Reconstruction (2003)

Mooie film, een film die wat mij betreft alleen maar kan groeien door 'm nog eens te zien.

En wat is Maria Bonnevie een prachtige vrouw!

Mijn interresse in de film Insomnia, uiteraard het orgineel,

is door de aanwezigheid van deze zeer mooie dame behoorlijk gegroeid!

3,5 ster.

Om de zoveel tijd gebeurt er tijdens het dromen iets vreemds: ik beleef dezelfde droom opnieuw. Net wanneer ik na een half uur in mijn droom een bepaalde missie heb volbracht doe datzelfde nog een keer. Het verloopt echter nooit hetzelfde: ik heb nog kennis van de vorige keer en in dromen verloopt nooit alles precies hetzelfde. Reconstruction is zo'n droom.
Een man, omgeven door mensen komt de droom binnen en gaat helemaal alleen weer weg. Telkens maar weer krijgt hij de kans om gelukkig te worden. Alleen verpest hij het door zijn besluiteloosheid telkens maar weer. Hij wil alles, hij wil zijn vriendin Simone houden en tegelijkertijd een spannende relatie aangaan met Aimee. Hij moet echter kiezen en door zijn besluiteloosheid verliest hij uiteindelijk beide.

Toch zijn er sommige zaken onduidelijk. Is het toch een verhaal van de schrijver, die telkens het verhaal besluit te veranderen? En wat heeft het voor betekenis om te zeggen dat het een film is? Ik heb het gevoel dat ik de ware betekenis erachter mis, maar ik ben ook bang dat dat stiekem niet zo interessant is als datgene dat ik zelf bedacht.

Verder mist de film een smoel. Het zal waarschijnlijk er veel mee te maken hebben dat de hoofdrolspeler nogal suf is met zijn duffe stemmetje. Mooi gebruik van kleuren en leuke effecten die het een zeer prettige film maken om naar te kijken, maar toch staat het geheel me ook niet bijzonder bij.

Reconstruction is een Lynch-film, maar dan ietsje minder gevoel dan verstand, maar wel een vergelijkbare cyclische structuur die heel prettig en logisch aanvoelt. Het is allemaal net wat natuurlijker en logischer dan bij Lynch, zonder dat het iets aan de diepgang af doet. Een aanrader voor liefhebbers van films die volledig hun eigen gang gaan.

Wouw... Hoop en verlangen vs. onzekerheid en twijfel. Ik moet de film herzien om hem goed te kunnen analyseren, maar ik heb genoten.

Zó mooi dat het bijna ondraaglijk wordt.

Aan allen die dit niet kunnen smaken : welkom, nieuwe vijand!

De vorige poster was dan toch mooier.

Ben ik het helemaal niet mee eens

Ach hij is niet lelijk ofzo maar heeft wel veels te veel text.

Ik vond de vorige ook veel mooier, maar ik neem aan dat dit een Deense poster is en de vorige een internationale.

De manier waarop de tekst is neergezet en het lettertype zijn mooi. Ik vind deze ook mooier dan de vorige.

Welke taal wordt er in deze film gesproken? Bonnevie is Zweeds, Kaas is Deens en op IMDB staat dat beide talen te horen zijn, wat mij niet enorm logisch lijkt. Ik ben de kluts in ieder geval behoorlijk kwijt.

Beide talen worden door elkaar gesproken. Ikzelf heb er niet veel van gemerkt, maar ik kan me voorstellen dat het enigszins kan storen als je in staat bent duidelijk het onderscheid tussen beide talen te maken. Volgens het eerste bericht in deze thread wordt er 70% in het Zweeds gesproken.

ok. maf.

Moeilijke film om te beoordelen.

Achteraf bekeken kan ik niet zeggen dat ik 'em goed vond, maar tijdens de film zelf had ik toch een leuk gevoel. Alles even laten bezinken en het heeft waarschijnlijk te maken met de betoverende verschijning van Maria Bonnevie. Echt een mooie vrouw vind ik dat en vooral daardoor was het kijken van de film een aangenaam tijdverdrijf.

Maar als ik dan objectief terugblik en deze film op puur filmische kwaliteiten moet beoordelen, ben ik toch wat teleurgesteld.

