Where Eagles Dare (1968)

205 minuten, lijkt me wat overdreven

Ho, ho! Ik ben 24 en waardeer dit soort pareltjes als jongere-generatie

Heerlijke film, vroeger met de Mavo gezien en dan is het toch bijzonder nostalgisch.

Kei van een film, past zomaar in het rijtje Guns of Navarone en Attack.

Heerlijke avontuurlijke film die zich afspeelt tijdens WOII.

Het verhaal en het script zijn simultaan geschreven door Alistair McLean is slechts 6 weken, en voordat je dat gaat kijken is dat wel essentieel om je te realiseren. McLean is een romanschrijver met een voorliefde voor WOII (Guns of Navarone is een ander voorbeeld dat redelijke geslaagd was in mijn ogen op zowel papier als het witte doek), maar hij was allesbehalve een historicus. Dat betekend ten eerste dat het compleet fictief is, maar ook dat het nogal ongeloofwaardig is. Maakt dat uit? Nee niet echt. Oftewel, de Duitse soldaten hebben 4 verschillende kleuren broeken, en uiteraard praat iedereen gewoon Engels. En om eerlijk te zijn, ik heb me er geen moment aan gestoord.

Deze film moet het echt hebben van die typische thriller effecten die McLean in veel van zijn boeken stopt. Ik vind het zelf nogal vergelijkbaar met de boeken van Fleming (JB, dat hoef ik niet te zeggen hopelijk), met als uitzondering dat dit allemaal veel stoerder is. Geen gezeur met romantische subplotjes dus. Er wordt hier alleen geknald met extreem veel explosieven, en dat zul je weten ook. Al dit leidt niet tot een mannen film, maar juist echt tot een jongens film. Infiltreren in een onneembaar Duits slot, en je vervolgens wegbanen in een zee vol geweld en enorme vuurballen. Wie wil dat nou niet? Ik voelde me echt weer een ventje van 14 toen ik de film keek. Die extra plottwistjes maken het allemaal toch wat leuker, al heb ik wel het idee dat het gedoe met de verrader(s) nogal ondergeschikt is aan het daadwerkelijke doel van de film, en dat is knallen knallen knallen. Enig minpunt is de zeer lange speelduur. Onnodig om 2.5 uur te kijken naar een spektakelstuk, dat moet ook in minimaal 2 uur kunnen vind ik.

Burton speelt zijn rol echt geweldig, als de alwetende soldaat die altijd de juiste dingen doet. Slim en sluw. Eastwood daarna doet ook waar hij goed in is, en dat is gewoon spelen volgens zijn principe 'eerst schieten, dan vragen'. De muziek maakt het geheel compleet af, want ik vind het erg goed gecomponeerd. Zeer spanningsverhogend, en de afsluiting van de film komt zo zeer goed tot z'n recht!

Al met al is Where Eagles Dare 1 van mijn, zoniet dé, favoriete oorlogsfilm (Band of Brothers volgens MM traditie niet meegerekend) die ik heb gezien! Geweldig!

@Pitakaas:

Volledig mee akkoord al vind ik dat de lengte van de film niet stoort, kijkt gwn lekker weg

Geweldige film. Iedere keer als ie op TCM komt (en dat is heel vaak) kan ik gewoon niet wegzappen. Ik heb deze daarom ook al meer als 10x gezien.

Heerlijke film.

Van deze film heb ik ooit een mooie strip persiflage gezien in de NL versie van de Amerikaanse MAD. Eastwood met een meter lang magazijn aan zijn MP40 Schmeisser die een onuitputtelijke voorrraad kogels wegschoot.

Gisteren de dvd voor het eerst gezien en ik snapte gelijk waar de tekenaar alles weghaalde. Een weinig geloofwaardige film waarin Burton op zijn dooie gemak meerdere malen de situatie even uitlegt zoals in een gemiddelde Hercule Poirot film, notabene een helicopter landt op de binnenplaats (en niemand die er gek van opkijkt terwijl die dingen niet vlogen in die tijd), het bloed uit dikke verf bestaat en iedereen onkwetsbaar lijkt te zijn (behalve de Duitsers natuurlijk..). Misschien moet je er de humor van inzien maar als ik dan toch naar oudere oorlogfilms kijk dan zijn Kelly's Heroes (humor) en The Longest Day (realisme) me toch vele malen liever. 2,5*

Eén van mijn fevoriete oorlogsfilmen. Voor mij een betje nostalgisch. Heb hem indertijd nog in de bioscoop gezien en hij is me altijd bijgebleven. Wasan ook blij dat ik hem vond in de Media Markt op DVD. Heb hem onmiddellijk gekocht. Een prachtige film met de nog jonge Eastwood en oude rot Burton. Een typisch McLean-verhaal maar toch geweldig verfilmd als je weet dat de film uit 1968 is.

