menu

Boi Neon (2015)

Alternatieve titel: Neon Bull

mijn stem
3,32 (76)
76 stemmen

Brazilië / Uruguay / Nederland / Spanje
Drama
101 minuten

geregisseerd door Gabriel Mascaro
met Juliano Cazarré, Maeve Jinkings en Josinaldo Alves

Iremar werkt bij de 'Vaquejadas', een rodeo in het noordoosten van Brazilië, waar twee mannen te paard een stier proberen neer te halen door hem bij zijn staart te grijpen. Het is stoffig en zwaar werk om de stieren te voeden, voor te bereiden en te verzorgen. Hij leeft samen met zijn collega's in de vrachtwagen waarmee die stieren vervoerd worden naar de shows. Samen vormen ze een hechte familie. Maar Brazilië en het noordoosten zijn aan het veranderen en de bloeiende kledingindustrie brengt nieuwe ambities naar boven bij Iremar.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=dNHbYjPFoU0

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
Malick
Mascaro's vorige film was de moeite waard om ook zeker zijn volgende te checken. Dit keer geschoten door de cameraman van Fogo en Cemetery of Splendor. Interessant!

Malick
Aangekocht door distributeur Cinemien. Leuke verrassing.

avatar van kappeuter
kappeuter (crew)
Vanaf 26 mei in de bioscoop (Cinemien)

NL trailer geplaatst

3,0
Zéér benieuwd naar deze film op het MOOOV filmfestival. De cinematografie is van Diego García die ook samen werkte met regisseur Apichatpong Weerasethakul. ( Cemetery of Splendour ) maar ook met Michael Rowe voor de Mexicaanse film Manto Acuífero ( The Well ) waar ik serieus van onder de indruk was.

3,0
Een heel beheerste kalme film over mensen die dromen over meer dan een dierlijk leven van overleven en behoefte aan samenzijn maar beseffen dat dat gewoon alles is waar ze werkelijk behoefte aan hebben. Ze proberen zichzelf en dingen om zich heen (mooie paarden, stierestaarten, neon stier, zichzelf) wel op te leuken maar dat is puur opsmuk tot het dierlijke en nooit daar voorbij.
Klinkt tikje tragisch maar het wordt mooi in beeld gebracht door simpele verlangens in simpele situaties met soms mooie beelden.
Het zindert soms maar meestal net te weinig om te enerveren. Soms is het lollig. Het thema is niet bijster bijzonder, acteren ook niet echt. Dus ondanks wat best aardige aspecten blijft dit voor mij uiteindelijk een middenmotertje waar ik niet gauw aan terug zal denken.

avatar van John Milton
3,5
Ik had er meer van verwacht, deze neon stier. In hoeverre mijn filmervaring echter heeft geleden onder de overlast die er was, valt moeilijk te zeggen. Neon Bull is geen zich traditioneel ontwikkelend verhaal, waarin een conflict wordt opgelost of een doel wordt behaald: er gebeurt zelfs bijzonder weinig en bij veel scènes kan men zich afvragen wat het exacte doel ervan is. Camerman Diego García maakt mooie plaatjes, maar wat erin gebeurt lijkt niet noodzakelijkerwijs de plot voort te stuwen. De term slice of life kwam even in me op, maar dan is het wel de internationale filmhuisvariant. We krijgen echter wel degelijk een kijkje in het leven van dit groepje mensen dat werk heeft als cowboys bij een rondreizende ‘Vaquejadas’ rodeo, waarbij stieren tegen de grond gewerkt worden door ze vanaf een paard dermate aan de staart te trekken dat ze al rennend omvallen. Toch lijkt het niet het doel van de regisseur dat we deze karakters ook écht leren kennen.

Vanaf het begin heeft Neon Bull prachtige beelden, en het contrast tussen het vuil en de dierlijke actie, en de sensuele, intieme momenten lijkt groot, al lijkt de seksualiteit in Mascaro’s film soms wel overal aanwezig. Het zal deels met verwachtingspatroon te maken hebben, maar ik had geen idee dat Neon Bull zo weinig narratieve structuur had. Ik zat echt te wachten op wat er nu ging gebeuren met Iremars aspiraties als kledingontwerper. Maar dit is geen hollywoodfilm die eindigt met een mooie doorbraak, en plotselinge erkenning van de genialiteit van de protagonist.

