Insomnia (1997)

Okeeje thriller uit Noorwegen. Is de remake de moeite waard om te zien, nadat je deze Insomnia al gezien hebt?

Meer bekend van de remake, maar dit origineel mag er zeker wezen. Skarsgard is, zoals zo vaak, uitstekend en ondanks dat het verhaal soms een klein beetje rommelig oogt, is de spanning prima aanwezig. Goed.

Aardig sfeervol, maar over het geheel vaak saai. Iets waar Skarsgard zich wel thuis voelt, want wat is deze man nietszeggend. Nog geen goede rol gezien van deze acteur, die maar één expressie lijkt te kennen. Wat er verder vooral uitsteekt is de ambient score, die de meeste sfeer geeft aan de film. Van het originele, maar saai uitgewerkte scenario en het acteerwerk moet Insomnia het zeker niet hebben.

2,5*

Insomnia is een film die ik op papier interessanter vind dan in de uitwerking. De setup is erg goed: agent schiet per ongeluk zijn collega neer en moet zich net zo gaan gedragen als de moordenaar waar hij op de eerste plaats achterna zit. Klinkt als een briljant uitgangspunt voor een psychologische thrillerdrama, maar het grootste probleem hier is dat ik het nooit echt voelde. Niet de openlijke spanning van de thriller en niet innerlijke spanning van het drama. In plaats daarvan keek ik gewoon en dacht ik 'ja, dit is een interessant verhaal.' Maar dat maakt het geen grootse film natuurlijk.

Dat Stellan Skarsgård onsympathiek moet zijn en weinig emoties moet weergeven hoort erbij, maar evengoed geld wel de kritiek dat het geen boeiende prestatie is. Hetzelfde geldt een beetje voor de moordenaar. Ook meer een personage dat een aardig gegeven blijft, maar niet pakkend uit de verf komt. Het is allemaal realistisch gefilmd, maar misschien had hier een net iets gestileerdere aanpak beter gewerkt. De mist en de eeuwige zon worden hier iets te observerend gebracht, terwijl die twee eigenlijk hier de hoofdrol hadden moet spelen. Nu komt zelfs de titel niet uit de verf. Dat Skarsgard constant moe was merkte ik nauwelijks. Hij kijkt ook niet moe uit zijn ogen.

Ach, het is wel een aardig filmpje met een iets interessanter uitgangspunt dan de gemiddelde politiefilm, maar er had meer ingezeten.

Ik twijfel nog tussen het origineel en de remake, omdat ik bij de remake het hele slapeloosheidsverhaal een behoorlijk stuk beter uitgewerkt vond. Hier blijft het bij lichte irritatie, maar de scenes waarin hij wanhopig in slaap probeert te komen hebben lang niet zoveel impact als in de versie van Nolan.

Daar moet wel even bij gezegd worden dat ik het acteerwerk van Skarsgård wel een stuk beter vond dan dat van Pacino. Ook de regie, die hier een stuk meer basic is dan bij de remake, is in al zijn eenvoud een stuk passender bij de grijze omgeving en de kille dialogen. Omdat het insomnia verhaal echter zo belangrijk is voor het verloop van de film is het moeilijk om een keuze te maken welke ik beter vind.

Vreemd overigens om te zien dat deze film min of meer een happy ending kent, dit was bij de remake niet. Het leek me juist meer een Hollywood zet om de hoofdpersoon te laten overleven, maar het bleek juist het omgekeerde geval te zijn.

Uitermate geslaagde thriller. Het is een film die naadloos aansluit bij betere detectives Deze serene aanpak zet voor een deel de sfeer neer. De wat lege, maar effectieve en soms rauwe aanpak weet de film echt naar een hoger niveau te tillen. De rol van licht, de flitsen en de uitstekend spelende Skarsgård weten op treffende wijzen zijn vermoeidheid weer te geven. Deze vermoeidheid in relatie tot het steeds meer moeite hebben met de controle te behouden, zorgen voor een goede karakterstudie. Ook de muziek van Biosphere is van groot belang bij het bewerkstelligen van dit alles.

