Lolita (1997)

aaii.. dat is wel 1 een van de slechte opmerkingen die ik ooit heb gehoord. ahhaha echt lees ff nog een keer wat je heb geschreven.

Omdat ik een misdaadfilm goed vind, leef ik automatisch met de moordenaars mee??

ik hoop dat je wat anders bedoelde want dit snap ik echt niet.

Oh ja, en nu ben ik zeker gek. Jij redeneert op die manier, grapjurk. Jij zegt dat je deze film slecht vindt omdat je niet mee kan leven met een pedofiel. Dan vraag ik me af of je in die andere films wel kunt meeleven met moordenaars, afpersers, drugsdealers en god weet wat voor gespuis nog meer.

Lijkt me toch een vrij voor de hand liggende conclusie na jouw redenatie.

Moet dat dan? Bovendien vind ik dat er nog wel verschil is tussen iemand die kleuters aanrand of iemand die een oogje heeft op een jonge vrouw (in wording).

Ik vind de film niet slecht omdat ik niet kan meeleven met een pedofiel. Ik vind deze film gewoon niet goed. helemaal niet.

Dat ik niet mee kan leven met een pedo... is een extraatje.

Misschien kun je dan aangeven wat je niet goed vind...

Ik vond Lolita vooral erg irritant (een gevoel dat ik een stuk minder had bij het orgineel). Voor de rest aardig, maar niet boeiend

2,5*

de hele film

Nou, we hoeven ons in ieder geval niet meer af te vragen of je dat 'misschien' kunt.

Je kunt het niet.

Goede Film !

verkeerd mss van die Man om der op in tegaan maar Strafbaar ?Nee !

Ze wist dondersgoed waar Ze mee bezig was en was net zo gewillig als Hem

dan nog vind ik eigenlijk een pedofiel toch schrikbarender dan een moordenaar het is ook wel heel erg maar het is een film dan valt een moordenaar mee en een pedofiel blijf ik toch nog wel erg vinden voor een film.

Onderwerp als dit toont gewoon een hoop lef.. en dat is de reden dat ik respect heb voor films als deze!

Dit is een heerlijke verfilming van het boek van Vladimir Nabokov. De beelden zijn prachtig en de muziek van Ennio Morricone is betoverend mooi. Jeremy Irons speelt zeer goed en Dominique Swain spat van het scherm af.

NIemand Russian Lolita 2007 Gezien

Heerlijke film

Heel erg mooie film. En beter dan het origineel IMHO.
Niet dat ik die slecht vind maar Lolita is daar te oud om te overtuigen en Quilty was me iets te veel een karikatuur.

Jeremy Irons en Dominique Swain hebben in deze film een perfecte chemie en samen met de mooie beelden en prachtig dromerige muziek wordt gedurende film een fantastische broeierig sfeertje gecreëerd.
Ook erg goed vind ik dat het verhaal niet simpel zwart wit in elkaar zit. Ja Humbert zit fout maar hij wordt menselijk neergezet en ook Lolita is niet zonder negatieve eigenschappen.
Zelfs Quilty, de meeste verwerpelijke persoon in de film, heeft nog een menselijk randje als je hem aan het eind ziet als zwakke oude man. Niet dat ik hem verdedig, maar hij is is geen 2d cardboard cut out.

Het boek Lolita is nog steeds niet echt goed verfilmd. Te gewaagd misschien om in het hoofd van Humbert-Humbert te kruipen, zoals Nabokov het in zijn boek deed. Jammer.

Ik vind het verhaal prachtig, maar soms zulke onlogische stukken?!

Maar de rol van Lolita vond ik prachtig gespeeld.

Dominique Swain zette een verbijsterend goede Lolita neer, zeer overtuigend. Jeremy Irons acteerde zoals gewoonlijk ook sterk, en zijn stem was zeer passend voor de voice-over.

