Goodbye Again (1961)

Hee, leuk, ik mag een film 'ontmaagden' hier .

Ik zag hem nagesynchroniseerd in het Duits, overigens ook met de Duitse titel in de 'optiteling': Lieben sie Brahms. Heb me dus even zitten afvragen of de film origineel iets Duits heeft, maar volgens IMDb niet.

Wel een aardig filmpje, een beetje een soap-verhaal (naar het boek van Françoise Sagan), maar Ingrid Bergman is een genot om naar te kijken maar de twee heren laten zich ook zeker niet van het scherm spelen.

Verder zit komt op heel veel plekken in de film het prachtige thema uit de 3e symfonie van Brahms terug: ergens als achtergrondmuziek, als dansmuziek, bij een zangeres in een bar, etc.

Ondanks het romantische bouquetreeks-achtige verhaaltje toch zeker de moeite.

Wanneer komt er een kwaliteitszender die alleen de betere films uitzend?? Ik kan er en velen met mij kunnen daar een lijst van maken!! Deze film heb ik zelf 2 weken vertoond, maar kwamen op de titel "Aimez vous Brahms"af !

Goeie film waarin een koppel op leeftijd er een vrije relatie op na houdt. Een verhaal dat wel wat lang wordt uitgerekt, maar waarbij de personages en hun onderlinge verhoudingen goed naar voren komen. Ingrid Bergman, Yves Montand en Anthony Perkins zetten alle drie voortreffelijke rollen neer.

De ietwat zwoele sfeer en de vrije moraal uit Françoise Sagans (destijds razend populair als jonge schrijfster van haar debuutroman "Bonjour Tristesse") roman "Aimez-vous Brahms", waarop de film is gebaseerd, is best terug te vinden in deze 1961-film.

Het is een goede prent, beslist inhoudelijker dan de gemiddelde liefdesfilm en die kan rekenen op het talent van een drietal uitstekende acteurs. Vooral Anthony Perkins vind ik merkwaardig in zijn act.

Erg mooie film. En zeer ondergewaardeerd. Deze film mag wat mij betreft zo in het rijtje All that Heaven Allows, Brief Encounter en Angst Essen Seele auf. Niet alleen het acteerwerk van alle drie de spelers is erg goed. Het hele script is fijn subtiel.

Ingrid Bergman speelt Paula Tassier, een vrouw van middelbare leeftijd wiens relatie met playboy Roger Demarest [Yves Montand] niet bepaald op rolletjes loopt: hij is vaak lange tijd weg en schroomt niet om zich in het openbaar met andere, veel jongere vrouwen te laten zien. Tassier is dan aanvankelijk ook verrukt wanneer ze kennis maakt met Philip van der Besh [Anthony Perkins], een jonge advocaat die tot over z'n oren verliefd op haar is en haar de aandacht geeft waar ze zo naar verlangt. Maar wie is nu haar ware liefde?

Het materiaal is niet erg diepgaand en Montand lijkt de film ook niet zo'n serieus te nemen. Ingrid Bergman is goed (maar niet geweldig) in haar rol, maar het is Anthony Perkins die deze film redt van de middelmatigheid en vergetelheid met een vertolking die hem een Gouden Palm opleverde. Producer/regisseur Anatole Litvak toont weinig inspiratie en lijkt het scenario gewoon gefilmd te hebben zoals het op papier staat. Het gebrek aan visuele inventiviteit en de overdadige lengte van de film maken dit toch een een kleine tegenvaller.

Ingrid Bergman speelt een vrouw die moet kiezen tussen een man van haar eigen leeftijd en een veel jongere man. Yves Montand speelt de wat suffe oudere partner, die zelf ontrouw is. Hij geeft al z'n jonge minnaressen dezelfde naam, alsof ze onderling inwisselbaar zijn. Anthony Perkins speelt het broekventje dat nog ingewijd moet worden.

Het is gebaseerd op een roman van Françoise Sagan, die er wellicht autobiografische elementen in verwerkt heeft. De titel is een vraag van de jonge minnaar. In letterlijke zin nodigt hij haar uit voor een klassiek concert, maar in overdrachtelijke zin is het een aanzoek. Het derde deel van de derde symfonie van Brahms zit in het concert, maar dezelfde melodie wordt ook gezongen door Diahann Carroll in de nachtclub en door het dansorkest gespeeld wanneer ze samen walsen. Het is romantiek met een somber kantje.