Above the Law (1988)

Geslaagd acteerdebuut van vedette met de zwarte aikidoband Steven Seagal als politieman Nico Toscani. Dit is een harde genrefilm met vrij ongewone lokaties. De film werd ook in het videocircuit uit gebracht onder de naam Nico...

Prachtige film. Steven maakt echt een top van zijn debuut ben zeer tevreden dat ie in mijn dvd colectie staat.

had hem voor de eerste keer op m'n 11de gezien toen vond ik seagal al geweldig.

5,0

Je zou bijna vergeten dat Steven ooit een slanke vechtmachine was, maar debuutfilm Above the Law toont een in vorm zijnde Seagal. Zelfs zijn acteerwerk is een meevaller, net als dat van Grier trouwens.

Helaas heeft deze film verder bijzonder weinig te bieden; het lamme verhaaltje stottert zich zonder overtuiging naar het einde waarin Seagal één van zijn beroemde tirades houdt, tegen de CIA ditmaal.

De afschuwelijke jaren '80 soundtrack zorgt ook nog voor wat strafpuntjes waardoor ik op 2 sterretjes kom.

De beste man kon ooit acteren! Meteen ook een van zijn beste films met spetterende actiescenes, een behoorlijk verhaal en zelfs zeer degelijk acteerwerk van zowel Seagal als de rest van zijn cast. Let ook op Sharon Stone in bijrolletje als Seagal's vrouw.

Woehaaa heerlijk jeugdsentiment. Seagall kan uiteraard absoluut niet acteren, maar dat doet er niet toe als ie zijn fantastische vechtkunsten laat zien en geen religieuze of milieu boodschappen gaat lopen rondbazuinen. Gelukkig gebeurde dat in zijn eerste films niet al te overdreven. De actie is geweldig en de sfeer ook. Bijrolspelers doen het aardig. Alleen Stone was totaal overbodig voor het verhaal.

Knokkunstjes.

Al bekijkt men deze film natuurlijk niet om de acteerprestaties, want alleen Grier en Silva zijn nog een beetje te hachelen. Seagal kan echter erg goed boos kijken en de knokkunstjes worden hier nog vol overgave en door hem zelf uitgevoerd. Dit levert een paar leuke knokscènes op.

Redelijk.

Aardige film met Seagal, waarin hij een paar stevige meppen uitdeelt. Het verhaal is niet echt origineel, maar voor een Seagal-film best nog redelijk goed. Seagal is in deze film goed op dreef, wat hij (zoals reeds gezegd) aantoont in de leuke actiescènes.

Matige actiefilm met een debuterende Steven Seagal (gepaste opening dus waarbij we foto's uit zijn jeugd te zien krijgen). Het verhaal kan niet echt boeien. De actiescenes zien er wel goed uit, maar zijn relatief gezien vrij spaarzaam. Ook is de humor ver te zoeken, waardoor het allemaal wel wat droge kost wordt.

Above the Law betekende destijds de doorbraak voor Steven Seagal.

Qua vechten zit het redelijk goed en de actiescènes zien er dan ook niet verkeerd uit. Het verhaal zelf stelt niet al te veel voor en Seagal is hier vooral ook goed in boos zijn. Sharon Stone, die ook nog een klein aandeel in deze film heeft, speelt een allerbelabberdste rol. Pam Grier doet het daarentegen nog best aardig. De soundtrack is behoorlijk fout, maar past op zich wel bij dit knokfilmpje.

Dankzij de prima actie nog wel redelijk te doen dus, maar daaromheen stelt het eigenlijk niet zo heel veel voor.

2,5*

Matig.

Above The Law heeft genoeg momenten waarop je zou denken dat dit de middenmoot ontstijgt. Helaas is alles zo serieus als maar zijn kan en wordt er bijgevolg te veel aandacht besteed aan het weinig verrassende corruptieplotje.

Steven Seagal zet in zijn debuut een fijn staaltje method acting neer. Met of zonder wapens maakt hem niet uit: gewapend met een stalen blik, een schijnbaar strakke jeansbroek en krullend nektapijtje zet hij alles en iedereen aan de kant. De présence van de beste man mag er wezen (25 jaar geleden toch), maar ik had toch graag wat zelfrelativerende oneliners gezien.

Verder loopt er niet echt iets memorabel rond, al zijn Pam Grier en Sharon Stone aangename bonussen.

De algemene look van Above The Law doet lichtjes gedateerd aan, maar de meeste actiescènes zien er nog meer dan degelijk uit. Af en toe komt er een flauw eightiessfeertje opzetten, ingeleid door een bescheiden muziekje.