Dan de onvermijdelijke vergelijking met de remake (die ik eerder zag)... Ik heb ze ondertussen maar even synchroon gezet qua stem. Het origineel is rauwer/natuurlijker, waar de remake vooral de gladde wegen bewandelt van de Hollywoodformule. Enkele vrij ruwe scenes zijn in de remake niet terug te vinden en het karakter, gespeeld door Pacino, probeert meer sympathie op te wekken bij de kijker. Ook is daar alle actie een stuk spectaculairder gebracht. De muziek van het origineel is geheel op atmosferische basis, waar in de remake orkestrale muziek meer de overhand heeft. Natuurlijk heeft Al Pacino een van nature slaperige uilenblik, wat niet te zeggen valt van Skarsgård. En die moeheid en het verhaal worden weliswaar langer en uitgebreider in de remake behandelt, maar het effect is nagenoeg hetzelfde als bij het origineel. In vergelijking met elkaar hebben ze beiden een punt wat net iets sterker is:

het kat-en muisspelletje is sterker in de remake en de karakterstudie (veel) beter in het origineel.

De balans opmaken kan is echter vrij lastig. Omdat mijn voorkeur meer ligt bij het ''minder is meer'' principe zou zou het origineel meer moeten beklijven. Maar dat kan weleens anders zijn als je eerst de remake enkele malen hebt gezien.

Al een tijdje geleden dat ik de remake heb mogen aanschouwen (met die ogen!), maar die leek me toch iets sfeervoller. Nolan wist op visueel vlak meer te overtuigen en ook zijn locatie was beter gekozen. Nu ja, hij had ook een veel groter budget ter beschikking, waarmee ze waarschijnlijk eerst de helft van de wereld rondreizen om op zoek te gaan naar een geschikte setting. "Nee jong, nog steeds niet gevonden... Ja, nee, Barbados heeft inderdaad op het eerste gezicht niets te maken met deze film, maar laat dat zoeken nu maar ons over. Blijven jullie gewoon dat geld met koffers tegelijk opsturen!"

Maar da's dan puur visueel, en já we moeten het er toch eens over hebben. Verder is dit Noorse origineel prima, met goede acteerprestaties, zeker van de hoofdrolspeler. Inderdaad een ventje voor wie de letter van de wet nu niet meteen enórm veel betekent... Die scène in de auto met die studente bijvoorbeeld: kan me niet herinneren dat er in de remake dergelijke stukken voorkwamen, hoewel we er wel degelijk kunnen van uit gaan dat Pacino meermaals met zijn broek tot op zijn knieën de set is opgestrompeld. "Chris, dit werkt zéker... Seks verkoop altijd he man!" "Al, ik stel voor dat we het nu even laten rusten en nog eens een scène proberen in te blikken. Vergeet niet dat die snoepreisjes al redelijk wat uit dat budget hebben gehapt. Doe nu gewoon even voort."

Het verhaal was voor mij niet helemaal nieuw meer, maar hey hallo...Kan Erik Skjoldbjærg daar iets aan doen? Wist hij op dat moment al dat Nolan langs alle kanten onder zijn duiven ging schieten? Welaan dan! Een zuinige 3,5* voor deze sterke thriller.

En vanwaar die 3,5 als het zo bijzonder is ?

Ik vond het een leuke film maar niet bijzonder,

Acteurs aardig en setting was mooi, verhaal boeiend.

3,5 ster

Wel een stuk beter dan de remake.

Erg rauw en mooi geschoten en een prachtige score. Helaas kon het verhaal mij nog steeds niet boeien. Het is interessant, maar erg saai uitgewerkt. Acteerwerk van Skarsgard en de rest vond ook ook maar matig. Wel leuk om hem aan het werk te zien in zijn eigen taal. Had tot nu toe alleen maar engels sprekende rollen van hem gezien.

Interessante onderwerp wat over de gehele lengte niet echt kon boeien.

Na enkele jaren geleden de Nolan-versie gezien te hebben, nu ook het orgineel. En die was uiteraard ook erg goed. Het verhaal komt uiteraard op hetzelfte neer maar blijft gewoon goed. Stellan Skarsgard vond ik ook weer uitstekend acteren maar vond zijn partner toch wel wat meer op Al Pacino lijken als hem. Het sfeertje is weer lekker grauw en koud en warm willen de zomers achter de poolcirkel maar niet worden. Ook al heb ik het verhaal al eerder gezien, toch bleef het orgineel me ook gewoon weer verrassen. Daarnaast ook erg mooie en bijpassende soundtracks van Biosphere.

