Fargo (1996)

Ja zou ook kunnen, of misschien een beetje van beiden.

Beter niet per se, maar in sommige gevallen leidt het wel tot meer betrokkenheid met de personages. Een dooddoener vind ik het niet. Bij Fargo is het inderdaad erg grappig omdat de Coens er de spot mee drijven, juist omdat de personages zo idioot zijn.

Bij mij leidt het tot helemaal niets als het een slap gemaakte film is (niet zelden het geval bij 'waargebeurde' films). Het wordt gewoon vaak als extra verkoopargument gebruikt, dus zeker een dooddoener. Je kunt ook gewoon een film maken die héél dicht bij de nonfictie komt en toch verzonnen is die geweldig werkt. Ik hoef echt niet te weten of het dan ook letterlijk is gebeurd. Daarvoor lees ik wel kranten of kijk het nieuws

Vandaar dat ik 'in sommige gevallen' zeg. Zo'n woensdagavond RTL drama is natuurlijk te melodramatisch voor woorden, daar is het inderdaad een dooddoener. Maar bij een film als Black Water vind ik het zeker van toegevoegde waarde. Bij een Goodfellas of Casino trouwens ook.

Die hakselaar is mij lang bijgebleven.

Ik mis het toch allemaal zo een beetje bij deze film, vooral de humor, dingen als Het been dat niet door de zaag wilt zou hilarisch moeten overkomen, dat effect had het toch niet op mij. enkel dan met 'Chill out man, smoke a fucking peacepipe.' heb ik wel even strijk gelegen

Het verhaal vond ik verder maar dun, aan het einde dacht ik: Is dit nu de moeite om verfilmd te worden? Het is opzich wel een interessant nieuwsfeit maar voor een film is dit veel te dun imo alhoewel het leuk is gefilmd door de regisseur.

Soit, Fargo bleef dus een beetje onder de verwachting maar al bij al geen spijt van hem gezien te hebben.

***

Gewoon nog een keer kijken. Ik had 'm de eerste keer ook op een 2,5/3,0 staan, nu staat ie pakweg op 4 sterren, en na nog een herziening kom ik misschien zelfs hoger uit.

Ik zal hem binnen een paar maand nog eens terug lenen

leuke film, ken 'm nog uit mij jeugd...zag 'm voor de eerste keer met een dikke joint in m'n bek, maar moest 'm de dag daarna nog een keer zien om 'm goed in me op te nemen.

kijk 'm nu nog regelmatig.

het enge aan de film is dat het gebaseerd is op een waar gebeurt verhaal.

Niet dat ik de horror uit de film wil halen, maar de Coens hebben toegegeven dat dit niet waar is.

Erg vermakelijke film. Een beetje absurd verhaal maar erg spannend en boeiend. Had opzich nog best langer mogen duren. Leuke karakters en met name door de acteurs. Met name William H. Macy en Steve Buscemi vond ik goed. Twee zeer goede acteurs, die toch wat ondergewaardeerd worden door velen, heb ik het gevoel.

Ook de muziek vond ik erg goed, en natuurlijk de sfeer beviel me zeer.

4*

Rotslechte film. Acteerprestaties ondermaats en het 'dialect' dat ze hanteren ergerde me mateloos. De één zal volledig weg zijn van deze film, de andere zal hem gewoon haten. Zoals al eerder gezegd, you love it or you hate it, in mijn geval het laatste.

En alleen om dit bericht te schrijven heb jij je ingeschreven voor Movie Meter? In dat geval moet deze film toch wel echt een kwelling voor jou geweest zijn.

Mijn advies; ga eens kijken naar zijn nieuwste film "Burn after reading". Die vind je vast goed, want die vond ik namelijk bagger.

Ja het was inderdaad een echte kwelling, ik moest echt volhouden om het tot op het eind uit te kijken!

Ik zal zeker zijn nieuwste film eens bekijken, misschien zal ik deze dan wel goed vinden, bedankt voor de tip!

Irriteerde het accent mateloos? Kom op, jongen. In die streken zitten heel veel immigranten uit Scandinavië en daar praten ze gewoon zo. Da's net hetzelfde als zeggen dat je het zo jammer vindt dat iedereen Frans spreekt in 'Amelie Poulain'.

