Escape from New York (1981)

De toffe synthesizerklanken van John Carpenter waarmee Escape From New York opent, bereiden je voor op een lekker fout filmpje, en dat krijg je ook: vooral Kurt Russell is hilarisch over the top: "Call me Snake" Verder vond ik deze film echter maar weinig bieden: het camerawerk is af en toe best goed, maar net zo vaak niet dynamisch genoeg om een (actie)scène tot zijn recht te laten komen; ook de af en toe misplaatste muziek helpt niet echt mee. De decors zijn, zoals al eerder aangegeven, behoorlijk kaal vaak en doorbreken de illusie nogal eens dat je in een postapocalyptisch New York rondloopt. Ook het acteerwerk is hier en daar storend, vooral Harry Dean Stanton, toch wel een ontzettend toffe kerel in de meeste films, is nogal een miscast. Een vermakelijk avondje levert het wel op, deze film, maar er had meer in gezeten, vrees ik: meer actie, meer spanning en vooral ook wat meer humor was niet weg geweest.

2,5*

Raar dat je kritiek hebt op het decor. De film is immers opgenomen een een uitgebrande wijk van Philadelphia. Een realistischer decor is niet mogelijk. Een unicum dat deze low budget film zo'n waanzinnig mooi decor heeft. Zou ook niet kunnen bedenken wat je in het straatbeeld mist.

Dit is wel een film waarvoor je "in de mood" moet zijn. Gisteravond weer opgezet maar op de één of andere manier kon ik er minder van genieten dan andere keren dat ik de film zag.

Ik weet ook niet waar het aan ligt. Sommige decors zagen er gewoon heel kaal uit, bijvoorbeeld dat dak van de Twin Towers: die lift waarmee Snake naar binnen gaat lijkt wel gewoon een stuk karton waar ze een liftdeur uit hebben gesneden. Ook het interieur van gebouwen was op de een of andere manier erg kaal, wat blaadje op de grond en wat graffiti op de muren, dat was het. Ik kan er niet precies mijn vinger op leggen, maar het zag er vaak wat nep uit.

Gek, daar het juist vaak echt was, verder lijkt kaal me ook het juiste decor van een stad als gevangenis. Alles van enig nut of waarde is natuurlijk gestript. Vond de decors juist geweldig vanwege die desolate uitstraling.

''The name's Plissken.''

Ik kan me vroeger herinneren hier enkele stukjes te hebben gezien. En naar aanleiding van een vrij interessant verhaal (en ook een stabiel gemiddelde), leek het me de moeite waard om deze film een keertje goed te zien.

Bij mij is die een stuk minder gevallen als wat de meeste hier van vinden. Het is een vrij amusemente film, daar niet van. Alleen zagen sommige decors er vrij simpel uit, enorm veel scènes die donker waren en al dat actie was niet al te geweldig. Daarnaast waren er geen acteurs die een leuk personage hebben, op Russel na - een vaste acteur van een aantal films van Carpenter - (een stille macho-karakter).

Ondanks dat sommige decors er simpel uitzagen, was dit groots opgezet en waren er genoeg locatie's aan bod gekomen om er wat van te maken en de soundtrack is goed als ondersteuning. Kostuums zijn ook een pluspunt, oud en afgeraffelde kleding met als wapens; alles en nog wat waar je een wapen mee kan maken. Ook zijn er verschillende bendes die het ieder op hun eigen manier handelen om zo in leven te blijven of te overheersen. Duke's auto vond ik ook een grappige eyecatcher; kroonluchters als versiering.

Een klassieke film van Carpenter waar ik me nog beetje heb vermaakt, maar Carpenter heeft me bij deze helaas niet verrast.

Na herziening toch verhoogd met een half puntje. Ik ben echt een grote fan van dit soort post-apocalyptische Mad Max universa met dito randfiguren. Snake is echt een coole baas al hadden er wel wat one-liners bij gemogen, dan had deze film zeker een vijf gekregen. Aan epische momenten ontbreekt het Escape from New York evenwel niet.

mijn favoriete film aller tijden,gewoon SUPER!!!!

Wereldfilm.

Carpenter timmert een bijzonder originele film in elkaar en bewijst dat hij een regisseur met ballen is. Het uitgangspunt bijvoorbeeld: een muur rond Manhattan. Iemand nog een absurder idee? Ik was drie weken geleden nog in de grootstad en dan wordt dit idee alleen maar vreemder, grootser, absurder en dus beter. De verhaallijn is prima.

De film is érg donker en zeer leuker om 's avonds laat te bekijken. Bevat spanning zonder dat het eigenlijk over the top gaat qua actie, dit plot is over de hele lijn al gek genoeg.

Snake Plissken is badass en waarschijnlijk hebben vele "keep the rebel alivers" de man op poster in hun kamer. Geeft geen ene moer om wie hij redt, wat het belang is van zijn missie en schuwt geen tegenstander. Had evenveel pret om Snake Plissken zijn weg door de vuilere straten van NY te zien lopen, rijden, sluipen dan om pakweg McClane in Die Hard.

