Escape from New York (1981)

Vind hem steeds beter en interessanter worden. Geweldig gefilmd door Carpenter (donkere steegjes en veel schaduwen met hieronder een geweldig pingelmuziekje), veel geestige momenten (het bandje op het einde is erg lollig), geweldige teksen van vooral Snake zelf ("Call me Snake"......"My Name is Plisskin") en overheersende coolheid bij de rollen van Russel en natuurlijk de grote Isaac Hayes.

Heerlijke film dus.

Was misschien leuker geweest had ik hem vroeger ooit gezien.

Nu is het een B-filmpje dat amper het Rambo geneuzel overstijgd. Qua sfeer wat magertjes en vooral leeg. Moest bij die gangs af en toe aan Akira denken, maar daar is het wereldje toch wat vollediger en leuker geschetst. Hier blijft het teveel een "set met wat ideetjes".

Russell vind ik echt 10 keer niks. Irritante vent die ook nog eens een nogal saaie rol neerpoot. Weet nergens bad-ass over te komen, al krijgt hij ook niet echt veel de kans.

Sommige stukken waren nog wel te doen, en de film verveelt ook (net) niet. Het B-filmp gevoel is tot op zeker niveau nog wel aardig, maar meer dan 2* verdient dit filmpje niet. Daarvoor is het allemaal te matig en te pover.

Het leuke uitgangspunt had een betere uitwerking verdiend: de film is traag, doorspekt met onlogische acties en heeft een afgrijselijke soundtrack. Russell's personage mist diepgang en de president is gewoon één of andere idioot. Nee, hier had ik veel meer van verwacht.

1,5*.

Na het wat gedateerde Christine en het niet super overtuigende Escape From L.A. ging ik vrezen voor de plek van John Carpenter als een van mijn favoriete reggiseurs. Halloween en The Thing hadden hem die status immers gegeven.

Escape From New York is allereerst een film met een bijzonder knap scenario. Manhattan als gevangenis? eeh, Ja! Doldwaas gespuis dat de straten onveilig maakt in the Big Apple? Jazeker! Allen in de ban van ontsnappen en allemaal harteloos, gefilmd in een constant donkere omgeving die sfeerrijker wordt naarmate de muziek meeschokt als er zich weer eens een nachtelijke taxirit of plunderingsceremonie voltrekt. De sfeer is dan ook het ultieme wapen van deze Carpenter film, onheilspelbaar New York, een plek waar je `s avonds niet graag op straat vertoeft. Verder op zijn tijd heerlijke actie, die het misschien niet haalt bij moderne actiefilms, maar dit ruimschoots compenseerd door heftig meedeinende muzikale stukjes tijdens de actie. Een film ook, waarbij ik vaak kon glimlachen. Vooral die taxichauffeur, de zwerver en de president waren tijdloos grappig.

Nooit saai, door onverwachte plotwendingen Het echtpaar dat die freak met zijn punkkapsel kapotschiet Niet verwacht. De bokser, de ultieme wraakactie van die vrouw en dan de president die zich uitleeft op iemand. Tijdloos vermaak. Voor nu een dikke 4* met de constatering dat Carpenter een van de betere sfeerregisseurs voor mij blijft. Ik ben erg benieuwd naar: The Fog, Big Trouble in Little China, In the Mouth of Madness en Assault on Principt 13.

Gister weer es gezien en ik vond hem beter dan 5 jaar geleden.

Kurt Russell kon weer de coole gozer uithangen, Hij speelde goed als snake Pliskin. Het verhaal is een beetje dun maar dat maakt niks uit. Je kijkt dit soort films alleen voor vermaak.

De decors en de acteerwerk waren goed, de decors vooral. Je ziet ook een hoop dingen op de achtergrond gebeuren. Ook een leuke scene: dan Pliskin het opneemt tegen die bodybuilder meteen spijker knuppel.

Gewoon opnieuw erg leuk na 5 jaar. Ik verhoog mijn stem naar 4,0.

Toch een lichtjes teleurstellende Carpenter. Waar in bijvoorbeeld Assault on Precinct 13 de grauwe sfeer constant aanwezig is, is dat hier slechts met vlagen het geval. Toegegeven, er zijn tal van sfeervolle shots die de donkere, dampende achterbuurten subliem tot leven brengen, maar zij worden te vaak afgewisseld met sequenties die de mooi opgebouwde dreiging abrubt onderbreken. Behalve de hoofdpersonages komt de rest van het "tuig" niet geheel geloofwaardig (lees dreigend) over. Onbedoeld komische kostuums, knullige gevechten en slechte special effects halen in die zin een beetje het sérieux uit de film.