2,5

Om te beginnen ben ik het zeker eens met het argument eens dat je deze film kijkt om de sfeer die erin zit en de muziek. Maar verder vind ik Pam Grier zo'n ontzettende bitch tegen hem dat ik haar ook een peuk voor haar kanis gaf. En dan die handjes inderdaad in die achtervolgingsscene. Maar absolute hoogtepunten vind ik toch wel aan het begin met die junk, die scene met daarin de briefing van Neeley en die trap tegen die stoel, die norse blik toen hij op Neeley afstapte in het ziekenhuis, de confrontatie van Neeley even later over zijn bevindingen en die confrontatie in de garage. Echt super! En die Henry Silva inderdaad. Echt super goed als engerd. Ik denk trouwens dat ik 'm in het echt ook in het echt niet zou willen tegenkomen.

Vermakelijk, maar minder memorabel dan bijvoorbeeld Out for Justice, waar nog wel een paar hele toffe scenes in zaten. Zulke hoogtepuntjes mis ik hier, al was Seagal in de parkeergarage met die kerel achter op zijn auto die te pletter viel wel geinig. Het valt me wel op dat die Seagal films zo bloedserieus zijn. Doe mij dan toch maar zulke actiefilms met wat meer humor. Misschien wel de grootste reden waarom ik in dit genre het liefste Schwarzenegger blijf kijken.
Seagal is trouwens echt jong en afgetraind. Dat blijft toch wennen als ik denk aan die pens en die pafferige kop die hij de laatste 10 jaar heeft. Hij kan wel weer prima zijn vechtkunsten tonen, maar nogmaals, ik mis toch wel een beetje een gevatte oneliner na zo'n gevecht om de film wat luchtiger te maken. Above the Law zal me niet erg bij blijven als bijzonder.

2,5*

Nico

Ik heb pas geleden deze DVD collectie van Steven Seagal aangeschaft met een vijftal films er in waaronder ‘Nico’ (Above the law). Hoewel ik al veel Seagal films ken maar hier nooit op gestemd heb aangezien dit al wel een paar jaar geleden is ken ik vrijwel alle films uit deze collectie al, ook Nico kende ik al wel maar niet zo goed meer dat ik er een mening over kon schrijven. Vandaag vanuit mijn vakantie adres in De Ardennen met wat onweer op de achtergrond begonnen aan Nico en ik moet zeggen dat dit een prima film is en ik me zeker vermaakt heb met ‘Nico’. Natuurlijk is ‘Nico’ een echte Seagal waaruit blijkt dat Seagal als enige echt kan vechten op deze aardbol en eigenlijk al zijn tegenstanders neer mept en ik denk dat, dat stiekem een guilty pleasure is geworden van mij.

Nico is om eerlijk te zijn niets bijzonders, een standaard Seagal film waarbij hij vooral de ‘held’ is en zelfs van een gevaarlijke prik kan afzien maar, later wel gewoon inzakt en zo raast de film door en dan vond ik de 99 echt niet aan een lange kant. We zitten natuurlijk al vanaf minuut één in de actie waar Seagal of beter gezegd ‘Nico’ ons mee neemt naar zijn gym waar hij Japanse vechtkunsten oefent. We worden daarna snel mee geslingerd naar de tijd dat Nico in het leger zat en meevocht in Vietnam. Hij komt hier terecht bij een gruwelijke wijze van onderhandelen door de C.I.A. en word naar huis gestuurd. Hij gaat hier verder al politie agent in de stad ‘Chicago’.

Het verhaal is wel leuk. Nico gaat voor zijn tante achter zijn nichtje aan, die zit bij een junkie aan de cocaïne en het wiet. Terwijl Nico zijn nichtje gaat halen weet hij niet waar hij in verzeilt raakt nadat hij een inval deed bij de bar en daar wat klanten en zelfs de barman aanpakte.. Toen Nico de man in kwestie aanpakt krijgt hij informatie van binnen uit binnen wat gaat over een grote cocaïne binnenkomst op een dinsdag. Wanneer het team van Nico hier de voorbereidingen voor trekt en op de plek van bestemming staan te wachten zien ze dat de F.B.I. zich ook met dat onderzoek heeft gemengd. Toen de klus bijna misliep ontdekken ze dat de vrachtwagen vol met C4 staven zat. Terwijl Nico verdere onderzoek houd over deze levering moet hij uitwijken voor zijn leven, het leven van zijn familie en raakt hij zelfs tijdelijk zijn werk kwijt maar hij heeft besloten de daders te pakken.

