The Hunt for Red October (1990)

prima film

Aw, this is nothing! You should've been with us five, six months ago! Whoa! You talk about puke! We ran into a hailstorm over the Sea of Japan. Everybody's retching their guts out! The pilot shot his lunch all over the windshield, and I barfed on the radio! Shorted it out completely! And it wasn't that lightweight stuff either, it was that chunky industrial weight puke!

Bijzonder vermakelijke en opgebouwde actiethriller, naar het bekende boek van Tom Clancy, meteen ook een van zijn besten, dat volgens mij heel aardig gevolgd wordt en verder valt de film op als bijzonder vlot geheel terwijl het de problematiek en jacht van de hoogste vergaderkamers tot de donkerste diepten van de zee laat zien zonder in te boeten aan gang.

De film wordt rustig opgebouwd met een begin waar weinig aan de hand lijkt, pas na de moord op de politiek officier en biecht aan zijn staf over de brief naar de admiraliteit blijken dat ware intenties van Ramius. Een aantal keren wordt de spanning zeer vakkundig opgebouwd zoals de tocht door het ravijn met de torpedo op dat moment als hoogtepunt. Andermaal een heerlijke opbouw naar het hervinden van de Red October door Beaumont, en een heerlijke kat en muis spel ontstaat met de 'Crazy Ivans'. De scene met de drop van Ryan vanuit de Seaking helikopter is prachtig en fantastisch gefilmd met dat onweer in de verte. Wanneer men de communicatie met de Red October op gang brengt valt vooral Scott Glenn op die helemaal in zijn element lijkt als de koele kapitein Bart Mancuso. Eenmaal aan boord van de Red October wordt de spanning en gebeurtenissen met de aanval van de Konovalov, de capriolen om de torpedo's te ontwijken en de rol die de Dallas daar in speelt, fenomenaal gebracht. Andermaal heerlijk geacteerd door zowel Glenn als Connery die beide op geweldige wijze de koele en berekenende kapiteins spelen. Er wordt nog wat extra spanning toegevoegd als de saboteur ook nog aan boord blijkt te zijn. Het plan slaagt en hoe, met de bemoeienissen van de Konovalov heeft men zowaar een wrak en decoy om de Red October weg te smokkelen.

Ondanks dat het alweer een film uit '90 is valt het mij mee hoe alles eruit ziet. Super gelikt is het natuurlijk allemaal niet meer, maar het kan er allemaal best nog door de beugel. De beelden van de onderzeeërs en torpedo's zijn eigenlijk best nog wel goed. Verder is de apparatuur sowieso mooi om te zien, de helikopters, het vliegdekschip, een Bear, de neerstortende Tomcat die me toch altijd wel weer wat doet. Begreep dat Kevin Costner deze rol had afgezegd maar ik moet zeggen dat Baldwin, tot dan toe voor mij redelijk onbekende, het best heel aardig doet met een soort jong enthousiasme. Glenn in zijn element, Connery meer dan prima, de butler uit The Nanny vind ik altijd een grappige voorbijganger, en verder zijn Vance en Neill nog wel het noemen waar, en Tim Curry in een 'normale' rol. De muziek valt ook op en is een mooi keuze met de Russische koren, past er helemaal bij. Al met al nog altijd een spannend en boeiende geheel deze film en ook nog wel een tikkeltje jeugdsentiment die destijds erg veel indruk maakte.

Deze duikbootfilm bekeken en het was wel een lange film. Spijtig genoeg niet altijd even interessant, maar naar het einde toe werd het wel nog spannend. Visueel waren de special effecten wel wat gedateerd, maar gelukkig deed de cast het wel nog goed. Leuk om toch eens gezien te hebben, maar een tweede kijkbeurt zal toch niet direct voor nog eens zijn.

Vreemd genoeg pas de eerste Tom Clancy verfilming die ik zag, en omdat ik ook nooit een van diens boeken heb gelezen was dit de eerste kennismaking met een van de grootste namen in het spionagethriller-genre. Ik kan niet zeggen dat ik van mijn stoel ben geblazen. Het verhaal is op het duikboot-jargon na vrij eenvoudig, af en toe wekte die simpele vertelstijl zelfs ergernis op (vooral op het eind, de Russische matrozen die elkaar glunderend aanstoten als ze merken dat er een strijd gaande is onder water: "Dat is onze kapitein, hij vecht tegen de Amerikanen!").

De onderwateractie is degelijk in beeld gebracht al is het wel erg CGI, de vertolkingen zijn niet opzienbarend met Sam Neill in een niet bijzonder sterke rol -waarom Montana trouwens- en het verloop is voorspelbaar met een hoop clichés zoals de Russische mannenkoren en de standaard Sovjet-politicus die -leuk toeval- Putin heet. Vond de politieke onderonsjes eigenlijk nog het leukst ("You lost another submarine?" was de perfecte Billy Wilder-achtige slotzin geweest maar helaas krijgen we daarna nog wat quasifilosofisch geouwehoer).

