Woodlawn (2015)

De eerste reviews komen binnen rollen.

'it's an evangelical "Remember the Titans', aldus de Los Angeles Times. 'An inspiring film that shows the power of faith and forgiveness on and off the field.'. Remember the Titans is een van mijn guilty pleasures, maar volgens mij kan ik dit beter overslaan. They just might have to pass me the bucket, als ik de waarschuwingen van Gauke en Ikkegoemikke bij de Erwin Broertjes' vorige film Moms' Night Out (2014) zo lees

De poster is wat dat betreft al veelzeggend. And no... It's not all in his magic finger. De trailer geeft het antwoord al, met de serieuze intonatie van Sean Astin: 'This is what happens....(niet aan The Big Lebowski denken! Niet!)....when God shows up...! Ooh. Ok.

Ik heb de film natuurlijk nog niet gezien, maar aan zo'n lange trailer kun je wel het een en ander afzien. Het oogt knap gemaakt qua camerawerk en muziek, en ook de acteurs lijken niet slecht te zijn. Met name John Voight lijkt het zowaar echt te menen. Wat desegregatie betreft heeft hij natuurlijk ook absoluut gelijk. Maar met de 'Believe' stickers op de helm (prominent in beeld tijdens slowmo, zodat de link tussen believing en winst, innerlijke vrede en raciale harmonie goed inzinkt) is het wel heel erg 'follow the pretty lights'... Sommigen zullen dat een inspirerende film noemen. Ik noem het (let op, op basis van de trailer) vakkundige propaganda. Het lijkt minder erg dan God's Not Dead (2014) en Little Boy, maar ik vrees met grote vreze.

wat kan een mens toch een hoop lullen over een film die hij nog niet gezien heeft!!!

Als ze nu aan zouden kondigen dat er een vervolg op Scent of a Woman zou komen, schrijf ik daar ook zo 1000 woorden over hoor. Niet zo moeilijk. Daar hoef ik de film niet voor gezien te hebben, zolang het geen review betreft uiteraard. Valt alleen aan een poster en trailer al meer dan genoeg te analyseren voor een paar alinea's met verwachtingen.

Was al bijna weer vergeten dat ik dit ooit neergepend had trouwens, maar dat was waarschijnlijk in de weken dat ik me nog steeds enigszins bevuild voelde door Little Boy en het verschijnen van weer in film in die contreien even 'van me af moest schrijven'.

Maar als je niet zoveel films kijkt of er niet op die manier mee bezig bent, kan ik me voorstellen dat het je verbazing wekt. Ik kan niet bevatten dat mensen meer dan 1 minuut over voetbal kunnen praten. Each his own.

Zeker aan het begin vol enthousiasme aan dit verhaal begonnen. Combinatie rassen rellen en jongen die knokt voor succes in een bijna onmogelijke omgeving klinkt als een film vol passie en drama.

En dat was het dan ook zeker. Goed acteerwerk, bombastische soundtrack en mooi gefilmde scenes.

Het ziet er allemaal prima uit. Een dikke 3.5* voor deze film normaal gesproken.

Maar helaas, er zit een behoorlijke smet op deze "Woodlawn". Een keerzijde.

De film is een twee uur durende EO jongerendag promotie film.

Het religieuze geneuzel wordt door je strot heen geramd.

Naar mate de film vordert wordt dit alleen maar erger. Tenenkrommend.

Zelfs zo erg dat tijdens de aftiteling je er nog op gewezen wordt wanneer nu precies de samenkomst

evenementen zijn in 2016. En ja, aanmelden kan.....

Hoe goed het verhaal ook was, op ware gebeurtenissen vertolkt, door de het overdreven gedram van die evangelische boodschap kom ik niet verder dan 2*

Vreselijke film. Het begint als een standaard anti-racisme filmp maar al gauw begint het over Jezus, elkaar steunen en wordt het steeds meer een EO-film. Onzin natuurlijk, want iedereen weet dat God niet bestaat, dus is het eigenlijk een Science fiction/Fantasy film.

Jezus Christus, wat een film zeg! Deze film gaat over 2 dingen waar ik niet van hou, football en geloof. Nou kan ik met dat football nog wel leven, mits het verhaal goed is. Helaas vond ik het verhaal rondom het football gebeuren niet erg interessant, en naast het football gaat het een beetje over racisme maar vooral om het geloof. Het EO gehalte is erg hoog, iets waar ik me verschrikkelijk aan heb geërgerd. Er wordt wel redelijk gespeeld maar dat kon voor mij de film niet redden. Als ik had geweten dat er zo over het geloof gepredikt zou worden had ik deze lekker overgeslagen. Zelfs in de muziek gaat het steeds over god en/of jezus. Mijn broek zakte helemaal af toen op een gegeven moment een heel stadion spontaan begon te bidden! En als klap op de vuurpijl wordt er aan het eind een oproep gedaan om naar de bijeenkomsten in 2016 te komen! Ik dacht dat Waku een grapje maakte, nou niet dus! Als je hiervan houdt zou ik deze film gaan kijken, je komt dan wel aan je trekken, maar ik raad mensen met een afkeer van EO films deze film zeker af! Hallelujah!

