Die Fetten Jahre Sind Vorbei (2004)

Die Duitsers toch, met hun idealen. Na een communistische moeder en een fascistische dictator, nu ook nog een film rond überlinkse jongeren.

Wel leuk overigens, dat 30 jaar na vervaldatum nog steeds films met dat flower power idealisme worden gemaakt. De personages zitten nog vol hoop op een eerlijke wereld, waar geweld en kapitaal louter bijzaak zijn. Erg aandoenlijk allemaal, maar wel zeer utopisch natuurlijk. Gelukkig is er nog Hardenberg, kapitalist in hart en nieren, die dat linkse denkbeeld regelmatig weet te relativeren. The Edukators is volgens mij dan ook helemaal geen stukje socialistisch propaganda, maar eerder een neutrale film die zowel de linkse als de rechtse gebreken aantoont. Al blijft het in de eerste plaats natuurlijk een lekker wegkijkfilmpje.

Gisteren herzien, en heb me opnieuw vermaakt. Vooral met het eerste deel dan. Lekker sfeertje en veel intrige. De personages zaten verder uitstekend in het rol, niets om over te klagen eigenlijk. Het tweede deel verliep dan weer een stukje slomer. De bruisende stad wordt omgeruild voor een saai berglandschap (het boomknuffelen bleef gelukkig wel achterwege) en het politiek gezwets loopt nogal hoog op. Daarbij begon de flauwe cinematografie hier duidelijk op te vallen. De producers van dienst hadden hier wellicht beter wat meer in fotografie geïnvesteerd i.p.v. de soundtrack op te smukken met Jeff Buckley. Voorts wist het geruzie om dat meisje me niet echt te boeien. Ideaal was die affaire echter wel voor de vrije liefde speech van Hardenberg. Heerlijk hoe hij het spelletje meespeelt en ze alledrie rond zijn vinger weet te draaien. Hij wist het saaiere tweede deel wat mij betreft volledig te redden. Helemaal briljant was evenwel het einde, stak best straf in elkaar moet ik zeggen

4.5* blijven mooi staan.

Inderdaad een prachtige film en al meteen een van mijn favorieten ooit. Het einde is geweldig en ik heb het ook zo begrepen dat Hardenberg de drie juist helpt omdat hij in zijn hart nooit echt veranderd is. Ook de gesprekken onderling zijn erg indrukwekkend en hieruit blijkt hoe moeilijk het is de wereld echt te veranderen hoezeer de wil er ook is. Ook de teleurstelling van de generatie van Hardenberg (mei'68) komt goed naar voren. Daarom is het einde ook zo mooi! Ik kreeg er gewoon kippevel van!

Kleine tegenvaller door te zwaar aangezette en voorspelbare plotontwikkelingen. Op mij kwam dat nogal soapy over. Gelukkig geldt dat niet voor het acteerwerk, da's dik in orde en maakt de film erg genietbaar.

Geweldige film! Is het kijken waard.

Meisje rijdt onverzekerd een Mercedes in de prak en moet d rest van har leven financieel bloeden. Met revolutionairen uit haar omgeving besluit ze tot een ludieke tegenactie die zo de mist ingaat dat de eigenaar van de Mercedes, een stinkrijke zakenman, ontvoerd moet worden. Er ontstaat een discussie tussen links en rechts. En deze discussie wil maar nergens schuren en wordt voorbeeldig keurig en voorspelbaar uitgespeeld. Links weet het eigenlijk ook niet, en rechts was vroeger eigenlijk ook een hippe. Jajajaja. Een veel te keurig land op dit moment, Duitsland, daar moet je dit soort films niet gaan maken.

Integendeel, ik denk dat deze film een heel realistisch beeld schets van een groep mensen in heel wat (Westerse) landen - dus mag hij toch ook gemaakt worden...? Alternatieve idealisten tegen de kapitalistische 'groten', een never-ending story. In België voeren anarchisten in Brugge al jarenlang strijd tegen de economische lobby om het Lappersfortbos: het zou het verhaal kunnen zijn voor een film met hetzelfde thema en dezelfde personages, in een andere locatie...

Hoe dan ook, zoals ik wel meer las: aangename film die geen moment verveelt, met de bijhorende dialogen en diepgang, heel realistisch en neutraal, met oog voor de idealen, naïviteit, fouten, tekortkomingen, utopieën,... in beide kampen, zonder een moment saai of langdradig te worden. En met bovendien uitstekende acteurs, in een rol die voor elk van hen weggelegd is - zo ongeveer het tegengestelde van Richard Gere als Sir Lancelot in 'First Knight'.