Vond de film echter toch een beetje een tegenvaller, mede omdat ik zo'n fan ben van de Nabokov-roman. Jammer dat ze het pedofiele gedrag van Humbert Humbert proberen goed te praten door er een tragisch verhaal aan te weven van zijn veertienjarige jeugdliefde. Nabokov hield zich hier neutraler over. Het einde vond ik ook ietwat afgerammeld.

Ik ga akkoord met Ella9084.

2,5 ster.

Slechte verfilming van een briljant boek. Helaas. Wat het boek zo sterk maakte, naast het fantastische gebruik van Engels door Nabokov, was de compassie die je kreeg voor een pervers mannetje als H.H. Ik was benieuwd hoe ze dat naar de film zouden vertalen. Dat is duidelijk geworden, maar dat is ook duidelijk niet gelukt.

Zo is er gekozen voor een voice-over (HH) die soms letterlijke citaten uit het boek vertelt. Vaak werkt zoiets op film niet. Het is niet zo lachwekkend als pakweg Komt een vrouw... maar een toevoeging is het niet. Er wordt wel veel informatie gegeven, en dit is maar al te vaak uitleggerig. Vervelend zo. Hij zegt wat hij voelt, waarom en wat hij ermee wil doen. Vaak kunnen beelden voldoende zijn. Ook is er nogal simplistische amateurpsychologie wat betreft de reden van Humby’s voorliefde voor jong grut. En prima als je dat doet, maar laat de beelden hun werking doen. Maak die flashback langer, geen voice-over dan, en dat moet veel krachtiger zijn en moet HH enigszins sympathie kunnen meegeven. Ook door de rest van de film werd het vervelend. Elke emotie verteld en uitgediept: Svp niet doen!

Het acteerniveau was niet heel bijzonder. Charlotte was vooral irritant neergezet, maar ze was te jong en mooi om de haat van HH te laten voelen. Vanwaar die walging voor haar? Ook Irons in de Rol van Humbert was niet overtuigend. Naast die irritante voice-over vond ik hem maar oppervlakkig. Nergens echte emotie bij hem, angst of vertwijfeling. Al zal dat ook deels aan de regie en het script liggen. Een goed voorbeeld is de scène in school, als hij wordt verteld over de seksuele ontwikkeling Je ziet hem juist wel angstig worden, maar het is zo duidelijk dat ze iets anders willen zeggen dan dat hij denkt, dat het ongeloofwaardig wordt. Terwijl die angst wel begrijpelijk is, en dus eigenlijk gevoeld moet worden bij de kijker. Dat gebeurde dus niet. En ten slotte leek Quilty rechtstreeks uit een B-film te zijn gestapt, eerder lachwekkend dan eng.

Wel is de Lolita van deze film een prima keuze. Jong en onschuldig, toch verleidelijk, dicht in de buurt van wat Nabokov met Nymphets bedoelde. Ook enkele mooie scènes, soms mooie fotografie en een redelijk realistische uitstraling en aardig tijdsbeeld, wat goed past. Maar dat alles redt de film niet.

Er werd gesteld dat dit een onverfilmbaar boek moest zijn. Deze versie is een redelijk volgzame verfilming, wat dus overduidelijk niet heeft gewerkt. Nu nog de meer komische kubrickbenadering, mogelijk dat dat een goede film is, maar het zal als boekverfilming ongetwijfeld minder zijn. Dat onverfilmbare kan wel eens waar zijn.

Het origineel heb ik nooit gezien maar deze remake vond ik best te pruimen. Het verhaal zit best goed in elkaar en weet ook wel te boeien en de cast doet het aardig. Met name dan Jeremy Irons en Dominique Swain. De laatste zag er ook best fraai uit en dat geldt min of meer ook nog voor Melanie Griffith. De film zelf zag er overigens ook best fraai uit en dat geldt eigenlijk ook wel voor de muziek. De film duurt wel wat aan de lange kant waardoor er ook wel wat saaie stukken inzitten. Het is overigens een behoorlijke tijd geleden dat ik deze film voor het laatst heb gezien.

Lolita blijft toch een van mijn favoriete films. Goed geacteerd (heb overigens niet het boek gelezen) en een goed script.

