Lilo & Stitch (2002)

Stitch is erg stoer, Lilo erg aandoenlijk... het verhaaltje is minder braaf dan de standaard Disney films (een wat ongewone gezinssituatie bv). Erg leuk om weer eens een ouderwetse tekenfilm te zien (gewaterverfde achtergronden enzo). Er wordt een aantal Elvis-klassiekers op erg leuke manier gebruikt, niet van die vervelende muziek die normaal in de Disney films zitten dus.

Zeker ook leuk voor volwassenen, al komt op een gegeven moment toch de boodschap iets TE duidelijk naar voren, dat leverde een paar jammere momenten op. Hierdoor vond ik 'm minder dan bv. Monsters, Inc.

toch geregeld flink in een deuk gelegen, 3,5 *

Afgezien van een paar ongewone tintjes, toch een doorsnee Disney. Een moraal, mooie plaatjes en een flinke dosis humor. Goed voor 3 sterren.

Was bij Finding Nemo mijn verwachtingspatroon misschien iets te hoog, deze film heeft mij positief verrast.

In principe een ouderwetse Disney-tekenfilm, maar nu met een wat meer grimmige en serieuze ondertoon, wat in mijn opinie goed uit de verf komt. Die Stitch steelt natuurlijke echt de show, erg knap hoe ze zoveel charisma in een getekend monstertje kunnen stoppen .

Lilo en Stitch

Is weer al vijf jaar geleden dat ik een Disney film gezien heb, en gezien het minder interessante Japanse live action aanbod heb ik maar even een korte animatiemarathon ingelast. FF : Advent Children was een complete misser, Lilo & Stitch was vandaag aan de beurt, en The Iron Giant komt morgen.

Deze film gekozen omdat het mij toch een iets andere Disney leek, en uiteindelijk bleek het dat ook te zijn. Vooral in het begin goed merkbaar, maar hier en daar komen er toch leuke verwijzingen voor, en stel je voor, geslaagde grappen. Iets waar zelfs Pixar jaloers op mag zijn.

Hoogtepunt van de film is natuurlijk Stitch, en vooral in meeste evile vorm. Jammer dat hij langzaam verandert in een braaf beschaafd beestje, maar dat nemen we dan maar voor lief. Verder nog enkele leuke sidecharacters, maar dan spreek ik vooral over de aliens. Want Lilo en zowat elk ander menselijk character is vervelend. Ook die eenoog is kinderlijk en alles behalve grappig.

Paar leuke verwijzingen zoals gezegd dus. De running gag met de man met het ijsje (en de finale ID4 scene), maar ook lichte knipogen naar Critters en Aliens meende ik te herkennen.

Daarnaast ook een hoop kritiekpuntjes. 3D was barlelijk, de animatie vloeiend maar de stijl lijdt er te ernstig onder. Alle vorm van detail is zoek, waardoor je teveel naar grote ingekleurde vlakken ligt te kijken. Liever minder animatie en meer afwerking en details dan. Ook de voice acting was vaak ondermaats, de score totaal kut (Elvis en Hawai muziek ? Waarom dat eerste en waarom zo'n slechte bewerking van het tweede ?) en de moraal soms te vervelend.

Maar ach, ik heb me best vermaakt, en hoewel de film enkele keren de irritatiegrens leek over te gaan, kwam er telkens weer een geslaagde joke. De functie van de "funny sidekick" (hoe ironisch kan je zijn) is gelukkig erg miniem en hier en daar heeft de film zelfs een beschaafde edge. Aardig filmpje dus. 3*

Ik heb hem net gezien en ik zie nu niet veel Disney's meer voor het eerst. De Disney's die ik nu af en toe zie ken ik al van vroeger en scoren ook hoog vanwege nostalgische waarde. Deze zag ik net voor het eerst, terwijl de titel me nooit aansprak. En om maar meteen met de deur in huis te vallen; hij is erg leuk!

De humor is ontzettend droog soms. Ik heb meerdere keren echt moeten lachen, wat ik vrij zeldzaam voor een Disney aangezien ze vaker met moralen dan met humor smijten. Maar het zijn ook de personages die de film meerwaarde geeft. Lilo is schattig, Cobra Bubbles is droog, Jumba en Pleakley zijn een komisch duo en natuurlijk Stitch die de show steelt met zijn streken. En ook Nani, David en andere bijpersonages vond ik leuk. Helemaal niks mis mee dus.