De verschillende locatie's zijn het mooiste aan de film, zo een prachtig decor! Dit in combinatie met de heerlijke synthesizerklanken en je hebt een topfilm, een wereldfilm.

Geweldig lied tijdens de in -en outro. Sluit zeer mooi aan bij de groezelige sfeer doorheen de film. Niettemin jammer dat er niet meer soortgelijke deuntjes doorheen het vertelsel zijn verweven. De setting op zich is gelukkig continu overtuigend en draagt enorm veel bij tot deze uiterst vermakelijke ervaring. Plisskin wordt knap vertolkt door Russell en zelfs de rest van de cast is zonder meer op zijn plaats. Vooral van Cleef zag ik bijzonder graag in beeld. Een gezicht dat ik dan ook een warm hart toedraag. Verder is het uitgangspunt uiteraard om duimen en vingers van af te likken en biedt het geheel een geslaagd mengsel tussen actie, humor en simpel, doch doeltreffend B-vermaak.

3,50 (3,25)

Absolute cultklassieker puur jeugdsentiment een film die altijd goed blijft prachtige decors en muziek.

De eerste keer toch overduidelijk in een verkeerde omgeving gekeken( met een stuk of wat vrienden op de bank, ouwehoerend), waardoor me weinig is bijgebleven van de kijkervaring. Ik moet zeggen dat die nu een stuk beter is.

De intro is weer lekker kenmerkend en typisch Carpenter, hij weet met zijn stijl een zeer sfeervolle soundtrack te creëren, al vind ik hem hier wel een typisch product van het tijdperk. Tel daarbij een sfeervol decor, af en toe spannende beelden, een stoere Kurt Russel en je hebt een prima cultfilmpje te pakken.

Enig minpuntje is het verhaal, dat is iets te simpel uitgewerkt en bevat niet echt een fijne climax. Had meer van de verschillende bendes in New York willen zien, daar had deze film zich prima (a la the Warriors) voor uit kunnen lenen.

3,0 -> 3,5*

Ze moeten echt een film maken over verleden/ontstaan van Snake.

Colin Farell lijkt me ideaal voor de hoofdrol.

Wat betekent dat?

Dat het me een erg slecht idee lijkt. Vooral Colin Farell. Verder hoop ik dat ze hier vanaf blijven.

Een prequel zou nasty zijn

Waarom? Zijn jullie niet benieuwd naar zijn leger-verleden en hoe hij aan die ooglapje komt?

Ehm het is een film he. Fictie..

Wat interesseert het je wanneer iemand nu nog verzint hoe Snake 30 jaar geleden aan een ooglapje kwam? Het is tevens de bedoeling dat het je fantasie prikkelt en niet alles uitgelegd krijgt.

Eigenlijk niet, nee. Misschien als Carpenter het verfilmd, maar hoop vooral dat ze het net gaan uitmelken.

Net de deleted scene van de bankroof gezien, die als openingsscène diende. De kwaliteit was natuurlijk niet echt geweldig en het was ook niet de meest spectaculaire bankroof in de filmgeschiedenis (die eer blijft toch behouden aan Heat), maar altijd fijn om weer wat extra footage van Snake te zien!

Snake Plisskin, waar kende ik hem ook weer van

Escape from New York blijkt heel onverwacht uit te pakken als de minste film van John Carpenter die ik tot nu toe zag. Zelfs The Ward is vermakelijker dan dit nietszeggende werkje. Sterker nog, ik moet heel veel moeite doen om de aantrekkingskracht van Escape from New York te zien. Ik zag hem niet als tiener, misschien maakt dat het verschil, maar nostalgische waarde alleen kan een herziening op volwassen leeftijd nooit in zijn eentje redden, dus waarom veel mensen hier nog steeds iets in zien weet ik echt niet.

Toegegeven, het is aardig sfeervol. Hoewel het nooit als New York aanvoelde (logisch, want het is daar niet opgenomen) komt het dystopische stadsbeeld nog wel over. Het mist wat detail en het is nog lang geen Blade Runner, maar ik kon nog enigszins genieten van de donkere straten met grote schaduwen. Maar de look is te eentonig om de volle speelduur te blijven boeien en verder doet Carpenter nauwelijks een poging om te vermaken. Snake wandelt wat rond, ontmoet wat goede acteurs in slechte rollen en soms doet er zich een probleem voor dat zo gemakkelijk wordt opgelost doordat er bijvoorbeeld toevallig een taxi aan komt rijden of omdat de schurken gewoon niet reageren. Zelden een stelletje bad guys gezien met zo weinig dreiging. Die Duke (een bijzonder slecht acterende Isaac Hayes) presteert het zelfs om geen enkele werkelijk kwaadaardige daad te verrichten in de gehele film. In het dieptepunt heeft hij met zijn mannen Snake en diens team omsingelt, maar Snake hoeft alleen maar wat stoom in zijn ogen te blazen waardoor meteen al Duke's handlangers kennelijk vergeten om Snake aan te vallen en Duke zelf te achtervolging inzet. Zulke knulligheden zijn zelfs niet te aanvaarden in de b-films der b-films.