Ik moet zeggen dat ik me gewoon vermaakt heb met Nico en dat de film zonder verdere verveling door raast. Hoewel het eind wat kortaf was vond ik de rest van de film leuk en mee vallen en is dit voor mij weer een geslaagde Steven Seagal film.

3.0*

Speelfilmdebuut van aikido-meester Steven Seagal, niet verwonderlijk dus dat de vecht scènes (o.a. in een foute bar) uitstekend zijn, maar het acteerwerk bedroevend is. Niet alleen van Steven Seagal, want ook Sharon Stone zet een treurig rolletje neer. Voor Steven Seagal, die ook aan het scenario en de productie werkte, betekende dit zijn grote doorbraak.

In dit verhaal is Nico Toscani (Steven Seagal) een agent in Chicago, die op het spoor is gekomen van een criminele bende. De zaak blijkt te groot voor hem, want de verdachten van een drugsdeal worden vrijgelaten en Nico wordt gedwongen zijn insigne in te leveren. Ook al is Nico geen politieagent meer, hij blijft zich met de zaak bezighouden en verdenkt een aantal ex-CIA-agenten.

Het vermakelijke verhaal (standaard actiefilm) is best aardig, maar ook vergezocht. Vanwege de vele actie (gevecht in bar, confrontaties op straat, vechtpartijen met drugscriminelen en opstootjes met verontwaardigde voorbijgangers), die boeiend is en ook de vaart erin houdt, kijkt hij ook wel lekker weg en de cast is daarbij ook nog eens indrukwekkend (wel niet qua acteerprestaties), want buiten de al eerder genoemde Steven Seagal en Sharon Stone, zijn ook nog Pam Grier (als collega-agent Delores 'Jacks' Jackson) en Henry Silva te bewonderen.

Omdat Pam Grier net zoals Steven Seagal en Sharon Stone teleur stelt (ze heeft betere optredens gehad), speelt de koning van de B-film, oftewel Henry Silva, nog het beste als arts Kurt Zagon, die zijn martelpraktijken eerst in Vietnam en later in de straten van New York etaleert. Hij moet zich wel behelpen met oninteressante dialogen (net zoals de rest), maar Henry Silva heeft natuurlijk wel zijn kop mee Met zijn akelige verschijning is hij ook de perfecte slechterik, die het Steven Seagal moeilijk maakt.

Deze Actie / Misdaad film maakte van Steven Seagal een graag geziene actiester in Hollywood, die na successen als "Under Siege (1992)" langzaam maar zeker steeds beroerdere films ging afleveren.

Filmdebuut van vechtsporter Steven Seagal die evenals ex karateka Chuck Norris en ex-kickboxer Van Damme zijn geluk op film ging proberen.

Deze film ook wel bekend als Nico mocht er best wezen maar ontsteeg niet de vele andere soortgelijke films in dit genre van deze tijd.

Film was wel goed te bekijken, heb hem ook nog in mijn DVD-collectie zelfs.

Heerlijke film om kennis te maken met de technieken van Steven Seagal. Verder qua inhoud het begin van een reeks aan weinig zeggende actiefilms.

Niet om aan te zien.

Een vreselijk actiegedrocht dat in z'n geheel rond Steven Seagal gebouwd is. Die brengt er alleen helemaal niks van terecht, waardoor de gehele film in elkaar stuikt. Wat rest is een filmpje dat videotheekrekjes moest vullen, zodat men de indruk van meer keuze kreeg.

Het plot is oersaai, de acteurs zijn compleet ondermaats en de soundtrack is echt te melig, amper aan te horen. Dat maakt in dit soort films niet eens zoveel uit, zolang de actie maar op niveau is. Ook dat is echter een dikke tegenvaller. Seagal oogt lomp, de editing is hoekig en qua choreografie blijft het ver onder de maat.

En dan is er gewoon helemaal niks wat maar een beetje aanspreekt. De film duurt niet eens zo heel lang, maar lijkt wel een eeuwigheid aan te slepen. Dan deden ze dit soort werk in Hong Kong toch stukken beter. Was ook niet altijd even hoogstaand, maar de actie was stukken spectaculairder.

1.0*

Stelt niet veel voor. Nico is in alles de beste: hij is de priester zijn beste vriend, de schoolkindjes op straat kennen hem, hij is de perfecte familieman, hij is moreel onberispelijk... en bovenal, hij smeert een hoop gel door zijn nekhaar ... maar dat laatste is niet zo belangrijk.