De soundtrack was ook goed en het was een opluchting dat er nu niet veel Disney-liedjes inzaten.

De animatie was mooi en de stemmen waren goed ingesproken. Minpuntjes zijn dan toch de moraal en de clichés, hoewel ik me er nu minder erg aan stoorde dan normaal.

****

Ondanks het feit dat Disney het hier over een andere boeg gooit en de film best vermakelijk is, had hier toch meer in gezeten. De grappen zijn lang niet altijd even sterk evenals het verhaaltje. Elvis ten spijt. Redelijk.

dit is de gezamenlijke debuutfilm van deze regisseurs.

Voor diegenen die zich afvragen waar het in deze film allemaal om te doen is heb ik een uitgebreidere plot geschreven, enkel voor de geïnteresseerden, de anderen scrollen maar verder naar beneden...



Plot : Op een verre planeet heeft een boosaardige wetenschapper een wezentje geschapen, niet groter dan een hond, maar levensgevaarlijk en bijna onverwoestbaar.
Het is geprogrammeerd om alles op zijn weg te vernielen.

Dit is uiteraard niet naar de zin van de vredelievende Intergalactische Federatie en het gedrocht wordt gevangen genomen en zijn schepper opgesloten.
Maar zo'n superwezentje laat zich uiteraard niet zomaar opsluiten en ontsnapt binnen de kortste keren met een ruimteschip dat via een hyper-sprong aanbeland op een tropisch eiland op onze planeet Aarde.
Er wordt een onderscheppingsteam achterna gestuurd om deze blunder recht te zetten...

Het vechtlustige wezentje komt via een omweg terecht bij een familie bestaande uit twee zussen, eentje van pakweg 6 met een volwassen tienerzus, ze kibbelen konstant onder elkaar maar als't erop aankomt zijn het de beste maatjes.
Ze hebben het beestje, dat zich nu voordoet als een hond, de naam "Stitch" gegeven.
Hij gedraagt zich erg baldadig maar blijft toch in de buurt van deze mensen omdat zijn buitenaardse achtervolgers hem dan niet durven op te pakken.

Stilaan leert Stitch wat het betekend om deel uit te maken van een familie en begint zich comfortabel te voelen bij Lilo en haar oudere zus, die zelf kampen met de alledaagse beslommeringen die het leven met zich meebrengen.

Maar de Intergalactische Federatie wil resultaten zien en stuurt versterking om eens en voorgoed af te rekenen met Stitch, die in hun ogen niets anders is dan een moordlustige vechtmachine...





Ik had al veel gehoord over deze Walt Disney Tekenfilm, iedereen bleef maar zeggen dat hij best wel goed is, dus moest ik die ooit eens te zien krijgen !
Vorig jaar in november zag ik mijn kans schoon toen ze'm speelden op VTM, ergens op een zondagmorgen in de vroege uurtjes, mijn recorder stond klaar !

Spijtig genoeg was het de Hollands nagesproken versie.
Ik kan je verzekeren dat het - als Vlaming - effe wennen was aan alle "achchchch zo's" en "doe nou effe normaal, ja's ?"
Als ik dan de Trailer bekijk in't Engels passen die stemmetje véél beter bij de personages dan het geval is bij die Hollandse versie.

In't begin leek het alsof de makers er nog niet uit waren of het een tekenfilm moest worden die enkel bedoeld is voor de allerkleinsten of dat de ouders er ook iets aan mochten hebben...
Gelukkig bleek na een half uurtje dat ze voor de laatste optie gekozen hadden, oef.

Vooral naar't einde toe wordt hij écht goed en bij momenten zelfs erg vertederend, zo hoort het !

7/10.
Een goeie tekenfilm waar jong en oud plezier aan kunnen beleven, al is't even wennen in't begin.

Deze heb ik mij intussen gekocht op DVD om hem dan in de oorspronkelijk Engelstalige versie te herbekijken, dan zal hij nog beter zijn

Filmsite : http://disney.go.com/disney...

Geinig Disneyfilmpje.

Stich vond ik sowieso er wel grappig uitzien. Ook alle andere wezens zien er leuk uit. De Hawaiiaanse tekenstijl is goed gemaakt. voor de rest wel een leuk luchtig Disneyfilmpje. 3,5.