De troeven van deze actiefilm zijn voornamelijk het coole en koele personage Snake Plissken, de synths van Carpenter en de enkele scènes waar de Carpenter-sfeer 100% heer en meester is.

Ik had al eens een gedeelte gezien en gisteren dan eindelijk de hele versie. Visueel komt de film op televisie inderdaad niet echt tot zijn recht, maar desondanks heb ik erg genoten van de film.

De sfeer is erg duister en Carpenter schept een somber toekomstbeeld van de stad New York, wat inmiddels alweer verleden tijd is. Kurt Russell zet een een interessant personage neer en ook de andere personages zijn leuk. Daarnaast heeft deze film gewoon een erg gave sfeer. In ieder geval vele male beter dan het matige vervolg. Carpenter bevalt me wel en ik wordt steeds benieuwder naar The Thing, die ik echt hoognodig eens moet zien.

4,0*

Beeld op tv viel me ook wel tegen inderdaad, maar de film is wel erg vermakelijk. Sfeer is, mede door de muzikale ondersteuning en de goede decors en kleding, prima. Gewoon een zeer vermakelijke film die ik nog wel eens weer zou willen zien in betere kwaliteit, waar Reinbo het al over had.

Klassieker van Carpenter met zijn vaste kracht Russell. Origineel idee doorspekt met veel aktie en een spannende sfeer. Goed.

Ik vond het meer een B-film ondanks de goede cast (Kurt Russell, Lee van Cleef en Ernest Borgnine). Het verhaal beloofde veel maar de verfilming ervan vond ik maar matig. Op de een of andere manier wist de film me niet echt te boeien. Kurt Russell vond ik overigens wel goed.

Ik heb hem laatst al op tv gezien, maar gisteren op dvd.Op tv was het echt beroerd kijken het beeld was echt super slecht,en dat lag echt niet aan mijn apperatuur, de dvd is mij dan ook een stukje beter bevallen.Het beeld ziet er mooi opgeschoond uit en ook bevat de film een mooie soundtrack.Kun je zien hoe zo'n verschil het maakt.

Escape from New York bevat echt zo'n heerlijk 80's sfeertje.Dit merk je ook al mede door de muziek die ik toch wel heel lekker vond.Het postapocalyptische komt erg goed over door de goed aangeklede locaties.Vooral het vervallen New York ziet er erg goed uit.En dan te bedenken dat er maar een erg beperkt budget voor handen was.Knap gedaan.Ik vond de film wel wat traag op gang komen, vond het een beetje teveel uitlegscene's.Als Plissken dan eindelijk New York binnengaat wordt het dan ook echt leuk.Al vond ik het daar wel iets te snel gaan allemaal.De gevechten zijn vrij snel voorbij en op een paar momenten voelde het nog niet helemaal af dit had ik vooral in de metro scene maar dat was misschien ook niet mogelijk aangezien het budget daar niet naar was.Het einde was ook erg sterk.

Acteer werk is ook erg sterk, Kurt Russel doet het heerlijk als zacht pratende anti held, maar ook Lee van Cleef deed het goed.Harry Dean Stanton had ook een leuke rol.Binnekort nog maar eens kijken en wie weet zit er dan nog wel een verhoging in.
Erg jammer toch dat Escape from L.A. een stukje minder is dan deze.

3.5*

Heerlijke film, en dat komt in mijn ogen vooral door de sfeer en de schitterende beelden. Van mij had Carpenter echter wel iets meer z' best mogen doen om spanning op te bouwen en alleen al cameratechnisch op bepaalde dingen iets meer de aandacht te leggen (zoals het gevech met die grote kerel wat toch behoorlijk mak was gefilmd). Hoe dan ook een heerlijke sfeer tegen een schitterende achtergrond.

Ik moet Dennie trouwens gelijk geven wat betreft die uitzending. Er was afschuwelijk in het beeld geknipt, de opnames waren enorm verouderd en het geluid was bagger. In vergelijking met die uitgave van Studio Canal/Universal is het echt een enorm verschil. Hierin zijn de beelden namelijk enorm helder en vormt het geluid een mooie track.

