menu

Angel Face (1953)

mijn stem
3,34 (70)
70 stemmen

Verenigde Staten
Film noir / Misdaad
91 minuten

geregisseerd door Otto Preminger
met Jean Simmons, Robert Mitchum en Mona Freeman

Frank Jessup is chauffeur van de steenrijke auteur Charles Tremayne. Hij is stiekem verliefd op diens knappe maar rotverwende dochter Diana. Diana haat haar stiefmoeder en op een dag brengt ze haar om het leven. Maar bij het door Diana geënsceneerde auto-ongeval komt ook haar vader om. Niet alleen Diana, maar ook Frank wordt verdacht van moord.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=da4jHmpKFU0

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van xgogax
Van dezelfde kwaliteit als de meesterlijke film-noir van Orson Welles; The Lady From Shanghai!

avatar van Dogie_Hogan
3,0
xgogax schreef:
Van dezelfde kwaliteit als de meesterlijke film-noir van Orson Welles; The Lady From Shanghai!
...en toch maar een 2,25 gemiddeld...

avatar van Dogie_Hogan
3,0
DVD-release: 27 jan. 2007

avatar van Dogie_Hogan
3,0
Quote: "While it isn't Otto Preminger's best-known exercise in Film Noir, ANGEL FACE may be his best. In 1952 Howard Hughes was apparently so intent on forcing Jean Simmons to make one more movie for him that he was prepared to give Preminger complete artistic control if he could guarantee to shoot it in 18 days, which was all that remained of her contract after a rather acrimonious legal battle between the star and Hughes. Preminger jumped at the chance. The result is a movie that is both a superb example of Film-Noir, and a slightly unconventional one. Robert Mitchum is ambulance driver Frank Jessup, who is called out to the home of a writer, whose wife has almost died from the effects of a gas tap being let on. Was it an accident? The wife doesn't think so. In the course of this call-out he meets the writer's daughter Diane (Jean Simmons), whose reactions to these events are odd to say the least. Jessup has a girlfriend, Mary, but Diane pursues him and he finds himself fascinated by this beautiful but puzzling young woman.
It seems like a classic Noir setup, with Mary as the good girl and Diane as the femme fatale, but Preminger (who was able to have the script rewritten to his own requirements) doesn't give us anything quite so straightforward.

ANGEL FACE is particularly interesting because it's a fairly rare example of a classic period Film-Noir made by a director who was in the position (thanks to the eccentricities of Howard Hughes) of being able to impose his own vision on the movie, of being able to be a true auteur. Preminger is famous for his "detachment" and "objectivity" – his reputation for allowing the audience to come to its own judgment about the characters in his films, rather than having those judgments made for them by the film-maker. What I notice about his films (and it's useful to compare ANGEL FACE with his non-Noir BONJOUR TRISTESSE, made a few years later and dealing with a similar situation) is that his characters do things for reasons that seem to them to be good and sufficient reasons. They may do things that could be seen as wrong, or they might do things that turn out to have evil consequences, but in their minds these actions are not merely justified, they may even seem necessary.
I'm surprised that no one compares ANGEL FACE to the admittedly somewhat overblown LEAVE HER TO HEAVEN from 1945: the obsession with possession of those she loves by both Ellen and Diane is remarkable. I wonder if any scholars of women's film history have ventured here
."

avatar van Matchostomos
Two-face

'Angel Face' staat te boek als de laatste film-noir die Hollywood heeft gebaard (zoals gekend werd het genre later omgedoopt tot neo-noir) en de opdracht was aan Preminger om er een waardige afsluiter van te maken. En hoewel Preminger met 'Laura' reeds uitvoerig in de kijker had gelopen, leek hij niet meteen een voor de hand liggende keuze. Het was echter Hollywoodmagnaat Howard Hughes zelve die heil zag in de sobere, abstracte en economische stijl van Preminger, en hem bijgevolg carte blanche gaf.

Hughes kreeg uiteindelijk zijn gelijk, want op subtiele wijze draagt de eenvoudige, doch kenmerkende stijl bij aan de centrale thematiek. Uiterlijk lijkt Diana namelijk verdacht veel op een engel, maar schijn bedriegt wel vaker. Binnenin is Diana niet meer dan een eenzaam, onverbiddelijk wezen, een vrouw die niet kan omgaan met ontgoochelingen en de onvermijdelijke gevolgen die daaraan vasthangen.
In dat opzicht is 'Angel Face' zondermeer een archetypische film-noir, al vormt dat meteen het minpunt van deze prent. De stilistische vormgeving is efficiënt, maar niet altijd even oogstrelend; terwijl de prent verhaaltechnisch dan weer zelden fris genoeg aanvoelt om zich te kunnen onderscheiden van de 'middelmaat'. De ironische ondertoon, die het genre maar al te vaak me zich meebrengt, is ironisch genoeg ook datgene wat deze prent net iets te voorspelbaar en dus minder verrassend maakt.

Ten slotte moet het gezegd dat Robert Mitchum het potentieel heeft om één van mijn favoriete acteurs te worden. Ongezien hoe de man in al zijn nonchalance, geheel 'onderacterend', toch zoveel charisma en diepgang (als getormenteerde ziel...) weet op te wekken.

3*

avatar van boerenpummel
3,0
Matchostomos schreef:
Two-face

'Angel Face' staat te boek als de laatste film-noir die Hollywood heeft gebaard (zoals gekend werd het genre later omgedoopt tot neo-noir) en de opdracht was aan Preminger om er een waardige afsluiter van te maken.


Waarom wordt deze film dan als afsluiter gezien van de film-noir periode?
Dacht dat Touch of Evil (1958) te boek stond als laatste echte film-noir.

avatar van Matchostomos
boerenpummel schreef:
Waarom wordt deze film dan als afsluiter gezien van de film-noir periode?
Dacht dat Touch of Evil (1958) te boek stond als laatste echte film-noir.