Niet echt een speciale Disneyfilm. Het ziet er iets anders uit en ook de humor is niet altijd even standaard, maar uiteindelijk komt alles toch weer terug tot de bekende Disney-essentie, met een voorspelbaar verhaal met levenslessen. Het is echter allemaal wel gedaan met een zekere charme en met een lekker zomers sfeertje. Tevens is Stitch is een vermakelijk personage en vond ik het idee om zo'n CIA-type als sociaal werker te gebruiken wel erg leuk gevonden. Dit voorkomt echter niet dat Lilo & Stitch nergens een hoogvlieger wordt. Gewoon een aangenaam tussendoortje.

3*

De film mag dan wel klein zijn, een beetje gebroken, maar hij is wel goed.

'Lilo & Stitch' is een hilarische maar vooral mooie film. Met aliens en Elvis is het geen standaard Disney. Maar in een echte Disney stijl zien we hoe een compleet kwaadaardig wezentje langzaam maar zeker hart vind.

Lilo is een complex en goed geschreven personage dat als een alien in haar wereld leeft. De gezinssituatie waar ze in verkeerd maakt het alleen nog maar interessanter. Het is een origineel en goed verzonnen setting die de film zo aantrekkelijk maken. Er zitten weinig standaard personages in en het verhaal is goed in elkaar gezet. Voeg daar nog een sterke dosis emotie aan toe, scherpe en vreemde humor en prachtige muziek en je hebt een pareltje die niemand zag aankomen.

Een klein decennium na uitgave is 'Lilo & Stitch' nog steeds een hartverwarmend, maar bovenal sterk verhaal dat je op geen enkele leeftijd mag missen.

Leuke film, maar niet meer dan dat.

Stitch is een leuk en schattig alientje en Lilo is ook lekker lief.

Maar het verhaal is niet echt sterk. Er komt ook niet echt veel goede humor in zoals in de andere Disney-films. Helaas was de film ook niet altijd even interessant. 3*

Leuke Disney, die ondanks de moraal toch wel iets anders is dan andere Disney’s.

Dat deze film zo leuk is, is vooral te danken aan Stitch, wat duidelijk een van de aller leukste figuren uit de Disney geschiedenis is. Vooral de kwaadaardige Stitch, is erg leuk en onnavolgbaar.

Verder heeft Lilo & Stitch een leuke Hawaiiaanse sfeer, inclusief de bijbehorende animatie. Wel moet ik zeggen dat ik animatie niet altijd even mooi vond. Het is erg vloeiend, maar oogt soms nogal slordig en onafgemaakt.

Toch is het allemaal erg vermakelijk. Ik heb me geen seconde verveelt en dat telt samen met de geweldige Stitch toch ook behoorlijk. Dat sommige andere figuren wat minder zijn en de afloop niet moeilijk te raden is, doet daar weinig vanaf.

3,5*

Wat een vreselijk vervelende, ongrappige en vooral oninteressante film zeg. Dat komt in de eerste instantie door de vreselijk duffe personages. Lilo, haar zus, de 2 hitman-aliens en zelfs Stitch (al was hij soms wel geinig) weten echt 0,0 te boeien. En dan mag het plotje wel iets wat on-Disney zijn, het blijft toch een traditionele film. Waar een hoop andere Disneyfilms ook voor volwassenen goed te kijken zijn, vond ik deze Lilo & Stitch wel erg kinderachtig en flauw. Ik miste ook humor, er zat werkelijk niks in waar om te lachen viel. Ook zag de film er vrij lelijk uit, vooral de mensen zelf waren erg saai en grof geanimeerd. Het Hawaiiaanse sfeertje was wel de moeite, maar dat redt de film natuurlijk niet van een vette onvoldoende.

1,5*

Leuke film die werkt op de kleine momenten maar bij de grotere gebeurtenissen nogal de plank mis slaat.

Vooral de tekenstijl valt op, met mooie achtergronden van waterverf. Met de vele felle kleuren en muziek wordt echt een fijn sfeertje gecreëerd. Alleen jammer dat op momenten de film een heel goedkope look heeft, die je in de gemiddelde tekenfilmserie op tv ziet. Verder was zeker het middenstuk goed, met een juiste uitwerking van de personage's en enkele mooie scènes. Alleen die luchtoorlog op het eind had niet gehoeven.

De humor was prima. Marsellus Wallace als medewerker van de kinderbescherming, de man met het ijsje, een gortdroge Lilo die te wijs is voor haar leeftijd maar wel grappig. Dus zeer vermaakt, 3,5*.

