Apocalypse Now (1979)

Nog waanzinniger, psychotischer, hectischer, ...

Tuurlijk heb je dan meer ervaring, maar iemand die 10 is kan al meer films gezien hebben dan iemand die 90 is (bij wijze van spreke). Maar goed ik snap je punt.

De laptop zelf wel ja, maar het zijn eerder de oortjes/koptelefoon die het geluid geven. Als je gewoon goede oortjes/koptelefoon hebt dan is het geluid nagenoeg hetzelfde als uit de boxen

Grappig, jij zei dat je me zoveel mogelijk ging mijden, maar toch zie ik jou overal weer

Ik weet niet wat voor boxen jij hebt, maar zelfs mijn electrostatische koptelefoon haalt het niet bij deze jongens Bovendien ken ik geen laptop met een kwalitatief goede audio aansluitingen.

Geluid moet je VOELEN!

Tja, als je vindt dat je het moet voelen dan heb ik niks meer te zeggen

Het gaat mij er alleen maar om dat je 100% aandacht voor de film hebt. Daarmee bedoel ik dat het geluid hard genoeg moet staan om niks uit je omgeving waar te nemen.

Hetzelfde gevoel als je een goed boek leest, je gevoel voor tijd helemaal kwijt bent en je aan het einde denkt: , Heb ik zoveel bladzijdes gelezen?

Toch maar verhoogd naar een 4,5.

Is natuurlijk een klassieker

Staat er een nieuwe poster voor deze film geupload of ben ik nou gek?

Als je je als tiener bezighoudt met de dood, denk ik dat er wat goed mis met je is.

Ik denk het laatste, maar ik kan ook gek zijn

Berichten verplaatst naar Film > Algemeen > Leeftijd, opleiding en filmwaardering

Ik dacht aan hetzelfde, iets donkerder oranje dan normaal. Dus we hebben gelijk of even samen naar Pearle.

Nu staat de 'normale' poster er weer (die ik tevens aan mijn muur heb hangen ).

Gistermiddag na lange tijd de ''redux'' weer eens gezien. Prachtig, fenomenaal, ongelovelijk. Dit is pure genialiteit. Ik vind het moeilijk om hier echt een (lange) recensie over te gaan schrijven, misschien komt die nog wel eens, maar bij het zien van deze film ben ik gewoon dik drie uur van de wereld.

Een niet-te-evenaren, surrealistische roadtrip, die op een geniale manier de waanzin van de oorlog laat zien. De prachtig dreigende soundtrack, de doorgedraaide karakters, het fenomenale camerawerk, de één na de andere bizar prachtige shot en o.a. ''The End'' van The Doors zorgen ervoor dat dit één van de allerbeste films ooit gemaakt is voor mij. Had 'm gister al verhoogd in m'n top tien, maar ik kan er persoonlijk niet omheen om 'm nog een paar plaatsen hoger te zetten.

Beklemmend, walgelijk, hilarisch, geniaal. De eerste scéne wanneer ''The End'' begint te spelen (naast Expecting to Fly van Buffalo Springfield het beste nummer ooit) zorgt direct voor kippenvel. De helicopter aanval is walgelijk én prachtig, het doorgedraaide karakter van Killgore is geweldig en hilarisch (zorgt ook voor de één na de andere geniale scéne, zoals die waterfles scéne met die Jap, of alle bommen die neervallen en hij rustig blijft staan. ). De trip over de rivier is prachtig gefilmd, meeslepend en bevat weer die buitenaardse en onovertroffen sfeer. Helemaal weg van de realiteit, prachtig. Het diepgaande einde met Brando is fascinerend, Sheen is geniaal, prachtige voice-over, Hopper is fantastisch ("do you know that 'if' is the middle word in life?''), de scéne met bijv. die koe is weer walgelijk, maar tegelijkertijd zó prachtig en beklemmend, vooral ook weer dankzij de geniaal getimede herintrede van The End. Dit en nog zoveel meer. Het is veel te veel om op te noemen allemaal.

Waanzin, waanzin en nog eens waanzin. Van het begin tot het eind zitten genieten van alles, maar dan ook écht alles in deze film. Geen enkel zwak moment. De scénes met de Fransen, Bunny's vond ik ook geweldig i.t.t. velen. Ik kan me daarom ook niet voorstellen dat de originele versie mij beter zal gaan bevallen dan deze fenomenale redux. Eén van de allerbeste films ooit gemaakt. Ik krijg al tranen in m'n ogen én bulten kippenvel als ik er alleen al aan denk hoe geniaal dit wel niet is. Damn!

Ondanks dat dit een van mijn favoriete films is, zou ik het niet hoeven herzien. Ik verbaas me altijd over het feit dat mensen films willen herzien. Ik heb er niets op tegen, maar is het niet enorm saai om 2 keer dezelfde film te zien ?

Dat hangt af wat voor film je hebt gezien.

Als je nou een film heb bekeken waar je geen moer aan vindt en het een lage score geeft herzie je het niet zo snel terug als een film wat je helemaal top vindt en er een dikke voldoende hebt gegeven.