Het concept van 'Escape from New York' luidde niet alleen een nieuw genre in, het reflecteerde ook een tijdsbeeld dat kenmerkende was voor de visie ten tijde van de jaren '80. En dat in een ongezouten post-apocalyptische urban-punk stijl, die bol staat van het nihilisme en anti-autoritaire figuren. Vintage Carpenter en wat mij betreft de meerdere van diens alomgelauwerde 'The Thing' en 'Halloween'. Alleszins, dat wijst mijn huidige gevoel van desbetreffende prenten toch uit.

Het New York van Carpenter is een gecontroleerde politiestaat, een bleke grootstad die oogt als een gevangens; pure dystopie. En de wijze waarop Carpenter dat verlaten panorama en die ondergrondse rebellie naar het scherm vertaalt is indrukwekkend en uiterst bewonderenswaardig. Sfeer is dan ook allesbepalend in 'Escape from New York', en laat dat niet toevallig het handelsmerk zijn van Carpenter. De iconische score, die de sinistere en dreigende sfeer in hoge mate voedt en ondersteunt, is een eerste uiting daarvan. De composities, als een spel van schaduw en licht in onvolprezen widescreen, een glorieuze tweede. En de secure steadycam een fabuleuze derde.

Ten slotte haalt 'Escape from New York' ook zijn gram uit het opvallende gamma aan rijkgevulde personages, die elk op zich een uiting zijn van Carpenters anarchistische aard. Voorop Snake Plisskins wezen, dat niet zozeer het gevolg is van Kurt Russells prestatie, maar wel van diens symbolische status. Als anti-autoritaire patriot is Plisskin cynisch, maar reëel in zijn angsten. En bijgevolg de ideale weerspiegeling zijnde van een grimmig tijdsbeeld.

4.5*

Goede film, niet meer dan dat. Spannend verhaal maar een donkere setting waar ik niet zo van hield. De makers behielpen zich toch wel goed met het weinige budget die ze hadden. Merk ook de catchy synth-deuntjes op, iets waarvoor Carpenter toch altijd een beetje verder stond dan andere filmmakers.

Het idee dat Manhattan in een grote gevangenis veranderd wordt is zwaar onzinnig. Waarom zou een natie zoals Amerika niet een andere, minder waardevolle locatie kiezen om daar al zijn gevangenen te dumpen, bijvoorbeeld ergens in de woestijn. Maar goed zo'n grauw Manhattan levert wel een aardige productie met een somber sfeertjeop. Het wist me echter nooit op de spreekwoordelijke punt van de stoel te brengen. Het culterige zie ik er in, maar de suffigheid is me meer bijgebleven. Karakters zorgen voor nauwelijks sympathie en zo heel veel gebeurt er nou ook weer niet. Geef mij dan maar Blade Runner een andere dystopia-film die in dezelfde vijver als Escape from New York vist, maar wel heersend cool is.

Cult hoeft ook niet goed te zijn om als zodanig bestempeld te worden. De meest slechte films ooit gemaakt krijgen om die status juist een enorme cult-following.

Dat is hier niet het geval maar ik zou het me bijna kunnen voorstellen als dat zo was. Dat je een simpele ziel moet zijn om deze film te kunnen waarderen vind ik zacht gezegd een vreemde stelling maar zelf kon ik er ook niet veel mee. Bordkartonnen personages? Ja, dat wel.

Want ook al vind ik Kurt Russell wel een aangenaam acteur, Snake vind ik maar irritant. Het stereotype anti-held maar dan op een manier dat het me na een kwartier maar niet kon boeien of hij in zijn opzet zou slagen. Omdat Escape From New York me zomaar niet de film leek met schokkende twists en/of een slechte afloop zat ik eigenlijk te hopen dat de vele obstakels en tegenwerkende personages op zijn pad succesvol zouden zijn in het ombrengen van het hoofdpersonage. Dat zou betekenen dat iedereen die hem kent en die hij tegenkomt gelijk zou hebben met 'I thought you were dead.'

Daar ergerde ik me al zo kapot aan! Wat moest ik daar nou mee, was dat een running gag? Was het een hogere vorm van humor die ik niet vat? Ik vond het alleen maar ergerlijk.