“Listen, I'm a politician, which means I'm a cheat and a liar, and when I'm not kissing babies, I'm stealing their lollipops. But it also means I keep my options open.”

En toch niet elke goede boekverfilming valt mij in de smaak. Want voor deze ‘Tom Clancy’ verfilming had ik hele hoge verwachtingen, zijnde het niet dat de film met veel stemmen een aardig hoog cijfer heeft gescoord en er aardig wat grote namen in mee spelen die in mijn ogen ook altijd wel voor vermaak weten te zorgen. Ook ben ik groot fan van de games die zijn gebaseerd op het werk van ‘Clancy’ en tot heden heeft alles wat ik van die beste man heb gespeeld mij vermaakt. Deze film kwam toch taaier om de bocht zetten, daar waar ik toch met aardige bedoeling begon aan de film, begon ik ook na drie kwartier weg te zakken, werd de film ontzettend langdradig en gebeurde er in mijn ogen toch te weinig, waar voornamelijk erg veel gepraat wordt. En dat vond ik oprecht spijtig, zeker om dat ik deze film reeks hoog had aangeschreven voor mijzelf.

Ik heb overigens naar mijn weten nog nooit een film met ‘Alec Baldwin’ in de hoofdrol gezien. De beste man is de laatste tijd natuurlijk erg negatief in het nieuws geweest dus zijn naam kwam mij meer dan bekend voor. Ik kan dus eigenlijk ook niet echt een vergelijking vinden van zijn acteerwerk, noch vond ik hem aardig spelen. Ook ‘Sean Connery’ had een belangrijke en goede rol voor zich, waar ik toch vond dat hij matig speelde, het was allemaal ook niet heel lastig zo als kapitein van een onderzeeër, het was gewoon een erg makkelijke rol voor de beste man. Wat ik vooral leuk vond, en ook hoe dat gedaan was is het moment wanneer hij Russisch aan het spreken is, wat voor mij gevoel nog aardig goed ging. De transitie erna door het Russisch te veranderen naar het Engels was prima bedacht, en daardoor keek de film ook leuker weg. Al had ik wellicht het leuker gevonden als er dan ook daadwerkelijk een Rus was die, die rol op zich nam zodat we eigenlijk constant in het Russische zaten, de geloofwaardigheid vertrok daardoor algauw en kon je als kijker niet altijd even makkelijk je gedachten verzetten dat dit de Russen tegen de Amerikanen waren.

Ik moest overigens nog wel een klein beetje gniffelen toen er een Russische diplomaat op de onderzeeër aanwezig was en het ging om ‘Vladimir Putin’, die uiteraard rond deze periode ook slecht bezig is in een oorlogssituatie, dus ik probeerde het nog een beetje met elkaar te linken. Geinig dat men zo’n iemand toe willen voegen, al leek die er niet veel op. Het verhaal verder vond ik overigens niet heel bijzonder. Ik ben nooit echt fan geweest van zogenaamde duikbootverhalen en films die er over gaan, het is ook niet een oorlogsvaartuig wat mij weet te interesseren in het algemeen, en de setting vind ik vaak wat matig, kan ook weinig spanning uit deze setting halen.

Voor de rest is de film wel aardig bedacht, de koude oorlog is een héél interessant onderwerp, waar ik me overigens nog wel meer in moet gaan verdiepen. Het concept is nogal cliché, waar Amerika natuurlijk profiteert van een winstpositie omdat één van de belangrijkste Russische kapitein wil overstappen naar de vijand, achja het was allemaal niet heel bijzonder dus. Actie is er bijna niet, en ik vond gewoon dat er teveel werd geluld in de film, en ik had toch meer verwacht! Spijtig maar, ik zet zeker de ‘Jack Ryan’ reeks door, ben benieuwd naar de andere films.

Uitstekende geopolitieke thriller die zich afspeelt tijdens de koude oorlog. Voor de 2e keer bekeken. De film zit niet vol met actie: het heeft iets van de 90's qua filmstijl zonder al te gedateerd over te komen. Alleen af en toe zijn de blue screens wel heel erg (storend) opvallend. Acteerwerk is ook prima, alleen ik kan er maar niet aan wennen dat Russen de hele tijd Engels praten. Verder kan het nog prima meekomen. Maar het gaat allemaal wat trager in vergelijking wat je anno 2024 gewend bent. Het verhaal is zoals je van Clancy mag verwachten: prima thriller die goed in elkaar steekt. Niets meer en niets minder. Het is een lange zit, maar nooit vermoeiend of langdradig, en dat is op zich al best knap met deze speelduur. Een aanrader als je van onderzee-films houdt, zolang je maar geen 'bommen en granaten' actiefilm verwacht. Nog steeds stabiel op 4 sterren.