The Funeral (1996)

Man wat een saaie shitfilm.

Ik had echt verwacht dat het een echte gangsterfilm ging worden net zoiets als Donnie Brasco maar het bleek gewoon een saaie praat film te wezen.

1,0

Belachelijk lage score hier, waarschijnlijk omdat teveel liefhebbers van standaard up-tempo gangsterfilms denken dat dit er ook zo één is. Saai, langdradig, etc... Nou, allerminst als je het mij vraagt, dit was echt een film die me vrijwel continu heeft weten te boeien. M'n derde Ferrara en m'n derde dikke 4/5 met kans op verhoging. Op naar The addiction.

Getipt door een collega (een groot liefhebber van Abel Ferrara), eens The Funeral en Bad Lieutenant te kijken, dus dat doen we dan maar he..

The Funeral is al meteen goed bevallen. Is gewoon een goeie film. Niet echt een mafia-film zoals we dat gewend zijn, maar eigenlijk is de mafia-wereld ook maar een kapstok voor het verhaal natuurlijk. Duidelijk fragmentarisch opgebouwd en er wordt veel aan de kijker overgelaten. Verder bouwt de film voort op de dialogen en de acteurs.

Dialogen/monologen zijn bij vlagen erg mooi, hoop sterke scenes (Walken bij de kist, Walken die Del Toro ondervraagt). De cast is zeer goed, Walken steelt eigenlijk as usual de show als de wijste van de twee, en degene die nog enigzins rationeel blijft. Penn gaat regelmatig volledig door het lint, en dat levert dan ook een mooi slotstuk op.

Verder hangt er een aardige sfeer over heen met een soundtrack die dat ondersteunt. The Funeral is gewoon een prima film, en over het gemiddelde lijkt me genoeg gezegd.

3.5*

Ik weet niet goed wat ik met die film aan moet. Het is niet je alledaagse misdaadfilm. Ferrara stript het glamoureuze eruit en zorgt voor karakteruitdieping. Hij blijft ook stil staan bij het gebrek aan inlevingsvermogen (Walken en die jongen, Chris Penns vrouw) en logica die gangsters zo typeren. Het gaat om hen en hen alleen.

Een depressieve broer die ten prooi valt aan woede-aanvallen, een broer die de familie leidt en représailles wil, en dan de jonge broer met kinky trekjes die uiteindelijk pierdood in de kist belandt. Kleurrijker kan het niet. En toch blijven de dialogen soms vaag en ontbreekt er een duidelijk motief voor de laatste scène . Sober, donker en met de nodige gewelddadige uitspattingen.

Maffiadrama met de altijd sterke Christopher Walken. Acteerwerk is sowieso het sterkste punt van de film met Chris Penn, Vincent Gallo en Benicio Del Toro in belangrijke rollen. Vooral Penn weer ijzersterk. Verhaal wordt wel beetje traag verteld. Daardoor wordt het nooit meer dan een fijn tussendoortje.

Regisseur Abel Ferrara maakt komaf met het romantische en epische grandeur waarmee Hollywood de gangsterfilm heeft grootgebracht, want The Funeral is een duister drama in de vorm van een Griekse tragedie. De begrippen wraak en berouw zijn de thema's waarrond de gekwelde personages op zoek gaan naar verlossing, maar uiteindelijk slechts bevrijding vinden met hun eigen ondergang. Zoals Ferrara het passend illustreert wanneer Johnny Tempio doodgeschoten wordt op het moment dat hij de bioscoop verlaat waar hij net 'The Petrified Forest' was gaan bekijken. Het naargeestige einde is representatief voor de hele film en laat dan ook een bittere nasmaak achter.

Opvallend dat het gemiddelde van maffiafilms hier altijd een ster lager lijkt te liggen als er geen glamour en bullshit als eer enzo is. Laat het maar en Ferrara om dit weg te trekken. Dat met de katholieke schuld en boete -obsessies van Ferrara zorgt dat de maffia hier een moreel lege hel is. Niet meer dan dat. Geholpen door een opvallend aantrekkelijke cast, een doodenge Chris Penn voorop. Zeker niet perfect, dat is Ferrara voor mij nooit geloof ik, maar wel sterk.