Post-apocalyptische verhalen genieten mijn persoonlijke voorkeur, alleen is het ook gemakkelijk om die compleet te verneuken. Dit is er zo eentje; leuke setting, tof idee maar afgezien van de decors en de compleet maffe mensen die er in de stad leven duurt deze film me net 99 minuten te lang. Een quasi-stoere protagonist die je na luttele minuten zelf al af wilt maken doet Escape From New York ook geen goed. Ik hoopte dat er wat dieper op de situatie zou worden ingegaan maar die hoop was vergeefs. OK, er zat wel wat humor in de film en over het algemeen gezien was ie ook redelijk vermakelijk maar het loopt zo allemaal op niks uit. Ik weet niet meer wat het alternatief nou ook alweer was maar ik weet wel dat ik liever die in de speler had gegooid want dit boeide me al heel snel steeds minder. Sterker nog, Doomsday vond ik een middelmatige film maar wel beter dan deze en dat had ik niet verwacht alvorens ik deze voorloper ging zien.

Jammer. Dit leek me echt mijn film maar het mocht niet zo zijn.

Grappig.

Inderdaad niet al te serieus te nemen, dat kan ook bijna niet, aangezien de keuze om 's werelds meest waardevolle stukje grond kiezen voor een dump van gevangen nou niet bepaald een realistisch uitgangspunt is. Terwijl er zeker een toon in zit die je wel wat serieuzer moet nemen.

De film zit daarnaast vol met overdreven coolheid en one-liners, zonder dat het nou echt over de top gaat, maar gelukkig werkt het wel. De sets zijn gaaf, de soundtrack ook, Russel doet het niet verkeerd, het cynisme valt goed en Carpenter weet nu eenmaal hoe je zoiets moet regisseren.

Al is het uiteindelijk niet bepaald enorm bijzonder, het vermaakt toch best. Had hem al eens gezien volgens mij, al moet dat echt ruim voor mijn moviemeter tijd zijn geweest.

3*

Lekker!

Heerlijk sfeervol werkje, met een chagrijnige maar toch vrij bad-ass Kurt Russel en een fantastisch verhaal. Mooie setting, bij vlagen is het visueel echt heel fraai neergezet. Meteen de grootste troef. Want van de actie hoeft deze film 't niet te hebben.

Erg lomp en duf namelijk, maar ondanks dat blijft het ten alle tijden ontzettend vermakelijk en verloopt het met een heerlijk tempo. De knipogen, de setting en het verhaal blijken voldoende te zijn. En laten we het einde niet vergeten, leuk !

4*

Ik zag laatst weer een stukje van deze film, en toen besefte ik dat het al een hele lange tijd geleden was, dat ik deze film had gezien. Tijd voor de herziening dus, en die is vandaag gekomen.

Redelijke film, maar een ''echte'' indruk liet de film niet achter. Met zijn 99 minuten is er van verveling geen sprake, maar nogmaals. Escape from New York is ook geen topvermaak. Kurt Russel steelt dan ook absoluut de show. Want wat een geweldig personage zet hij hier neer! De onwijs stoere anti-held. Voor de rest viel het acteerwerk flink tegen trouwens. Ook die duke viel mij wat tegen. Totaal niet angstangjagend ofzo. De beelde zijn erg donker en grauw, dat past opzich goed bij de sfeer van de film, maar af en toe werd het wat vervelend.

Aardige film dus. Die de hele speelduur een redelijk niveau volhoud. Helaas sprongen er geen momentjes bovenuit. Wel was Kurt Russel erg cool als Snake Plisskin.

2,5*, uiteindelijk toch maar een halfje verlaagt, de film blijft namelijk niet hangen

Een tegenvaller. Dat is knap, want ik had weinig van deze film verwacht.

Een vermakelijke over-the-top actie film, kort maar krachtig met zijn negenennegentig minuten.

De film komt echter maar wat traag op gang en kent niet enorm veel actie. Dat hoeft geen probleem te zijn, als de sfeer en het filmtechnisch aspect dik in orde zou zijn.

Sfeer is er aardig aanwezig, hoewel de sets vaak wat nep en soms zelfs kaal lijken. De soundtrack is ook erg hit en mis, soms werkt 'ie redelijk en soms past het totaal niet bij de scene waardoor het zelfs spanning afneemt.

Mooie camera composities zijn hier eigenlijk niet te vinden. Het is behoorlijk rechttoe rechtaan.