En kan je misschien toelichten waarom je het acteren ondermaats vindt? William H. Macy is anders behoorlijk briljant als irritant onnozele (ja, dat wel) beunhaas. En Buscemi is gewoon een gevaarlijke gek met een héél kort lontje. Aan deze film zit niks fout.

You Betcha!

De mensen in deze film reageerden zo ongelooflijk dom. Ik heb me mateloos geirriteerd. Vooral die domme agente.

Dit is een film die normaal serieus genomen moet worden. Dat kan gewoon niet, want in een echte situatie zouden mensen nooit zo dom reageren als in deze film. Het leken wel kinderen in een kleuterklas waar ik naar keek.

Ik geef wel 1* voor het mooie verhaal waar ze veel meer mee hadden kunnen doen.

Die agente is allesbehalve dom. Het mooie en unieke element in Fargo is gewoon dat Frances Mc Dormand zich niet hoeft te haasten of buitensporig veel moeite hoeft te doen om de moordenaars in de kraag te vatten.

De Coens hebben sfeer hier radicaal boven alles verheven. De film wijkt door bovengenoemde kenmerken radicaal af van standaard actiewerk of 13 in een dozijn blockbuster werk. Logisch dat sommige mensen deze film daardoor niet goed kunnen hebben.

De humor is ook volop aanwezig, neem nou alleen al het feit dat de Coens hun film in het begin waargebeurd noemen en je op het einde nog steeds het gevoel hebt dat het allemaal waargebeurd zou kunnen zijn ' ondanks de voor ons vreemd in de oren klinkende accenten ', maar dat het gewoon toch niet waar is, terwijl de Coens de bevolking daar gewoon wel waarheidsgetrouw ( natuurlijk wel wat aangedikt! ) neer hebben gezet. Geniaal gewoon!

Trouwens, de mensen die wonen rondom Minneapolis blijken volgens de statistieken in Amerika, opvallend minder hart en vaatziekten te vertonen dan in de rest van het land en dat komt alvast niet omdat hun hoofd zo leeg is, eerder door de hartelijkheid en relaxedheid van de mensen daar, al speelt ook de erfelijkheidsfactor een rol, zo hebben zwarte Amerikanen een grotere kans op hart en vaatziekten en zijn die rondom Minneapolis minimaal vertegenwoordigd.

Steve Buscemi's teksten waren te grappig: "I'm not gonna debate you, Jerry! I'm not gonna debate!"

Een heel stuk beter te verteren dan The Big Lebowski: 3.00

De succesvolle Coen Brothers hebben al heel wat goede bovengemiddeld films in elkaar gezet waardoor een paar maanden geleden de aandacht van mijn kant werd gewekt. Met veel lovende kritieken in het achterhoofd begon ik aan The Big Lebowski, maar ik kreeg de ene na de andere teleurstelling te verwerken. Even geen Coen-film meer voor mij destijds. Nu een aantal maanden later heb ik me opnieuw klaargezet om de Coens een tweede kans te geven in de vorm van Fargo. Immers, die goede beoordelingen moeten toch ergens vandaan komen nietwaar? Maar ook nu liep het voornamelijk op een teleurstelling uit en zie ik gewoonweg niet in wat hier nou toch zo geweldig aan is. De Coens weten op een fantastische manier de typetjes bij elkaar te zetten en de acteurs tot het uiterste te dwingen, maar daar houd het dan ook wel grotendeels mee op.

Verhaal: 2.50

Inhoud, originaliteit, fouten/blunders, verhaallijnen, diversiteit, etc.

Net als in The Big Lebowski raakt het verhaal kant noch wal, maar vond ik dit verhaal wel een stukje interessanter. De eerste tien tot twintig minuten vond ik zelfs boven verwachting aantrekkelijk en zag ik het zowaar rooskleurig in dat de Coen Brothers mij toch nog konden overtuigen. Maar niets bleek minder waar. Na de eerste twintig minuten scheiden zich de wegen tussen het verhaal en de personages en heeft men enkel nog oog om de karakterontwikkelingen van de personages gestalte te geven, hetgeen net als in de Big Lebowski nul komma nul met het verhaal te maken heeft. En een film die enkel leunt op de krachtig, humoristisch uitgewerkte personages krijgt bij mij moeizaam een voet aan de grond. Ik begin me zelfs ernstig zorgen te maken of de Coen Brothers eigenlijk wel weten hoe zei een filmisch verhaal vorm moeten geven zonder alle flauwe karikaturen. Ach ja, je houdt er van of juist niet, en net als bij The Big Lebowski haak ik liever af.