Op IMDb las ik ergens "Shallow Gimmickry" als titel van een recensie. En in een notendop is het dat ook wel vind ik. Het symbolische concept rond constructie, reconstructie en "alles is maar een film" vind ik nogal nutteloos. Bovendien doet het in een handomdraai de hele magie van Alex' en Aimee's romance naar de kl*ten. Een beetje soortgelijk aan een film om zeep helpen door er als slot een "het-was-maar-een-droom"-einde aan te breien. Zonde vind ik dat.

De romance an sich vind ik dan weer erg mooi geschetst. Goed geacteerd, erg puur, mysterieus en hoewel het strikt fragmentarisch blijft ook erg leuk en makkelijk om volgen. Spijtig dat de magie en de mystiek van het scenario dan niet gereflecteerd wordt in de stilering. Camerawerk was te standaard en de groffe filmkorrel misstaat compleet. Af en toe wel erg mooie dingen gezien ook, zoals twee shots die in mekaar overlopen en versmelten tot een sterk kleurencontrast van bloedrood met maagdelijk wit. Met de soundtrack werd dan weer schandalig weinig gedaan. Hier en daar een klef pianodeuntje en dat was het? Een gemiste kans...

Conclusie: Gevoelsmatig was het wel ok, al heb ik me waarschijnlijk teveel laten leiden door m'n hormonen. De vraag is of je dan eerlijkheidshalve kan zeggen dat het een goede film was.

Maar dat is toch altijd zo? Elke film is "maar een film", dus alle romantiek in films is per definitie kunstmatig en gefabriceerd. Waarom die voice-over dat dan zo nodig moet bevestigen met zo'n hol statement is mij een raadsel. Ik vond het overbodig...

Natuurlijk is het altijd zo, maar de voice-over maakt je er hier bewust van (zodat je meer na gaat denken over de opgeroepen emotie). It's a reconstruction, but it still hurts, lijkt me duidelijk wat de toegevoegde waarde van dat statement is.

Vind het al helemaal vreemd om zoiets een "hol statement" te noemen. Lijkt me een waarheid als een koe, snap niet waarom het dan hol zou zijn.

Heel apart, maar kon me (nog) niet echt boeien. Dit is echt een film die ik op me in moet laten werken en later nog eens moet zien.

Indrukwekkend vond ik wel de twee totaal verschillende verschijningsvormen van Maria Bonnevie! Ik zag pas bij de aftiteling dat ze zowel Simone als Aimee speelde! Had ik totaal niet gezien! Maar misschien zegt dat meer over mijn opmerkingsgave tijdens het kijken van deze film is dat dan des temeer een reden om de films nogmaals te bekijken.

Denk dat ik mijn eerste 5 sterren al ga uitdelen hier op Musicmeter

En dat voor een film die ik nota bene voor 2 euro in de budget-bak vond!

Ik heb genoten van het prachtige kleurgebruik,

genoten (en mezelf verbijsterd) van de vreemde keuzes die de hoofdrolspelers maken en de situaties waarin ze zich bevinden,

en genoten van het prachtige camerawerk,

al met al heb ik dus genoten van hoogstaande cinema!!

Hulde!

In welke winkel stond die budgetbak?

Movie Max Zoetermeer^^

Bij de ex-rental bak.

Erg mooie en visueel sterke film, die je als kijker na afloop nog wel even laat na denken hoe het verhaal nu precies in elkaar zit. Het begint allemaal erg rustig tot het moment dat Alex niet meer herkent wordt door zijn vriendin en vrienden. Vanaf dat moment werd ik letterlijk de film in gezogen en was ik zeer benieuwd hoe alles nu zou aflopen. De film bevat een behoorlijke hoeveelheid surrealisme en doet in sommige opzichten, zoals men hier ook al aanhaalt wel aan Mulholland Dr. denken.Reconstruction vind ik zelfs nog een stukje beter. Leuk gevonden vind ik het feit dat je aantal keren d.m.v. een plattegrond ziet waar de hoofdrolspelers zich bevinden en het feit dat de regisseur een aantal keer duidelijk aanhaalt dat de film slecht een constructie is, maar dat je er als kijker dan toch voor valt. Ik vind de realiteit en fictie in deze film dan ook mooi in elkaar verweven. Soms denk je dat het allemaal echt is, totdat je er vijf minuten later bij een scène dan toch achterkomt dat het fictie was. In ieder geval een erg mooie film, die zeker uitnodigt om nog een keer bekeken te worden. Grappig is trouwens wel dat ik tijdens de film Simone en Aimee al zo op elkaar vond lijken, niet wetende dat ze allebei gespeeld werden door Maria Bonnevue.. Misschien heeft dit ook nog een betekenis, maar daar weet ik het antwoord nog even niet op. In ieder geval een zeer mooie visueel fascinerende romantische film!

