The Seven Year Itch (1955)

Is niet de beste film die Wilder heeft gemaakt, maar het is wel vermakelijk.

De film heeft een simpel verhaal, maar als de film door een andere regisseur was geregisseerd zou de film naar mijn mening wat lager uitpakken.

Niet de beste van Wilder, maar wel erg leuk en natuurlijk met de befaamde scene van Monroe op het luchtrooster van de metro. ****

Zeer amusant. Stijfkop Ewell is een goeie match voor Marilyn Monroe.

Vermakelijk, met een aantal onvergetelijke scènes. 3,5*

Een leuke, grappige film is dit. Marilyn spettert wel hoor, ongelooflijke mooi is zij. Of in iedergeval verschrikkelijk filmgeniek. Leuk, luchtig verhaal.

****-sterren

The Seven Year Itch, een schitterende romantische komedie die me van tijd tot tijd wat deed denken aan Wilder's The Apartment met Jack Lemmon.

Hoofdrolspelers Ewell en Monroe spelen beide de sterren van de hemel en de bijrolvertolkers leveren ook prima werk af. Plot is erg goed uitgewerkt, de personages zijn vermakelijk en de humor werkt aanstekelijk. Vooral de droombeelden/ fantasieën van hoofdpersonage Sherman waren soms hilarisch.

Weer een toppertje van Wilder! 4 sterren.

Enige middelmatige film van Wilder die ik tot nu toe zag (na 10 films). Vond het merendeel van de humor half mislukt. Dat in zich praten van Sherman begon mij soms ook wat de keel uit te hangen. Het zijn de soms zeer aardige scenes tussen Ewell en Monroe, die wel een beetje charmant overkwamen. 2.5 sterren

Vermakelijke film, zeker niet super maar toch leuk om te zien. Ik had wel meer verwacht van DE scene maar ja, je kan niet alles hebben he. Ik ben al blij dat ik hem heb gezien.

Redelijke film die in het begin zeker kan boeien maar naar het einde toe steeds minder.

3.5

Een echte zondag middag film zonder nadenken lekker lui op de bank liggend naar the seven year itch kijken. Het is inderdaad niet de beste van Wilder maar een mindere Wilder is altijd nog zeer vermakelijk!

Geweldige romantische komedie.

De paranoïde Ewell, de charmante geestige Monroe, het goed uitgewerkte script, goede regie van Wilder en erg leuke humor. En natuurlijk zit hier dé legendarische scene waar we Marilyn Monroe aan zullen herinneren. Tel daarbij nog op dat ik een groot zwak heb voor Monroe. 5*

De samenwerking tussen Wilder en Monroe bevallen me heel goed.

Matige film. De legendarische "jurk" scène is zéér overgewaardeerd. Vond er weinig aan. Het verhaal was erg standaard. Jaren 50 films zijn meestal al iets trager (maar bij goede films mag dat ook wel), maar bij zo'n script (en de imo slechte uitwerking daarvan) was de film maar moeilijk te doen.

*1,5

Wacht maar tot je voor dezelfde verleiding (of 'itch') komt te staan.

Dat komt doordat de scène die uiteindelijk in de film is gekomen zwaar gecensureerd is (net als het verhaal trouwens, het originele toneelstuk van George Axelrod is veel expliciter). De zogenaamde Hays Code zorgde er in puriteins Amerika voor dat alles dat de mensen voorgeschoteld kregen zwaar was gecensureerd. Volgens de verhalen was Billy Wilder, die juist bekend staat om zijn bijtende humor, niet blij met deze 'verflauwing' van het verhaal.

Ik lees nu dit boek http://www.amazon.com/Conversations-Wilder-Cameron-Crowe/dp/0375709673/sr=8-1/qid=1164125402/ref=sr_1_1/002-2347849-2781608?ie=UTF8&s=books en alhoewel er al het een en ander over de film gezegd is, heb ik Wilder nog niets van zulks zien beweren. Maar misschien komt dat nog.

Vond het wel in een ander interview:

Wilder: It was a nothing picture, and I'll tell you why. It was a nothing picture because the picture should be done today without censorship. It was an awkward picture to make. Unless the husband, left alone in New York while the wife and kid are away for the summer, has an affair with that girl there's nothing. But you couldn't do that in those days, so I was just straitjacketed. It just didn't come off one bit, and there's nothing I can say about it except I wish I hadn't made it. I wish I had the property now.

Misschien wat behoudend maar wel erg leuk. Monroe is oogverblindend en Ewell zet een prima rol neer. 3,75*

De scène met die luchtrooster stelde inderdaad niet zo veel voor. Leuk om eens te zien, maar verre van opzienbarend.

Verder wel een leuke film hoor. Het begint al met een geweldig intro, volstrekt irrelevant maar Wilder weet zo `n context toch weer te lijmen aan de rest van de film.

De film speelt zich vooral af in één ruimte en tussen 2 personen. Beide zijn goed op elkaar ingespeeld. De ene keer geeft Marilyn de voorzet en maakt Tom hem af en vervolgens weer vice versa. De dialogen tussen de twee zijn aardig om te volgen, de paranoia die bij Tom komt bovendrijven als hij weer eens in gewetensnood raakt ook. Vooral leuk als hij in een virtuele discussie met zijn vrouw gaat. wat een hersenspinsels ! 4*

Na gister het geweldige The Apartment gezien te hebben, vond ik deze Wilder een beetje tegenvallen. De dialogen tussen Monroe en Ewell waren wel vermakelijk, maar de vele paranoïde buien van Ewell begonnen op een gegeven moment vervelend te worden en irriteerden me zelfs. 3*

Mij bevallen de "serieuze" films van Billy Wilder veel meer dan zijn komedies. Waar Some Like it Hot al licht tegenviel, zijn Seven Year Itch en One,Two, Three geen plezier om naar te kijken.