Regisseur Gabriel Mascaro filmt veel in long takes, en er zitten een aantal scènes in de film waar sommige mensen ongemakkelijk van zouden kunnen worden. Geen film om met je schoonouders te kijken, dit. 'Kijk eens, schoonmoe, wat een fiere erectie die meneer heeft?' Minder plezier had ik aan de (veelvuldige) rodeoscénes. Je kunt dat bedekken met de mantel der traditie, maar mensen die daar lol uithalen zou ik zelf het liefst de Misery-Treatment geven, bij gebrek aan een equivalent van wat ze die dieren aandoen. See how you like them apples. Je kunt beargumenteren waarom Masacaro dat blijft laten zien, maar mensen met net als ik een tere plek waar het dierenleed betreft (wees gewaarschuwd TornadoEF5 en Zwolle84), zullen hier vermoedelijk enige moeite mee hebben.

3,5*

Malick
De mens geruduceerd tot dier.

3,0
Gereduceerd? De massa (zo niet allen) is uiteindelijk niet meer dan dier (voortplanten en overleven, maar in wat complexere vormen) en slachtoffer van lot en driften, dus wel realisme waar de film op uitkomt.

avatar van John Milton
3,5
Ik zie de mens ook niet als zich fundamenteel onderscheidend van andere diersoorten moet ik zeggen, al zijn er natuurlijk wel een paar belangrijke verschillen/eigenschappen. Maar in de basis zijn we weinig meer dan een flink ontwikkelde diersoort, die we zelf 'de mens' hebben genoemd. Ik zie dat echter niet als een reductie, meer een neutraal feit zonder negatieve lading.

Wat bedoel je precies Verhoeven, en wat vind je daar dan van? Enkel dat zinnetje is een uitspraak zonder waardeoordeel?

Malick
John Milton schreef:
Wat bedoel je precies Verhoeven, en wat vind je daar dan van? Enkel dat zinnetje is een uitspraak zonder waardeoordeel?
Kort door de bocht: eten, werken, neuken en slapen. En dat alles in een observerende, eenlagige vorm waar een stel chagrijnige mensen centraal staan. Had verder ook niet het gevoel dat ze iets gaven om elkaar of de dieren. Kortom: het ging mij te veel om (dierlijke) lust en verlangens.

avatar van John Milton
3,5
Kan ik me wel iets bij voorstellen inderdaad, dat commentaar. Het is niet onwaar in elk geval wat je zegt, even losstaand van of dat goed of slecht of ergens daar tussenin is. Ik heb ook erg getwijfeld over deze naar boven afgeronde 3,5*. Toen ik de zaal uitliep zat ik op een 2,5... Die viel later toen ik het daadwerkelijk ging schrijven toch driekwart ster hoger uit, met afronding naar boven.

Bélon
John Milton schreef:
Minder plezier had ik aan de (veelvuldige) rodeoscénes. Je kunt dat bedekken met de mantel der traditie, maar mensen die daar lol uithalen zou ik zelf het liefst de Misery-Treatment geven, bij gebrek aan een equivalent van wat ze die dieren aandoen.

Ik vond het wel meevallen: ik zag een soort rodeo variant met cow tipping, lijkt mij een stuk humaner dan wat ze bijv. in Spanje met stierenvechten uithalen. Maar goed ik ben ook bepaald geen vegetariër: bij het shot van een complete koe aan het spit kreeg ik zin in een entrecote.

Het is allemaal wat stuurloos maar wel mooi gefilmd. De film eindigt met een hoogtepunt de seksscene met de zwangere parfum verkoopster die bijzonder fraai in beeld is gebracht qua belichting.

avatar van leatherhead
2,5
Vond er ook niet bijzonder veel aan. Soms weet wat expliciet kleurgebruik de dorre saaiigheid mooi te verdringen, maar over het algemeen vond ik het visueel niet super indrukwekkend. Daarnaast is het inderdaad nogal een stuurloze bedoening en blijven de personages lege hulzen. Toch, ondanks flink wat negatieve punten, wist de film me tot op zekere hoogte wel te boeien en is de reeds aangehaalde seksscene met de zwangere vrouw schitterend. Extra 0,5* daarvoor, waardoor ik uitkom op een kleine 2,5*.