Kurt Russel ziet er wel cool uit. Toegegeven, de meeste welgevormde mannen met een ooglapje zien er cool uit. Enthousiast over zijn acteer werk kan ik in deze film echter niet zijn, Russel krijgt dan ook weinig om mee te werken want alle karakters blijven oppervlakkig, zelfs de zijne.

Het verhaal heeft wel wat leuks, maar de uitvoering is erg matig.

Ook ik zie potentie in de aankomende remake, want dit kan echt een stuk beter.

I heard you were dead!

Ik heb deze ooit al een keer gezien bij mijn buurman. Die had hem gedownload maar wist niet dat het al z'n oude film was( Daar keken we allemaal maar de nieuwe blockbusters). Toen lied de film al een indruk achter want kon me nog wel wat dingetjes herrinneren.

Maar ik wilde eigenlijk meer van Carpenter zien en toen kwamen de Escape From's het eerst bij me op. Ik kon de films nog niet vinden, maar Assault on Precinct 13 kon ik goedkoop meepikken. Maar nu bij RemyBl toch deze gekocht. En deze avond toen maar meteen bekeken.

En ik heb erg genoten. De sfeer die Carpenter hier neer zet is verbluffend. De sets zien er erg goed uit. En met de futuristische bliepjes die John Carpenter laat horen is het een super ervaring. Kurt Russel is gemaakt voor deze rol. En zijn aankleding is ook erg goed. Het echte acteren hoeft ook niet. Maar het macho image overbrengen doet hij prima.

Het uitgangspunt bied perspectief. Want New York als een grote gevangenis. Kan het beter?

Het is ook leuk om te zien hoe 1997 er zou hebben uitgezien volgens Carpenter. De 3d plaatjes van de stad, en de special effects zijn niet hoogstaand. Maar geven wel een lekker gevoel en zijn totaal niet storend.

Het Genre actie wat hier word aangegeven op MM is twijfelachtig. Er zit wel wat actie is maar het is geen schietfestijn. Ik adviseer dan ook een Seagal te gaan kijken als je honger naar hersenloze actie weer opspeelt.

De rest van de acteurs doen het ook prima. Met van Cleef als Hauk, Borgnine als Taxichauffeur. En Adrienne Barbeau die met een behoorlijke voorbumper rondloopt!

Sommige users klagen over een slechte beeldkwaliteit maar mijn uitgave is widescreen en ziet er erg goed uit.

De tij vliegt voorbij, en voor je het weet is deze Carpenter al weer voorbij. Nu nog L.A opzoeken en wat meer van John's werk een kans geven.

Ik heb genoten en geef een ruime 4* voor deze prent!

Eén van de redenen waarom ik de film nog niet eerder zag, was Kurt Russell. Nooit een fan van de man geweest. Bovendien is regisseur Carpenter sterk in horror en thriller. Maar een echte actiefilm is toch wat anders. De maker begint al met een grote miscast over de gehele lijn. Lee Van Cleef heeft zo'n memorabele rollen gespeelt en lijkt hier echt een ouwe man. Pleasance als president is ook niet echt geloofwaardig en Russell... tja... zit terecht niet in The Expendables.

De film heeft leuke ideeën, maar is ondertussen al zoveel keer beter gedaan. Vooral visueel is dit een misser. Verder mist het de nodige kleurrijke figuren of leuke oneliners dat je zo gewoon bent in het genre. Misschien is Escape from NY een voorbeeld geweest voor gelijkaardige films, maar meer toch ook niet.

Chock Full O'Nuts. En sfeer. Van die kenmerkende synthesizerklanken, antieke computer graphics en Jamie Lee Curtis als holle voice-over; Carpenter heeft mij voor New York al te pakken. Eenmaal ín New York -via een erg gaaf ritje met een glider- wordt het alleen maar fijner. Wanneer Snake de stad verkent, is het volop genieten van het dystopische decor met haar gespuis. Wát een ambiance.

Oké, er zit bij mij nogal wat jeugdsentiment opgesloten in dit New York, maar dat eerste uur is ook nu nog een geweldige brok film. Plisskin mag dan een iconische status hebben bereikt, ook Cabbie (zijn intro in het theater, de Bandstand Boogie) en The Duke (die kandelaars) hebben iets memorabels. Dat het plot ook nog iets wil, is eigenlijk bijzaak, al levert het nog wel een fraaie finale op. En een minzame grijns van Snake Plisskin. Cool.