4,5*

Heel mooie film, greep me vooral in het begin erg aan en zwakte naar het einde toe een beetje af. Het stuk rond het punt dat de wegen van Aimée en Alex elkaar kruisen (vooral met die muziek op de achtergrond) was voor mij echt een magisch moment. Ook de stukjes met de voice-over vond ik heel bijzonder, terwijl ik normaal nooit zo van de voice-overs ben. Ik vond het soms wel lastig te begrijpen wat er gebeurde, maar volgens mij waren de gebeurtenissen meer symbolisch dan dat ze echt logisch moesten zijn. Grappig dat Aimée en Simone door dezelfde vrouw werden gespeeld, ik had ook al steeds moeite om ze uit elkaar te houden. Wellicht nog een keer herkijken, maar voor nu

4,5 sterren.

Bijzonder vreemde film, waar ik nu niet direkt een oordeel over kan geven. Er zit net zo veel logica in deze film als in de film "Mulholland Drive" van David Lynch, die ik pas na 3 kijkbeurten pas echt begon te waarderen. En zoveel kijkbeurten heeft deze film volgens mij ook nodig om hem op de juiste waarde te kunnen schatten.

De visuele stijl van deze film is schitterend. Het verhaal is zeer origineel, hoewel het mij wel enigszins deed denken aan de klassieker "L'année dernière a Marienbad", een film die na 4 kijkbeurten van mij de maximale waardering van 5,0* kreeg. Dat kan ik deze film helaas niet geven. Daarvoor roept deze film voor mij nog te veel vraagtekens op. Gewoon nog maar een keer zien, zou ik zeggen.

Voorlopig 3,0*

btw Ik zag deze film toevallig vanmiddag voor € 5,00 liggen bij Boudisque. Toch maar mooi meegenomen.

Dan is men goed bezig.

Prachtige film.

Goed verteld met veel visuele flair.Het liefdes verhaal kwam erg mooi en er naturel over en ook ik had niet door dat ik de hele film naar 2 x dezelfde actrice heb gekeken

De film word ook nergens een zoetsappig liefdes verhaal, maar daar is de rest van het verhaal ook niet naar.In het begin vond ik het wel wat moeilijk om in de film en de sfeer te komen maar vanaf het moment dat niemand hem meer herkend word het echt interresant en erg mooi.Het surrealisme word goed gemixt met het realisme.Al had ik wel wat moeite met het einde, dat begreep ik niet helemaal.Binnenkort nog maar eens herzien dus.
De acteurs doen het allemaal erg goed, en zoals ik al zei komt het allemaal heel naturel en oprecht over.

Een heerlijke film.

4.5*

Wow

Ik snap nog steeds niet precies hoe het verhaal nou in elkaar steekt maar ik vond het echt een prachtige kijkervaring. Ik denk dat ik deze nog heel vaak ga kijken. Zelden zulk mooi acteerwerk gezien als je in een van de eerste scenes al die hele lichaamstaal ziet van Aimee en August die 'ik houd van je' tegen elkaar zeggen. Dat zegt al zo veel, daarnaast ongeveer de beste muzikale ondersteuning die ik ooit bij een film heb gezien en heel erg mooi camerawerk. Er wordt echt een hele mooie sfeer neergezet. Daarnaast nog een vermelding voor de Orpheus-verwijzing. Dat verhaal is altijd er mijn favoriete mythe geweest en het is echt prachtig hoe dat hier in de film terugkomt. Heeeele mooie film

4.5*

Inderdaad.

Bij herziening bijna constant intens genoten van een wervelende, speelse en warme film. Vooral de scene nadat Alex het cafe verlaat om de achtervolging op zijn droomvrouw in te zetten is machtig mooi in beeld gebracht met die rode zone die doorkruist wordt en de sexscene die daarna plaats heeft. De muziek paste ook goed in het algehele plaatje, deze gaf het geheel nog een melancholisch tintje mee. Prachtfilm die ik even omhoog gooi. 4,5*

Prachtig zeg. Reconstruction hult een gloedvolle romance in ijzersterke cinematografie. Twee hoogtepunten waren het fotografische liefdesspel en de Orpheus-Euridice-scene. Jammer van dat geheugengedoe en het hele schrijversverhaal, maar toch een van de beste films die ik de laatste maanden zag.