Léon (1994)

Het sterke is dat ze allebei is. Ze probeert zich volwassen te gedragen, maar is ook nog een kind.

Blijft toch gewoon een sterke film, met een paar zeer memorabele scenes.

Die scene in het toilet van het politieburo (waar Mathilda eten komt bezorgen), die staat in mijn geheugen gegrift. En de scene waarin ze aanbelt bij Leon, natuurlijk. En zo nog een paar.

De Russiche Roulette scène; was inderdaad schitterend ! Hoe binnen enkele seconden allerlei emoties voorbij komen vliegen. Die scene begon nog relatief rustig wat me bijstaat.

Wat natuurlijk ook een classic is dat Léon Mathilda leer snipen

Ik moet zeggen dat ik hoogst verbaasd ben over de hoge beoordeling hier....vind mm vaak kritisch dus verwachte heel wat, str8 up b-film.....

Verklaar je nader; aspecten waaraan je je stoorde misschien?

Moeilijk te verklaren, ik denk dat dit gewoon niet mijn type film is, ik hou wel degelijk van het genre maar deze style trok ik slecht. Bijvoorbeeld de enorme over acting van Gary Oldman irriteerde me mateloos. Verder was er ook geen enkel ander karakter met wie ik me kon identificeren

Gelukkig maar!

Niet echt een fijne woordkeus haha?

Overacting noem ik het niet, zich totaal verliezen in zijn rol wel. Zo heb ik hem wel vaker gezien, maakt hem uniek in zijn soort.

Smaken verschillen. Ik kon me in ieder geval heel goede identificeren met de personages.

Eén van mijn favoriete films en ik zal uitleggen waarom.

Op zich is het verhaal leuk, maar wat zo bijzonder is, is dat deze film een beroep doet op je ethiek. Je zit te kijken naar een totaal geschoffeld en manipulatief meisje van hooguit een jaar of 14 die aan de ene kant nog een kind is - ja zelfs op het kinderachtige af (de tekenfilm, het konijn). Aan de andere kant is ze ook heel knap, maakt ze zich op, loopt zonder beha door Léons appartementje en pretendeert ze vrouwelijk te zijn. Je wilt het niet zien, maar je wordt ermee geconfronteerd.

Dit uiterst fragiele meisje voert een haast banale paringsdans uit met de laagbegaafde Léon. Hij raakt verward, maar heeft het verstand noch het lef om het tij te keren. Zo ontstaat er een status quo dat vreselijk beklemmend aanvoelt.

Het einde Léons dood voelt daardoor haast aan als een opluchting. Alleen zo kan Mathilda echt verder. Dan blijkt ook weer hoe jong ze eigenlijk is. Het planten van een halfdode kamerplant lukraak ergens op een grasveldje.. Het is zinloos, maar het kind kan weer kind zijn.

Je hebt knap een laag uit Léon weten te vangen in je stuk Fathead.

I agree, mooi verwoord.

Ja, dat is hoe ik de film ervaar. De film wegzetten als ongeloofwaardig is natuurlijk onzin - ga dan een documentaire kijken. Tuurlijk is het geen realiteit, maar de spanning tussen Léon en Mathilda is wat mij betreft huiveringwekkend en gaat het geweld in de film ver te boven. Daartegenover staat de krankzinnige Oldman, die de film juist wat wrange luchtigheid meegeeft.

Misschien komt het omdat ik wat ouder (ugh...) ben; als je als kijker 18 bent zal Mathilda irritant overkomen, haast als je jonge zusje. Maar als je 34 bent (met een 10-jarige dochter) maakt irritatie plaats voor walging, omdat het een beroep doet op iets waar je niet aan wilt denken.

Kortom, briljante film, ik kan niet anders zeggen.

Vond jouw eerste stukje toch sterker

Wacht maar tot je mijn derde stukje ziet!

4k restauration blu ray | Léon (1994) | Sony Pictures

Als je 15 bent en net je familie om zeep is geholpen door een corrupte politieagent, zou ik me ook anders gedragen dan normaal.

"Somebody's coming up. Somebody serious."

De top 250 maar weer eens afwerken. Naar Léon was ik al langere tijd nieuwsgierig en nu heb ik hem dan eindelijk eens bekeken. Ik heb maar meteen de director's cut gekeken, en maar goed ook want ik vond geen enkel shot overbodig.

