Reconstruction (2003)

Wat mij betreft, wordt Reconstruction hier een beetje overschat. Deze film heeft hier en daar een paar leuke shots, maar echt innoverend en revolutionair is het zeker niet. Bovendien de manier van filmen komt op mij nogal amateuristisch over (vooral op het gebied van editing). Het is dan ook duidelijk te zien dat de filmmaker van deze film nog veel moet leren.

Als je echt van innoverende cinema houdt, dan moet je zeker niet Christoffer Boe volgen, maar cineasten als Darren Aronofsky en Todd Haynes.

Het verhaal is wel aardig, maar zoiets heb ik al vaker gezien. Dus echt origineel is het niet.

Geef mij maar India Song van Marguerite Duras en/of L’Année Dernière à Marienbad van Alain Resnais, die zijn in ieder geval veel poëtischer.

***0,45* / *****

Ik snap dat van dat amateuristische filmen niet zo

En dat duidelijk is dat 'ie nog veel moet leren al helemaal niet. Heb je wat voorbeelden?

Todd Haynes vind ik zelf eigenlijk niet zo'n hoogvlieger en van Aronofsky hoop ik dat The Fountain die vieze smaak van Requiem for a Dream eens even wegspoelt.

Het theatrale heeft hij niet echt goed onder controle, het spel tussen de acteurs: scherpe dialogen, lange scènes zonder onderbrekingen, sfeer. Kortom echte cinema.

Dat hij bepaalde shots en camerawerk onder controle heeft, betekent niet automatisch dat hij een goeie filmmaker is.

Ik heb geen moer verstand van filmmaken, zoals jij kennelijk. Maar dat hoeft ook niet om het resultaat te kunnen beoordelen.

Ik heb de laatste jaren zelden een Europese film gezien waar de chemie zo vanaf spatte als in het spel tussen Nikolaj Lie Kaas en Maria Bonnevie.

Dat de film qua verhaal en sfeer niet geheel innovatief is en schatplichtig aan andere films kan goed zijn, maar dat geldt dat ook voor 'Far from Heaven' van Todd Haynes, dat is geïnspireerd op Douglas Sirk's 'All That Heaven Allows'.

Reconstrunction is originele film die erg mooi gemaakt is.

Die zwart-wit intermezzo's zijn erg goed. Mooie teksten ook.

De digitale camera heeft zo z'n plus en minpunten. Het oogt soms wel erg steriel en ik mis ook diepte.

Het eerste uur vind ik erg sterk. Ik ben enorm liefhebber van ingenieuze plots, ik heb erg geboeid zitten kijken.

Na dit eerste uur krijg ik een hekel aan het hoofdpersonage en valt de film tot vervelens toe in herhaling. De film zakt in als een plumpudding.

Ben ik uiterst benieuwd wanneer iemand dat wel is!

Een goeie filmmaker moet meer zijn dan alleen een briljante cameraman. Hij moet verschillende filmtechnieken onder de knie hebben, hij moet verschillende verteltechnieken kunnen beheersen, hij moet een goeie verteller zijn, hij moet een goeie schrijver zijn, hij moet ideeën hebben en creatief met z’n ideeën omgaan.

Kortom een goeie cineast moet een "allrounder" zijn!

Nonsens. Allrounders zijn typisch mensen die nooit voluit goed zijn in specifieke elementen. Geef mij maar specialisten.

Geef mij maar allrounders die specialist zijn op elk gebied.

Zoals daar zijn ... niemand inderdaad.

Wat moet een regisseur in huis hebben?

Intrigerende film die helaas niet de volle 90 minuten weet te boeien. 3,5*

Ik heb deze film 2keer bekeken in 2dagen. Al bij al een aparte, boeiende film over de liefde. De gelijkenissen die met de operascene van mulholland drive worden gemaakt kan ik me wel in volgen maar zeker niet met de hele film.
in deze film is de ontmoeting en hetgeen het volgt ook een illusie maar dit is gewoon een verhaal dat august zelf heeft bedacht omdat het begrip liefde hem enorm boeit, zo meen ik het toch
Een 3,5*

Huh? Mede dankzij het door jouw vermeende amateurisme is deze film in mijn ogen zo ontzettend mooi! Verliefdheid, passie, emotie.. het overspoelde me in één warme vloeiende golf van anderhalf uur. Al bijna net zo feëriek en wonderlijk als Last Life in the Universe (en nu we toch met titels aan het strooien zijn hier - is Hiroshima Mon Amour al genoemd?), een ongelofelijk coherent geheel qua sfeer en een prachtig verhaal met een heerlijke dosis zweverigheid tegenover al die pure líefde. Wauw!

Deze ook maar eens op DVD aangeschaft, heb ik m'n top 10 eindelijk weer volledig. Kon het ook niet nalaten hem meteen maar weer een keertje te herkijken, en weet ook weer heel duidelijk waar die top10 plaats vandaan komt.

Ik blijf dit prachtig vinden. Film die werkelijk op alle punten uitblinkt. Visueel echt prachtig. De trucjes zijn soms misschien niet origineel (dat shakey-cam gedoe) maar wel elke keer erg effectief. De scenes met de rode overlay van Kopenhagen magnifiek. En werd een sexscene ooit zo mooi in beeld gebracht ? Ik kan het mij niet herinneren. Ook de soundtrack is prachtig. En dan heb ik het niet over Barber's Adagio, wat op zich erg mooi gebruikt wordt, maar vooral de simpele pianodeuntjes met grammofoonplaatgekraak en gesizzle erachter. Erg, erg sfeervol.

