Conan the Destroyer (1984)

Erg matige film, ik vond hem eerlijk gezegd niet veel soeps. Opna Terminator heb ik nooit echt een topfilm van Schwarzenegger gezien, en deze vind ik zelfs een van zijn mindere. Inderdaad zoals Purmerend zei : van die spieren van Schwarzenegger moet de film het zeer zeker niet hebben.

2,0*

Perfecte komedie maar was het ook zo bedoelt?

Het begint al bij het acteerwerk dat 0,5 ster krijgt. Iedereen is afschuwelijk slecht wat wel zorgt voor hilariteit vooral dan de uitspraak. Ook Arnie doet het niet. Van hem moet je nu ook nooit veel diepgang verwachten maar ook de grote actieheld uithangen lukt hem hier niet. Al geeft het actieniveau hem daar weinig kans toe, denk bivoorbeeld aan de vechtscène bij de spiegels, één van de slechtste filmscènes allertijden. Verder ook weinig niveau in het avontuurgedeelte.

Verder is alles enorm amateuristisch van de kostuums tot de score. De score dikt de hilariteit alleen maar aan. Het deuntje is belachelijk en doet de beelden (die volgens mij wel stoer bedoelt waren) omzetten in complete hilariteit en enorm lage kwaliteit.

De kostuums verdienen ook wel opgenoemd te worden. Het is amateuristisch, wannabee en lelijk. Vraag me af wie die gedaan heeft, kon niemand die man op de vingers tikken? Zelfde voor de decors die zo amateuristisch zijn dat het gewoon opvalt de buitenscènes in een studio zijn gefilmd. De drukage was ook enorm slecht.

Rest nog de humor, het gene dat dan bedoelt was om grappig over te komen komt dan weer niet grappig over. Misschien leuke humor van kinderen tot 6 jaar.

Zeker één van de slechtste films die ik gezien heb.

0,5*

Ernstig slechte film, maar wel vermakelijk. Dit is niet meer dan een cash in op het succes van deel één en het kan niet anders of de scenaristen hebben de ballen uit hun broek gelachen toen ze hieraan werkten. Want mijn god, wat een ellende. Zoveel onlogica, compleet overbodige en godsgruwelijk irritante personages en een verhaal waar de honden geen brood van lusten.

Het gezelschap van Conan gaat op een queste, wat krijgers sluiten zich aan en knokken een potje mee, maar bleken uiteindelijk bizar leeg en volslagen functieloos. Die magiër bijvoorbeeld, what de fuck? Zijn toverkunsten gingen niet verder dan handjes tegen elkaar houden en rare poepgeluidjes maken.... Of Grace Jones, die weinig anders hoefde te doen dan grommen en lelijk zijn. En last but not least die dief? Tergende comic relief en een belediging voor elk intellect.

Maar stiekem is het ergens ook wel vermakelijk. Een soort van zelfpijniging ondergaan om erachter te komen wat de scriptschrijvers nu weer voor onzin bedenken. Zoals een raar beest dat geen fysieke pijn kan lijden, maar wel dood gaat zodra Conan enkele spiegeltjes inslaat... Kom op, echt..? En stiekem wilde ik heel graag de slechte oneliners horen om daarna te kunnen zeggen dat ze zo stom zijn. Met plezier naar een slechte film kijken omdat hij zo slecht is dus.

Een hoge scoren echter? Dacht het niet. Ik vond alleen die basketballer van 2m20 wel cool (zelfs Arnie verbleekte bij zijn gestalte) en de soundtrack was best te pruimen.

Qua verhaal minder dan Conan the Barbarian maar toch nog leuk vermaak. Leuke rol van Grace Jones.

Conan the Barbarian was al geen hele beste film, maar deze Conan the Destroyer is het toch geluk om nog een stuk slechter te zijn.

Eigenlijk krijg je meer van 't zelfde, maar met een nog zinlozer en dommer plot. Plus dat ik me enorm heb geergerd aan alle bijrollen, die van die vreselijke Grace Jones voorop. Het lukte haar al onderhand om de James Bond film A view to a kill persoonlijk te verpesten, maar in Conan the Destroyer is ze nog erger. Met afstand de slechtste en irritantste (+ lelijkste) actrice die ik ooit heb gezien, voor zover je haar werk acteren mag noemen met dat domme gekrijs en lompe gedrag. De andere bijrollen waren ook vervelend.

Net als in de vorige Conan film is er maar 1 personage die de moeite is en dat is toch weer Schwarzenegger als de imposante Conan. In dit vervolg heeft hij wat meer tekst en mag hij ook meer vechten. Komt zijn rol ten goede.

