We Don't Live Here Anymore (2004)

Deze film toch maar weer zien, Altijd weer kijken hoe Naomi het er vanaf brengt. Kijken of hij hier een hoger gemiddelde haalt als op IMDb...

Dat gemiddelde belooft niet veel goeds(1,8/70).

Ik had toch mooie dingen gelezen over deze film ten tijde van Sundance.

42.7% geeft toch een tien...

Dat zijn toch vaak de makers (+aanhang) zelf...

Of mensen die dat gemiddelde omhoog willen hebben.

Naomi Watts fans bijvoorbeeld :evil

De trailer is er. Ziet er een intelligent drama uit. Mooi nummer van Moby als begeleiding (zie ook trailer Requiem For A Dream)

Te zien op IFFR:

29-01-2005 20:15 uur in De Doelen Jurriaanse Zaal

31-01-2005 23:00 uur in Lantaren 1

04-02-2005 20:45 uur in Pathe 4

Hey Bad_Religion, heb jij je ook zo geërgerd aan die kerel die z'n jas/tas op dat podium had gelegd?! (of was jij dat? )

Nee dat was ik niet, maar heb het wel gezien.

/me voelt zich aangesproken . (ik heb medelijden met d'r. Zal toch wel pijn gedaan hebben tegen zo'n boom aan...)

In ieder geval zie ik hier redelijk lage scores voor een film die ik zeer waardeerde. De opmerking die tovenaar (naast me in de bios) voorafgaand aan de voorstelling maakte blijft maar in mijn hoofd rondspoken: "Nihilists are all around us" .

- een man die zijn tas en jas op het podium legt

- twee dames die heeel de tijd doorkletsen (we misten bijna het openingsshot van 't kontje van Naomi)

- een kerel die gewoon blijft smsen en zo een hele blauwe gloed door de zaal verspreid

- mensen die gewoon op "gereserveerd" stoelen gaan zitten en weigeren op te staan voor het personeel wat daar behoorde te zitten.

EN

- mensen die de hele tijd moeten lachen om dingetjes in de film die ze zelf in het dagelijkse leven constant doen. Stelletje hypocrieten.

Ik herkende heel veel dingen in de film, kon me erg goed verplaatsen in de hoofdrolspelers. Maar in plaats van erom te lachen (wat de meesten deden) voelde ik me af en toe beschaamd en schuldig. Het besef dat je erg gemene dingen doet tegenover een ander puur uit angst of uit luiheid, dat vond ik best confronterend.

Alle mensen die er om moesten lachen... "they are just living in denial"

Na wat tijd kan ik nu wel een review schrijven.

Wat een goede film was dit. Aangezien van de destructieve kritieken die de film kreeg laat de film zien dat het beschikt over een heel erg onderhoudelijke volwassenheid.

Naomi Watts die als Edith een geweldige rol neerzet. De zelfverzekerde vrouw die alles op orde lijkt te hebben maar wat dus niet zo is. En vanaf dat ze een affaire begint begin je compleet al de emoties mee te voelen wat het met zich meebrengt, misschien wel meer emoties dan je op het eerste gezicht zou denken. 4* voorlopig.

Wat blijft dit een geweldige film. Ongelofelijk dat dit zo slecht werd ontvangen in de states.

Edith lijkt te hebben wat ze wil maar zij wil ook gewoon de echte liefde kennen. Van buiten zo zelfverzekerd, en vastberaden over haar beslissing om met haar vriend/vriendin's man een affaire te beginnen en vanbinnen is ze zo onzeker, ze wil de echte liefde kennen, die ze niet heeft en ze voelt zich zo ontzettend schuldig tegenover haar vriendin. Ik kon de pijn zo meevoelen van Edith. Geweldig vertolkt door Naomi Watts.

Tijdens het kijken bleef ik mij inleven in Edith, analyserend en meevoelend. Wat een intrigerend karakter. Met de anderen had ik zelf niet zo veel. Ook al had Edith initiatief genomen om vreemd te gaan, wat wekte zij medeleven bij mij op.

Het volledige krediet gaat naar het geweldige spel van Naomi. Ruffalo die ook een goede rol neerzet. 4,5* en een no.2 notering in mijn top 10 voor deze erg volwassen film. Wat een schande dat ik niet eerder tot die conclusie ben gekomen.

kameraad had deze film een jaar geleden al op dvd, raar dat die dan nu pas in de bioscoop komt

NW, ook al ligt mijn eigen focus minder bij Naomi dan bij jou (waar niks mis mee is, maar Laura Dern is voor mij minstens zo sterk), kan ik het wat impact betreft volledig met je eens zijn. Heel erg verdrietig, heel erg subtiel en voorzichtig. Zo'n film om nog lange tijd van in stilte voor je uit te staren, regendruppels tegen het raam.

Ik vond de film zelf een beetje vaag eigenlijk. Maar ik denk dat dat vooral kwam omdat die 2 mannen zoveel op elkaar leken..echt niet om uit elkaar te houden! Ingewikkeld...