Eén spijtige zaak: anarchisten en linksen worden al te makkelijk door elkaar gehaald, hetgeen - ook al zijn er de nodige overeenkomsten - zeker niet klopt. Maar goed, anders was het misschien toch wel iets te zware kost geworden...

4,5*

Geef eens een voorbeeld van die diepgang die jij zag? Ik vond het allemaal nogal clichématig uitgewerkt, zoals ik hierboven aangaf. (De directeur had vroeger ook lange haren. Je kon er op wachten.... etcetera)

Olaf K, ik geef toe dat die 'diepgang' uiteraard heel relatief is. Ik doelde daarmee vooral op de conversaties die in het tweede deel van de film gevoerd worden tussen de jongeren en de zakenman - iets wat in de doorsnee Amerkaanse rebellen-jongeren-(actie)film toch niet het geval is. Enerzijds wordt hier duidelijk gemaakt de daden van J, P en J iets heel anders zijn dan zinloos geweld of vandalisme. En anderzijds worden in de conversaties hun denkbeelden en motieven duidelijk gemaakt (ook die van de zakenman trouwens) - iets waar niet elke kijker mee vertrouwd is.

En nee, met diepgang bedoelde ik dus niet dat er diepgaande politieke gesprekken plaatsvinden. Maar in dat geval zou de film ook maar door een heel beperkt publiek kunnen gewaardeerd worden, terwijl ik bij de berichten hier merk dat er ook nu al kijkers zijn die, omwille van de conversaties, het tweede deel van de film saai en langdradig vinden.

Persoonlijk vind ik dat er een heel goeie middellijn is gevonden om de film open te zetten en genietbaar te maken voor het grote publiek, terwijl er toch de nodige tijd wordt besteed aan het omschrijven van politiek-sociale denkbeelden. Een gulden middenweg tussen de te luchtige Hollywood-actiefilm tegenover zoiets als een te zware en daardoor soms saaie praatfilm die dan wel het label van 'kwaliteitsfilm' krijgt...

Links, rechts, het zal allemaal wel.

Inderdaad een film die een tweedeling kent. In het eerste deel volgen we de beslommeringen van een stel neo-hippies. Ze zijn naïef, misschien zelfs ietwat hypocriet, en daarom weinig interessante personages. Toch is de uiting van hun idealisme leuk om te volgen. Vooral het begin is sterk.

Zoals de apen in 2001 de monoliet vol bewondering en nieuwsgierigheid benaderden, zo slaat de kijker van Fetten Jahre Sind Vorbei gefascineerd de stapel meubels uit de openingsscène gade. Wat volgt zijn de zojuist genoemde woorden. Zonder poespas en daarom krachtig. Of was die muziek toch wat melig? Afijn, dat herinner ik me niet meer, dus geen gezeur.

Al gauw wordt de driehoeksverhouding geïntroduceerd. Die is voorspelbaar, smakeloos in beeld gebracht en totaal zinloos. Als je Hallelujah van Buckley nodig hebt om traantjes los te peuteren moet je als filmmaker beseffen dat je verkeerd bezig bent. Toch?

Van de ontvoering had een interessant psychologisch rollenspel gemaakt kunnen worden. Nu blijft het beperkt tot… tja, tot niets eigenlijk. De kapitalist ligt, staat en zit wat beteuterd voor zich uit te kijken; hij geeft een miniem beetje tegengas aan de socialistische waanbeelden van onze helden; en hij weidt uit over zijn voormalige wilde haren. Heel schattig allemaal, maar ook een beetje zielig.

1.5*

Voilà, dat verklaart helemaal waarom ik van deze film genoten heb...

Méér genoten dan van pakweg 'First Blood' en 'Con Air' en heu... 'Any Way the Winds Blows' samen...

Met dat gedeelte ben ik het anders best wel eens hoor

Ik vond het wel een aardige film door dat lekker anarchistische toontje van die Edukators. De sterkste momenten zitten dan ook in het eerste deel, waarin zij hun strijd tegen de gevestigde orde beginnen. Daarna gaat het bergafwaarts met een wat flauw thriller-element. Het einde komt dan wel weer uiterst pijnlijk aan en maakte op mij zeker indruk in zijn thematiek ( van oude menschen en de idealen die voorbij gaan )