Vooral dankzij de schitterende poster die hier staat al tijden benieuwd naar deze film - helaas is deze Escape from New York niet zo mooi als de poster ( ), maar ik heb me prima vermaakt.

Op cinematografisch vlak best mooi en sfeervol, maar ook wel érg donker. Aan de ene kant draagt dat bij aan het totaalplaatje, aan de andere kant had het soms wel een beetje lichter gemogen allemaal. Maar oké, Kurt Russell is uitstekend bezig; ''call me Snake''. Cool personage. Daarnaast is vooral Ernest Borgnine leuk als Cabbie. Het verhaal is leuk, alleen niet altijd even interessant uitgewerkt.

Gelukkig zijn de settings sterk, is de soundtrack goed en kent de film een aantal geweldige quotes én scénes. Niet altijd even geloofwaardig, soms zelfs wat makkelijk. Maartoch, voldoende.

De toffe synthesizerklanken van John Carpenter waarmee Escape From New York opent, bereiden je voor op een lekker fout filmpje, en dat krijg je ook: vooral Kurt Russell is hilarisch over the top: "Call me Snake" Verder vond ik deze film echter maar weinig bieden: het camerawerk is af en toe best goed, maar net zo vaak niet dynamisch genoeg om een (actie)scène tot zijn recht te laten komen; ook de af en toe misplaatste muziek helpt niet echt mee. De decors zijn, zoals al eerder aangegeven, behoorlijk kaal vaak en doorbreken de illusie nogal eens dat je in een postapocalyptisch New York rondloopt. Ook het acteerwerk is hier en daar storend, vooral Harry Dean Stanton, toch wel een ontzettend toffe kerel in de meeste films, is nogal een miscast. Een vermakelijk avondje levert het wel op, deze film, maar er had meer in gezeten, vrees ik: meer actie, meer spanning en vooral ook wat meer humor was niet weg geweest.

2,5*

''The name's Plissken.''

Ik kan me vroeger herinneren hier enkele stukjes te hebben gezien. En naar aanleiding van een vrij interessant verhaal (en ook een stabiel gemiddelde), leek het me de moeite waard om deze film een keertje goed te zien.

Bij mij is die een stuk minder gevallen als wat de meeste hier van vinden. Het is een vrij amusemente film, daar niet van. Alleen zagen sommige decors er vrij simpel uit, enorm veel scènes die donker waren en al dat actie was niet al te geweldig. Daarnaast waren er geen acteurs die een leuk personage hebben, op Russel na - een vaste acteur van een aantal films van Carpenter - (een stille macho-karakter).

Ondanks dat sommige decors er simpel uitzagen, was dit groots opgezet en waren er genoeg locatie's aan bod gekomen om er wat van te maken en de soundtrack is goed als ondersteuning. Kostuums zijn ook een pluspunt, oud en afgeraffelde kleding met als wapens; alles en nog wat waar je een wapen mee kan maken. Ook zijn er verschillende bendes die het ieder op hun eigen manier handelen om zo in leven te blijven of te overheersen. Duke's auto vond ik ook een grappige eyecatcher; kroonluchters als versiering.

Een klassieke film van Carpenter waar ik me nog beetje heb vermaakt, maar Carpenter heeft me bij deze helaas niet verrast.

Geweldig lied tijdens de in -en outro. Sluit zeer mooi aan bij de groezelige sfeer doorheen de film. Niettemin jammer dat er niet meer soortgelijke deuntjes doorheen het vertelsel zijn verweven. De setting op zich is gelukkig continu overtuigend en draagt enorm veel bij tot deze uiterst vermakelijke ervaring. Plisskin wordt knap vertolkt door Russell en zelfs de rest van de cast is zonder meer op zijn plaats. Vooral van Cleef zag ik bijzonder graag in beeld. Een gezicht dat ik dan ook een warm hart toedraag. Verder is het uitgangspunt uiteraard om duimen en vingers van af te likken en biedt het geheel een geslaagd mengsel tussen actie, humor en simpel, doch doeltreffend B-vermaak.

3,50 (3,25)

De eerste keer toch overduidelijk in een verkeerde omgeving gekeken( met een stuk of wat vrienden op de bank, ouwehoerend), waardoor me weinig is bijgebleven van de kijkervaring. Ik moet zeggen dat die nu een stuk beter is.