Verhaaltechnisch en qua constructie komt de naam Lynch misschien naar voren, maar de film straalt een totaal andere sfeer uit. Veel intiemer, warmer, fragieler zelfs. net als de relatie tussen de hoofdpersonages, die echt lijkt, passievol is, maar onvatbaar, onvoorspelbaar en uiterst fragiel blijkt. De chemie tussen Nikolaj Lie Kaas en Maria Bonnevie is heerlijk, en als toetje krijg je dan nog enkele geniale scenes zoals de openingsscene in het café, de scene in de metro met de sigaret en de omkijkscene.

Beetje een "gevaarlijke" film, aangezien wie niet gegrepen wordt de boel compleet mist. En waardoor de point ook totaal teniet gedaan wordt. Wie echter wel gegrepen wordt door de film kan alleen maar bewondering tonen voor de souplesse waarmee Boe de essentie van cinema blootlegt. Een constructie opzet om de kijker te doen "voelen". En dat doe ik dan ook bij deze film. Als een blok vallen, ook een beetje voor de wel erg bevallige Bonnevie trouwens .

5*, en blijft mooi in m'n top 10 genesteld. Hartverwarmend en verscheurend.

Dit viel mij ook positief op



Dat vond ik een hele warme scene. Toen ze elkaar 'hey' zeiden moest ik al glimlachen, en dat bleef ik tijdens de gehele scene doen



Dat is mijn probleem, de film is mij te vaag. Hij pakt me niet en het verhaal is mij te simpel, want dat is er eigenlijk niet. Ik neem ook het woord effectbejag in de mond, door de vreemde openings- en slotscene met die vallende sigaret, de mysterieuze voice-over, en het gegeven dat Alex zich opeens vervreemd ziet van zijn omgeving. Het komt op mij teveel over als 'kijk eens wat een leuke orginele vindingen' en dat gaat dus ten koste van het verhaal. Ook dat inzoomen en het aanstippen van plekjes op de stadskaart vind ik een nutteloze rariteit



Dat is een vrouw die de film wat extra's geeft omdat je daar naar kan blijven kijken. Dat Alex in het cafe overigens zegt dat ze 25 is vind ik vreemd. Ze komt op mij eerder over als een vrouw van +- 35 die er iets jonger uitziet

3 sterren van mij

Sinds ik deze film gezien heb, ongeveer een half jaar geleden, denk ik er nog steeds af en toe aan terug. Best wel veel indruk heeft de film dus gemaakt, ik verhoog daarbij mn cijfer naar 4,5. De chemie tussen Lie Klaas en Bonnevie is magistraal (de film is daardoor oa heel warm), de scene in het cafe was briljant en als ik later een dochter krijg noem ik haar Aimée .

En die scene in het restaurant is ook helemaal geweldig!

Ik heb de dvd maar aan sinternicolaas gevraagd.

Een ongelooflijk stijlvolle en indrukwekkende film. Ik had wel al gehoord dat ie erg goed was, maar dit had ik eigenlijk niet verwacht . Een film die van begin tot eind fascineert en beklijft, niet vanwege de humor of de weirdness waarmee Lynch zijn films wel eens pleegt op te smukken, maar zuiver en alleen met een op het eerste zicht banaal relatieverhaal tussen vier personages. Een dergelijk meesterschap kan inderdaad enkel met Marienbad of Lynch zelf vergeleken worden, maar de verfrissende eenvoud en de totale afwezigheid van enig elitarisme (want hoe knap Resnais' film ook is, het blijft een zware boterham) maken hem toch opvallend origineel. Of hij vijf sterren moet krijgen weet ik niet zo goed, maar het is in elk geval een van de interessantste films van de afgelopen vijf jaar.

is dit tampongslikkepinne?

Heel mooie beelden, maar het verhaal zelf kwam niet zo goed eruit. Toch wel de moeite waard.

Een ongelooflijk mooie film, die elke keer dat je hem kijkt blijft boeien!

Ja inderdaad erg fraai. Nu drie keer gezien en regelrecht in mijn top 10.

Mooie gefilmd, mooie muziek, maar vooral iets te warrig en dromerig; 3*

Ja logisch toch, hij flikt z'n vriendin.

Nouja, zelden zo het gevoel gehad dat we een andere film hebben gekeken. Als elke plumpudding zo'n metro-scène heeft, schotel mij dan voortaan maar elke dag pudding voor!

Wat bedoel je met 'hij flikt z'n vriendin'?

bedriegt...

Inderdaad, "gaat vreemd", "pleegt overspel", "bedriegt", etc etc. Flikken dus .

Eindelijk weer eens een 'romantische' film die de beoogde emoties ook daadwerkelijk kan losmaken.

Een fijnzinnige vertelling van een liefde, omgeven door surrealistische gebeurtenissen. Enerzijds zijn de romantische verwikkelingen erg herkenbaar, maar worden ze anderszijds steeds verder ondergedompeld in een mysterieus, ondoorgrondelijk complot, dat de kijker al even machteloos achterlaat als Alex zelf.

Het moment waarop de onthulling plaatsvindt zou er sprake kunnen zijn van ontgoocheling en desillusie, maar de briljante vertelwijze en werkelijk schitterende beelden gedurende anderhalf uur, is het haast bevrijdend om toe te geven dat je eigenlijk beetgenomen bent .

Een ingenieus eerbetoon aan zowel de liefde als aan de kracht van cinema zelf, Kan me voorstellen dat als het eerste uur niet pakkend is, dat de ontknoping een grote teleurstelling vormt; ik schaar mij bij de gelukkigen. 5* en in de top 10.