The Unbearable Lightness of Being (1988)

Ik vond het destijds een prachtige film. Binoche heeft dat zelfde ontwapenende als Johanna ter Steege in Spoorloos. Zoals ze met die korte beentjes onder dat rokjes en die wangetjes aan komt lopen! Lena Olin is ook errug goed inderdaad. Day-Lewis is een mooie man maar ik kan me niet meer herinneren hoe ik hem vond spelen in deze film. Het einde van de film is prach-tig.
Kaufmans film 'Henry and June' vond ik trouwens een pretentieuze draak.
Laatst keek ik een televisie-interview met Jean-Claude Carrière, de scenarist van The UL of B, en hij vertelde dat een moment waarin Binoche het huis uitloopt en de tanks toe-val-lig net de straten binnenrollen alleen maar in een film geloofwaardig kan zijn zonder dat mensen denken: yeah, sure.

Zeer indrukwekkende film. Neem nu al de woorden ''take off your close'' die op 2 manieren begrepen kunnen worden. Of Tomas bedoelt echt trek je kleren uit of hij wil het onthulde zien. In de beginscene begrijpt de zuster het niet: ''But you saw everything last night''. Lewis speelt haast emotieloos, wat ook een gaven is. Mooie wisselwerking tussen licht en zwaar, datgene dat zwaar is word licht, iets van licht is kan ondraaglijk zwaar zijn. Dit keert steeds weer terug. Hierbij ook nog thema's liefde en seks die sterk naar voren komen. Een hoop prachtige scenes: de ''hand op de rug en hand in hand'' scene, de indrukwekkende binnenkomst van de tanks (een soort gelijk schuin shot als in The Third Man, tevens ook in zwart wit)... De Lint in een zeer goeie rol, Olin misschien nog wel het beste (de fotografie scene!). 4.5 sterren

Ik heb het boek nooit gelezen, maar in tegenstelling tot sommige andere boekverfilmingen waarbij dat ook het geval was, kon deze film uitstekend op zichzelf staan. Hooguit in de eerste helft had ik af en toe het idee dat er reliëf miste, maar dat was daarna snel over. Verder had ik de indruk dat de rol van Sabina was teruggedrongen naar een bijrol. De film focust sterk op Tomaz en Tereza, je voelt aan dat Sabina in het boek wat meer moet zijn. Keuzes, maar niet echt storende.

Om te beginnen een heerlijke cast. Tot in de bijrollen. Niet verrassend dat het ook de doorbraak was voor een aantal van hen. Het scharnierpunt van de film, de Russische inval is prachtig in beeld gebracht. Het verschil in sfeer tussen ervoor en erna is ook erg goed. Het einde is prachtig. Alles komt samen. Het feit dat je al weet wat er gaat gebeuren voor de laatste scenes geeft ze een erg apart gevoel mee.

Binnenkort maar eens naar de bieb.

4.0*

Het is natuurlijk onvermijdelijk om een vergelijking met het boek te maken. Dat doe ik dan nu maar, dan ben ik daar in ieder geval van af. Wat allereerst opvalt is dat de film toch veel minder inhoud heeft. Lichtheid en zwaarte, iedereen hier schrijft erover maar zonder kennis van het boek haal je het er volgens mij niet uit. Daarbij is de film behoorlijk lang en ook wel langzaam, terwijl de roman van Kundera veel luchtiger doordartelt en -danst.

Zowel boek als film bevatten vrijwel geen verhaal. In plaats van dat je steeds meer wordt ingekapseld is het gevolg dat de films slechts gezapig voortkabbelt. Teveel erotische scenes en te weinig karakteruitdieping dragen daar nog eens aan bij. Er is geen opbouw en geen climax, er is slechts prachtige cinematografie.

De geweldig mooie beelden van Sven Nykvist zijn het sterke punt van de film. De Praagse lente is prachtig weergegeven, grof en geweldadig, in sterk contrast met de poetische schoonheid die in veel andere delen domineert. Bijvoorbeeld de scene op de spiegel in het atelier, maar ook de volmaakte compositie van een glazenwassende Tomas.