De intro is weer lekker kenmerkend en typisch Carpenter, hij weet met zijn stijl een zeer sfeervolle soundtrack te creëren, al vind ik hem hier wel een typisch product van het tijdperk. Tel daarbij een sfeervol decor, af en toe spannende beelden, een stoere Kurt Russel en je hebt een prima cultfilmpje te pakken.

Enig minpuntje is het verhaal, dat is iets te simpel uitgewerkt en bevat niet echt een fijne climax. Had meer van de verschillende bendes in New York willen zien, daar had deze film zich prima (a la the Warriors) voor uit kunnen lenen.

3,0 -> 3,5*

Escape from New York blijkt heel onverwacht uit te pakken als de minste film van John Carpenter die ik tot nu toe zag. Zelfs The Ward is vermakelijker dan dit nietszeggende werkje. Sterker nog, ik moet heel veel moeite doen om de aantrekkingskracht van Escape from New York te zien. Ik zag hem niet als tiener, misschien maakt dat het verschil, maar nostalgische waarde alleen kan een herziening op volwassen leeftijd nooit in zijn eentje redden, dus waarom veel mensen hier nog steeds iets in zien weet ik echt niet.

Toegegeven, het is aardig sfeervol. Hoewel het nooit als New York aanvoelde (logisch, want het is daar niet opgenomen) komt het dystopische stadsbeeld nog wel over. Het mist wat detail en het is nog lang geen Blade Runner, maar ik kon nog enigszins genieten van de donkere straten met grote schaduwen. Maar de look is te eentonig om de volle speelduur te blijven boeien en verder doet Carpenter nauwelijks een poging om te vermaken. Snake wandelt wat rond, ontmoet wat goede acteurs in slechte rollen en soms doet er zich een probleem voor dat zo gemakkelijk wordt opgelost doordat er bijvoorbeeld toevallig een taxi aan komt rijden of omdat de schurken gewoon niet reageren. Zelden een stelletje bad guys gezien met zo weinig dreiging. Die Duke (een bijzonder slecht acterende Isaac Hayes) presteert het zelfs om geen enkele werkelijk kwaadaardige daad te verrichten in de gehele film. In het dieptepunt heeft hij met zijn mannen Snake en diens team omsingelt, maar Snake hoeft alleen maar wat stoom in zijn ogen te blazen waardoor meteen al Duke's handlangers kennelijk vergeten om Snake aan te vallen en Duke zelf te achtervolging inzet. Zulke knulligheden zijn zelfs niet te aanvaarden in de b-films der b-films.

Niet dat Snake Plissken nou zoveel indrukwekkender is. Ook hij doet voornamelijk niets. Zijn enige werkelijke moment van actie is wanneer hij een gevecht op de dood heeft in de ring, maar die scène staat vrij los van het plot. Voor de rest zijn het vooral zijn teamgenoten die actief zijn. Na jarenlang van Reinbo gehoord te hebben dat Snake Plissken kennelijk het ultieme filmpersonage is kan ik hem alleen maar een grote deceptie noemen. Hij doet zoals gezegd niet bijzonder veel, zegt nooit iets scherps en wordt ook gewoon niet bijzonder boeiend gespeeld door Kurt Russell. Wat hem zou onderscheiden van andere cynische anti-helden (vooral die van Clint Eastwood hiervoor, waar hij op geïnspireerd lijkt) is mij een raadsel. De bijrollen maken het niet beter. Ernest Borgnine is doorgaans een fantastische acteur, maar een personage zoals zijn Cabbie past totaal niet in een film als deze.

Iedereen doet vervolgens mee in een leeg script, waarbij Carpenter compleet vergeten is om er humor, spanning, drama of actie in te stoppen en hij er compleet op vertrouwt dat het zien rondwandelen van Kurt Russell door wat donkere straten genoeg is om de meeste speeltijd mee te vullen. Sommigen zien ergens nog een poging tot satire. Carpenter zelf ook, die beweerde het scenario aanvankelijk geschreven te hebben als reactie op Watergate. Alleen kwam hij uiteindelijk niet veel verder met zijn satire dan de president een hypocriete lafaard te maken, wat zo'n beetje de meest voor de hand liggende vorm van maatschappijkritiek is die je kunt bedenken.Oh, en de goede acteur Donald Pleasance is vreselijk in de rol, maar dat spreekt voor zich. Alleen Lee van Cleef houdt zich staande.