Ik moet me hierbij aansluiten. Ik vond het idee om voor een verhaal te kiezen dat zich op Hawaii afspeelt wel goed. Helaas ziet de oudere zus van Lilo niet erg Hawaiiaans uit behalve als ze dan voor waitress speelt. Het alienthema vond ik eigenlijk helemaal niet passen bij het exotische sfeertje dat deze film zou moeten uitstralen. Voor mij werkte het in elk geval niet. Ik vond het jammer want Lilo is anders een heel leuk personage.

Disney Classic #45

Lilo & Stitch is een werkje waar van alles op aan te merken valt en toch een glimlach op je gezicht weet te toveren. Allereerst is het technisch niet bepaald een hoogvlieger met vluchtige tekeningen en weinig oog voor details. Verder komt het geheel wat kinderlijk over.

Maar het zomerse sfeertje, de leuke soundtrack en humor maken het op de één of andere manier tot een behoorlijk genietbare film. De hoofdkarakters zijn goed neergezet. Behalve de twee titelpersonages vond ik vooral de voormalig CIA agent à la Marsellus Wallace leuk bedacht. Het is allemaal niet genoeg om een klassiekerstatus te verkrijgen maar ik kom wel op een ruime voldoende.

3,5*

Lilo & Stitch is na The Lion King de tweede animatiefilm van Disney, die niet gebaseerd is op een bestaand verhaal. Eind jaren ’90 werden de kosten van traditionele 2D-animatiefilms alsmaar duurder en duurder. Disney-directeur Michael Eisner stelde daarom voor om weer eens een goedkopere en kleinschaligere animatiefilm te produceren, zoals Disney dat ooit deed met de film Dumbo uit 1941. Lilo & Stitch maakt ook weer gebruik van oudere animatietechnieken, zoals het gebruik van in waterverf geschilderde achtergronden.

In deze film wordt ook slechts beperkt gebruik gemaakt van computeranimatie. Op animatie-gebied kan Lilo & Stitch zich misschien niet meten met films als Tarzan of Beauty and the Beast, toch is ze een geslaagde animatiefilm.

Dankzij de setting in het hedendaagse Hawaï, wijkt Lilo & Stitch ook behoorlijk af van de typische Disney-films, die zich vooral in het verleden afspelen. De relatie tussen Lilo en Stitch wordt uitstekend uitgebeeld en vormt het hart van de film. Het verhaal is misschien ietwat voorspelbaar, maar de humor en het tempo maken veel goed. De film werd lovend ontvangen en werd een succes in de Amerikaanse bioscopen, mede dankzij de grappige trailers die vooraf gingen aan de film, waarin het karakter Stitch de draak steekt met diverse animatieklassiekers als Beauty and the Beast en The Lion King.

In het begin werd ik wel verrast door een voor Disney-begrippen donkere introductie van gemene aliens. Leuk hoor, maar je weet ook wel dat er daarna er zich toch een zwak verhaaltje ontwikkelt, waarbij een kleine alien als hond gezien wordt door een jonge blaag. Alles loopt in de soep door dat mormel! Ongelooflijk trouwens weer, die 'grap' wordt weer ellenlang doorgezet. Animatie was bij vlagen trouwens heel matig en ook aan de saaie kant.

Oh good! My dog found the chainsaw!

Ik moet ongeveer een jaar of 11 à 12 zijn geweest toen Lilo & Stitch hier in de cinema draaide. Indertijd volgens mij wel gaan zien in de cinema (of later gaan huren, dat kan ook) maar de film had in ieder geval niet echt een indruk nagelaten. Gisteren had ik echter opeens zin in nog eens een Disney film en tussen de 'moet ik nog eens herzien' stapel lag deze. Zonder al te veel verwachtingen opgezet en wat blijkt? Het is verdraaid één van de beste Disney films in jaren!