Terry was ook erg fascinerend alleen kon ik mij er niet zo actief op focussen als op Edith. Al was de ruzie na het 'bedincident' in de slaapkamer wel erg goed. Daar heb ik erg van Dern genoten.

Edith's persoonlijkheid intrigeerde mij (zelfverzekerd van buiten, erg onzeker van binnen. En wanhopig op zoek naar de 'echte liefde' maar het totaal op de verkeerde manier zocht.) deed mij meer dan Terry. Edith werd dan ook nog eens vertolkt door mijn favoriete actrice, wat natuurlijk ook een rol heeft gespeelt.

Menni, ik kan heel goed begrepen dat je voorkeur naar Terry gaat. Dat zal bij iedereen anders zijn. Bij de 1 gaat hun voorkeur meer uit naar die persoonlijkheid bij de ander weer naar een andere.

En inderdaad een geweldig emotioneel, subtiel en voorzichtig einde.

Een film die zeker wel wat achterlaat na het kijken.

Maar NW, ik spreek helemaal geen 'voorkeur' uit hoor, heb ook van Naomi genoten . Het is het ensemble dat de film geweldig maakt.

Ik zie het, verkeerd gelezen, mijn excuses. Ik ga volledig met je mee en de film is inderdaad geweldig en nu al ondergewaardeert.

Prachtige film met intens verdriet....Geweldige rollen van allen maar Laura Dern steekt er voor mijn echt boven uit.

Ik had helaas na het lezen van het commentaar hier iets te veel van de film verwacht. Op één of andere manier kon het me net niet raken en sprak de film me hierdoor niet echt aan.

Wat ik wel geweldig vond is hoe het personage van Mark Ruffalo steeds maar weer, met een stalen gezicht, superdroge en sarcastische opmerkingen maakt, waar het zelfmedelijden vanaf spat en waar niemand in de film ook maar enigzins op reageerde.

Uiteindelijk moet deze film het doen met 2,5*.

Net iets te veel té trage momenten overheersen in een toch wel mooie ietwat trieste film...

Het is vrij bijzonder dat een film met zo'n eenvoudige verhaalllijn toch anderhalf uur redelijk weet te boeien.

Dit, plus het geweldige acteerwerk, kunnen echter niet voorkomen dat de film vooral wat vooruit kabbelt en geen hoogtepunten of een fatsoenlijke climax kent.

Weer herzien en wat blijft het een prachtige film. Watts imponeert als Edith en ook Ruffalo zijn acteerwerk mag er wezen. Halfje verhoogt naar 5*

We Don't Live Here Anymore is voor mij zeker geen film die ergens boven uit steekt, gewoon een zeer standaard filmpje dat een beetje erg langdraderig is op sommige momenten.

De beelden zijn toch wel mooi te noemen, de acteer prestaties waren uiteraard zeer goed maar dat mag dan ook wel met actrices als Naomi en Laura. Laura moet toch over komen als een luie vrouw die niet veel kan, althans dat werd meerdere keren benadrukt in deze film. Zelf vond ik dit niet zo, als je kijkt naar een vrouw als Laura verwacht je toch een slimmer en interessant persoon. Daar kon ik me dus niet helemaal in plaatsen, ze straalt gewoon veel meer uit.

Verder vond ik het ook geen bijzonder goed einde ofzo.

Gewoon standaard filmpje. 2.5*

Toch wel mooie film over de liefde en overspel. Iedereen staat goed te acteren, wat de film zeker veel goed doet.

Vooral Mark Ruffalo vond ik zeer goed, maar ook Naomi, Laura en Peter doen het prima.

De scenes in het huishouden van Terry en Jack vond ik wel iets interessanter als die van het andere koppel.

Sowieso vond ik de film wat aan de trage kant, en misschien zelfs een beetje saai op momenten, ook al duurt hij eigenlijk helemaal niet lang, maar toch bleef hij wel makkelijk uitzitbaar.

De muziek is ook zeer mooi en zeer simpel. De muziek doet mij wat denken aan 21 grams.

Ik vond eigenlijk dat deze heel veel gelijkenissen had met Closer. Ook over overspel, ook over vier mensen die partners uitwisselen, en ook met de rauwe dialogen waarin de partners elkaar alle gore details van hun seksleven vertellen, maar dan vond ik deze toch een stukje minder. Closer is veel directer en veel meer tot de keel grijpend, terwijl deze mij toch een beetje zonder gevoelens achterliet.

Toch nog 3* voor dit mooie filmpje, maar ik hoef hem niet nog eens te zien.

Ik vond het een vrij goeie film, en erg sterk drama. Maar het is iets te lang geleden dat ik hem gezien heb, om er een deftig bericht over te typpen.

3.5 sterren.

Fijne film met goede acteerprestaties. Helaas komt de film soms erg statisch (lees: saai) over door de eentonige cameravoering i.c.m. het ietwat eentonige plot.. Dit scenario had met gemak in 60 minuten verfilmd kunnen worden zonder aan kwaliteit in te leveren (het zou de film juist alleen maar sterker maken naar mijn mening.

3*

nooit uitgebracht op dvd?