Taking Lives (2004)

Taking Lives is een film waarbij het plot vrij snel vorm krijgt en er weinig tot geen verrassingen meer overblijven. Dit maakte het voor mij wat saai. Weinig tot geen spanning past niet bij een film als deze. Snel vergeten...

Slecht. Ik heb blijkbaar teveel van dit soort films gezien, want ik dacht meteen al dat Hawkes personage de dader zou zijn. En natuurlijk weet je dat hij met Jolies personage in bed belanden zal, hoewel er totaal geen chemie tussen de personages lijkt te zijn. Kortom, het voelt allemaal geforceerd aan en dat blijkt ook uit het einde waar je de "twist" al mijlenver ziet aankomen, dat het raar is dat een FBI agente mèt wapen op Canadese grond mag opereren, en aan het feit dat de dader decennia de tijd had om zijn moeder te vermoorden, maar het nu pas in het tijdframe van de film doet.

De muziek is kennelijk van Philip Glass, die toch aangeschreven staat als één van de belangrijkste klassieke componisten van deze eeuw. Ik moet zeggen dat ik van deze soundtrack totaal niet onder de indruk ben, het klinkt behoorlijk generiek.

Op veel vlakken dus behoorlijk teleurstellend. 1*.

Caruso.

Het blijft voor mij een wisselvallige regisseur. Duidelijk iemand die alle kanten van de filmwereld een beetje opzoekt. Hierdoor is vrijwel elke film die ik van hem zie weer een totaal andere film als ik het naast zijn andere films leg. Toch zit er binnen zijn films altijd wel een bepaalde mate van kwaliteit, alleen is de setting wisselvallig.

In dit geval vond ik de film die ik in de opening zag een stuk sterker dan de film die het overige gedeelte opvult. Vooral omdat het detectivegebeuren een heel stuk taaier is om doorheen te komen. Zeker omdat ik Jolie maar beperkt geschikt vind om de rol te dragen. Richting de finale komt ze wat sterker uit de hoek, maar alles daarvoor is toch niet echt van het soort die ik zal onthouden.

De finale is verrassend en de uitkomst had ik niet meteen verwacht. Het script is toch net wat gevorderder dan de gemiddelde film binnen deze soort, maar het probleem is dat Caruso het niet echt lekker kan laten lopen. De film is wat te loom in de overgang en de editing evenals het camerawerk te gebrekkig om elke scene op de manier te presenteren die Caruso waarschijnlijk in gedachte had.

Het acteerwerk had soms wat sterker gemogen en de film kent een gebrek aan echt interessante figuren, maar verder kent het wel genoeg verrassing om niet compleet saai te worden. Toch kostte het me aardig wat moeite om door de film heen te komen, te veel om eigenlijk nog naar behoren van de film te kunnen genieten. Vandaar dus dit cijfer.

Jammer van dat einde. Zoals bij veel films was dit bij deze (zelfs in letterlijke zin) ver gezocht, waarmee de hoeveelheid ongeloofwaardigheden nog verder opgestapeld raakte. Het uitgangspunt was niet eens zo onaardig: FBI-agente met een fascinatie voor de dood, verplaatst zich met verve in de levens van de dader, met daar tegenover een seriemoordenaar met eenzelfde soort "eigenschap." Hawke en Jolie vond ik zo slecht nog niet en Sutherland deed het als bliksemafleider best goed, al had hij wel erg weinig schermtijd.

De achttiende film van de Angelina Jolie marathon inmiddels! Deze had ik al eens gezien en wat ik in mijn eerste recensie al zei (blijkbaar), leuk voor één keer. In mijn beleving was die wel een stuk leuker.

Na de film nogmaals te hebben gekeken is het helaas helemaal niet zo heel erg leuk. Prima als tussendoortje, maar niet meer dan dat. Angelina Jolie doet het leuk, maar kan niet echt haar ei kwijt in haar rol. Het is wat te gewoontjes en op de achtergrond. Ze proberen haar op het begin nog een beetje excentriek te maken (doordat ze in een graf ligt), maar daar zie je daarna maar weinig van. Ook de overige castleden zijn niet bijzonder.

Het hele verhaal eromheen is een beetje rommelig. Ik snapte de connectie niet tussen Costa en de slachtoffers en wat zijn doel was. Een ander leven.... Maar dit zag je nauwelijks. Er werd niks verteld over de slachtoffers waardoor je dit uitgangspunt niet mee krijgt. Wat nam hij dan over? Als hij hun hele identiteit overneemt zou je snel moeten weten wie de dader is lijkt mij. Ik had graag daar iets meer van willen zien en horen. Wie waren de slachtoffers, hoe waren ze vermoord, wat gaat de politie nu doen en ondernemen. Het verhaal neemt al heel snel een andere wending doordat Costa zelf als getuige opduikt (terwijl hij het zelf is). Er blijkt een andere man achter hem aan te zitten (Sutherland), maar blijkt een totale anti-climax. Ook de eindscene is maar flauwtjes en de niet-zwangere Jolie maakt hem vervolgens af.

Het lijkt nu alsof ik heel negatief ben, maar toch vond ik het wel een leuke wegkijker. Gewoon simpel, maar heb mij wel vermaakt. Al is mijn beleving nu wat minder dan voorheen. Van 3,5* naar 3,0*.

Deze film kijkt lekker en makkelijk weg. En is dat nou positief? Als je gewoon je verstand op nul zet wel. Dan is dit een heerlijke actiefilm. Maar als je kritisch gaat kijken en goede vragen gaat stellen, dan is dit natuurlijk een prul van jewelste.

Maar laten wij toevallig in de stemming zijn van lekker verstand op nul. Dus hebben we genoten.

Angelina Jolie is natuurlijk altijd al super om naar te kijken. Haar charisma spat van het doek/scherm.

Het einde is te erg voor woorden, maar ja. Ik vergeef het ze.

Ik voeg me bij de laagstemmers. Zwakke serial killer film. Mist van alles : spanning, goed acteerwerk (ditmaal was de Razzie nominatie voor Angelina verdiend), een dreigende serial killer. Het was allemaal op het randje van het slaapverwekkende. De aangepaste scènes in de Unrated version maken het alleen maar saaier dan het al is. Jammer van Ethan Hawke's aanwezigheid in de film; ik mag hem als acteur maar hier is hij door zijn sympathieke uitstraling helemaal niet geloofwaardig.