Bijna beschamend dat ik deze nog nooit gezien had.Ik dacht echt de beste oorlogsfilms uit de jaren ’60 en ’70 wel gezien te hebben.Er zijn bijzonder weinig punten waarop naar mijn idee kritiek geleverd kan worden. Je wordt meegezogen in het verhaal alsof het niets is.Het plot lijkt aanvankelijk heel simpel: bevrijd een Amerikaanse generaal in het hart van het derde rijk. Een van de weinige keren overigens dat het verhaal compleet uit een duim gezogen is.

Dat laatste heeft natuurlijk wel voordelen. Dat het nergens op gebaseerd is, stoort geen seconde. Het geeft ruimte voor plotwendingen. Iets waar Where Eagles Dare er bijzonder veel van heeft. Iedere scene geeft de kijker een beetje meer informatie. De daadwerkelijke ontknoping in het kasteel is dan ook ronduit fantastisch. Ik heb werkelijk gebiologeerd toegekeken. Verder is er een uitstekende afwisseling in actie, goede dialogen en achtervolgingen.

De locaties zijn schitterend. De Oostenrijkse alpen vormen een fantastisch decor voor dit spionage/oorlogsfilm. Richard Burton zet een briljante rol neer en Clint Eastwood lijkt voor de verandering eens niet te grommen. Als ik er zo aan terugdenk kan ik eigenlijk niets slechts bedenken. Toch staat het me tegen om een maximale score te geven. Desondanks is het een topfilm. Wat een prachtige titel ook.

Een helicopter... what were they thinking

List of helicopters used in World War II - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

De boeken van Allister MacLean zijn echt een soort van 'pubersentiment' voor mij. Las veel van zijn boeken toen ik rond de veertien/vijftien jaar was. Ook het boek 'Circus' is niet ongemerkt voorbijgegaan en ik was heel nieuwsgierig naar de uitwerking op het witte doek.

Dat Clint Eastwood deel uitmaakte van de cast was natuurlijk mooi meegenomen. Nu eens geen zwijgzame westernheld, maar een Amerikaanse luitenant die de missie samen met z'n Engelse vrienden tot een goed einde moet brengen. De film kent op een gegeven moment nogal wat plotwendingen en ik was bang dat het té ver gezocht zou zijn allemaal. Gelukkig krijgen we daarna heerlijke non-stop actie waardoor het echt genieten is. Voor een film uit de jaren '60 ziet alles er verbluffend mooi uit. Denk alleen al aan die tientallen ontploffingen of aan de prachtige beelden van de Alpen vanaf de kabelbaan gezien.

Waar ik me wel weer aan gestoord heb is de taal. Nu ben ik daar normaal gesproken niet zo kritisch op, maar wanneer Engelsen infiltreren bij de Duitsers en ze allebei gewoon Engels praten is het voor mij lastig om dat te accepteren. Vooral omdat er tijdens de briefing werd verteld dat iedereen vloeiend Duits sprak. Kost de film een half puntje. Verder is het zoals al eerder gezegd prima vermaak, aardig acteerwerk en duurt het niet eens te lang ondanks de tweeënhalf uur speelduur. Prima oorlogsfilm!

Lang maar het verhaal zit zo goed in elkaar dat de film blijft boeien.