Sowieso al een leuk begin met een, voor Disney normen, ietwat duistere introductie maar het valt meteen op dat Stitch de show gaat stelen. Iets wat hij geruime tijd doet (favoriete scène is ongetwijfeld Lilo die bidt om een echt vriendje, liefst een engel, en dat er dan wordt gecut naar Stitch die met zijn ruimteschip is gecrasht en chaotisch brabbelend uit het wrak komt gekropen) en het is dan ook jammer dat er wordt beslist om hem uiteindelijk meer en meer te laten praten. Had voor mij in ieder geval niet gehoeven. Soit, voor het overige wel een film zoals je van Disney kunt verwachten. Hier en daar nogal zoet en de moraal ligt er vooral naar het einde toe nogal dik op. Is dat erg? Eigenlijk niet, want Lilo & Stitch heeft nog genoeg andere kwaliteiten om te boeien. Een resem kleurrijke nevenpersonages (al kreeg ik bij de galactische federatie nogal een Treasure Planet vibe en die David had geknipt mogen worden), een vlotte muziekkeuze (niet meteen een Elvis fan maar het werkt) en natuurlijk de aandoenlijke chemie tussen Lilo en Stitch zelf.

Qua animatiestijl iets minder. Sowieso al erg moeilijk om aan de stijl van Aristocats of Sword in the Stone te tippen, maar bijvoorbeeld Nani zag er gewoonweg niet altijd even goed uit. Stemmencast daarentegen is wel goed. Vind het wel merkwaardig dat de regisseur zelf (of toch één van de twee aangezien Chris Sanders de film heeft gemaakt met Dean DeBlois) de stem van de hoofdrol voor zich neemt. Soit, een paar bekende(re) namen om het geheel wat beter te kunnen promoten (al betwijfel ik of er iemand vandaag de dag Tia Carrere nog kent aangezien Relic Hunter toch ook alweer een aantal jaar achter ons ligt) maar ook op hen weinig op aan te merken. Leuke knipoog trouwens in de outfit van Cobra Bubbles. Die wordt gespeeld door Ving Rhames en Bubbles lijkt wel erg hard op Marsellus uit Pulp Fiction.

Toffe manier van releasen ook met die trailers van Disney classics waar Stitch in verschijnt. Leuk gevonden en de bonus A Sitch in Time is nog wel een leuke extra. Soit, naar het schijnt zijn de vervolgen ook nog wel vrij degelijk en er is zelfs nog een serie van gemaakt. Ik heb het indertijd in ieder geval gemist, maar dat wil ik best nog wel eens goedmaken.

4*

Na herziening is deze Lilo & Stitch op het eerste zicht een buitenbeentje van Disney. Geen prinses en je zou kunnen zeggen dat de sidekick dit keer centraal staat. Stitch maakt het dan ook wat de moeite waard, maar verder mist het alle charme en is dit een kinderfilm met enkele verwijzingen naar SF-films. Niet mooi gemaakt en eerder geschikt als tv-serie voor een Nickelodeon-publiek. En de aankleding van een gezin met problemen op een eiland in Hawaii mag dan wel anders zijn dan wat Disney gewoonlijk serveert, het blijft wel het gekende schema volgen met een moraal en wat voorspelbare flauwe humor.

Afgedaan als kinderfilm en destijds daarom links laten liggen, en hoewel het inderdaad ook wel een kinderfilm is, is het wel ontzettend bekijkbaar door volwassenen die jong van geest zijn. Het verhaal is erg leuk en de vriendschap tussen de schattige Lilo en de stekelige Stitch is heel aandoenlijk. Leuke en lieve animatie, richting de 4*.

Erg matige Disney film. De combinatie tussen een science fiction verhaal en een zoetsappige Disney omlijsting werkt niet zo goed. Dat beide hoofdpersonages nogal irritant zijn en weinig tot geen sympathie opwekken helpt ook niet echt. Het ziet er wel best behoorlijk uit (hoewel Disney beduidend beter geanimeerde films heeft gemaakt), maar inhoudelijk is het een nogal vervelende en zwakke film.

“Oh good! My dog found the chainsaw!”

Leuke animatiefilm. Disney heeft altijd wel oog voor ietwat sentimentele verhalen die goed in elkaar steken, en zowel jong als oud aanspreken. En Lilo & Stitch past ook perfect in dit rijtje. De film maakt net te weinig indruk om zich te kunnen meten met de echte klassiekers, maar als kleurrijk sprookje werkt dit zeker. En met onder andere Chase, Sanders en Rhames heeft Lilo & Stitch ook een aantal sterke stemacteurs heeft.

Lelijke personages ! Hebben ze allemaal een dikke neus en dikke benen, vreselijk!