Dat vermoedde ik dus al. Daar zou ik echt twee teiltjes voor nodig hebben. Maar hadden jullie de trailer/poster niet gezien?

elke keer als ik deze titel in de updates voorbij zie komen denk ik dat er een nieuwe Warhol gerelateerde film gemaakt is... maar nee...

vreselijke titel dus

Holly Woodlawn - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

en een iets verlate RIP zie ik nu... zou dus nog toepasselijker zijn geweest...

Nee omdat er vaak spoilers te zien zijn kijk ik geen trailers meer en lees ik ook de omschrijvingen niet. Ik word graag verrast dus kijk ik alleen snel naar de acteurs en regisseur(s), het cijfer op MM en IMDB en heel soms naar de meningen hier op MM.

De christelijke inslag verpest de film de film is vele male erger dan een EO film want die hebben soms meer dan aardige films.

Zalige feelgood film !

Geweldig mooie film. Goed gespeeld. Jammer dat er mensen zijn die een afkeer krijgen van een film waar een goede boodschap in zit.

Er zijn waarschijnlijk honderden miljoenen mensen die het Vaticaan als iets goed zien, terwijl ik daar anders over denk. Ik op mijn beurt kan bijvoorbeeld films die het recht op levensbeëindiging, same sex marriage of klimaatbewustere politiek promoten als een goede en belangrijke boodschap bestempelen, terwijl anderen daar weer niet veel van moeten hebben. Het ligt er maar aan waar je staat, en dit lijkt toch wel een film met een boodschap. Maar dat betekent natuurlijk niet dat iedereen het met die boodschap (en de onuitgesproken implicaties die erbij komen) eens is.

Glad you liked it, maar naast het feit dat 'een boodschap' open staat voor interpretatie (jij leest misschien iets heel anders in de boodschap van deze film, dan een andere persoon), is er volgens mij niet zoiets als een boodschap die universeel 'goed' wordt gevonden. Zeker niet wanneer een film een religieus standpunt in lijkt te nemen. Misschien doel jij wel op heel andere waarden die de film uitdraagt (kameraadschap, doorzettingsvermogen, medeleven, naastenliefde, het kan van alles zijn), dan diegenen hierboven. Maar als ik het zo inschat zijn het niet zozeer dat soort zaken waar de kritische posts hierboven betrekking op hebben.

EO meets football. Sporters gaan beter spelen en harder rennen omdat God in hun leven is. Ik heb niet deze gedachten en ook door deze film is dat gevoel niet overgekomen. Waardoor het voor mij na 1,5 uur gepraat over God eindelijk klaar was. De regen tijdens de wedstrijden ziet er vreemd uit.

Bijzonder dat nagenoeg alle mensen de film niet 'leuk' vinden omdat het over Jezus gaat. Terwijl dat als ze hun hart zouden openen ze dit allemaal zelf kunnen toepasssn in hun eigen leven. Iedereen heeft problemen waar ze soms niet uitkomen. Ook deze school dus. Het is een waargebeurd verhaal. Het begon met 1 man die een praatje hield en het leidt tot enorme verandering in de harten van mensen. Van de bijna 7 miljard mensen op aarde zijn er bijna 1 milard op dezelfde manier zo aangeraakt en levens veranderd! Open je hart en zie het met andere ogen. De ogen van Iemand die heel veel van je houdt!

Gods wegen zijn ondoorgrondelijk...

Maar goed, één van de weinige keren dat het lezen van de berichten vóór het daadwerkelijk kijken van de film mij heeft geholpen. Ik blief geen reli-kul. Krijg er jeuk van. Heb de film dan ook meteen ongezien uit mijn Netflixlijst verwijderd. Niet verbazingwekkend dat Jon "de Thora is de grootste gift aan de mensheid" Voight erin meespeelt.

“I'd like to have a meeting with the football team. I've seen things. All across the country.”

Voor een persoon die niets heeft met religie was dit een martelgang. Woodlawn is ook een sportfilm, en dat redt de film nog een beetje. Maar de focus op God, Jezus en de invloed die religie op de spelers en coaches heeft is hemeltergend. Sean Astin is sympathiek als hobbit, maar hier kon ik hem soms wel wurgen. Als godsdienstwaanzinnige haalt hij het bloed onder je nagels vandaan. Eng, heel eng.

Onsubtiele film die het Christelijke geloof aan de kijker probeert voor te dragen door middel van sterk aangezet sentiment. In dit geval wordt de sportwereld benadrukt en is Sean Astin uitgekozen om dat zo overtuigend mogelijk voor te leggen. Zijn acteerwerk (evenals die van de overige personages) is overtuigend en de dialogen worden op die manier degelijk overgebracht naar de kijker, maar uiteindelijk behandelt regisseursduo Andrew en Jon Erwin het onderwerp evenals de inhoud met teveel eenvoud en opdringerigheid. Het is relatief snel duidelijk wat de goede en de slechte kant is. Het gebrek aan een kritische houding en een zekere nuance maken Woodlawn verder een weinig plezante filmervaring.