Film was weer interesant en het verhaal blijft goed.

4,0*

Prima misdaadthriller die me toch ietsje teleurstelt. Nadat ik de omschrijving had gelezen heb ik me er blijkbaar teveel van voorgesteld. De remake vind ik overigens vervelend. Het acteerwerk en de locatie is uitstekend maar de ontknoping vind ik dan weer tegenvallen.

Bijzonder aangename verrassing.

Om te beginnen valt het script op. Erg solide met wat uitschieters. Eigenlijk gewoon een bijzonder goed geschreven verhaal.

Verder vallen een aantal dingen op. De film is erg ingetogen en subtiel, wat alleen maar te prijzen valt. Enige nadeeltje is dat het bij vlagen net wat te saai werd. Belangrijkste positieve element vond ik de locatie, en het feit dat er altijd daglicht was. Gaf een soort surrealistisch tintje mee, dat leek alsof alles een droom was, omdat je echt geen idee had wanneer er onderzoek werd gedaan etc. Het besef van tijd weghalen vond ik wel een leuke zet hier eigenlijk.

Het acteerniveau is bijzonder hoog, maar dat valt te verwachten van Scandinaviers. Visueel is het wat te degelijk om een echt hoog cijfer te verantwoorden, maar voor de rest vond ik dit toch wel een bijzonder leuke film. Duurt ook precies lang genoeg eigenlijk.

Dikke 3.5*

De remake, die volgens mij ook wel bekender is, heb ik jaren geleden eens gezien en is wel aardig. Dit origineel kwam ik per toeval tegen en aangezien in me de remake niet goed meer herinner en het verhaal op papier interessant vind klinken, besloot ik om het origineel ook maar eens een kans te geven.

Het voordeel hier is de Noorse setting, dat van natura al iets rauws over zich heeft, waardoor Insomnia automatisch al een wat duisterder randje meekrijgt. Kortom een interessant verhaal met een prima setting, maar dat maakt nog niet automatisch een goede film. Stellan Skarsgård speelt op zich niet slecht, maar ik vond de bijrollen allemaal maar matig en niet goed uit de verf komen. Verder zorgt de eenvoudige sobere aanpak van de regisseur ervoor dat het soms wat saai wordt. Visueel is het aardig, maar niet goed genoeg om het boeiend te houden, zodra het verhaal zelf wat inzakt.

Dat laatste zorgt ervoor dat het allemaal nog best lang aanvoelt. De combinatie van factoren is net te zwak om hier iets echt boeiends te kunnen zien. Meestal prefereer ik het origineel bij dit soort films, maar hier zal de remake het ongetwijfeld winnen.

2,0*

Mager. De film kent een sterk begin, een aantal politieagenten beginnen een onderzoek naar een moord op een meisje, maar het gaat op den duur een kant op die mij niet overtuigde en ook niet echt aansprak. De moord wordt opeens bijzaak, en de politieagent gaat op een vrij ongeloofwaardige wijze spontaan het verkeerde pad op. Hij wordt zowat maatjes met de moordenaar, en de agente die de dood van diens partner onderzoekt gaat hem opeens ook dekken. Helemaal vreemd als dit een wildvreemde Zweed is die even in Noorwegen komt, iedereen helpt hem graag een handje met de cover up van de doodslag op zijn partner...

De rol van de insomnia wist me ook niet te overtuigen. Oké, hij slaapt slecht, nou en??? Ik voeg me toe aan de groep die bij het kijken last kreeg van zware oogleden, de film is op momenten juist behoorlijk slaapverwekkend. Uitwerking vond ik ook een beetje rommelig, ook ontbrak een goede aansluiting tussen de scenes. Een schatrijke schrijver die dure kleding wegschenkt maar zelf zowat als zwerver rondloopt, het eenvoudige verhaalje van de doorgewinterde politieagent over de dood van zijn partner, waarvan iedereen al aanvoelt dat dit verhaal totaal geen stand houdt, etc. Iets te vaag en te wazig allemaal.