Lilo & Stitch is toch één van de mindere animatiefilms die ik de laatste jaren zag. Een stel ruimtewezens die een gemuteerd creatuur niet de baas kunnen in combinatie met een mierzoet verhaaltje op Hawaï is geen ideale mix. De personages spreken amper aan en komen er allen qua animatie vrij stereotiep uit. Stitch valt nog best mee als creatuur, maar de andere aliens zijn inspiratieloos of over the top.

Ook de humor werkt amper al is Stitch ‘the Godzilla’ wel best te pruimen. Het verhaal is gewoon niet geloofwaardig genoeg om aan te slaan. De verwijzing naar het lelijke eendje lag er net iets te dik op. En ook de actie is overdreven, zeker het luchtgevecht en de heen en weer vliegende wezens. Ook de moraal is tot vervelends toe gebruikt waardoor de film ook daar niet in uitblinkt. Het plotverloop gaat dezelfde richting uit.

De setting op Hawaï was dan wel weer geslaagd lang voordat een soortgelijke setting met Vaiana eraan kwam. Alles in beschouwing genomen net niet, jammer.

Weinig aan.

Ik was er destijds al niet in geïnteresseerd, weet niet of ik hem toen helemaal gezien heb. Maar het hele uitgangspunt is al niet echt boeiend en ook wat vergezocht en flauw. Voor een Disney is het allemaal weinig groots en meeslepend. Die alienfiguurtjes zijn niet echt leuk of interessant en alles doet meer aan als een zaterdagochtend-tekenfilmpje dan als een Disney feature film.

Lilo is op zich wel een grappig meisje, maar verder zit er eigenlijk niets in de film dat voor mij het bekijken waard was (ja oke, Marcellus Wallace als kinderbescherming was dan nog wel leuk, maar laat ook weer zien dat de personages in de film maar all over the place zijn).

Ben op zich nog steeds wel een Disneyfan, maar nu ik afgelopen jaren meer Ghibli en andere Japanse animatie gekeken heb ga ik (zeker voor dit soort settings/verhaaltjes) toch wel meer naar hun films neigen als ik zou moeten kiezen. Een film als Ponyo, die je wellicht in de verte zou kunnen vergelijken met dit, is dan toch een stuk genietbaarder.

2*

Pover.

Lilo & Stitch is ietsje ouder dan ik dacht. Als kind heb ik deze alleszins nooit gezien - het was randje kantje aangezien ik eind 2002 toch alweer 10 jaar werd. In ieder geval had ik hem misschien beter toen gezien. Vandaag de dag doet deze film mij weinig. Vervelende typetjes - zowel mens als alien. Behoorlijk herhalend ook, waardoor het wachten op het moraaltje lang wordt.

Verder wel degelijk in stemmenwerk, maar van de stijl lig ik niet overhoop. Na het overwegend sterke werk uit de jaren '90 voelt dit toch als vijgen na Pasen en als een gevalletje bandwerk - waar latere films als Brother Bear etc. ook wel last van hadden.

2

Ik dacht, laten we het origineel eens kijken, omdat er nu zo'n hype is met de remake. Op zich ben ik best te pruimen voor de Disney films, zoals de klassiekers, maar ook de vrij nieuwere films en remakes, zoals Jungle Book en Lion King. Deze film is best een 'buitenbeentje' vergeleken met de oudere Disney tekenfilms. Net als Stitch ook een buitenbeentje is. Het verhaal is op zich best geinig, beetje een soort E.T. achtig tafereel. Maar ik vond de tekeningen niet echt mooi uitgewerkt. Ook de bewegingen van de figuren waren houterig en niet zoals vroeger Donald Duck over het scherm bewoog. Over het algemeen een 'aardig' filmpje, maar voor Disney begrippen onder de maat. Ben nu wel benieuwd naar de remake.

Fijne en klassieke animatiefilm met een uitstekende chemie tussen de getekende personages. Uiteraard door regisseursduo Dean DeBlois en Chris Sanders van de nodige absurditeit voorzien, maar dat zit een menselijke kern gelukkig niet al te veel in de weg. Het figuurtje van Stitch is geregeld oprecht grappig en de droogheid van het geheel werkt aanstekelijk, ondanks dat het op animatietechnisch vlak niet heel veel vernieuwende invloeden brengt. Wat betreft de stemmencast is er bovendien bitterweinig te klagen, enkel Jumba en Pleakley zijn er een beetje over als komische inslagen. Finale mist ook een zekere vorm van spektakel, verder een bondige en vermakelijke Disneyfilm.