Er valt eigenlijk niks positiefs over de film te zeggen, behalve dat het vechten er wat beter uitziet als in het 1e deel. Voor de rest is dit een waardeloze film geworden die zelfs niet door de aanwezigheid van Schwarzenegger gered kon worden.

1,5*

Knipogende actie.

Dit vervolg op de grote doorbraak voor Schwarzenegger is minstens zo avontuurlijk, maar nogal anders van opzet. Zo wordt een verplichte dosis niet-werkende grapjes door de strot van de kijker geduwd. Een nogal vervelende gewaarwording. Omdat de nadruk nu sowieso meer op de dialogen komt te liggen, valt de Oostenrijkse eik sowieso een beetje door de mand. Een Oliver Stone wordt hier met node gemist. Actie met een knipoog zou later echter wel de acteur zijn meest succesvolle trademark worden.

Doorsnee.

Deze laatst aangeschaft en na lange tijd weer eens bekeken.

Matig vervolg op het uitstekend origineel.

Alles wat de vorige film had -een episch gevoel, prachtige beelden, goede effecten, goede actie- mis je in dit tweede deel.

Het hele gevoel, de sfeer is stukken minder, het doet allemaal ook veel goedkoper aan.

Zeker bij de effecten, die vaak tegen gekunsteld en amateuristisch aan zitten.

Zo zijn de gevechten met een aantal monsters belachelijk:

het eerste monster in de film is duidelijk gewoon een vent met een rubberen masker op en het eind monster is ook een totale deceptie.

Nou schijnt men voor het eind een veel imposantere finale in gedachte te hebben gehad, maar wegens te hoge kosten werd dit drastisch ingeperkt.

Schwarzenegger en Mako zijn weer ok, maar het zijn Grace Jones in een fantastisch debut en Sarah Douglas als de gemene, machtsbeluste koningin, die het meeste indruk maken, helaas is haar eindscene dan weer teleurstellend te noemen.

Een mager zeventje, ofwel 3,5 ster.

"Maybe they want to capture us, and torture us to death."

Een lichte tegenvaller. Ik had namelijk iets meer verwacht van deze film.

Voor Sword-and-Sorcery-liefhebbers (zoals ik) is dit wel een vermakelijke film. Je moet hem wel een beetje met een korreltje zout nemen maar echt slecht is het niet te noemen.

De acteerprestaties zijn niet al te best en sommige effecten zijn ook niet erg goed maar over het algemeen zitten er wel goede effecten in en ik vond de zwaardgevechten erg goed. De kastelen en sets waren ook erg goed gemaakt. Schwarzenegger doet het ook erg goed als Conan.

Het verhaal was is een echt Sword-and-Sorcery verhaaltje dat ik erg goed kon waarderen. Dat monster aan het eind deed me erg denken aan het monster uit Krull maar dat kan aan mij liggen.

De muziek van Basil Poledouris vond ik erg goed en is erg episch. De proloog van Mako vond ik erg goed en ik vind zo'n Aziaat eigenlijk best wel passen bij een fantasy-film.

Een meesterwerk is het niet echt maar slecht valt dit zeker niet te noemen.

Op naar Conan the Barbarian en Red Sonja (eerst nog wel zoeken).

Ik moet eerlijk toegeven dat ik stiekem best van deze film genoten heb.

De personages zijn over-the-top, evenals het acteerwerk van de acteurs en actrices die de personages neerzetten. De effecten zien er cheap en heerlijk fout uit. Geweldig om Arnie tegen iemand te zien vechten die duidelijk een man met een masker is (terwijl het een monster voor moet stellen). De "eindbaas" ziet er nog behoorlijk goed uit moet ik zeggen en de effecten rondom dit gedrocht zijn dan ook het beste in vergelijking met de rest van de film.

Leuk om Grace Jones hierin terug te zien. Conan the Destroyer is enorm fout en gaat eigenlijk helemaal nergens over, maar als liefhebber van foute jaren '80 films moet ik zeggen dat ik hem nog best goed te pruimen vind. Vermakelijk.

Teleurstellend vervolg op de prima avonturenfilm Conan the Barbarian uit 1982. Met name het script van Roy Thomas, Gerry Conway en Stanley Mann is zwak en voorspelbaar. De makers van dit vervolg hebben besloten om de serieuze stijl van het origineel te vervangen voor een luchtigere en komische stijl. Geen zware scènes zoals de dood van een geliefde of de moord van je ouders. De bijrollen worden met name verzorgd door komische sidekicks (waarvan met name zangeres Grace Jones opvalt). Het acteerwerk is bij vlagen belabberd, en Arnold Schwarzenegger heeft teveel tekst waardoor hij niet zo overtuigend is als in de eerste film. Het grootste mankement van deze film is echter de filmscore. Deze is in grote mate hetzelfde als die van Conan the Barbarian. Die muziek was speciaal voor die film geschreven en paste er ook perfect bij. Hier valt hij met name uit de toon en het is jammer dat componist Basil Poledouris nauwelijks nieuwe muziek schreef voor dit vervolg. Naar eigen zeggen omdat hij vond dat de herkenbare muziek beter paste bij de nieuwe film, maar ongetwijfeld zal hij om financiële redenen geweigerd hebben een volledige filmscore af te leveren. Dat is jammer, want de spaarzame nieuwe muziek die te horen is, is wederom fenomenaal.

