Insomnia (1997)

Ik heb deze niet gezien, maar de remake ga ik zeker weten 10 keer in de bios kijken. Het wordt echt een goeie film. Op de remake reageer ik wel weer als daar ook een forum van is.

Na het zien van de remake is de clue natuurlijk al verraden. Dit origineel komt echter natuurlijker/eerlijker over. Neigt ook meer naar een krimi. Het tempo mag dan vrij laag liggen, toch heeft Erik Skjoldbjærg
ongeveer een half uur minder nodig om tot een climax te komen. Met name de eindscene is in de 2002 versie veel meer "Hollywood" met meer suspense. zowel de hele schietscene bij het hutje als de uiteindelijke dood van de inspecteur Per saldo kom ik voor beiden op 3,5*

Een solide thriller, maar als persoonlijk drama maar half geslaagd. De film walst in vrij hoog tempo door de gebeurtenissen heen, waardoor de keuzes van de hoofdpersoon niet altijd even geloofwaardig zijn. Ook in het 'kat-en-muisspel met de psychopaat' (zoals de synopsis hierboven het noemt) had wel wat meer gezeten, denk ik. 3 *

De beschrijving van de film klopt niet. Er gaat inderdaad inspecteur uit Oslo naar Noord-Noorwegen, maar de hoofdpersoon is een Zweedse inspecteur. Zijn Noorse collega komt om tijdens die schietpartij in de mist.

welke is beter?

Ze hebben toch allebei hun sterke kanten, maar kijk eerst de remake, zou ik zeggen, want het origineel zal sowieso niet tegenvallen...

Okeeje thriller uit Noorwegen. Is de remake de moeite waard om te zien, nadat je deze Insomnia al gezien hebt?

Ik vind persoonlijk van wel, Al Pacino, Robin Williams en nog wat goeie acteurs, mooi gefilmd door Christopher Nolan en het verhaal is, vooral naar het einde toe, toch wat anders ingevuld. Misschien iets meer 'Hollywood', maar niet te erg.

Meer bekend van de remake, maar dit origineel mag er zeker wezen. Skarsgard is, zoals zo vaak, uitstekend en ondanks dat het verhaal soms een klein beetje rommelig oogt, is de spanning prima aanwezig. Goed.

Zondag 23 Augustus om 21:45 op Het Gesprek. Ik ga Kijken.

edit: Al begin ik me nu af te vragen welke van de twee het zou zijn.

Het Gesprek?! Welke zender was het eerst dan?:/

Twijfel over welke van de 2 insomnias sjaak. Er is nl. ook een remake van gemaakt.

Hun site geeft aan dat het om het origineel gaat.

Aardig sfeervol, maar over het geheel vaak saai. Iets waar Skarsgard zich wel thuis voelt, want wat is deze man nietszeggend. Nog geen goede rol gezien van deze acteur, die maar één expressie lijkt te kennen. Wat er verder vooral uitsteekt is de ambient score, die de meeste sfeer geeft aan de film. Van het originele, maar saai uitgewerkte scenario en het acteerwerk moet Insomnia het zeker niet hebben.

2,5*

zaterdag op tv. ik vind de remake cool, what about this one?! (:

Psychologisch realisme en overtuigingskracht kenmerken deze versie, de oerversie, van Insomnia. Het is een onderzoek naar de verwerking van schuld en boete en de verwoestende, psychologische effecten van slapeloosheid. Vooral dat laatste wordt in deze versie veel beter gevisualiseerd dan in de remake. Stellan Skarsgard gaat af op zijn instincten maar uiteindelijk blijken die niet meer te vertrouwen te zijn, waardoor er haast geen verschil meer is tussen dader en onderzoeker.

Het 'krimi-gedeelte' is zwak en rommelig.

Ben het in grote lijnen eens met David Aaronson. De slapeloosheid zie ik echter meer als catalysator, die er voor zorgt dat de politieman zijn remmingen verliest, waardoor zijn ware persoonlijkheid zich aan de kijker openbaart. De omgeving waarin de finale zich afspeelt , is n.m.m. een symbool voor de psychische toestand van de inspecteur en de dader. Verrot. Beklemmende film, als politiefilm nogal onconventioneel.
De kritiek op het acteren van Stellan vind ik onbegrijpelijk. Het feit dat hij zo weinig gelaatsuitdrukkingen laat zien, maakt het juist zo goed. Dat maakt zijn handelen zo ijskoud.
In de remake zet Al Pacino een conventionele politieman neer, die we al kennen uit (zijn) andere films. Van alles teveel. Dat vond ik pas een mindere rol.
De remake is sowieso meer een doorsnee politiefilm met wat actie, geen psychologisch drama zoals het origineel.