Het onboeiende en slecht vertelde plot helpt de film ook geen meter vooruit. Voor een actiefilm vond ik het zelfs redelijk rustig, alsof men de film enig niveau wilde geven door er een hoop dialoog tussen te steken. Nee, absoluut geen amusante film met Seagal. Ik herinner me wel Under Siege en Marked to Death als stukken beter.

Het debuut van Steven Seagal. De acteur was medeverantwoordelijk voor het script, en trad op als coproducent. Alvorens hij de rol van Nico kreeg, demonstreerde hij zijn vechtsportvaardigheden voor de studio. Hij domineerde zijn studenten, en liet de leidinggevenden beangstigend toekijken. Tijdens de eindscène incasseerde Seagal de nodige klappen, en werd met spoed naar het ziekenhuis gebracht. Henry Silva brak onbewust de neus van Seagal, maar de volgende dag stond hij alweer op de set. Seagal bleef de hele nacht wakker om zijn kneuzingen te koelen, zodat hij geen blauw oog kreeg. Na de film werd de vechtsport aikido ongekend populair. Grondlegger Morihei Ueshiba heeft in het begin een korte cameo. Seagal maakte gebruik van zijn eigen vechtsportstudenten, en de dojo’s raakten overvol. Aikido-leerling Michael Ovitz overtuigde Seagal om in de film te spelen, en was er heilig van overtuigd dat hij van iedereen een filmster kon maken. Seagal gaf de acteurs eveneens een cursus wapentraining op de set. Gedurende de intro worden er echte foto’s getoond van zijn jeugdjaren. Naar eigen zeggen was dit zijn meest favoriete personage om te spelen. Ook Pam Grier vond dit een van haar favoriete films. De actrice was op deze manier in staat om haar acteervaardigheden te laten zien. Daniel Faraldo bleek in eerste instantie niet over de juiste lengte te beschikken om Seagal te kunnen intimideren. Seagal stelde voor dat Faraldo hem bang moest maken. Faraldo probeerde een stoel over zijn rug kapot te slaan, en kreeg uiteindelijk de rol van Salvano. Samen met Seagal en een stel detectives uit Chicago, ging hij op pad om zich voor te bereiden op de film. Volgens Faraldo waren de criminelen meer bang voor Seagal, dan voor de politie. Ronnie Barron vertolkt de rol van een CIA Bartender. Eerder was hij te zien in Stony Island van Andrew Davis. Joseph F. Kosala was een ex-agent uit Chicago. Hij speelde in zeven films van Andrew Davis, en trad op als technisch adviseur. Hij overleed op 22 maart 2015 op 68-jarige leeftijd. Samen met Ron Dean vertolkte hij ook de rol van een Chicago-detective in The Fugitive, en was hij daarnaast te zien in Chain Reaction van Davis. De film bevat kleine rollen van Mark Boone Junior, Michael Rooker en John C. Reilly die zijn debuut maakte.

Warner Brothers had een aantal scripts voor Clint Eastwood bewaard, en Seagal besloot om voor “Above the Law” te gaan. Regisseur Andrew Davis werd tijdens de pre-productie van The Running Man ontslagen, en werd ingehuurd om de film te regisseren. Seagal was onder de indruk van Code of Silence. Beide films tonen opvallend genoeg veel overeenkomsten. Thema’s als krijgskunstenaars, politie uit Chicago, corruptie en drugsbaronnen spelen de hoofdrol. Daarnaast was Henry Silva eveneens te zien als slechterik. Oorspronkelijk ging “Above the Law” over corruptie in San Francisco, maar Davis en Seagal besloten het verhaal en de locatie aan te passen. Onbevestigde bronnen claimen zelfs dat het script werd herschreven om het werkelijke achtergrondverhaal van Seagal in beeld te brengen. De opnames vonden plaats tussen 27 april en 26 juni 1987 in Chicago.

De film werd aan het begin van de crack-epidemie uitgebracht. Naar verluidt werden sommige scènes verwijderd voor een R-rating. Critici waren niet onder de indruk. Het thema komt veelvuldig terug. We zien de bekende misdaadverhalen met overdreven verachtelijke schurken, en de held die ze uiteindelijk allemaal moet verslaan. Iets wat Jean-Claude Van Damme ook nog zou doen. Een redelijke actiefilm, maar niet de meest memorabele van Seagal.

2,5 *