Had toch wel wat meer verwacht van dit vervolg, waar de ervaren regisseur Richard Fleischer (The Vikings, Barabba) aan het roer stond.

Een meesterwerk is het inderdaad niet echt, dat je dat nog kan zeggen. Jij hebt toch zoooveel beter dan dit gezien?

Tja,

ik heb best van de film genoten. Maar dan meer als een komedie. Want je kunt dit toch gewoon niet serieus nemen? Iedereen acteert slecht. Alles ziet er ongelofelijk nep uit, dan inderdaad de scene met de spiegels. Zal het de bedoeling zijn dat het zo duidelijk was dat de man een gewoon apenmasker op had? Gewoon ronduit belachelijk, maar wel grappig.

Schwarzenegger die een kameel knock-out slaat...?

Whehe, niet al te best deze pure pulp. Een bont en freaky gezelschap onder aanvoering van Schwarzenegger beleeft een spannend fantasy-avontuur. Het acteerwerk geeft te denken, ik denk dat oud-basketballer Wilt Chamberlain het dufst was, maar de rest is echt niet veel beter. Ach, het heeft zijn lollige momenten en de sets zijn fraai. Ik kan dit dan ook niet een onvoldoende toekennen.

Prima vervolg met een wat hoger tempo en nog mooiere locaties. Wilt Chamberlain, de legendarische basketball mastodont uit de jaren 70, is zelfs bij Schwarzenegger fysiek imposant door zijn lengte.

Ik meende Nigel Terry (Merlijn in Excalibur) terug te zien als wizard te zien maar het was toch iemand anders.

Jammer dat er geen deel 3 kwam. Vroeger interesseerde Conan me niet zo maar nu vond ik het toch echt leuk, juist door de eenvoud van het Sword & Sorcery-genre.

Minpunten:

-Rubberen monsters....ugh.

-Grace Jones...idem. Ze doet het niet slecht maar geef mij maar die heerlijke Sandahl Bergman.

-De dief die de komische noot moet spelen.

-Klungelige vechtscenes. Dit goldt ook in de eerste film, het onbreekt aan echte gevechtschoreografie zoals je die in moderne films standaard wel ziet. Maar de montage kijkt dan wel vaak prettiger omdat er niet teveel cuts in zitten.

Death to the world. Life for Valeria

Conan the Barbarian, het is een film die niet echt voor mij is weggelegd. Heb hem een aantal jaar geleden gezien toen ik het briljante idee had om een Conan-dag te houden (de twee Schwarzie films en als ik zin had nog eens de remake) maar de plannen werden opgeborgen na de eerste film. Veruit één van de zwakste films uit het oeuvre van Schwarzenegger en daardoor bleef Conan the Destroyer ook altijd links liggen. Het is echter de laatste Schwarzenegger film die ik ongezien in mijn bezit heb en vandaar dan toch eens opgezet.

En zowaar, dit is een betere film dan zijn voorganger. Het is nog altijd een zwakke schakel in de carrière van de Oostenrijkse Eik, maar het is wel wat beter behapbaar dan Conan the Barbarian. De speelduur speelt daar ongetwijfeld een grote rol in. Waar de voorganger er meer dan twee uur over deed om één of ander inwisselbaar plotje te vertellen, doet deze film dat gelukkig in anderhalf uur. Veel meer tempo dus en dat had de film wel nodig. Verder worden Conan en de zijnen (een groepje ongeregeld dat bestaat uit de standaard figuren die je in dit soort films kunt verwachten) erop uit gestuurd om een of ander juweel te vinden - waarbij de terugreis uiteraard heel wat korter is dan de heenreis - en uiteindelijk de wereld te redden van hel en verdoemenis. Klinkt standaard? Dat is het ook en toch zit hier een zekere fun in die ik in het voorgaande deel mistte.