Insomnia is een film die ik op papier interessanter vind dan in de uitwerking. De setup is erg goed: agent schiet per ongeluk zijn collega neer en moet zich net zo gaan gedragen als de moordenaar waar hij op de eerste plaats achterna zit. Klinkt als een briljant uitgangspunt voor een psychologische thrillerdrama, maar het grootste probleem hier is dat ik het nooit echt voelde. Niet de openlijke spanning van de thriller en niet innerlijke spanning van het drama. In plaats daarvan keek ik gewoon en dacht ik 'ja, dit is een interessant verhaal.' Maar dat maakt het geen grootse film natuurlijk.

Dat Stellan Skarsgård onsympathiek moet zijn en weinig emoties moet weergeven hoort erbij, maar evengoed geld wel de kritiek dat het geen boeiende prestatie is. Hetzelfde geldt een beetje voor de moordenaar. Ook meer een personage dat een aardig gegeven blijft, maar niet pakkend uit de verf komt. Het is allemaal realistisch gefilmd, maar misschien had hier een net iets gestileerdere aanpak beter gewerkt. De mist en de eeuwige zon worden hier iets te observerend gebracht, terwijl die twee eigenlijk hier de hoofdrol hadden moet spelen. Nu komt zelfs de titel niet uit de verf. Dat Skarsgard constant moe was merkte ik nauwelijks. Hij kijkt ook niet moe uit zijn ogen.

Ach, het is wel een aardig filmpje met een iets interessanter uitgangspunt dan de gemiddelde politiefilm, maar er had meer ingezeten.

Ik twijfel nog tussen het origineel en de remake, omdat ik bij de remake het hele slapeloosheidsverhaal een behoorlijk stuk beter uitgewerkt vond. Hier blijft het bij lichte irritatie, maar de scenes waarin hij wanhopig in slaap probeert te komen hebben lang niet zoveel impact als in de versie van Nolan.

Daar moet wel even bij gezegd worden dat ik het acteerwerk van Skarsgård wel een stuk beter vond dan dat van Pacino. Ook de regie, die hier een stuk meer basic is dan bij de remake, is in al zijn eenvoud een stuk passender bij de grijze omgeving en de kille dialogen. Omdat het insomnia verhaal echter zo belangrijk is voor het verloop van de film is het moeilijk om een keuze te maken welke ik beter vind.

Vreemd overigens om te zien dat deze film min of meer een happy ending kent, dit was bij de remake niet. Het leek me juist meer een Hollywood zet om de hoofdpersoon te laten overleven, maar het bleek juist het omgekeerde geval te zijn.

Uitermate geslaagde thriller. Het is een film die naadloos aansluit bij betere detectives Deze serene aanpak zet voor een deel de sfeer neer. De wat lege, maar effectieve en soms rauwe aanpak weet de film echt naar een hoger niveau te tillen. De rol van licht, de flitsen en de uitstekend spelende Skarsgård weten op treffende wijzen zijn vermoeidheid weer te geven. Deze vermoeidheid in relatie tot het steeds meer moeite hebben met de controle te behouden, zorgen voor een goede karakterstudie. Ook de muziek van Biosphere is van groot belang bij het bewerkstelligen van dit alles.

Dan de onvermijdelijke vergelijking met de remake (die ik eerder zag)... Ik heb ze ondertussen maar even synchroon gezet qua stem. Het origineel is rauwer/natuurlijker, waar de remake vooral de gladde wegen bewandelt van de Hollywoodformule. Enkele vrij ruwe scenes zijn in de remake niet terug te vinden en het karakter, gespeeld door Pacino, probeert meer sympathie op te wekken bij de kijker. Ook is daar alle actie een stuk spectaculairder gebracht. De muziek van het origineel is geheel op atmosferische basis, waar in de remake orkestrale muziek meer de overhand heeft. Natuurlijk heeft Al Pacino een van nature slaperige uilenblik, wat niet te zeggen valt van Skarsgård. En die moeheid en het verhaal worden weliswaar langer en uitgebreider in de remake behandelt, maar het effect is nagenoeg hetzelfde als bij het origineel. In vergelijking met elkaar hebben ze beiden een punt wat net iets sterker is:

het kat-en muisspelletje is sterker in de remake en de karakterstudie (veel) beter in het origineel.

De balans opmaken kan is echter vrij lastig. Omdat mijn voorkeur meer ligt bij het ''minder is meer'' principe zou zou het origineel meer moeten beklijven. Maar dat kan weleens anders zijn als je eerst de remake enkele malen hebt gezien.

