menu

Bu San (2003)

Alternatieve titels: Good Bye, Dragon Inn | Goodbye, Dragon Inn

mijn stem
3,36 (103)
103 stemmen

Taiwan
Drama
82 minuten

geregisseerd door Ming-liang Tsai
met Kang-Sheng Lee, Shiang-Chyi Chen en Kiyonobu Mitamura

Op de laatste avond voordat een oud filmtheater sluit, komt een jonge Japanse man het theater ingerend. Het lijkt er eerst uitgestorven. Maar er blijken toch mensen te zijn. Op het scherm is de oude film "Dragon Inn" te zien. De man, zoekend naar gezelschap komt de figuren tegen uit de film. Alleen zijn ze nu oud en zitten ze naar zichzelf op het witte doek te kijken. Zijn ze echt of zijn het geesten die het theater weigeren te verlaten?

zoeken in:
avatar van belchinees
2,5
Dit is mijn minst goede ervaring met Tsai. Ik zat daar maar wat te kijken tot dat ding gedaan was, het einde was wel mooi. Maar nu ik hier die commentaren lees, ontdek ik toch dat ik een aantal dingen gewoon niet heb gezien of doorhad (acteurs in de zaal?), ondanks dat er bijna niets te zien was.
Goed vond ik de plaatsing van de camera, en toch weer de aanwezigheid van humor.
Wat ik best grappig vond was het feit dat ze in een gigantisch grote zaal zitten met een handvol mensen, en dat er toch net achter hem een bende 'krakers' zit of ze net naast hem komen zitten. Minder goed vond ik die lege filmzaal, duurde te lang, ik dacht eigenlijk eerst dat mijn dvd haperde ofzo . Lee Kang-Shen had ook een te kleine rol. Tsai en Lee zijn twee handen op één buik. Ik kijk naar een Tsai mede voor Lee bezig te zien, en dat was hier maar kort het geval.

Ik zal deze ooit misschien nog eens een kans geven. Ik begrijp de film toch al beter sinds ik de commentaren hier heb gelezen.

avatar van maxcomthrilla
4,0
Na een aantal (licht) tegenvallende Tsai `s eindelijk weer eens een goede film van hem.

Het mooiste vond ik de magie die uit het bioscoopbezoek voortkwam. De bioscoop zelf is meer dan een decorstuk en komt echt tot leven in deze film. Voor de personages lijkt het soms hun thuis te zijn. Een geweldige mix van humor, tragiek en nostalgie is het gevolg. Prachtige minimalistische beelden die mij nu wel wat deden. Waarschijnlijk omdat deze film een ( bijna ) levendige, rode draad bezat waaraan de vele contexten, die de revue passeerden aaneen werden gerijgd. 4*

avatar van Goldenskull
2,0
De setting is gewoon niet mooi en interessant genoeg om er drie minuten naar te kunnen kijken, terwijl in de tussentijd hooguit tien procent van de beeldpunten beweegt. Tel daar bij op dat er niet of nauwelijks muziek aanwezig is en dat de hoofdpersonen nou ook niet meteen de meest boeiende figuren zijn. Ik houd van trage films, maar dan moet er wel iets boeiends zijn om naar te kijken.

Binnenkort Vive l'Amour, maar voorlopig vind ik Tsai wat tegenvallen.

2*

avatar van Animosh
Zoals voorzien deed het mij ontzettend weinig.

Een radicaal - zowel inhoudelijk als audiovisueel - statische vormgeving, zoals consequent aanwezig binnenin deze film, kan prachtig zijn, kan overweldigen, kan de waarnemende factor hardhandig in de hevige bevreemding postuleren; maar dat doet het niet. Omdat een gecontroleerde en symmetrische, of tenminste innemende kadrering, een behaaglijk kleurgebruik en een interessante inhoudelijke opvulling mijns inziens alle simpelweg ontbreken, blijven de intense emoties volkomen afwezig, wat voortvloeit in de fundamentele leegte, verveling genaamd, die ik volgaarne wens te mijden. Toegegeven, kortstondige glimlachen huldigden mijn tronie gedurende enkele momenten vanwege de absurditeiten die voortdurend worden getoond, maar zij vervlogen spoedig en verdreven de leegte geenszins - althans niet voor lang.

Ondanks bovenvermelde ergernissen heb ik echter welzeker enkele pluspunten op kunnen merken: zowel de veelvoorkomende setting van de erg sfeervol belichte en evenwichtig in het rood gekleurde bioscoop als het voortdurend op een speelse wijze in de film geïmplementeerde en versterkte geluid, waaronder het veelvuldig gehoorde, hypnotiserende getokkel van inslaande regendruppels en het mysterieuze gezoem van ventilatoren, vormden mooie lichtpuntjes in de duisternis van het niets.

