ad
  • 140.779 films
  • 6.738 series
  • 20.451 seizoenen
  • 461.711 acteurs
  • 284.243 gebruikers
  • 8.145.784 stemmen
Avatar
 
banner banner

Der Fan (1982)

Horror | 92 minuten
3,06 27 stemmen

Genre: Horror

Speelduur: 92 minuten

Alternatieve titels: Trance / Blood Groupie / The Fan

Oorsprong: West-Duitsland

Geregisseerd door: Eckhart Schmidt

Met onder meer: Désirée Nosbusch en Simone Brahmann

IMDb beoordeling: 6,7 (1.326)

Oorspronkelijke taal: Duits

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play

Over Der Fan

"An obsession gone mad"

Simone is een enorme fan van popzanger R. Als ze erachter komt dat R helemaal niet verliefd op haar is en verder niets met haar te maken wil hebben knapt er iets in haar.

image

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van dutchtuga

dutchtuga

  • 16922 berichten
  • 4037 stemmen

Behoorlijk zwakke film. Zelfs het shockerende, waar ik de hele film lang op bleef wachten, viel tegen. Heb de gedubte versie gezien en die was echt om te huilen zo slecht. En dan die "R"....haha. Af en toe nog wel grappig maar die muziek van hem begon na een tijdje echt mn strot uit te komen. Wat dan overblijft is een aantal mooie shots tegen het eind en de mooie Nosbush. Fikse tegenvaller.

1,5*


avatar van stephan73

stephan73

  • 6192 berichten
  • 13374 stemmen

Een horrorfilm? Dacht het niet... eerder een thriller. Maar ja, IMDB zal wel gelijk hebben.

Trance is een interessante film, die laat zien waartoe een groupie in staat is. Simone is zo geobsedeerd door R, dat ze haar privéleven en haar school langszaam laat schieten. Haar besluit om naar R toe te gaan en met hem haar leven te delen is de laatste druppel, want wat ze daarna doet is behoorlijk radicaal.

Désirée Nosbusch doet het goed als verknipte fan en ook het camerawerk is goed. De muziek van Rheingold is, naast soms iets te herhalend, erg lekker (als je van Neue Deutsche Welle houdt).

3,5*


avatar van brucecampbell

brucecampbell

  • 3164 berichten
  • 5342 stemmen

Sterke film over een meisje die een ziekelijke fascinatie heeft voor een popzanger "R". Wat begint als iets vrij onschuldig eindigt in iets gruwelijks.

De film heeft wat te lijden onder het trage tempo en de wat theatrale vertolkingen, maar de laatste 20 minuten zijn prachtig, mede dankzij de muziek van Rheingold.


avatar van perceived

perceived

  • 1616 berichten
  • 4969 stemmen

Onbekend maakt onbemind?! Vergeten maar best interessant cult-filmpje.

Wellicht vooral voor de liefhebbers van 80's New Wave en het Duitse subgenre Neue Deutsche Welle.

Het verbaasde me enigszins dat deze film zo weinig besproken is. Ik heb hem vroeger al eens gezien (waarschijnlijk op video) en een tijdje geleden kreeg ik bij toeval kans op een herziening.

De film is traag, enigszins poëtisch en simpel maar creatief geschoten. Ondersteund door muziek van het cultbandje "Drieklangsdimensionen" Rheingold, waarvan de soundtrack nogal overdadig aanwezig is. Ik vond het zelf wel leuk en sfeerverhogend, maar kan me voorstellen dat het anderen op hun nerven kan werken.

De climax is best sterk maar stelt naar huidige maatstaven weinig voor. 6.5/10*


avatar van mikey

mikey

  • 26396 berichten
  • 4369 stemmen

Is de film the fan hierop gebasseerd?


avatar van perceived

perceived

  • 1616 berichten
  • 4969 stemmen

Goede vraag. Dat vroeg ik me ook af.


avatar van perceived

perceived

  • 1616 berichten
  • 4969 stemmen

Verhaal is iig anders, maar het zou wel een inspiratiebron 'kunnen' zijn.


avatar van Fransman

Fransman

  • 2294 berichten
  • 1797 stemmen

Geen gemakkelijke film om naar te kijken. Heeft niets met horror te maken, is ook geen thriller, maar een psychologisch drama. Goed in elkaar gezet, met een passende score van Rheingold (al ging die me knap irriteren) en geheel gedragen door Désirée Nosbusch met haar killerbody.