Ach ja… als kind aan de hand van mijn vader in de bioscoop gezien, net als The guns of Navarone en The dirty dozen, en wat kon ik er toen van genieten. Daarna jarenlang er een beetje op neergekeken, maar kortgeleden toch maar aan de verleiding toegegeven en de DVD (met overigens een prima transfer) gekocht, en nu binnen een jaar al weer drie keer gezien… Tjonge jonge wat een heerlijke film. Ongeloofwaardig, hoezo? Wie daar bezwaar tegen heeft moet niet eens aan deze film beginnen

Toen John Ford ooit werd gevraagd waarom hij de cavalerie niet eerder had laten ingrijpen in Stagecoach , antwoordde hij: Because then we wouldn't have had a movie. Zo ook hier: de hele film door schiet Clint mensen van meters afstand met zijn pistool met geluidsdemper in de rug, maar wanneer hij hier een man in een radiokamer moet vermoorden trekt hij opeens zijn mes, zodat de man het kraken van Clints laarzen kan horen en alarm kan slaan. Waarom? Omdat anders al die Duitsers niet hadden kunnen verschijnen om de ontsnapping van het laatste uur bíjna onmogelijk te maken – and then we wouldn't have had a movie. Zo werkt dat nou eenmaal, net zo min als ik me stoor aan het feit dat ze in een ijskoude rivier kunnen springen maar daarna toch niet rillend in de bus zitten (althans de echte mannen niet, die nepgeneraal krijgt natuurlijk meteen een deken omgehangen), of aan Duitsers die het bekende Engels met Duits filmaccent spreken, of aan dat ongezond rode bloed, of aan de kapotgeschoten achterruit van de bus die er volgens mij van de buitenkant heel anders uitziet dan wanneer de camera binnenin de bus staat, of aan één van de 67 goofs die IMDb opsomt… Ik hou er maar over op.

Voornaamste minpuntje: de ontsnapping zou wel wat sneller en vooral korter hebben gemogen dan de ruim drie kwartier die hij nu duurt.

Pluspunten: Burton die deze rol dan misschien alleen maar aannam om te laten zien dat hij nog altijd een film kon dragen, maar die met zijn serieuze spel, zijn uitstraling en niet te vergeten zijn fan-tas-ti-sche stem de perfecte leider is; Anton Diffring als mooie gedistingeerde schurk en Derren Nesbitt als lekker wrede blonde bestie; de heerlijke klassieke montage, geen hysterisch Bourne ultimatum-één-knip-per-seconde-tempo maar gewoon normale beeldovergangen, waarbij de spanning dus ligt in wat er wordt getoond en niet in hoe snel; de centrale scène waarin Burton zijn plan ontvouwt, niets dan gepraat en toch vreselijk spannend, mede dankzij –daar is hij weer– die stem van hem; en dan nog die kleine verrassingen, zoals Burton die in de berghut op Clints vraag waar hij toch is geweest als grap en tegelijk geheel naar waarheid antwoordt dat hij een mooie blondine is tegengekomen, of de Duitse majoor die wordt opgebeld om Burtons identiteit te bevestigen en die hem plotseling voor verrader uitmaakt, en dan de zo begrijpelijke vermoeidheid op het einde, die de film zo verassend zonder hosanna afsluit…...

Nog altijd ijzersterk. Broadsword calling Danny Boy... Broadsword calling Danny Boy...
 

Een zeer aantrekkelijke en vermakelijke, over the top oorlogsfilm, ik kan niet anders zeggen.

Dit ondanks het feit dat de film van begin tot eind vol zit met ongeloofwaardigheden in het kwadraat. Natuurlijk verslaan Burton en Eastwood met z’n tweeën dan ook zo’n beetje het gehele Duitse leger, yeah right, maar tegelijkertijd, who cares? Want met de sfeer van de film, filmmuziek, actie en vele ontploffingen is helemaal niets mis. Ook het dorpje en moeilijk bereikbare kasteel spreken tot de verbeelding.

Alles bij elkaar een echte oorlogsklassieker die iedere liefhebber van het genre gezien zou moeten hebben, 4*.

eentje uit de oude doos maar echt een goede film

ruim 40 jaar te laat gezien,maar hij is het kijken meer dan waard.

lengte is behoorlijk van deze film,maar de tijd vliegt voorbij.

aanrader voor de liefhebbers van oorlogsfilms.is in dezelfde sfeer als bv guns of navarone

Deze nostalgische klassieker is meer een thriller met dubbele bodem dan een oorlogsfilm. Van het begin af wordt het pakkende en spannende verhaal vlot en boeiend verteld en zit het geraffineerd in elkaar. De actiescènes in het slot zijn geweldig en in/boven de bergen spectaculair. De cast speelt uiterst solide, waarbij vooral Richard Burton laat zien wat een groot acteur hij was.