Volgens mij gaan de idealen die in deze film worden benoemd nooit voorbij zolang we in een wereld leven waarin een klein groepje zich schaamteloos verrijken MAG! Dat maakt deze film ook wel weer actueel in zekere zin. Omdat we langzamerhand zo verslaafd zijn geraakt aan al die consumptie artikelen ZIET de meerderheid gewoon niet meer dat ze bedonderd wordt. Ineens zijn er honderden miljarden beschikbaar van de overheid voor al die armlastige banken!? Een overheid die normaliter eindeloos bij elke begroting tot vervelends toe door leutert over een miljoentje erbij voor de gezondheidszorg bijvoorbeeld. Men koopt banken op alsof het niets is en maakt de bevolking dan ook nog wijs dat het om eigen bestwil en hun spaargeld te doen is!? En dat met als doel om die ene schatrijke meneer vooral rijk en de bevolking vooral stil te houden. Wie heeft er hier nou gelijk? en wie is er hier naief?......Juist ja!

Je hebt helemaal gelijk jeanmaurice. Maar het is toch geen goede film

Heel aardig filmpje dat in mijn ogen sterker begon dan eindigde.
De openingsscène waarin een rijk gezin thuiskomt en hun hele huis overhoop gehaald aantreft, vond ik een erg sterke.
Vervolgens schiet de film erg op en ben je in een mum van tijd een uur verder waarin een hele hoop gebeurd is. De belangrijkste gebeurtenis is de ontvoerig van miljonair Hardenberg. De drie idealisten vertrekken met hun gijzeling naar het platteland en daar ontwikkelt vooral de liefde tussen Jan en Jule, die daarmee allebei hun respectievelijk beste vriend en vriendte kakken zetten. (overigens een geweldige scène waarin Hardenberg op deze driehoeksrelatie inspeelt. Echt prachtig gedaan! In dit tweede gedeelte kakt de film een beetje in. De spanning uit het eerste uur ebt langzaam weg. Wel komt er nog een geweldig einde dat, zoals ook te lezen valt op MM, meerdere interpretaties tot gevolg heeft.

Ik vond vooral Stippe Erceg (Peter) en Burghart Klaußner (Hardenberg) geweldig acteren. Julia Jentsch (Jule) vond ik bij tijd en wijle vooral irritant. Zij komt vooral slecht uit de verf in de scène waarbij Hardenberg haar en Jan betrapt tijdens hun inbraak. Een ander minpunt van de film vind ik toch wel de zo nu en dan matige belichting (als daar al sprake van was). Daarbij was het camerawerk soms erg irritant. Dit zijn echter minpunten die weliswaar duidelijk opvallen tijdens het kijken van de film, maar die geen grote invloed uitoefenen op de film als geheel.

Wat overigens ook vermeld dient te worden is dat Die Fetten Jahre Sind Vorbei een geweldige soundtrack heeft (Jeff Buckley - Hallelujah) !

Al met al neig ik toch naar een kleine 4 sterren, of een ruime 3,5*.

De film heeft mij aangenaam verrast, goed verhaal en toch nog een verrassend einde. 3,5

Een erg boeiende film met een goed verhaal, en goede acteurs!

't is weer eens wat anders dan neo-nazi's. Goeie film, verhaal en dito acteurs. Aanrader!!

Plot: Jan en Peter zijn boezemvrienden. Ze wonen samen in een vervallen loft en rebelleren als jonge twintigers tegen de huidige consumptiemaatschappij door rijkeluiswoningen binnen te dringen en daar de inboedel op zijn kop te zetten.
Ze stelen niets maar laten enkel een bericht achter dat gaat als volgt: "Die Fetten Jahre Sind Vorbei !". (de jaren van overvloed zijn voorbij)

Hun beweegreden hierachter is om deze rijkelui tot nadenken te stemmen en hen een gevoel van onbehagen mee te geven en een geweten te schoppen telkens ze geld uitgeven, wetende dat ze in de gaten worden gehouden door diegenen die hun woning hebben bezocht...

Als Jule, de vriendin van Peter, bij hen intrekt wordt ze meegesleept in hun gedachtengoed en laat zich verleiden om mee een huis op stelten te gaan zetten.
Ditmaal loopt het echter fout als de eigenaar onverwachts thuiskomt....




How yes, dat was een goeie film !!

Ik ben ook jong geweest en weet dus maar al te goed dat je op die leeftijd vragen hebt bij het functioneren van onze huidige maatschappij en wat er zou moeten veranderen om alles beter te maken voor iedereen.