Lolita

Light of my life, fire of my loins

Zowel deze, als de versie uit '62, zitten bij mij erg hoog, al dan niet omdat het 1 van mijn favorietste boeken ooit is. Deze versie van Adrian Lyne komt dichterbij het boek dan die van Kubrick, wat uiteraard niet een garantie is voor een goede film, maar wel iets waar ik op lette tijdens het kijken (tja, dat houd je met boekverfilmingen...)

Dominique Swain en Jeremy Irons vond ik erg goed gekozen voor hun rol. De film zit vol mooie scènes, en ook de letterlijke citaten uit het boek maakten mij erg blij. Een groot kritiekpunt aan deze film vind ik dat de relatie tussen Lolita en Humbert te veel 'geromantiseerd' wordt, niks in de film wijst je er echt op dat dit een ontzettend foute bedoening is (behalve je eigen geweten dan, natuurlijk).

Ik twijfel nog steeds of ik deze of de versie van Kubrick beter vind... Mijn hoofd zegt Kubrick (want: het origineel en... Kubrick), maar ik ben nog niet 100% overtuigd.

Voor nu: 4 sterren

Mooie film die een moeilijk onderwerp zeer eerlijk benaderd. Bij wijle heel erotisch zonder ook maar ergens de grens te overschrijden. De film moet het voornamelijk hebben van het suggestieve.

Was de beste film die ik in 1997 heb gezien.

Het boek is niet veel. Je merkt duidelijk dat Engels niet de mans eerste taal was. Deze film is wel sexy.

Niet verwacht, wel gekregen. Een pareltje deze film. Mooie rol van Jeremy Irons, prachtige rol van Dominique Swain. Schitterende aankleding, decors en heerlijke sfeervolle muziek. Een genot van begin tot einde!

Na twee mislukte pogingen eindelijk eens deze tweede verfilming van Nabokov’s intrigerende boek helemaal afgekeken. Vond ik aan de Kubrick versie al niet veel aan, deze is zo mogelijk nog minder. Het chagrijnige gezicht van Jeremy Irons begon mij na zo’n half uur tegen te staan en dat werd er in de loop van de film niet beter op. Dominique Swain ziet er leuk uit, maar net als Sue Lyon in de originele film is ook zij te oud voor deze rol. Daarmee missen beide films op een cruciaal onderdeel de essentie van het verhaal. Het boek van Nabokov is meeslepend; de twee films die ervan gemaakt zijn, zijn dat allesbehalve. Ik kijk daar overigens niet van op, want ik denk dat “Lolita” niet op geloofwaardige wijze te verfilmen is zonder allerlei betamelijkheidsregels opzij te schuiven. En dat hoeft van mij niet.

Zag ook de 1962-versie met James Mason en kom tot het besluit dat de opgave om dit verhaal de juiste toon mee te geven niet zo eenvoudig is.

Vond de versie met Irons eigenlijk nog behoorlijk discreet voorgesteld, sober, zonder sensatiescènes wat de eigenlijke inpact tussen stiefvader en stiefdochter in de beginne wat in het ongewisse liet.

Jeremy Irons, toch een andere type acteur dan James Mason, is toch ook wel een goede keuze als karakterzwakke intellectueel die zich in dergelijk avontuur laat meeslepen maar de prijs van beste vertolking gaat zonder enige twijfel naar de verbluffende Dominique Swain.

Het einde van de film komt wel eerder absurd over.

De muziek is passend mooi..

Boek niet gelezen. Ik vind de film van Kubrick goed (maar zeker niet meesterlijk) en deze versie van Lyne vind ik misschien nog wel een tikkeltje beter. De film is lyrischer (geholpen door de muziek van Morricone natuurlijk), iets meer invoelbaar en natuurlijk ook wat erotischer en broeieriger.

Zowel Irons als Swain acteren indrukwekkend. De verhalende stem (van Irons) wordt gebruikt om het innerlijke leven van Humbert weer te geven. Dit doet vermoeden dat het boek toch geschikter is om het verhaal te vertellen. Toch eens lezen.