Niet dat Snake Plissken nou zoveel indrukwekkender is. Ook hij doet voornamelijk niets. Zijn enige werkelijke moment van actie is wanneer hij een gevecht op de dood heeft in de ring, maar die scène staat vrij los van het plot. Voor de rest zijn het vooral zijn teamgenoten die actief zijn. Na jarenlang van Reinbo gehoord te hebben dat Snake Plissken kennelijk het ultieme filmpersonage is kan ik hem alleen maar een grote deceptie noemen. Hij doet zoals gezegd niet bijzonder veel, zegt nooit iets scherps en wordt ook gewoon niet bijzonder boeiend gespeeld door Kurt Russell. Wat hem zou onderscheiden van andere cynische anti-helden (vooral die van Clint Eastwood hiervoor, waar hij op geïnspireerd lijkt) is mij een raadsel. De bijrollen maken het niet beter. Ernest Borgnine is doorgaans een fantastische acteur, maar een personage zoals zijn Cabbie past totaal niet in een film als deze.

Iedereen doet vervolgens mee in een leeg script, waarbij Carpenter compleet vergeten is om er humor, spanning, drama of actie in te stoppen en hij er compleet op vertrouwt dat het zien rondwandelen van Kurt Russell door wat donkere straten genoeg is om de meeste speeltijd mee te vullen. Sommigen zien ergens nog een poging tot satire. Carpenter zelf ook, die beweerde het scenario aanvankelijk geschreven te hebben als reactie op Watergate. Alleen kwam hij uiteindelijk niet veel verder met zijn satire dan de president een hypocriete lafaard te maken, wat zo'n beetje de meest voor de hand liggende vorm van maatschappijkritiek is die je kunt bedenken.Oh, en de goede acteur Donald Pleasance is vreselijk in de rol, maar dat spreekt voor zich. Alleen Lee van Cleef houdt zich staande.

Wat er dus zoal cool aan zou moeten zijn gaat compleet langs me heen. Misschien als ik hem in de jaren '80 gezien had zou ik het begrepen hebben. Nu vind ik het niet eens vermakelijk. Echt zo'n filmpje die voorbij glijdt zonder ook maar een seconde iets meer te bieden dan hier en daar een mooi shot.
1,5*

Alsof er zo veel verschil zit tussen de achterbuurten van East St. Louis en die van New York....

Verder is het bovenal een nihilistische film, dus geen wonder dat je zucht naar drama, spanning en sensatie niet worden ingevuld. EFNY legt juist de leegte van ons bestaan bloot. Het is kil, koud en pessimistisch. We krijgen lekker niet dat wat we willen. Dat is nu net the point. Plisskin snapt dat, but does not care. Dat vind ik nu juist weer waanzinnig cool!

Het is niet de kilheid of het pessimisme dat me tegenstaat (al is dat laatste hier zo oppervlakkig dat het mij net zo min iets kan schelen als Plissken), eerder dat de film naast nihilistisch ook gewoon nihil is. Je maakt mij niet wijs dat Carpenter hier niet op zijn minst een thriller voor ogen had. Het is niet eens waar dat Carpenter sensatie en spanning uit de weg gaat (al is het wel een stuk minder dan in de gemiddelde blockbuster), maar dat het gewoon knullig is uitgewerkt, zoals ik hier ook beschrijf. Hoe ze ontsnappen aan die omsingeling heeft niets met een thematisch leegte van het bestaan te maken, maar gewoon met slecht filmmaken.

Verder ben ik nooit in de achterbuurten van St. Louis of New York geweest, dus ik zou je het verschil niet kunnen zeggen, maar feit is dat deze film zich grotendeels helemaal niet in de New Yorkse achterbuurten afspeelt (al zijn ze daar wel in verandert). Op een gegeven moment rijden de personages door een smalle straat en merkt iemand op dat het Broadway is. Zelfs als je de aftakeling van New York sinds het een afgescheiden ghetto is in acht neemt kun je duidelijk zien dat dit niet Broadway. Niet eens een beetje. Verder niet heel belangrijk.

Het is een soort post apocalyptische thriller. Daarbij is de juiste sfeer wat mij betreft veel belangrijker dan de suspence. De held gaat het toch wel redden. Verder barst het van de prachtige setpieces (doordat ze in een uitgebrande wijk van St. Louis konden filmen was er een enorme production value) en geweldige personages. Daarnaast bevat de film vrijwel enkel coole scenes. En ach dat het soms een beetje knullig is hoort bij het genre, het blijft natuurlijk een low budget b film, maar in zijn genre is het absoluut een topper en trendzetter.

Setting draagt juist wel enorm bij, door die setting is er constante dreiging van steeds wee een andere kleurrijke gang. (De Crazies, Broadway, The Duke). Ze zijn niet voor niets de gehele film op de vlucht. En tja, als je The Duke of New York met zijn limo's met kroonluchters al niet cool vindt, dan houdt het inderdaad wel op.... Ik vond vrijwel elke scene cool.

De limo's met kroonluchters vond ik overigens nog wel grappig. The Duke zelf deed me dan weer minder dan niets (zoals ik al schreef). Slecht geacteerd ook.

It's the Man! Isaac Hayes