Al was dat niet dankzij Tracey Walter die één van de vervelendste personages aller tijden speelt. Naar het schijnt zou Malak een knipoog zijn naar Vila Restal (uit Blake's 7, misschien wel één van de beste sci-fi reeksen ooit) maar dan hebben Richard Fleischer en de zijnen toch niet echt goed begrepen waar het bij Vila om draaide. Schwarzenegger blijft overigens zijn vertrouwde ding doen, inclusief weer een aantal geweldige gelaatsuitdrukkingen, en verder is het nog opletten voor een aantal vreemde nieuwkomers. Zangeres Grace Jones doet het behoorlijk, basketballer Wilt Chamberlain is imposant en Olivia d'Abo overtuigt in haar debuut. Conan the Destroyer is voor het overige van hetzelfde laken een pak als zijn voorganger. De sets blijven hun charme hebben en ik kan me voorstellen dat dit voor liefhebbers van het genre wel genieten is.

Ik denk dat het echter een genre is dat aan mij niet is besteed. Pas op, die remake met Jason Momoa vond ik wel leuk maar ik ga het hierbij laten. Misschien dat ooit Red Sonja nog wel eens passeert, zou graag het oeuvre van Schwarzie compleet krijgen, maar ik ga er in ieder geval niet actief naar op zoek gaan. Beter als zijn voorganger, nog steeds een shitty film. Je moet het maar kunnen.

2*

Op vrijwel elk vlak nog beter dan z’n voorganger. Arnold ziet er beter uit, het verhaal is vlotter en heeft veel meer richting. Daarnaast is de cast top en het creature design van Carlos (ET) Rambaldi om je vingers bij af te likken. Heerlijk spektakel.

Top vermaak!

4,5

Let me tell you of the days of high adventures...

Het viel verrassend genoeg vrij goed mee, al is dit echt geen meesterwerk. Er is nauwelijks chemie te bespeuren tussen de acteurs. Ze zijn geen hechte groep, ze wandelen alleen maar wat rond met elkaar. Dat is volkomen te verklaren: behalve Arnie in één van zijn minste rollen heb je ook nog andere tweederangsacteurs om de cast aan te vullen : Grace Jones, basketballer Wilt Chamberlain en die vervelende sidekick Malak (Tracey Walter). Wat dan wel weer punten oplevert is de geslaagde vormgeving en een verhaal dat best onderhoudend is. Sommige scènes zagen er gaaf uit en de special effects vond ik hier beter dan in Conan The Barbarian (2*).

Op de late zaterdagavond nog even aan dit vervolg van Conan met eigenlijk geen idee of dit iets was terwijl de eerste me toch aangenaam verraste als prima film en beter dan de cult die de film status technisch is. Toch blijft deze The Destroyer ver van dat niveau verwijdert en is op zijn beurt juist wel weer cult, en wat mij betreft niet hele goede.

Toch gaat de film niet beroerd van start met het nodige aan geweld en Arnie, Conan, als leading man en lijkt de film door te borduren op het gevoel en kwaliteit van de eerste. Maar als het geweld een tikkie minder wordt en het acteerwerk zich moet laten gelden kakt de film al behoorlijk qua kwaliteit in, het slappe plotje rond Queen Taramis en Princess Jehnna, die nooit een moment op haar plek lijkt in de film, doen de rest. Dan blijkt het flauwe karakter Malak, die voor een komische noot moet zorgen, ook nog best wel een misser en zijn de toverkunsten van Akira op het domme af. De gezichten die hij er bij trekt, alsof hij aambeien heeft of verstopt zit. Het is allemaal minder dan mager wat dat betreft.

En dat toch wel ondanks een redelijke cast met Grace Jones, Mister Universe zelf, Chamberlain die ansich acterende niet veel toevoegt maar wel een bijzondere verschijning is, Sven Ole Thorsen en Pat Roach. De poging tot het mystieke sfeertje krijgt het voordeel van de twijfel en ach...het geweld is best goed en leuk, en zijn de locaties en decors best oké. En dit leidt uiteindelijk tot een potje turven waarin Concan ditmaal het onderspit delft en geen voldoende krijgt want dit deel viel best wel een beetje tegen ook al is het best vermakelijk.

Conan the Destroyer.

Op dezelfde voet voort als het origineel, geen James Earl Jones en geen Sandahl Bergman misschien, maar wel Grace Jones en een nog onherkenbaar jonge Olivia d'Abo in haar eerste echte filmrol. Van de originele cast blijven alleen Arnie en Mako over, al bedekt het plot dat handig en komt Bergman nog even in een flits terug.

Verder is het wel een feest van herkenning eigenlijk, en wat mij betreft niets beter of slechter dan het eerste deel. Heerlijk serieus maar toch regelmatig onverwacht grappig en heel, heel onderhoudend. Terecht dat ook deze film een cult-aanhang heeft, en jammer dat er tegenwoordig niet dit soort films meer worden gemaakt - dit steekt toch wel mijlenver boven al dat cgi-geweld-zonder-inhoud uit.