Maar verder is het volstrekt oninteressant. Tsai is mijn regisseur niet. 1.5*

avatar van Black Math
4,0
Erg leuk.

Je hebt wel ballen als regisseur als je het publiek minutenlang beelden voorschotelt van een lege bioscoopzaal. Ik kan me voorstellen dat dat nog ironischer is als je deze film inderdaad bekijkt in de bioscoop zelf. Verder zit de film vol met grappen. De Japanner is perfect gecast, met zijn domme gelaatsuitdrukking als iemand de stoel naast hem gebruikt als bankje voor zijn blote voeten. Maar ook zijn ergernissen omtrent lawaaierige medebezoekers.
Ik lag gevouwen toen het manke vrouwtje alleen iets bleek weg te willen gooien, nadat we haar eerst minutenlang de trap op hebben zien kruipen. Maar het hoogtepunt voor mij was de toiletscène. De deur is natuurlijk een klein wtf-moment, maar ik vond het ook erg poëtisch hoe een van de mannen aan het roken was. Er zit gevoel van timing in de film.

Ik lees net in Ramons bericht dat de huilende man één van de acteurs was, dat is helemaal langs me heen gegaan, maar zal er bij een herziening voor zorgen dat de scène, die toch al enigszins aandoenlijk was, echt ontroerend zal zijn.

Net als in The Wayward Cloud interessante camerastandpunten, maar Animosh omschrijft het wat mij betreft goed met dat de symmetrie ver te vinden is, wat de boel toch wat fijner om naar te kijken maakt. Heb de film soms even op pauze moeten zetten, want achter elkaar zien maakt het toch enigszins langdradig. Ik kan er zeker 3,5* aan kwijt, maar doe er een halve bij voor het concept dat ik toch erg sterk vond.

avatar van Legan
3,5
Moet even op gang komen, maar daarna best een intrigerende film. - Bij vlagen zelfs fascinerend. - Onbegrijpelijk dat mensen zeggen dat hier niets gebeurd. - Heeft een gevoel van spanning, melancholie (ondermijdelijke teloorgang en vergeten van het oude, ...). - Visuele uitstraling, sfeer, personages, ... allemaal top. - Vooralsnog Ming-liang Tsai's beste. - Komt net iets te kort voor 4,0*.

avatar van Vinokourov
2,5
Yoyoyo, dit soort films pik ik gewoon niet. Een Japanner met een zombie-achtig voorkomen gaat in een bioscoopzaal zitten en kijkt naar zo'n oude Chinese vecht-film met zwaarden en sandalen. Ondertussen gebeuren er allemaal weirdo-dingen rond de bioscoopzaal en de Japanner verlaat ook regelmatig de zaal om bijvoorbeeld vijf minuten achtereenvolgens (!) te pissen in een pisbak. Ik heb dan nog een scene beschreven met een redelijk snel tempo. Zonde hoor dat die Japanner weggaat, want volgens mij was de getoonde film in deze film nog interessanter dan dit dwaze gedoe. Je moet ook van te voren maar net weten/lezen dat de karakters uit die oude film ook opdoemen in de bioscoop, tsja... Enig pluspuntje was de groezelige sfeer van de bioscoop, maar voor de rest was dit echt tergend traag vervelend.

avatar van Mattson
4,5
1ste Tsai Ming-Liang en zeker niet teleurstellend.

Ook al zou je dit kunnen omschrijven als een tergend trage film, ging hij bij mij toch erg snel vooruit en zat ik nooit verveeld te kijken. De shots zijn inderdaad land, maar ze zijn wel mooi en dan is dit verre van een probleem. Je krijgt de tijd om je volledig in het shot te verdiepen en de kans om erin op te gaan. De scéne met de manke achter het doek zal me zeker nog een tijdje bijblijven.

Verder vond ik de film bij wijlen erg humoristisch, ondanks dat de humor m.i. redelijk apart is voor een film. De volledige scène (in dit geval is shot correcter) is vaak gewoon de "grap", een situatie wordt gedurende minuten opgebouwd waarin een aparte sfeer wordt gecreëerd en uiteindelijk is dit in zo'n vergevorderd stadium dat het gewoon grappig wordt (ik denk vooral aan de toiletscéne en irritant meisje dat haar schoen verliest).