Een lezing die voorafging aan 'Angel Face' wees uit dat deze prent de laatste, klassieke film-noir was binnen het studiosysteem van de jaren '40 en vroege jaren '50. Prenten als 'The Big Heat, 'Kiss Me Deadly' en 'Touch of Evil', die later het daglicht zagen, vallen daar toch enigszins buiten, bovenal op stilistisch vlak.

avatar van Dogie_Hogan
3,0
Momenteel DVD (R-1) extreem duur; bekijk film nu op Youtube.
Heerlijke filmmuziek trouwens!


avatar van Dogie_Hogan
3,0
Een Amerikaanse Film-Noir fan heeft mij onlangs voor mijn inbreng op diverse Film-Noir fora beloond met een gratis R-2UK van Angel Face. Nog in de seal.
Prima, maar toch ga ik nog steeds voor de R-1 release vanwege restored, Eng. subs en 't commentaar van Eddie Muller.

De R-1 zit inderdaad in die R. Mitchum boxset en werd in 't begin ook los verkocht. Nu niet meer en die DVD is gewild en momenteel zeer duur.

avatar van Dutchfan
4,0
Goede film-noir,waarin Robert Mitchum een man speelt, die in de problemen komt als hij een affaire begint met femme fatale Jean Simmons.

Goed geacteerde film...In de bijrollen valt Leon Ames als de advocaat op.

avatar van stinissen
3,0
stinissen (crew)
Aardige noir met een echt forse Mitchum , mooie zwart-wit plaatjes doen de rest.

Met de bewering dat dit een archetypische noir is kan ik het wel eens zijn,al moeten we het hier stellen zonder standaardelementen als voice-overs,flashbacks,private detectives,kettingrokers of kloppartijen.Kern is dat we hier te maken hebben met een noodlotsdrama.
Wat deze noir dan het meest onderscheidt is de focus op de psychologie van de personages en de manier waarop dit wordt gepresenteerd:de personages staan niet als antagonisten tegenover elkaar,maar hun verhoudingen hebben dezelfde wazigheid als in de realiteit.Door de zgn. objectieve aanpak van Preminger krijgen we niet echt hoogte van hun drijfveren en worden we niet tot bepaalde oordelen als" deze is goed en gene is fout" gedwongen.De onthulling over de ware achtergronden vh ongeluk komt en passant.
Wat de protagonisten betreft lijkt de idd. forse Mitchum(hij had wel Tarzan kunnen spelen)een type ruwe bolster,lege pit te zijn van het soort dat Mitchum zo goed kan vertolken.Interessanter is de rol van Simmons(die hier wat op Liz Taylor lijkt)die we eerst voor een gewetenloze intrigante houden,maar eerder een soort hysterica lijkt te zijn die haar eigen drijfveren niet begrijpt en de consequenties van haar daden niet overziet.
Wat de cinematografie betreft kunnen we dit niet echt een noir noemen,schaduwen zijn niet bepaald prominent aanwezig.Verder gebruikt Preminger de hem typerende nuchtere sobere stijl:ik heb niet 1 shot of cut gezien waarvan ik dacht:vreemd.De spaarzame "actie"scenes zien er voor die tijd zeer overtuigend uit.
Grootste zwakte was imho de rechtbanksequentie:de casus die de jury hier krijgt voorgelegd is wel een totale no-brainer en de uitkomst van het proces zal niemand verbazen.
Over het slot kun je als gebruikelijk twisten.Het punt is niet zozeer dat je het als kijker ziet aankomen,de vraag is eerder:ziet Mitchum het aankomen?.
Soundtrack van Tiomkin is de gebruikelijke bombast.

Overigens ben ik van mening dat de synopsis te spoilerig is,bevat de inhoud niet van het eerste,maar het tweede halfuur en nog wat.



avatar van BBarbie
3,0
Het verhaal kon mij niet echt boeien, omdat het er vrijwel vanaf het begin duimendik bovenop lag hoe de vork in de steel zat. Daarom een aardige thriller, maar niet meer dan dat. Te meer omdat het acteerwerk van Simmons en Mitchum mij niet kon bekoren. Het slot komt als een donderslag bij heldere hemel en vormt daarmee verreweg het beste onderdeel van de film.


avatar van missl
3,0
Film gaat over een man die graag van meerdere walletjes eet en een vrouw die heel graag bij die man wil zijn. Ik vind het wel mooi dat alles op z’n plek valt richting het einde van de film. Dit is dan ook het leukste stuk, verder gebeurd er niet veel.

4,0
Gode film noir klassieker, vooral acteerwerk van Jean Simmons was erg goed. Herkende toch zeker Clarissa Main in haar.

avatar van gauke
3,5
Deze nihilistische, bitter-boze, duistere, melodramatische, maar ook enigszins voorspelbare sexy thriller/film noir, in prachtig zwart-wit, met de ingrediënten moederliefde, vaderhaat en begeerte, was voorzien van een Freudiaans psychologisch sausje. De cast speelde goed met een laconieke en coole Robert Mitchum als ideale held en een sexy en gevaarlijke Jean Simmons.

avatar van Flavio
3,5
- "You know it would be fun to drive to Mexico"
- "Yeah, why don't you try that sometime"


Mitchim is op dreef in deze film, ook de rest van de cast is goed. Angel Face is een vrij rechttoe rechtaan film, zowel visueel als verhalend, en ondanks enige mate van voorspelbaarheid blijft het wel boeiend. Apart wel dat de gekozen poster de clou volledig verraadt.

Gast
geplaatst: vandaag om 10:55 uur

geplaatst: vandaag om 10:55 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.