De muziek is fraai en draagt mede bij aan enkele topmomenten. Helaas blijft het bij momenten en alleen de cinematografie kan de film ook niet dat laatste zetje geven. 3,5*

Ik moet eerlijk zeggen dat na mijn goede hoop deze toch een beetje tegen is gevallen.

Vond hem behoorlijk saai, en ik kon er niet echt goed in komen.

Sommige scene's waren wel mooi, en het acteerwerk was goed, maar toch had ik er weinig mee en ik ergerde me aan het personage van Tereza.

2* (kan er niet meer van maken)

Zeer geslaagde verfilming van het gelijknamige boek van Milan Kundera, dat voor mij nog altijd geldt als de beste roman die ik gelezen heb.

De acteerprestaties waren zonder meer uitstekend en de film gaf een uitstekend beeld van het Praag tijdens de 'Praagse Lente' en het Praag na de Russische inval.

Estethisch was deze film een ware lust voor het oog. De scene waarin Tereza (Juliette Binoche) foto's maakte van de naakte Sabina (Lena Olin) geldt voor nog steeds als de mooiste erotische scene in de geschiedenis van de cinema.

Waar ik minder over te spreken ben, is het Engels waarin de dialogen gevoerd werden. Het Engels dat moest doorgaan voor Engels met een Tsjechisch accent kwam voor mij enigszins te geforceerd over. Voor de rest valt er op deze film niets in negatieve zin aan te merken.

4,0*

Tijdens een vakantie zo'n zes jaar geleden raadde mijn tante me het gelijknamige boek van Milan Kundera aan. Erg prettig om te lezen wist ik nog, maar ik was allang vergeten waar het allemaal over ging. Wat biedt een film dan uitkomst, het blijft een handig medium! Goed, ik herkende uiteraard niks meer van het boek, zulke dingen gebeuren nu eenmaal.

De film en de driehoeksverhouding tussen de quasi-lullo DDL, de sterk voorkomende Lena Olin en de charmant naïeve Juliette Binoche is erg intrigerend. Vooral voor laatstgenoemde had ik een zwak. De eerste helft van de film vliegt voorbij (misschien iets te veel hak-op-de-tak!), de tweede helft kent lang uitgesponnen zeer knappe en zelfs spannende scenes, waar onderwijl ook nog eens Derek de Lint gepwnd wordt. Wat wil je nog meer? Nou, die accenten mochten wel een tikkeltje minder. Klein minpuntje aan verder een puike film.

Mooie film met verhaal zich afspelend tegen de achtergrond van de Praagse Lente (Pražské jaro) en de inval van het Russische leger.

Uitmuntende acteerprestaties van de drie hoofdrolspelers:

Day-Lewis als arts, die vrouwen telkens als een verovering ziet, maar gaanderweg zich gaat realiseren echt te houden van de aanvankelijk kwetsbare Binoche.

Lena Olin, die ik met deze film voor het eerst leerde kennen en een zeer sterk en enorm sexy karakter weet neer te zetten.

Alles prachtig in beeld gebracht en film houdt ondanks de lange speelduur de aandacht van de kijker vast

en toch.... komt het me allemaal iets te simplistisch over en kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat het boek (wat ik nooit gelezen heb) waarschijnlijk veel minder oppervlakkig zal zijn.

Een acht, ofwel vier sterren.

Dat vind ik nou niet bepaald reclame voor deze mooie film over de liefdesrelaties tussen de drie hoofdpersonen tegen de achtergrond van de Praagse Lente en daaropvolgende inval door de Warschaupact-landen.

Vooral Juliette Binoche (nog heerlijk jong) en Lena Olin zijn in topvorm.

De verrassende volgorde van de slotscènes vind ik niet zo geslaagd, maar naar verluidt heeft het boek van Kundera (dat ik nu beslist ga lezen) meer flash-fowards.

Best genoten van deze film.