Als een professionele huurmoordenaar, Léon genaamd, op een dag thuis komt van zijn werk word het huis van zijn overbuurman binnengevallen door een foute agent van de DEA. Iedereen word overhoop geschoten omdat de louche-agent zijn dope niet kan vinden. Als de dochter van de buurman terugkomt van de boodschappen beschermd Léon haar door haar in zijn appartement binnen te laten. En toen zitten de twee met elkaar opgescheept.

Jean Reno speelt een erg sterke rol als Léon, leuk met dat Franse accentje en die koele maar toch ook erg vriendelijke uitstraling. De jonge Natalie Portman (hier pas 13 jaar) doet het ook ontzettend goed voor haar leeftijd als het meisje Mathilda. En last-but-not-least Gary Oldman, die een goede rol neerzet als de ietwat gestoorde politieagent (veel van zijn rol is geïmproviseerd).

In het begin en aan het einde van de film zit een hoop flitsende actie. Maar het middenstuk is eigenlijk een en al drama, van een zeer goede kwaliteit. Hartverwarmend hoe Léon Mathilda onder zijn hoede neemt en mooi om te zien hoe de twee samen een band opbouwen. Toch word de film nergens een brave feel good film en blijft er telkens toch weer een onderscheidende toon onderliggen. Léon is immers huurmoordenaar, en Mathilda wil graag het vak van hem leren.

De film heeft een goede soundtrack van Eric Serra. Ik zat echter de hele tijd te wachten op Chi Mai van Ennio Moriconne, maar nu bleekt dat dat de soundtrack was van een heel andere film die The Professional (1981) heet.

De film is erg mooi opgenomen en heeft uitstekende cinematografie. Besson weet erg goed om te gaan met het widescreen formaat. Meteen al de close-ups van Léon's bril... geweldig.

Al met al is Léon weer een erg sterke top 250-film. Een boeiende en vermakelijke film, die anders is als verwacht en duidelijk heel anders is dan de gemiddelde Hollywood-productie.

Echt weer eentje die je gezien moet hebben.

Gezien als sneak preview in de bioscoop. Leuke is dat je totaal niet weet waar de film naartoe gaat en wat je kan verwachten. Leon overtuigd als uit het niets opduikende hitman. Hij valt niet op, leeft op zichzelf, leeft armoedig en doet zijn werk onopvallend en als een profie. Waarschijnlijk is hij al zijn hele leven een beetje misbruikt door de mafiabaas, en is hij overdreven loyaal omdat deze hem vroeger als kwetsbare jongeman heeft opgevangen. Tony is een soort vaderfiguur voor Leon geweest, en Leon's diensten waren moorden voor Tony. Tony hield het geld, want banken worden alleen maar beroofd, zegt Tony. Leon voelt zich al bezwaard om Tony wat van zijn eigen verdiende geld te vragen. Toch lijkt Tony af en toe bezorgd over Leon, en plaatst hij Nathalie op het laatst in een kosthuis. Maar toch heeft Tony veel weg van een soort loverboy, iemand die diensten van anderen vraagt, die kwetsbaar is.

Nathalie ziet haar enige ovelevingskans bij Leon, door Nathalie te beschermen bezegeld hij zijn eigen lot. Zonder Nathalie had hij nog jaren onopvallend kunnen doorgaan. Nathalie wordt verliefd op Leon en wil zich gedragen als een volwassen vrouw. Leon geniet naar verloop van tijd van het gezelschap, de vaderrol en de rol van leraar hitman. Hij ziet haar maar als een soort dochter en niet als een partner. Nathalie wil graag gezien worden als partner en niet als dochter. Leon blijkt een echte heer, en voelt totaal geen sexuele drang richting het meisje. Maar een rol als vriend, en vaderfiguur. Dit staat allemaal in contrast tot zijn moorden waarin hij zijn slachtoffers afslacht als lastige insecten. Gary Oldman speelt een heerlijke gestoorde verslaafde corrupte enge politieman, zonder ook maar één principe. Zijn persoonlijkheid lijkt meer op die van een gewetenloze schurk, dan de zorgzame Leon, die door omstandigheden gedwongen werd crimineel te worden.

Nathalie Portman speelt geweldig, en ik kan geen film met haar bekijken zonder even aan deze film te denken.........wat is ze een mooie vrouw geworden het meisje.