Is ook geen voorbeeld van de obsessieve fan, al lijkt het daar op. Dit gaat veel verder. Dit meisje spoort niet, en dat zie je vrijwel meteen. Van het zelfde psychologische hout gesneden als een stalker. Ouders en school hebben natuurlijks niks in de gaten. Maar ja, de film is 35 jaar oud, wisten ze toen veel.

Désirée Nosbusch speelt hier de rol van haar leven, en is op alle momenten geloofwaardig. Minpunten zijn er ook. Ik vond de film erg traag. In het eerste uur gebeurt er niet veel. Pas in het laatste half uur ontvouwt zich het drama. Die Bodo Steiger als 'R' bakt er helemaal niets van. Een houten klaas zonder enige uitstraling. Maar wat ik ook vreemd vond: in het eerst uur krijgen we nog wel enig inzicht in de denkwereld van het meisje door dagboekaantekeningen en een voice over. In het laatste deel ontbreekt dat volkomen en daar is het meer dan nodig. Want de gebeurtenissen aan het slot volgen niet automatisch voort uit het eerste deel van de film. Kortom haar motieven zijn dan niet meer zo duidelijk.

Mag allemaal zo zijn, het laatste half uur loopt Desiree is haar blootje en dat is geen straf om naar te kijken. Jammer dat haar eerste film 'Nach Mitternacht' nergens te vinden is en dat ze hierna niet echt een interessante filmcarrière heeft opgebouwd.


avatar van Collins

Collins

  • 4535 berichten
  • 2766 stemmen

De film staat te boek als horror. Dit eenduidige horrorlabel is incorrect. De film is vooral een psychologisch drama waarin een tienermeisje dat lijdt aan een obsessieve bewondering voor een popzanger, haar fantasie uitleeft en daarmee de grenzen van het betamelijke en het gangbare overschrijdt. Dat gebeurt met wat horror. Dat wel.

Op zich is het filmthema interessant, ware het niet dat het obsessieve aspect tamelijk vet is aangezet. Er zijn veel trage scènes die het irreële gedrag van het hoofdpersonage nog eens extra accentueren. Wat mij betreft is het onnodige overdaad. In plaats dat de psychologische laag daarmee wordt verdiept en de verbeelding van de kijker aan het werk wordt gezet, verwordt de obsessie tot een voorgekauwde boodschap die zonder veel weerstand door je strot glijdt en juist daarom weerstand oproept. Het psychologische drama is er niet mee gediend. Te opgelegd. Te simpel. Te overdadig.

In de film wordt opvallend weinig gesproken. De film geeft de belevingswereld weer van de obsessieve tiener (wondermooi gespeeld door Desiree Nosbusch) en behalve haar stem waarmee zij gesprekken met zichzelf voert en dagboekfragmenten voorleest, is er opvallend weinig dialoog en stemgeluid te horen. Interactie met de buitenwereld is er amper. De keren dat Nosbusch toch in contact treedt met de echte wereld voelen meteen ongemakkelijk. Die getuigen op een intense manier van haar onwil en onmacht om uit haar eigen wereldje te stappen. Interacties met ouders, klasgenoten of willekeurige passanten die noodgedwongen moeten plaatsvinden ervaart zij merkbaar als storend en bemoeizuchtig. Dat intense gevoel van afschuw komt in de film goed over. Ik werd er zelf ook een beetje ongemakkelijk van.

Goed spel van Nosbusch. Onzeker met passende houterige motoriek maar zeer gedreven, beweegt zij zich door het beeld. Uiterlijk zit het wel goed met die tienerobsessie.

Innerlijk wat minder. Een seks scène vormt de uitzondering. Tijdens die scène zien we haar hele personage opeens tot leven komen. Koel, mechanisch, controlerend en bijna gedistantieerd van het gebeuren maar op een bepaalde manier ook gretig, leeft zij haar obsessie uit. Die scène laat wèl precies de ernst, de kilte, het dwangmatige, het wanhopige en vooral de treurnis zien achter de psychische aandoening, die de film er in andere scènes op dramatische wijze vergeefs probeert in te pompen.

Meer van dergelijke scènes hadden waarschijnlijk een bijzonder goede film opgeleverd.