Twee gevoelens bij deze film, geweldig en dan weer totaal niet. Soms geweldige shots en actiemomenten (geweldige stuntmannen) die vaak weer opgevolgd werden door zwakke momenten meestal in de studio opgenomen scenes. Het deed me allemaal erg Bond-achtig aan en dat staat garant voor over-the-top-momenten waarbij de film zichzelf niet serieus meer kan nemen.

Het verhaal gaat over spionage en contraspionage en dat zijn juist verhalen die de fantasie kunnen prikkelen. Hier leek het in ieder geval om een heerlijk verhaal te gaan maar hoe verder we in de film komen hoe minder het verhaal wordt en de ongeloofwaardigheid boventoon voert.

Toch blijven er geweldige punten voor deze film op te noemen: Geweldige shots, de omgeving was adembenemend en de soundtrack deed zich gelden wanneer het om spanning ging. Het acteerwerk is zeker sterk te noemen voor die tijd, voor een film uit 1968 is het allemaal nog heerlijk om aan te zien. Maar het decor, de kleding en de locaties waren de grootste attracties, je waande je echt in de 2de WW.

Wat mij betreft mag hier een remake van gemaakt worden maar dan mag er nog wat aan het verhaal gesleuteld worden door het wat realistischer te maken.

Ikzelf heb de film als twee delen ervaren, het eerste deel een 4** waard en het tweede deel een 2.5**. Dus kom ik uit op een 3** hier op MM (hij lurkt tegen een 3.5** aan) en op een schaal van 10 een 6.5 - 7.

Waar de Tweede Wereldoorlog nog een superspannend spionage-avontuur is! Zo kun je Where Eagles Dare nog het best omschrijven. Richard Burton gaat samen met Clint Eastwood en een kleine groep soldaten een burcht infiltreren om daar een gevangen genomen generaal te bevrijden. Het zorgt voor veel actie en hachelijke momenten. Over de papperige Burton ben ik niet zo te spreken, Eastwood daarentegen vond ik wel cool: 73 dode Duitsers heeft ie op zijn geweten in deze film!

Leuke avonturen oorlogsfilm, boordevol actie en veel vaart, waardoor de lange speelduur toch redelijk snel voorbij vliegt.

Het verhaal en de actie begint ook gelijk van de eerste minuut. Nauwelijks introductie, maar bijna gelijk wordt er begonnen met het reddingsplan. Ik moet dat zeggen dat het allemaal heel fijn wegkijkt. De actie die er in voorkomt is geinig tot heel goed en de acteurs hebben er zichtbaar zin in. Eastwood is lekker droog, maar Burton kan er hier ook wat van.

De actie is zoals je die mag verwachten van een film als deze. Veel geschiet, ontploffingen, beklimmingen, geren, achtervolgingen en ga zo maar door. De setting in de bergen is fraai en vooral de scene met de kabelbaan is meer dan de moeite waard en ziet er anno nu nog steeds erg goed uit. Wel worden de plotwendingen hier en daar wat te ver doorgevoerd, wat de geloofwaardigheid op een gegeven moment niet helemaal ten goede komt. Maar verder is de film dik in orde en is het een goede invulling van de avond, als je van dit genre houdt.

Ik heb me er in ieder geval goed mee vermaakt.

3,5*

Een helicopter, compleet met plexiglas koepel, zoals de Amerikanen 'm pas in de 50-er jaren zouden gebruiken - het is één van de anachronismen (kapsel van Mary Ure, de bakkebaarden en Elvis coupe van Eastwood zijn andere) in deze overigens razendspannende film. Hierin speelt Burton de brains van een operatie (het ontmaskeren van een dubbelspion plus het Duitse high command op het verkeerde been zetten omtrent een aantal spionnen in eigen gelederen) en Eastwood de ietwat naieve luitenant die erg goed overweg weet met vuurwapens. Dat dit alles zich afspeelt hoog in de bergen in een alpenkasteel, geeft een extra dimensie aan het verhaal. Je mot maar zien binnen te komen, en... na gedane zaken weer weg te komen. Als thrillseeker in wezen beter dan de evergreen The Guns Of Navarone. Speciale vermelding verdient de Duitser (die met de lipjes) die een SS officier speelt. Zelden zo sterk de aandrang gevoeld in een film om iemand op z'n bek te slaan.