Een goede film wordt bij herziening vaak beter, er valt dan nog heel veel te ontdekken. Het is immers onmogelijk om alles in een kijkbeurt mee te krijgen. En draai jij ook muziek maar een keer?

Maar het best kan je het gewoon voor jezelf ontdeken, dus kijk m nog maar eens.

Oke Bedankt voor het beantwoorden van mijn vraag .

Dit is zeker een film die de moeite waard is om meer dan eens te bekijken. Ik zie deze film zeker ieder jaar wel een keer. Voor mij is dit dan ook gewoon de beste oorlogsfilm uit de vietnamoorlog. Ook de muziek van deze film is super, met als slotnummer het prachtige The End van The Doors.

Dat geldt toch alleen maar voor de zogenaamde 'verhaaltjeskijkers'?

Ik kan keer op keer genieten van een goede film/goede scene. Ben dol op herzieningen. Ik zie niet in waarom dat voor cinema anders moet zijn dan voor muziek. Voordeel van cinema is ook nog dat het vaak een opsomming is van verschillende kunstvormen.

Een film kan ook groeien bij iedere kijkbeurt.

Tuurlijk is muziek totaal anders, bij muziek hoef je niet per se je aandacht erbij te houden om ervan te genieten, bij film lijkt me dat een vereiste.

Dan steek ik mijn tijd er liever in om andere films te gaan kijken, dat doe ik liever dan een zelfde film tientallen keren te gaan zien. Een film moet ik wel heel erg goed vinden, en het verhaal moet mij wel zo enorm bij de kladden pakken wil ik hem vaker dan 3 keer gaan kijken. Mijn top 10 heb ik ongeveer 5 keer gezien, en ook nog een aantal andere films. Ongeveer 25 a 30 films heb ik vaker dan 3 keer gezien.

Muziekbeluisteren kun je tijdens de afwas of het schilderen ook doen, en dat is zeker een verschil met films. Ik heb vele films gezien in mijn leven. Minstens 1000 films wel. Die erg lang geleden zijn ben ik soms nog weleens nieuwschierig naar, maar dat zijn wel de uitzonderingen.

T is niet het verhaal, maar de sfeer die mij naar herbeleving doet verlangen. In die zin is het zeker te vergelijken met muziek. Ik zet de toxic avanger niet voor de 10 keer aan voor het verhaal, maar wel voor de humor, de gore en de fijne vibe. Deze film herkijk ik als ik behoefte heb aan een broeierige roes. Etc

Inderdaad. Of een bepaalde emotie, een camerabeweging, de manier waarop een bepaalde scene opgebouwd is, een gezichtsuitdrukking, een monoloog, of juist de combinatie van een bepaald beeldfragment met bepaalde muziek etc.

Er zijn genoeg mensen die een zondagmiddag besteden aan het luisteren van muziek; ze spitten door hun cdcollectie of gaan hun platenkast af.

Ik doe dat ook met mijn dvdcollectie. Scene hier, scene daar, zo nu en dan wat langer blijven hangen (of helemaal blijven hangen). Ik zie daar weinig verschil in.

Ik heb keiveel zin om deze film te herbekijken, maar ik durf hem niet op een ordinaire dag te bekijken.

Ooit -in de nabij toekomst- komt er een moment waarop ik zeg: this is it! en ik hem eens opsteek.

Sfeerschets: niemand thuis, late avond, lange dag geweest, ...

Erg teleurstellend. Had hier veel meer van verwacht. Eerste helft van de film vond ik erg goed toen ze het dorp gingen aanvallen . Maar bij het stuk dat ze de Fransen tegen kwamen kon ik het niet meer zo goed volgen. Of het zal wel aan de redux versie liggen dat weet ik niet. Acteerwerk was wel goed. Muziek is ook goed. Dus daarom een 3,0.

Zo een beetje net als mij:

Helikopter-aanval was wel super. Ook het begin, waar Capt. Willard opdracht kreeg om Kurtz uit te schakelen was interessant. Maar de meeste zooi wat als extra dient bij de Redux was niet echt een vooruitgang bij mij.

De muziek was ook goed, jaren 70-stijl. Als voorbeeld de chaotische nummer bij de Do-Lung brug.

De redux was erg saai, dat ben ik met jullie eens, maar dat is gewoon een extra scene

Het boek waarna deze film heb ik net gelezen. Hart der duisternis van Joseph Conrad. Binnenkort maar een keer kijken wat ze ervan gemaakt hebben. Grappig dat ze hier ook de naam Kurtz gebruiken terwijl het verhaal zich compleet ergens anders afspeelt. Ik heb hoge verwachtingen.

Heart of Darkness moet ik binnenkort ook maar eens gaan lezen. Maar dan natuurlijk wel in het Engels.

De kern van het verhaal blijft hetzelfde, enkel de setting is veranderd. Vietnam was dan ook een pak actueler voor de Amerikanen.