Dat is ten eerste te danken aan de drie voortreffelijke hoofdrolspelers. Day-Lewis speelt overtuigend de charmeur en doktor Tomas, die aan een blik genoeg heeft om een vrouw te veroveren. Lena Olin is de sexy Sabina, met wie Tomas een zwoele seksuele relatie heeft. Ook zij heeft een enorm sterke uitstraling in deze film. Dan is er nog de lief uitziende Tereza, gespeelt door de prima Juliette Binoche. Zij maakt van een aanvankelijk onzekere vrouw een personage, van wie je haast wel moet houden tijdens het zien van deze film. De driehoeksrelatie tussen deze drie personen is sensueel, zwoel, spannend en op mooie wijze uitgewerkt in de film.

Het camerawerk is verzorgd en mooi. Op de cinematografie is dan ook weinig aan te merken. Het regelmatig terugkerende naakt in de film wordt op een chique en functionele manier in beeld gebracht. De ondersteunende muziek is mooi en draagt op sommige momenten ook daadwerkelijk bij aan de kracht van bepaalde scènes. Tussen die sterke momenten door zijn er soms ook momenten dat de film wat voortkabbelt, zonder dat je het idee hebt waar de film heengaat. Dat zijn de momenten dat de film eventjes inzakt. Gelukkig duren die momenten nooit lang en voelt de film ondanks de lengte nooit langdradig aan.

Dat komt ook omdat het einde van de film erg krachtig is. De keuze om de volgorde van de laatste paar scènes om te draaien, vond ik origineel en daarnaast werkte het gewoon. De laatste scène is daarom ook best dubbel. Mooi en tragisch tegelijk. Aan de ene kant voel je het geluk van de twee mensen, terwijl je weet dat ze elk moment hun noodlottige ongeval gaan krijgen. Een erg sterke film dus.

Oh ja en je varken Mephisto noemen is natuurlijk niet minder dan

4,0*

Jammer van het ietwat saaie middenstuk en de rare accenten, maar ik vond het een prachtig liefdesverhaal, ijzersterk geacteerd, met goede muziek en mooie beelden. Begon nog met wat humor, maar werd grimmiger en grimmiger. Hoogtepunten zijn het zwembadschaken, het varkentje (sorry), meerdere liefdesscenes (met name zijn na terugkeer in Praag) de Praagse bezetting, het overlijden van de hond en het eind. Kaufman heeft toch wel een aantal erg goede films gemaakt (maar wordt eigenlijk nooit genoemd in regisseurslijstjes). 4 kleine sterren.

Indertijd was ik diep onder de indruk van deze film. Zowel als verfilming van het boek - ik had alle boeken van Kundera toen al gelezen - maar ook als film op zich.

Valt misschien juist daardoor nu wat tegen. De acteurs vind ik nu vooral wat houterig spelen, misschien met uitzondering van Olin. En om nou te zeggen dat de film de sfeer van het boek goed overbrengt, ook daar ben ik nu beduidend minder van overtuigd. Net als de wat erg brave cinematografie, die eigenlijk alleen in de foto's van Tereza wat extra's heeft.

Blijft vooral het verhaal over, en de erg sterke setting waarin dat speelt. Dat is dan op zich wel weer de moeite.

Goede verfilming van Kundera´s beroemde roman. Daniel Day Lewis doet het goed maar met name de vrouwenrollen (Olin en Binoche) zijn uitstekend. Het verhaal is oppervlakkiger dan ik dacht, maar het is een eeuwigheid geleden dat ik het boek gelezen heb en ik herinner me daar zo goed als niets van.

Echt sprankelend wordt het geen moment- daarvoor is het toch iets te braaf, degelijk maar weinig creativiteit, geldt niet alleen voor de regie maar ook voor de soundtrack (weinig verrassend met veel vioolspel) en ook de beelden die mooi zijn maar nergens geweldig. Overigens werkte de vermenging van fictie en echte beelden hier wel goed, daar ben ik normaal geen fan van.