avatar van Donkerwoud
4,0
Brokeback Mountain 2.0, of hoe zelfs het cowboy-machismo van deze Braziliaanse stierrenmenners (Vaquejadas) verandert in een laatkapitalistische omgeving waar mannen en vrouwen andere rollen innemen. Iremar werkt aan zijn droom om kleding te ontwerpen voor vrouwenlichamen in de seks-industrie; Galega sleutelt aan de vrachtwagen waarmee ze de mannen van en naar hun ranch rijdt; Junior coiffeert zijn meisjeshaar tot hij er een perfecte slag in heeft gevonden; en de hoogzwangere Geise verleidt overdag mannen om haar parfum te kopen, maar 's avonds loopt ze met een geladen pistool rond om een industrieterrein te bewaken. Het meisje Cacá snapt het allemaal ook niet meer, maar ze zoekt weer naar de vaderfiguur die eindelijk verantwoordelijkheid neemt en de moederfiguur die haar troost. Soms krijgt ze klappen van gefrustreerde volwassenen of wordt ze smalend uitgelachen. Soms vindt ze dan toch een tedere omhelzing als ze erom vraagt.

Maar nog lager in de hiërarchie dan Cacá staan de stieren en de paarden, die vrijelijk gebruikt kunnen worden om (seksuele) frustraties op te projecteren, of om een gebrek aan lichamelijke gratificatie mee te compenseren. Dieren zijn er vooral als functioneel gebruiksvoorwerp in een systeem van exploitatie en massaconsumptie. Gabriel Mascaro brengt het onverbiddelijk ruw in beeld en gaat soms een grens over door zelf die dierenmishandeling voort te zetten. Ik weet nog niet wat ik daar eigenlijk van vind, maar vanuit filmisch oogpunt is het een meesterlijke zet: vooral de stieren zijn continu in beeld als een soort prothetisch verlengstuk voor die menselijke behoeften. Hun aanwezigheid is op een bepaalde manier eng en dreigend, terwijl ze tegelijkertijd zo onomwonden het grootse slachtoffer zijn in een onmenselijk systeem dat hen altijd het onderspit laat delven. En echt chapeau voor hoe Mascaro ook de verborgen aanwezigheid van die kapitalistische systemen visualiseert met de contrasten tussen de helverlichte neon-touches en die sociaal realistische alledaagsheid. In het ene shot is de overdaad en het exces vol in beeld, maar in het andere shot sluimert het stilletjes op de achtergrond.

Mascaro toont dat kleine mensenlevens in de marge misschien onderhevig zijn aan veranderende gendernormen, maar die progressie zet zich niet door naar verzet tegen de onmenselijke (en ontmenselijkende) systemen waar de stemlozen mee worden gedomineerd of geëxploiteerd. En toch toont hij óók die intieme, ontladende momenten waarop mensenlichamen verstrengeld in elkaar raken of men zelfs tederheid vindt naar de dierlijke ander. De behoeftige mens is van zichzelf niet slecht, maar de systemen waardoor hun behoeften worden gereguleerd zijn dat absoluut wel.

avatar van joolstein
3,5
De wondere wereld van de vaquejadas, een bijzondere rodeo-variant in het noordoosten van Brazilië, waarbij cowboys te paard een stier tot struikelen brengen door aan zijn staart te trekken, vormt het decor van ‘Neon Bull’ Nu heeft regisseur Gabriel Mascaro een documentaire-achtergrond en dit is duidelijk zichtbaar in de film. In rustige, lange en ogenschijnlijk fragmentarische scènes krijgen we het leven voorgeschoteld van een kleine groep aan de onderkant van de Braziliaanse samenleving. De drie mannen, een vrouw en een kind leven een nomadenbestaan tussen kermisachtige evenementen op het platteland. Een verhaal zelf is nagenoeg afwezig, er is geen centraal conflict dat opgelost dient te worden en de personages maken nauwelijks een ontwikkeling door. Saai wordt het gek genoeg nooit. Dit komt vooral doordat traditionele rolpatronen van man (achter een naaimachine) en vrouw (repareert de vrachtwagen) zijn omgedraaid en daarnaast is de film doorspekt met een zinderende hoeveelheid erotiek.

4,0
geplaatst:
Aangename film. Er is niet echt een plot maar de film is aldoor interessant in z’n realistisch portret van het rauwe, lichamelijke en seksuele leven van een paar arme cowboys op het platteland in het moderne Brazilië (met de daarbij horende contrasten en veranderingen). Juist omdat die mensen opgesloten zitten in hun leven op het platteland is er wellicht bewust ook geen plot, maar de film is evengoed een boeiend document van zowel de mens in de natuur als de natuur in de mens.

Gast
geplaatst: vandaag om 07:09 uur

geplaatst: vandaag om 07:09 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.