Acteerwerk: 4.00

Hoofdrollen, bijrollen, dialogen

Net als The Big Lebowski moet ook Fargo het voornamelijk hebben van het acteerwerk, al vond ik de acteerprestaties in The Big Lebowski toch iets sterker. Steve Buscemi, wat mag ik hem toch graag zien acteren. De beste man ziet er niet uit (vind ik althans) maar weet dondersgoed wat er van hem gevraagd word en daarom kan ik hem zo waarderen. In Fargo doet hij het andermaal weer uitstekend. En dan William Macy. Och wat had ik een grafhekel aan de beste man na hem enkel en alleen te hebben gezien in Jurassic Park 3, maar in Fargo laat hij weldegelijk zien hoe het moet. Met name aan het begin van de film zet hij een fantastische prestatie neer. Knap om niet aan het 'overacten' te slaan in een dergelijke rol, al geld dat overigens voor de gehele cast in Fargo. Ook Frances McDormand doet goed mee, maar vond ik haar soms wel erg ver gaan in haar rol als typetje. Verder goede bijrollen van Steve Reevis en Peter Stormare. Al doen zei onder voor de drie hoofdrollen. Verder natuurlijk weer de hoogstaande dialogen zoals we dat van de Coen Brothers mogen verwachten, maar net als The Big Lebowski raakt de humor mij nauwelijks.

Speelduur: 2.50

Balans in de film, strekking van het verhaal, speelduur, etc.

Alhoewel de film een stuk interessanter is dan The Big Lebowski en van een saaie ervaring ditmaal geen sprake was, is de film niet veel meer dan een zootje bij elkaar geraapte scenes. Nooit word de film echt een geheel, waar een groot aantal scenes een leidend voorbeeld van zijn. Neem de toevoeging van de scene tussen Marge en die jap, de conversaties tussen Carl en Gaear, de bedscenes tussen Marge en Norm en de rol van Shep de hele film door. Er zit een zwakke lijn in, lijkt men willekeurig te kiezen welke volgorde men aan zal houden en heb ik stellig de indruk dat men de dialogen die men perse in de film wilde laten zien hier en daar behoorlijk geforceerd heeft ingepast. Verder blijft men nooit te lang of te kort in een scene hangen, hetgeen positief is.

Realisme: 2.50

Realisme van gebeurtenissen in de breedste zin van het woord.

Alhoewel het realisme vaak ver te zoeken is blijft de film consequent in de stupide gebeurtenissen. Buiten dat viel het met de stommiteiten overigens nog wel mee, een stuk beter in ieder geval als het twee jaar later verschenen The Big Lebowski. De moorden zijn voldoende realistisch, enkele beweegredenen zijn goed te volgen en ook de bemoeienissen van de vader van Jerry zijn verdedigbaar. Echter is de afwezige houding van Marge erg ongeloofwaardig, evenals vrijwel al haar collega's overigens, ligt de achterlijke houding van de beide criminelen er wel heel dik bovenop en is de eetneurose van Marge en Norm allesbehalve grappig. Maar ach, realisme, dat is wel het laatste waar de Coen Brothers ook maar iets om geven, dus ik zal het hier verder maar bij laten. Ik ben al lang blij dat het niet zo ernstig was als in The Big Lebowski.

Cinematografie: 3.50

Special Effects, Camerawerk, belichting, montage, stunts, coordinatie, etc.

Cinematografisch weet ik nog altijd niet goed op welk niveau de Coens thuishoren. Ze weten hoe ze de film moeten afstemmen op hun typetjes en de bijbehorende dialogen, maar zie ik cinematografisch maar weinig kracht terug in het verhaal. Het camerawerk is doorgaans subtiel en verzorgd, heeft men net als in The Big Lebowski veel oog voor de montage waardoor de film soepel langs het beeld glijdt en de vaart er continue in blijft en is men zorgvuldig op zoek gegaan naar de juiste opnamelocaties. Dit alles resulteert bij vlagen in een aantal zeer fraaie shots. Verder viel het me op dat de Coen Brothers nogal voorzichtig omgaan met het gebruik van figuranten. Scenes waarbij meer dan 3 of 4 mensen in één beeld gevangen worden zijn een zeldzaamheid. Helaas weet ik eventjes niet meer hoe dat bij The Big Lebowski zat, maar daar kan ik me ook weinig figuranten herinneren, afgezien van de scenes op de bowlingbaan. Maar dat terzijde. Verder nog een redelijke, doch ietwat simplistische, soundtrack welke zorgvuldig word ingezet.

