Bring It On Again (2004)

Yager doet goed niet goed haar best om niet op Dunst te lijken in het eerste deel. Zelfde broddelverhaal, maar stiekem hier en daar toch best aardig. Zal m'n chearleader's fetisjisme wel zijn.

Zoveelste hopeloze tienerfilm met een slecht script, vol karakters en grappen en gebeurtenissen die we altijd al tegenkomen. Ook het acteerwerk is niet om aan te zien, alleen Bree Turner (bitch Tina Hammersmith) zou best eens kunnen doorbreken. Voor de rest was het een vleesfabriek.

Toch 1 ster voor de cheerleader-dansjes, die zagen er wel spectaculair uit.

Compleet overbodig vervolg die alle charme van zijn voorganger mist. Alleen geschikt voor de doelgroep van tienermeisjes. Jammer.

Hap-slik-weg.

Eerste deel van Bring It On die ik heb gezien, waarom? Tsja..

't hele cheerleader gebeuren draait voor mij maar om één ding, het uiterlijk. Maar daar red een film het uiteindelijk niet mee. Gelukkig is deze Bring It On dan ook gewoon een kant en klare aaneenschakeling van clichés op een leuke en vlotte manier gebracht.

Helaas is de hoofdrolspeelster qua looks een saaie doos, dat maakt hier wel veel uit aangezien er weinig anders te beleven valt. Verhaal valt vanaf minuut 1 te voorspellen en het einde levert gewoon jeuk op zo happy Maargoed, wat verwacht je.. misschien ooit nog eens de andere delen bekijken, maar dit was voor dit jaar iig genoeg.

Geen verhaal en slecht acteerwerk. Lied tijdens aftiteling was het leukste.

Hetzelfde.

Min of meer een herhaling van elementen uit deel 1, met een aantal verbeteringen en stapjes terug. In het algemeen blijft het als snel entertainment dienen en daar slaagt het wel in, maar toch weet Bring It On Again niet te ontsnappen aan slordigheden.

Dunst is vervangen door Judson-Yager. Judson-Yager kan uiteraard niet tippen aan Dunst maar komt toch wel een goed eind. Helaas maakt Santostefano het nogal duidelijk waarom hij Judson-Yager daadwerkelijk heeft gecast en dat is jammer. Leuk qua afleiding voor de viezerikjes, maar ik zie liever goed acteerwerk in een film zoals deze.

Bijrollen doen het best oké, de positieve opvallers zijn Judson-Yager en Lenz-Galeotti waarvan de laatste duidelijk wat meer ervaring had. Onder de castleden zitten er ook een aantal die net wat te nerveus waren zoals Turner die helaas een aantal keer het doel mist. Ondanks dat ze allemaal in hun karakter zitten.

Het verhaal hebben we allemaal weleens eerder gezien en hier wordt het ook niet origineler of knapper uitgewerkt. Eigenlijk slordiger zelfs, denk maar aan zo'n finale waar een team van amateurs plots verandert in een pro-team. De dag ervoor wisten ze nog niet wat pompons waren. Toch blijft het wel vermaken dankzij een gezond tempo.

Wat dit deel iets beter doet in vergelijking met de voorganger is dat de humor beter getimed is, waardoor zeker richting het einde een aantal grapjes goed aanslaan. Tevens is de humor wat droger, waar ik dan persoonlijk weer van hou. Heb toch wel een paar keer kunnen grinniken, waarbij ik het in deel 1 vooral vermoeiend vond werken. De personages lijken soms ook iets beter te werken (iedereen lijkt een beetje een eigen smoel te hebben), al is dat subjectief.

Het is allemaal iets minder groots en wat makkelijker geschreven, maar soms toch net wat beter uitgevoerd. De regie betrekt de kijker dit keer iets meer in het verhaal maar de relatieopbouw en karakterontwikkeling is weer wat slordiger. Leuk vanwege het enthousiaste acteerwerk en een vlot tempo, maar nog steeds onder de middelmaat waardoor het toch met een onvoldoende van mijn kant blijft kampen.