Lipjesman is inderdaad een enorme engerd, maar geen Dúítse engerd: dat is de Engelse acteur Derren Nesbitt.

Mwa...had er wat meer van verwacht.

Ben over het algemeen niet zo'n fan van engels sprekende duitsers (al maak ik in sommige gevallen zeker uitzonderingen), maar in deze film werkte het totaal niet voor mij, in het bijzonder geallieerden die duits blijken te kunnen spreken en dan toch engels praten met ook nog eens een brits accent

Maar waar ik nog het meest aan dacht bij het zien van deze film was....wanneer komt 007 tevoorschijn, want het had enorm veel weg van een James Bond film.

Where Eagles Dare

Het is 5 mei nou ja, wat is er dan speciale om even een WO II film te kijken. Vandaag stond Where Eagles Dare op het programma. Een echte oude oorlog's klassieker waarvan ik hoorde dat hij toch erg goed was. En dat is hij zeker. Uiteraard ben ik het wel met MovieMind. Wat nou echt zonde is aan de hele film is, dat de film Duitse soldaten bevat die Engels spreken. ARGH!!! Dat vind ik zo hatelijk! Kijk een beetje Duits, oke. Maar als ze tegen andere praten gewoon Duits. Veel leuker om naar te kijken en dat houd het allemaal ook wat realistischer. Ik zag de Duitsers niet snel in het echt Engels spreken, notabene 1 van hun grootste vijanden.. De film loopt in een trein en gaat erg vlot voorbij.

Qua de cast is er niet meer veel over. Bijna iedereen ligt nu in een kist ergens onder de grond. Schokkend sommige al op hele vroeg leeftijden! De enigste die nog overeind staat is natuurlijk Clint Eastwood die ik het overigens erg goed vond doen! Ook hier schokken wij over want verdorie, hier is die nog jong .

Het verhaal vond ik erg leuk om te volgen. Volgens mijn moeder was de film 'saai'. Toen legde ik haar even uit dat ze gewoon goed moest letten op het verhaal, want daar vond ik hem, vooral in het eerste deel, het in zitten. Wanneer ze het fort proberen te bereiken gebeurt daadwerkelijk het actie gebeuren maar dat maakt voor mij niet veel uit. Ook had het verhaal veel twist stukjes in zich. Zo opeens krijg je nog een hele achtervolging's scene mee en een schiet scene op het vliegveld. Daarna word er ook nog eens ontrafelt dat de korporaal een lullo was en toen stopte het ook echt. Het concept vond ik ook erg leuk en goed in elkaar gezet. De achtergronden enzo zien er natuurlijk vaak niet uit maar, toch erg leuk om naar te kijken haha! En het is ook zeker niet erg voor zo'n oude film!

4.0*

Prachtige film vaak gezien

met een jonge Clint Eastwood

Ja, er bestaan er nog een paar, films die de hele wereld gezien heeft, maar ik nog niet, maar deze kan nu van het lijstje af.

Begint ietwat stroefjes, maar vanaf het moment dat we met het kabelbaantje naar het slot op de berg gaan is het dikke pret, schieten, dynamiet en af en toe krijgt er iemand nog een dikke tik ... al zijn de kabelbaan-scenes het hoogtepunt.

Eastwood doet een beetje een Dirty Harry en Burton mag gewoon eens lekker de aktieheld zijn. Niet echt een realistisch gebeuren, wel de typische Alistar Maclean, maar dat is als filmstof vaak prima te genieten.

Where Eagles Dare voldoet vooral als avonturenfilm. Ik proef enige James Bond pretenties in het gehele spionage gebeuren en dat pakt onbedoeld soms wat 'Allo 'Allo! -achtig uit. Verder moet je deze film wel echt tegen het bouwjaar van 1968 afzetten, anders is het regelmatig tenenkrommend. Op een positieve noot zit er een heerlijk verhaal en tempo in en werkt de film prachtig naar een prima finale toe.