Heel mager. 2*

Voor de verandering eens beduidend minder dan de remake. Waar laatstgenoemde een constante gloed van spanning herbergt, kakt het origineel regelmatig in waardoor het lastig blijft om je kop erbij te houden.

Ik heb Nolans remake lang geleden een keer gezien (nog voordat ie met Batman Begins enzo kwam aankakken) en nu heb ik dan eindelijk eens het origineel gekeken.

Ik vond Nolans versie een vrij conventionele thriller, die echter wel een sterke sfeer heeft, met mooie beelden van de Alaskaanse omgeving en een uitstekend acterende Robin Williams.

Het origineel heeft dan weer Stellan Skarsgard als troef, maar is verder op veel vlakken gedateerder. De bijrollen vond ik matig geschreven, de cinematografie saai. De schoonheid van de Noorse natuur zie ik nauwelijks terug. Het concept van slapeloosheid blijft sterk, maar al met al komt het niet echt uit de verf.

3*

Niet echt.

Ooit vond ik Scandinavische cinema erg leuk om te kijken, tegenwoordig vind ik het allemaal steeds minder worden. Aan sfeer geen gebrek, maar aan interesse wel. Ook Insomnia was een titel waar ik jammer genoeg nooit in kon komen, terwijl het concept best intrigerend te noemen is. Helaas is de uitwerking dat wat minder.

Het is ook zo dat ik films waarin een detective de hoofdrol speelt zelden echt interessant vind. Insomnia is daar wederom geen uitzondering op, en ik had moeite om in het verhaal te komen. Regisseur Skjoldbjærg doet wel zijn best om van Skarsgård een interessant personage te maken, maar het wil er niet echt van komen. Veel nieuws krijgt hij ook niet mee, behalve dat hij extreem seksueel gefrustreerd is.

Verder lijkt de film het regelmatig interessanter te vinden om allerlei oninteressante personages aan het verhaal toe te voegen die alle focus van het centrale punt, een moordonderzoek, wegnemen. Begrijp me niet verkeerd, er is genoeg onderzoek en het uitgangspunt is redelijk, maar er is te veel afleiding die het tempo en de sfeer alleen maar afremmen.

De locaties zijn sfeervol, maar in Insomnia kan er helaas bijna geen spanning bijkomen. Enkele scenes zijn aardig, de opening luguber, maar verder vond ik het allemaal nogal afstandelijk en weinig intrigerend. Veel gepraat en weinig gedoe. We springen van de ene naar de andere clue zonder dat de film echt leuker wil worden, en hierdoor is de relatief korte speelduur toch wel een kunst om je aandacht bij te houden.

Slecht is het niet, het heeft zijn momenten, de sfeer mag er soms zijn en het camerawerk is verzorgd. Enkele punten zijn absoluut geslaagd, maar veel te weinig om dit als geheel goed te laten werken. Er is te veel afleiding, te weinig spanning en vooral niet echt een interessant onderzoek. Gelukkig is de onthulling verrassend en de soundtrack sfeervol, en deze weten Insomnia nog een klein beetje te compenseren. Verder een matige film.

Waar Christopher Nolan de mosterd vandaan haalde! De Al Pacino-Insomnia uit 2002 heb ik ten tijde van uitkomen gezien. Deze had een prima verhaal maar was vooral opvallend doordat acteur Robin Williams de "bad guy" speelde. Kwam er pas heel wat later achter dat het dus een remake was. Die ik dus nu pas zag...en voor mij ook de betere van de twee was! Stellan Skarsgård levert hier zeer geloofwaardig werk dat doet denken aan de klassiek noir-detective maar met een gebrek aan slaap door schuldgevoel en de middernachtzon van het Noorse Noorden. Het detectiveverhaal is ook eigenlijk maar een kapstok om het onvermogen van de detective om met zijn problemen om te gaan en het leven onder ogen te zien. Deze film was opvallend rauwer De setting was grimmig, er is zeer gave opening, waarin je de moord die alles inwerking zet door de ogen van de moordenaar zag en er is zelf wat lekkere smerigheid. De film is van begin tot eind boeiend en blijkt dat de Amerikaanse remake toch (weer) de mindere was.