Verdict:

Films van de Coen Brothers blijven na deze tweede kijkervaring van hun hand vooralsnog niet aan mij besteed. Al moet ik toegeven dat deze film een klap beter te verteren is dan de Big Lebowski, wat met name voortkomt uit het feit dat men hier een misdaadverhaal aan de humoristische momenten koppelt, hetgeen mij veel beter ligt dan het anti-verhaal uit The big Lebowski. Fargo scoort de punten voornamelijk met het acteerwerk en de zorgvuldige cinematografie. Andere films van de Coen Brothers zal ik zeker nog wel eens gaan bekijken, maar zal ik de verwachtingen volgende keer toch wat temperen. En als er dan ook meteen een beter uitgewerkt verhaal aan toe word gevoegd en minder smakeloze pogingen tot humor doormiddel van de typetjes worden ondernomen kan het helemaal niet meer misgaan, al zal dat laatste tegen de natuur in gaan van de schijnbaar o zo succesvolle Coen-formule: 3.00 (3.00).

Fargo is best wel geniaal hoor, en dat is vooral te danken aan de Coens.

Ieder personage is zo leuk en goed geschreven dat de film alleen daarom al beklijft. Wat mij opviel: ieder personage waarvan je aanvankelijk denkt dat hij wel wat voorstelt, blijkt een ontzettende loser te zijn, en iedereen die ogenschijnlijk een loser is, blijkt toch wel wat in zijn mars te hebben. Fargo is dan ook geniaal geschreven, ook vanwege de luchtigheid die gepaard gaat met de redelijk ingewikkelde plot.

Maar de (vaak absurde) humor is het echte kloppende hart van Fargo. Grappig is dat iedere scène óf essentieel is voor de plot, en grappig, óf gewoon grappig is. Er valt hoe dan ook altijd wel iets te zien om je over te bescheuren: Jerry's zoveelste uiting van zijn loserigheid, Marge's subtiel sarcastische reacties op de mensen om haar heen, Marge's wanten, de conversaties tussen Buscemi en Stormare - het is teveel om op te noemen! Ik heb dan ook genoten. Van het acteerwerk en van het fantastische script (terecht een oscar) vooral. Die Chinees die erbij kwam kijken en ongeveer 5 minuten schermtijd heeft; zoiets kunnen alleen de Coens verzinnen.

Deze film moet je trouwens absoluut níet gaan kijken als je op het punt staat iets te doen wat eigenlijk niet helemaal conform de wet is en waar ietwat duistere types bij komen kijken. Meer nog dan welk ander verhaal ook wordt uit Fargo duidelijk hoeveel er allemaal fout kan gaan, hoe geniaal een plan ook lijkt ...

4*

Mooie recensie Serpico. Ik krijg ook alweer zin in een herziening (en wellicht verhoging).

Deze film is in alle denkbare opzichten meesterlijk.

Jammer dat ik geen tien sterren kan geven.

Door die vreselijke irritante accentjes haak ik al snel af bij deze film..

Daarom heb ik ook een hekel aan Leidenaren! (die vreselijke irritante accentjes !)

Oh, smiley vergeten!

Wel dit is dan jouw mening, zou het niet een heel stuk aangenamer zijn om de mening van andere mensen te respecteren in plaats van jouw mening op te dringen aan anderen die een andere mening hebben? Wat zou de wereld saai zijn met mensen met een universele mening. Get real dude!

Even for real: mijn excuses als ik wat te heftig klink ( die "kom op jongen" moet eerder iets zijn als "niet zwanzen, he gast") Uiteraard respecteer ik jouw mening en voel ik nergens de neiging de mijne iemand op te dringen. Mijn klomp breekt alleen maar omdat je je opwindt over een accent dat overigens geen grapje van de Coens is, want zo praten ze daar echt. Dus als je een film ondermaats en rotslecht vindt, mag je dat best staven met argumenten, maar het enige argument dat je aanhaalt is er geen. Dat is alles. Voor de rest even goede vrienden.