Het tegenvallen van deze film is in ieder geval niet de oorzaak van de prachige Marilyn Monroe die werkelijk elke scene steelt. Mijn probleem is vooral met het karakter van Tom Ewell en zijn fantasie. Wat een onzin komt er voort uit zijn fantasie en hoe vervelend het wordt voor de kijker om er naar te kijken en vooral te luisteren. Constant in zichzelf praten over irritante, paranoïde dingen. Dat in combinatie met zijn impulsen maken van Richard Sherman waarschijnlijk één van de meest irritante karakters ooit in film. En dat is heel zonde voor Marilyn Monroe.

Vooral gekeken vanwege Marilyn Monroe maar de film is ook best te doen.

Goede film, niets speciaals

maar wat een flair heeft Marilyn Monroe

laat diepe indruk na, erg spijtig dat ze zo vroeg moest heengaan

zéker geen perfecte of grensverleggende film

maar ach Monroe!

4*

Opnieuw een sterke Wilder. De outer monologue is even wennen, maar wordt met de minuut leuker. Monroe is oogverblindend en bij vlagen zelfs ontroerend. Zeker als ze de monoloog over de twee soorten mannen op een feestje vertelt.
Hilarische grap aan het einde ook:
-I can explain everything, the stairs, the toast, the blond in the kitchen.
+What blond in the kitchen?
-Wouldn't you like to know. Maybe it's Marilyn Monroe?
Erg geestig.

4*

Kluchtige komedie vol seksuele toespelingen, zeker gewaagd voor de tijd waarin de film verscheen, maar nu niet veel meer dan een wat flauwe en uiteindelijk nogal moralistische komedie. De sexy Monroe is evenwel op haar allermooist en de film is soms best grappig, vooral door de spitsvondige dialogen. De film lijkt wel wat weg te hebben van het latere theater van de lach van John Lanting, al zijn er volgens het begeleidende audiocommentaar te weinig akteurs in de cast om veel met deuren te slaan. Niet één van regisseur Wilder's beste films, al met al.

Aardige komedie met Marilyn Monroe. Niet meer dan dat. Het verhaal stelt eigenlijk niets voor. Dat deze film voor mij toch nog 3,0* krijgt is vanwege de magistrale muziek van Rachmaninov's 2e pianoconcert die we bijna de gehele film door te horen krijgen. Mooiste scene; Tom Ewell fantaseert dat hij Rachmaninov zelf is, speelt het 2e pianoconcert en ziet Marilyn Monroe verschijnen. Hoewel het spel van Marilyn Monroe toch best wel aardig was stelt de legendarische jurk-scene achteraf toch niet zo veel voor.
Film kan bij lange na niet tippen aan zijn andere comedies zoals "Some like it hot" en "The apartment".

3,0*

Mooie komedie met Marilyn Monroe. De beroemde jurk-scène had ik nog nooit gezien. In de film "The Woman in red" (1984) met G.Wilder was er zoiets te bewonderen. Kortom een mooie film en Marilyn Monroe was echt in die tijd om van te snoepen.

Flabbergasted, wat een schoonheid! (waar ging de film eigenlijk

over?) nee film was ergt leuk maar Marilyn steelt de show

Heel erg leuke film van Wilder. Lekker luchtig maar toch duiken we erg goed in de belevingswereld van Ewell's personage. En tsja Marilyn Monroe... Wat een vrouw . Heel erg leuke rol van haar als het naieve maar beeldschone meisje. Het leukste moment van de film vond ik toch wanneer die kerel van het kamp binnenstort; "A blond in the shower? who?""For what I care it's Marilyn Monroe."

oudbollig en pikant, twee worden die alleen bij Wilder samenvallen.

Een redelijke 1 akte klucht met een geweldige marlyn Monroe.Waren alle sexy vrouwen maar zo lief en naief!

Tom Ewell kon mij minder boeien.

Grappig om te zien is dat Marlyn Monroe in haar witte avond jurk zo een gigantisch Icoon is geworden in onze moderne cultuur, dat als je niet wist dat het uit deze film kwam, je denkt naar mega misplaatste kitsch zit te kijken.

Wie overigens afvraagt waar Woody Allen zijn inspiratie tot zijn specifieke stijl, naast Groucho Marx, vandaan heef, hoeft niet verder meer te zoeken.

Inderdaad, die beroemde scène met de luchtrooster en haar witte avondjurk stelden niet zoveel voor. Maar de film laat wel zien wat een prachtige vrouw Marilyn was. Ze had heel wat kwaliteiten en droeg deze film dan ook met een grote flair.

Luchtige komedie die gemakkelijk uitkeek. Verhaal was simpel, maar zal ook wel aan de tijd gelegen hebben. Enkele mooie stukken en enkele gewaagde dialogen voor die tijd kwamen er in voor. Terecht een klassieker deze. Ik wou dat Marilyn langer geleefd had, die vrouw had enorm veel potentieel. Altijd afgeschilderd als een bimbo, maar vele vrouwen zouden waarschijnlijk haar wereldklasse willen hebben.