In deze film wordt op meesterlijke wijze aangetoond dat je niet alles zomaar zwart-wit kan stellen, zo van: "geld moet herverdeeld worden en de rijken moeten hun loon afstaan aan de minderbedeelden".
Dat zijn mooie principes maar onmogelijk hard te maken, wat uiteraard niet betekend dat het niet op een andere manier zou kunnen...

Ik vond het een mooie, gevoelige film die je doet nadenken over alternatieven voor onze huidige maatschappij waarin de zwaksten en hulpbehoevenden bijna niet aan de bak komen.
Deze film slaagt daar wonderwel in zonder melig of overgevoelig te worden, topklasse !

7,5/10.
Een goeie film die naar't einde toe alsmaar beter wordt, aanrader

Filmsite : ::: Die fetten Jahre sind vorbei ::: - diefettenjahre.de

Prima film, hoewel de politieke discussies onnatuurlijk aanvoelen, te braaf.
Het einde is me niet helemaal duidelijk, kreeg pas bij het bekijken van de deleted scenes door dat het trio inmiddels in Nicaragua is.
De deleted scenes laten trouwens leuk zien hoe de karakters tijdens het draaien opnieuw zijn ingevuld. Vooral Peter kwam er in de oorspronkelijke versie duidelijk slechter vanaf.

Een soort van Amelie voor would-be-autonomen.

Redelijk licht van toon, maar vreselijk schattig, meeslepend en lief.

Feel-good-movie met idealistisch kantje, maar veel leuker dan dat het zo klinkt.

Een schitterende film met een prachtige song van Jeff Buckley op het einde.

Na ‘Goodbye Lenin’, 'Gegen die Wand en ‘Der Untergang’ vormt ‘The Edukators’ ook het zoveelste bewijs dat de Duitse cinema springlevend is. De vette jaren zijn misschien in veel opzichten voorbij, voor de Duitse film geldt dat zeker niet.

Aardige film, maar zakt wel wat in. Moralistisch was de film gelukkig niet, was aangenaam om naar te kijken, lekker lang. Er werd redelijk in gespeeld, maar er waren een paar scenes welke heel amateuristisch aan deden.

Inderdaad aardig filmpje, dat nergens groot wordt, alles is vrij middelmatig, maar kijkt toch fijntjes weg. Wat ik wel jammer vond was dat 't niet altijd even geloofwaardig was. Hardenberg had in de discussies best wat meer tegengas kunnen geven, zoals dat die 3 linkse boomknuffelaars net zo 'slecht' zijn waren als hij. Immers, als ze ECHT zo om de 3e wereld gaven, waarom werkten ze dan niet zo hard als hij en gaven ze alle verdiende centjes niet weg aan de 3e wereld ? In plaats daarvan kozen ze voor nutteloze, laffe baantjes, zaten ze thuis jointjes te roken of waren ze aan 't inbreken, terwijl Hardenberg miljoenen afstond aan de belastingdienst/maatschappij. En dan ook nog elkaar bedriegen met die chick. Ik vond het geheel dan toch ook wel degelijk een links pamflet, vond het allemaal vrij eenzijdig belicht en miste de rechtse visie, die JUIST van Hardenberg had moeten komen, op deze laffe links extremisten.

Desalniettemin, afgezien van die linkse insteek, geen onaardig geheel.

3 *

Mijn derde film met Daniel Brühl en zeker raak ! De film heeft als thematiek idealisme, en dat is toch o zo interessant ! Als dit dan nog eens op zo'n fenomenale en vermakelijke wijze vertoont wordt is weglopen van de televisie een bijzonder moeilijke opdracht. En dan biedt deze film dan ook nog een portie romantiek, humor en spanning. Zeer goed !

Shit, niet afgekeken gister. Wist niet zeker of het een goeie film zou zijn en wilde iets liever slapen. Maar als ik het gemiddelde hier zie....

(was te zien op belgie 2)

Maar ik hou die acteur (bruhl) nog wel in de gaten, die gaat het nog heel ver schoppen komende jahre. (salvador, g'bye lenin, ingl.bast.) zijn allemaal toppers waarin ie speelt.

Zeer integere film, met een paar bijzondere wendingen. Soms mist er wat diepgang, maar ik kan me voorstellen dat misverstanden tussen generaties zo uit de hand lopen.

Leuke film, maar had naar mijn gevoel meer gehaald kunnen worden uit de dialogen. Sommige scènes vond ik niet goed (realistisch) genoeg geacteerd; vooral bij een film met dit soort losse-hand-camerawerk is dat wel belangrijk, anders komt het alleen maar prutserig over. Maar hier had ik vooral in de eerste helft last van.