dan toch aan iets helemaal anders...

ik vond m super saai en ik heb hem afgezet! 1 ster!