Leon gaat sinds hij Nathalie beschermt pas echt leven, maar luidt daarmee ook het onvermijdelijke einde van zijn leven in. Nathalie blijkt een femme fatale, die zich door emoties en wraakgevoelens, op de kaart weet te zetten bij de meedogenloze kerels die haar broertje hebben vermoord. Ze sleept Leon mee in haar val, die haar redt, en zelf het leven laat. Toch heeft Leon waarschijnlijk alleen echt geleefd, die maanden dat hij met Nathalie was. Daarvoor had hij alleen een plant. Ik denk dat hij weer dezelfde keuze gemaakt had, als hij zijn lot geweten had. Hij stierf met gevoelens in zijn lijf....

Een film die je niet vergeet!

Monumentale goede film. Een mooi verhaal en cinematografisch zeer sterk.

Vond het een geweldige film, scenes die tot het beste behoren, geweldig verhaal, cinema op z'n top.

Moest wel wennen aan de rol van het meisje.

“Revenge is not a good thing, it's better to forget.”

Na jaren heb ik Léon weer eens herzien en wat blijft dit toch een meesterlijke film. Vanaf de allereerste actierijke scene met de (knallende) introductie van Léon (een geweldige Jean Reno) blijft deze film boeien en met Reno en een piepjonge maar toen al zo goede Portman heeft de film een duo waar je makkelijk een halve dag naar zou kunnen kijken.

Nadat de familie van de 12-jarige Mathilda wordt uitgemoord door corrupte politieagenten gaat ze schuilen bij buurman Léon. Er ontstaat een band en je ziet vooral Léon helemaal opbloeien. Van een huurmoordenaar die een eenzaam bestaan heeft opgebouwd groeit hij steeds meer uit tot een vaderfiguur voor Mathilda. Maar vooral Mathilda ziet de relatie ook als een mogelijkheid om haar doel te bereiken, het doden van de corrupte politieagenten. Het wordt daardoor nooit te sentimenteel en er zijn zelfs momenten dat je bij jezelf afvraagt of Mathilda de niet al te slimme Léon nou manipuleert of niet. De film heeft veel actierijke en ijzingwekkende scènes zoals de dodelijke schietpartij in de flat van Mathilda, de eerste sluipschutter training van Mathilda en het laatste explosieve gedeelte in de flat van Léon. Maar de beste en spannendste scene is die wanneer Mathilda oog in oog komt te staan met de corrupte politieagent Stansfield (Gary Oldman) in een wc ruimte. Waanzinnig knap gedaan en de spanning is bijna ondraaglijk. Naast Reno en Portman is ook Oldman weergaloos en dit is het beste voorbeeld. Léon is een actierijke thriller maar daarnaast ook een karakterstudie over twee mensen die onder dramatische omstandigheden elkaar moeten vertrouwen en steunen. Het resultaat is steengoed.

Zeker een aardige film. Ziet er visueel verzorgd uit, heeft ook af en toe bijzondere invalshoeken. Verder af en toe gave actiescènes, vooral in het begin en aan het einde. Maar met name ligt de kracht van de film in de wisselwerking tussen Reno en Portman. Zeker de laatste zet een sterke rol neer.

Maar ergens wringt toch het schoentje, het komt toch allemaal net iets te slim over voor een twaalfjarige waardoor het niet helemaal geloofwaardig aanvoelt, en dat geldt ook een beetje voor de actie. Verder is wat mij betreft Oldman aan het overacteren. Maar voor de rest is de film behoorlijk boeiend en op momenten erg spannend. Muziek is wel redelijk nietszeggend: stoort niet, maar draagt niet veel bij.

Tenslotte was de poging tot ontsnapping van het hoofdpersonage aardig, maar wel een beetje gejat van Silence of the Lambs. Het first person perspective als hij wordt neergeschoten is dan wel weer erg sterk gekozen.

Over de hele breedte een erg boeiende film, maar wel met wat minpuntjes waardoor ik op 3,5* uitkom.

Ondanks dat ik dit een sterke film vindt, heb ik het gevoel dat er meer in had gezeten. Het "wraak" gedeelte, waar het eerste en middengedeelte van de film naar neigt, komt niet helemaal goed uit de verf. In plaats daarvan krijgen we een soort van lichtelijke romance te zien en een man die wat klusjes als huurmoordenaar uitvoert. Het meisje, overigens fenomenaal neergezet door Portman, komt in het actiespel nauwelijks aan bod en dat miste ik op de een of andere manier. Behalve dat, vond ik het een meer dan prima filmpje. Maar het relatief hoge gemiddelde verbaast me enigszins.