Ligt het aan mij of is de regisseur inderdaad een Hitchcock-liefhebber?
Bij de scene in die kabelbaanwagon moest ik opeens aan Hitchcock denken. Tegenstanders die elkaar niks kunnen aandoen vanwege de getuigen. Dat was maar een gevoel. Ik kon er geen specifieke film bij verzinnen.

Maar de scene bij het huis van Holt, die zijn vlucht aan het voorbereiden is, deed me toch sterk aan Rear Window denken.

Daarbij komt nog dat ook de titel van Hitchcock had kunnen zijn:
Insomnia in plaats van Vertigo. Beide geven een beperking van de hoofdpersoon weer.

Al een tijdje geleden dat ik de remake heb mogen aanschouwen (met die ogen!), maar die leek me toch iets sfeervoller. Nolan wist op visueel vlak meer te overtuigen en ook zijn locatie was beter gekozen. Nu ja, hij had ook een veel groter budget ter beschikking, waarmee ze waarschijnlijk eerst de helft van de wereld rondreizen om op zoek te gaan naar een geschikte setting. "Nee jong, nog steeds niet gevonden... Ja, nee, Barbados heeft inderdaad op het eerste gezicht niets te maken met deze film, maar laat dat zoeken nu maar ons over. Blijven jullie gewoon dat geld met koffers tegelijk opsturen!"

Maar da's dan puur visueel, en já we moeten het er toch eens over hebben. Verder is dit Noorse origineel prima, met goede acteerprestaties, zeker van de hoofdrolspeler. Inderdaad een ventje voor wie de letter van de wet nu niet meteen enórm veel betekent... Die scène in de auto met die studente bijvoorbeeld: kan me niet herinneren dat er in de remake dergelijke stukken voorkwamen, hoewel we er wel degelijk kunnen van uit gaan dat Pacino meermaals met zijn broek tot op zijn knieën de set is opgestrompeld. "Chris, dit werkt zéker... Seks verkoop altijd he man!" "Al, ik stel voor dat we het nu even laten rusten en nog eens een scène proberen in te blikken. Vergeet niet dat die snoepreisjes al redelijk wat uit dat budget hebben gehapt. Doe nu gewoon even voort."

Het verhaal was voor mij niet helemaal nieuw meer, maar hey hallo...Kan Erik Skjoldbjærg daar iets aan doen? Wist hij op dat moment al dat Nolan langs alle kanten onder zijn duiven ging schieten? Welaan dan! Een zuinige 3,5* voor deze sterke thriller.

Gewoon een goede film met een origineel verhaal.

Lijkt soms op een gewone krimi, en soms op een psychologische thriller.

Naarmate de film vorderd wordt je je toch wel bewust dat je naar een bijzondere film zit te kijken.

Bijzondere locatie, bijzondere verhaallijn, bijzonder mooie Noorse meiden, bijzondere taal.

Zo bijzonder dus.

En vanwaar die 3,5 als het zo bijzonder is ?

Ik vond het een leuke film maar niet bijzonder,

Acteurs aardig en setting was mooi, verhaal boeiend.

3,5 ster

Bijzonder in deze context betekent niet meteen een topwaardering.

Als deze film was geschoten in Nederland of Duitsland had ik hem 3 sterren gegeven denk ik.

Goede misdaadfilm met vooral een sterk verhaal.

Wel een stuk beter dan de remake.

Erg rauw en mooi geschoten en een prachtige score. Helaas kon het verhaal mij nog steeds niet boeien. Het is interessant, maar erg saai uitgewerkt. Acteerwerk van Skarsgard en de rest vond ook ook maar matig. Wel leuk om hem aan het werk te zien in zijn eigen taal. Had tot nu toe alleen maar engels sprekende rollen van hem gezien.

Interessante onderwerp wat over de gehele lengte niet echt kon boeien.

Na enkele jaren geleden de Nolan-versie gezien te hebben, nu ook het orgineel. En die was uiteraard ook erg goed. Het verhaal komt uiteraard op hetzelfte neer maar blijft gewoon goed. Stellan Skarsgard vond ik ook weer uitstekend acteren maar vond zijn partner toch wel wat meer op Al Pacino lijken als hem. Het sfeertje is weer lekker grauw en koud en warm willen de zomers achter de poolcirkel maar niet worden. Ook al heb ik het verhaal al eerder gezien, toch bleef het orgineel me ook gewoon weer verrassen. Daarnaast ook erg mooie en bijpassende soundtracks van Biosphere.

Film was weer interesant en het verhaal blijft goed.

4,0*

Lekkere grauwe sfeer hangt er over de film die over het geheel genomen toch wel wat aan de statische kant is. Skarsgard is sterk. Snel maar weer eens de remake kijken waarbij ik volgens meer het gevoel van slapeloosheid terug voelde komen dan in het orgineel.