Wat er dus zoal cool aan zou moeten zijn gaat compleet langs me heen. Misschien als ik hem in de jaren '80 gezien had zou ik het begrepen hebben. Nu vind ik het niet eens vermakelijk. Echt zo'n filmpje die voorbij glijdt zonder ook maar een seconde iets meer te bieden dan hier en daar een mooi shot.
1,5*

Call me "Snake"

Gisteren na Hondo had ik nog wel zin in een filmpje maar net zoals zo vaak had ik weer totaal geen idee wat ik ging zien. Ik had Escape from New York ooit al wel eens op televisie gezien maar dat was alweer zo lang geleden dat ik wel zin had om hem terug te zien. De DVD een paar maanden geleden op een rommelmarkt gekocht en speciaal opzij gelegd voor dit soort gelegenheden dus was het gisteren nog eens tijd voor die good old Snake Plissken.

Een aantal jaar geleden toen ik deze film voor het eerst zag was me eigenlijk niet opgevallen dat dit van John Carpenter is. Misschien wel opgevallen maar dan in ieder geval niet de link gelegd met de regisseur van Halloween maar het zorgde in ieder geval voor een overslaande hartslag toen bleek dat hij ook mede verantwoordelijk was voor de muziek en die weer als vanouds geslaagd. Geen idee hoe hij het flikt maar Carpenter weet voor de 2e keer dat ik een film van hem zie een enorm heerlijk sfeerbeeld te scheppen. Deed me een tikkeltje denken aan The Warriors , vooral qua setting van een groep mensen die door een compleet verwilderde betonnen jungle de weg zoeken maar onderweg door allerlei kleurrijke bendes worden aangevallen maar de film ademt toch een andere tijdsgeest uit. In ieder geval is Escape from New York qua design een genot om naar te kijken. Op het gebied van verhaal is hier natuurlijk ook wel genoeg te beleven. De anti-hero Plissken wordt gedwongen om als one-man army een hele stad te doorkruisen op zoek naar de president en dit resulteert in een erg vermakelijke actiefilm. Alleen jammer dat ze nogal erg makkelijk aan de belangrijke tape geraken want dat geeft toch even een daling in het niveau weer. Nu op zich niet erg dat ze aan de tape geraken, daar niet van, maar dat Cabbie dat even heeft geruild voor zijn pet met Romero was wel een erg makkelijke uitvlucht. Voor de rest wel een erg cool personage die Romero.

Snake Plissken mag zich met gemak bij de lijst van coole actiehelden scharen. Nu heb ik altijd al wel een zwak gehad voor dit soort bad-boys in films maar Kurt Russel weet het enorm overtuigend te brengen. Normaal gezien echt geen fan van de man maar dit doet hij gewoon perfect. Het ooglapje, de desinteresse in wat er rond hem gebeurd, ... Het kan hem allemaal geen reet schelen maar hij speelt het toch maar klaar. Heerlijk! Leuk ook om Lee Van Cleef eens in een andere rol te zien dan in Leone's befaamde Western. Hier is hij een stuk ouder geworden, logisch natuurlijk want tijd staat nu eenmaal voor niemand stil, maar hij is nog altijd niets van zijn pluimen verloren. En alsof die twee nog niet genoeg waren is er ook nog een geweldige bijrol opzij gelegd voor Isaac Hayes. Voor mij altijd vereeuwigd als de man achter de muziek van Shaft of de stem van Chef in South Park maar dit gaat hem ook nog wel vrij goed af. Wederom is de vergelijking met de Warriors met dit soort personages niet erg ver te zoeken trouwens. Dat Donald Pleasence hier ook nog in meespeelde was me blijkbaar vroeger ook compleet ontgaan. Kleine bijrol maar Pleasance doet het net zoals de rest van de cast uitstekend.

Ik moet zeggen dat de film nog een stuk beter is bevallen dan vorige keer. Natuurlijk wat ouder geworden maar ik heb de indruk dat ik Carpenters choreografie nu een stuk beter kan waarderen dan vroeger. Plissken heeft nog altijd niets aan kracht ingeboet in al die jaren en ook de bijrollen voor Hayes en Pleasance zijn erg leuk. Ben benieuwd wat het vervolg waard is, ik moet er maar eens achter gaan.

Dikke 4*