Ik lees hierboven dat dat de acteurs van Dragon Inn mee in de zaal zaten, hier was ik tijdens het kijken niet van op de hoogte. Ik ben zeker dat dit bij het herzien een extra (emotionele, nostalgische) dimensie zal geven aan deze prachtige film.

avatar van wibro
2,0
Tsai Ming-Liang zal mijn regisseur nooit worden. Dat mag na deze vierde film die ik van hem gezien heb wel duidelijk zijn. De beelden waren soms best wel mooi, maar de film is zo traag, trager kan het volgens mij gewoon niet. Meer dan twee minuten lang zitten we naar een lege filmzaal te kijken. Ik dacht eerst dat ik de film op de pauzeknop gezet had, maar dat bleek dus niet zo te zijn. Ook de beelden in het herentoilet sprongen er wat traagheid betreft er bovenuit. Als ik zo lang over het urineren moest doen....
Neen, dit is het dus niet. Tsai staat voor mij voor slaapverwekkende cinema en het is maar goed dat deze film niet langer dan 82 minuten duurde.

2,0*

avatar van Spetie
3,5
Mijn eerste kennismaking met het werk van Ming-liang Tsai en die is best goed bevallen.

Wat me gelijk opviel hier is het gebrek aan dialoog. In de film, die men in de bioscoop aan het kijken is, wordt wel gesproken, maar duurt vijftig minuten, voordat er iets gezegd wordt door een persoon, die niet in die film zit. Ik snap best dat sommige mensen zoiets saai vinden, maar Tsai slaagt erin het allemaal toch redelijk boeiend te houden.

Er wordt afgewisseld tussen de manke vrouw en de bioscoopzaal. Het manke vrouwtje hield me vooral bezig, omdat ik afvroeg wat ze allemaal aan het doen was. De bioscoopzaal zelf zorgt voor de nodige humor, omdat de Japanner die er zit nogal last heeft van de mensen om hem heen. Die oude mensen, die naar zichzelf zitten te kijken en richting het einde nog even met elkaar praten, terwijl de regen naar beneden druipt, geeft alles een extra nostalgisch en melancholisch sfeertje mee. Af en en toe draaft Tsai overigens iets teveel door met zijn lange statische shots, al komt de boodschap van de lege bioscoopzaal aan het einde daardoor wel extra goed over.

Een bijzondere film, dat moet gezegd worden. Ik houd op zich ook wel van regisseurs, die veel aandacht schenken aan de invloed van vroegere cinema op de huidige en Tsai lijkt daar op basis van deze film ook zeker toe te behoren.

3,5*

avatar van Spetie
3,5
Ramon K schreef:
De mooiste scene ooit in een film over het effect van cinema vind ik de scene waarin Anna Karina geemotioneerd naar Dreyer’s La Passion de Jeanne D’Arc (1928) kijkt in de bios in Godard’s Vivre Sa Vie (1962).


Absoluut!

avatar van Onderhond
4,0
Ietsje minder.

Hele tijd geleden weer eens herzien maar blijkbaar vergeten om m'n recensie hier up te daten. Zou het zo gelaten hebben, moest het niet zo zijn dat ik hier toch een halfje afgehaald heb.

De humor in Tsai's films valt nog steeds te prijzen, daarvoor is het gewoon te grappig en te maf, zeker binnen dit type film, dat zich zelden inlaat met comedy. Maar daarnaast vond ik het bij momenten toch écht wat te traag worden. Hij lijkt het erom te doen, maar het geschuifel van het oude mensje werkte me soms wat op m'n zenuwen.

Visueel ook iets minder dan ik me herinnerde, al valt er nog steeds genoeg te zien en kent de film wel een paar prachtige shots. Vroeger kon ik iets makkelijker weg met dit soort films, ondertussen zijn ze me ook iets te bekend geworden en is het aparte er misschien een beetje vanaf. Blijft wel een boeiende film, dat zeker, maar dat hele speciale zag ik er niet meer in.

4.0* en een uitgebreide review

avatar van Ferdydurke
4,0
geplaatst:
Onderhond schreef:
het oude mensje


Een jaar of dertig, schat ik. Ik weet niet hoe het met jou is, maar ik ben intussen op een leeftijd dat ik dat behoorlijk jong vind

Maar toegegeven, ze heeft een bejaard tempo. Mooie recensie trouwens achter die link; kan ik me wel in vinden. Ja, dat gebeurt wel eens.

Tergend traag soms, maar inderdaad een cinematografisch kunstwerkje, met een mix van melancholie en droge humor, waarbij de al of niet vergeefse hunkering naar menselijk contact weer, zoals vaker bij Tsai, een grote rol speelt.

Nummertje zes voor mij van Tsai, en ik heb er nog lang niet genoeg van. Hopelijk kom ik nog eens toe aan die eerste vier van hem. Zijn een beetje lastig te vinden geloof ik.

Edit: ach, Shiang-chyi Chen, die hebben we vaker gezien bij Tsai, bouwjaar 1969.

Gast
geplaatst: vandaag om 05:06 uur

geplaatst: vandaag om 05:06 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.