De fantastische poster met die lift zegt al genoeg over het avontuurlijke gehalte in deze 'Where Eagles Dare'. Heb genoten. Wat een fantastisch, spannend, meeslepend en sfeervol avontuur zeg. De dik besneeuwde locaties in de bergen zorgen voor een mooi fundament. Het klimmen, kruipen, vliegen en sluipen door gangen, besneeuwde locaties, dorpen en skiliften is van begin tot eind geweldig.

De scene op de lift is echt magistraal. De hoogte waarop het avontuur zich op dat moment bevind. Heerlijk, zowel de heen- als de terugreis. Spanning en sensatie. Het Engels spreken van de Duitsers is uiteraard een minpunt (vaag dat ze op het einde ineens wel Duits spreken onderaan de kabelbaan), maar dat mag de pret verder niet drukken. Heerlijk zondagmiddag filmpje, met een mooie borrel. Dikke voldoende.

Where doubles dare.

Zo schijnt Clint Eastwood de film wel eens genoemd te hebben. Niet dat het me echt storend opgevallen is overigens - maar wel ruim voldoende andere slordigheidjes om de hele film mee te vullen. Van verkeerde uniformen, titels, auto's, tot ineens droog haar van iemand die net uit het water klimt. Ook dat stoort eigenlijk nauwelijks. Maar de lelijke, neppe beelden eens de bus begint te rijden gingen me dan wel echt te ver. En wat me ook verbaast is dat de ene keer de muziek mooi aansluit bij wat er gebeurt, en de andere keer weer irriteert.

Buiten dat is het wel een heerlijke avonturenfilm. Volstrekt ongeloofwaardig, vol met plotholes en onwaarschijnlijk mooie trucs. Hoort er allemaal bij. Alistair MacLean schreef het script, en daarna het boek, wat ik ook lang geleden al eens gelezen heb, met dezelfde hoeveelheid plotholes en onwaarschijnlijkheden erin. Leuk.

Een Amerikaanse generaal is neergestort in Duits gebied. Hij wordt gevangen gehouden in het beruchte Schloss Adler. De beste mannen van MI6 en een Amerikaanse luitenant krijgen de opdracht de generaal te redden, voordat de Duitsers de plannen voor de invasie uit hem hebben gekregen.

Richard Burton speelde een erg sterke rol als de Britse Major en draagt de film een beetje als hoofdpersoon. Naast hem speelt Clint Eastwood. Ze hadden geen geschiktere acteur voor de rol van Amerikaan kunnen vinden. De Western-held bewijst hier al ook een uitstekende Actie-held te zijn. Verder speelde ook Ingrid Pitt een kleine rol in de film. Pitt heeft in de oorlog in een concentratiekamp gezeten en is enkele jaren voor de opnames van de film van Oost naar West-Berlijn gevlucht.

Ron Goodwin maakte een ongelovelijk epische soundtrack voor Where Eagles Dare. Aanvankelijk had ik er niet zo'n zin in, maar toen die epische intro uit mijn speakers dreunde wist ik dat het een heerlijk filmavondje zou gaan worden.

Where Eagles Dare is erg mooi opgenomen in het cinemascope-formaat. Opvallend is dat de film nauwelijks gedateerd aandoet. Alleen een paar achtergrondprojecties en zichtbare dummies tijdens explosies, verder kan de film vandaag de dag nog prima mee. De mooie Oostenrijkse locaties en het haast mythologische Schloss Adler geven de film ook een mooi sfeertje mee.

Het enige negatieve dat ik over de film kan bedenken is dat de Duitsers allemaal Engels spreken (wat het ook totaal onduidelijk maakt wanneer er nou Engels en wanneer er Duits wordt gesproken. En de onwaarschijnlijkheden in het plot waren ook een klein beetje storend. Verder kloppen de uniformen niet altijd en zijn de voertuigen niet historisch correct, maar dat zie ik wel door de vingers.

Where Eagles Dare is een goede Oorlogsfilm vol van actie, met veel vaart. De explosieven en plottwists vliegen je om de oren. Gewoon verstand op nul (naja, zo erg is het ook weer niet) en genieten van het avontuurlijke spektakel.