Meest creatief was nog de verrassende eindmontage, waardoor je weet wat het einde van Tomas en Tereza zal zijn, voordat de scene voorbijkomt. Dat werkt heel goed, beter dan als je de crash zelf zou zien- je laat ze nu achter op een moment dat ze hun geluk met elkaar hebben gedeeld terwijl je weet dat ze elk moment zullen verongelukken...mooi en treurig einde.

Een typische 3,5 film dit.

Grootste minpunt is dat van een boek met redelijk wat inhoud toch een vrij oppervlakkige film wordt gemaakt, die ook gewoon te lang is. Cinematografisch is het ook vrij klassiek (maar ook weinig op aan te merken).

Het zijn vooral de acteerprestaties die deze film optillen: een intense Day-Lewis, een onschuldige Binoche en Lena Olin die bij momenten echt de show steelt. Dat in combinatie met smaakvol gebruik van klassieke muziek en enkele scenes - vaak de erotische en/of intieme - en shots die er uitspringen. Het einde is ook echt mooi.

De prachtige titel van deze film sprak mij direct aan. Het boek heb ik niet gelezen, maar de film vind ik heel mooi en meeslepend. Vanwege de lange speelduur heb ik het in delen gekeken. Ik vind het best jammer dat het nu is afgelopen, want ik vond het fijn om naar te kijken. Het is zo dromerig en sfeervol met goed acteerwerk en passende muziek. Ik vind Juliette Binoche erg lief en leuk in deze film, en ook de personages van Daniel Day-Lewis en Lena Olin spreken mij aan, en ik hou van de hond en het varken. Ik vond het niet constant interessant, maar als ik naar het geheel kijk, vind ik het een heel sterke, aangrijpende en gevoelige film. Vooral het eind ontroerde mij. Dat had ik niet zien aankomen. Sowieso vind ik de film niet voorspelbaar. Ik vind het een kunstwerk! 4,5*

Behoorlijk erotisch getinte film.

Zou de "lichtheid" slaan op het onmiddellijk toegeven aan de drang naar genot en "ondraaglijkheid" op de onkunde om verantwoordelijkheid op te nemen en de angst om dit toch te moeten doen ?

Af en toe komt de politieke achtergrond wat aandacht opeisen maar doorwegen doet het niet en beleven we vooral een psycholigisch portret van de drie hoofdpersonages.

Sommige scènes zijn wel wat lang uitgesponnen maar anderzijds zit de camera vol met originele vondsten.

Vooral Lena Olin vond ik goed acteren maar een jonge Juliette Binoche en Daniel Day-Lewis zitten daar niet ver onder.

Toch niet zo groots als de titel enigszins deed vermoeden.

Ik heb tijdens mijn studie wel wat Kundera versleten, maar ik kan me niet herinneren dat The Unbearable Lightness of Being daar bij zat, en als Goodreads klopt, bezit ik er ook geen kopie van. Op zich jammer, want het zou me niet helemaal verbazen als Kundera's protagonist het beter doet in de fantasie van de lezer dan op op celluloid (ok, of een MKV bestand), zelfs wanneer deze door een ultiem glijerige Daniel Day-Lewis wordt vertolkt. Mooie bijrollen in de cast van Binoche, Olin (allebei beeldschoon hier) en Skarsgard. Jammer dat we niet iets meer van Praag zien, maar ik mag op dat vlak gelukkig niet klagen met hoe vaak ik er zelf ben geweest. Ga die stad zien als je het nog niet deed.

Voor zover ik kan beoordelen als iemand die het boek niet gelezen heeft, brengt Philip Kaufman het er prima vanaf. Toch denk ik dat een Milos Forman deze film had moeten maken, en dan uiteraard niet in het Engels; het blijft iets waar ik me wat lastig overheen kan zetten.

Naast de nominatie voor Best Writing, Screenplay Based on Material from Another Medium, was The Unbearable Lightness of Being genomineerd voor beste cinematografie van de Bergman oudgediende Sven Nykvist. Beide nominaties gingen naar andere films (Dangerous Liasons & Mississippi Burning). Het gebrek aan nominaties voor het acteerwerk hier valt me wel op. Binoche is jong, maar ze maakt hier best indruk.

3,5*