Presumed Innocent (1990)

Teleurstellend, veel te lang rechtbankdrama van Pakula dat aan het eind helemaal de weg kwijt is. Ik kan slechts Tonyvdb quoten: 'De scène waar zijn vrouw hem vertelt wat en waarom ze het heeft gedaan is één van de slechtste die ik ooit heb gezien'.

2* voor het aardige eerste uur.

Presumed Innocent is een aardige rechtbankthriller, die af en toe wat aan de trage kant is en ook net wat te lang duurt. Harrison Ford is wel degelijk en kan dit soort rollen meestal wel goed spelen.

Ik vond vooral de aanloop nogal lang duren. Het eerste gedeelte is erg traag en kent iets teveel flashbacks. Vanaf het moment dat Ford beschuldigd wordt, komt het verhaal in een stroomversnelling en wordt gelijk een stuk interessanter. Het rechtbankgedeelte is ook vrij sterk, mede dankzij een sterke bijrol van Raoul Julia, die de advocaat van Ford speelt. Het einde lijkt vrij voorspelbaar, maar kent toch nog een redelijke verrassing, al vond ik het wel een klein beetje gekunsteld, doordat Ford’s vrouw alles zorgvuldig plant, maar wel de moordwapens gewoon terug stopt en onder het bloed laat zitten. Dat was me iets te gemakkelijk.

Maar verder niet slecht, dankzij een boeiende tweede helft. Een iets korter eerste gedeelte had waarschijnlijk een compactere en daardoor ook betere films opgeleverd, vermoed ik.

3,0*

Echt een jaren 90 product. Een advocaat wordt zelf verdacht van een moordzaak op zijn ex-collega/maîtresse en probeert hierdoor zijn onschuld te bewijzen.

Gedurende de hele film had ik het idee dat de focus op het verhaal niet helemaal goed lag. De film viel zeker makkelijk uit te zitten, maar echt die drang om de onschuld van de verdachte Ford te bewijzen heb je tijdens het kijken niet. Hierdoor zal deze film voor mij nooit bovengemiddeld worden.

2,5*

Verrassend stevig rechtbankdrama. Denk dat dat etiket het beste past. Vaak wat aan de droge kant, zo'n type film, dat is deze hier en daar ook wel, maar Pakula weet, met nog een dikke jaren zeventig touch in z'n regie, hoe hij een dergelijk dossier uit de doeken moet doen. Kalm en doordacht genoeg om het tot en met de uitkomst te laten boeien. Bovendien een zaakje met een nogal dubieuze rand.

Bepaald geen schoolvoorbeeld van een feilloos rechtssysteem. Iedereen sjoemelt en sjachert, ook Rusty en zijn verdediging zijn niet brandschoon. Het legt een vals gevoel van gerechtigheid in de film. Iets dat eveneens geldt voor de vermeende onschuld. Je weet nooit helemaal wat je aan Sabich hebt. Ford doet het wat dat betreft subtiel en ingetogen, zoals wanneer hij zich als de dader voordoet.

Je voelt de ingehouden woede tijdens die scène. Het (bekritiseerde) slot is daar een duidelijk vervolg op. Ik vond dat ook niet het beste onderdeel, maar Pakula's film speelt met de notie van rechtvaardigheid in een systeem dat zo broos en beschadigd is, dat het begrip nauwelijks nog enige waarde heeft. Daarmee komt het beduidend verder dan het gebruikelijke juridische gekonkel voor het hekje.

Zeker geen slechte film maar echt spannend wil het helaas ook niet worden.Het betere boek wordt stapsgewijs verfilmd iets wat de vele bekende acteurs ook niet echt de ruimte geeft om te schitteren.Het verhaal en vooral het einde zijn wel sterk al wordt er wel een hoop bijgehaald om het interessanter te laten lijken dan het in feite is.Desondanks een goed te kijken rechtbank drama waar uiteindelijk-en dat is wel weer eens verfrissend-helemaal niemand brandschoon blijkt te zijn.

ik weet nog dat ik hier met mijn vader naar keek.

en die zei na 17 min of wat.die persoon is de dader.

kijkt het toch een stuk minder.'

hoe dan ook.als je dat niet weet,en misschien zelfs als je het wel weet,'sterk staaltje cinema.

een van de betere Ford films.

"I'm a prosecutor. I'm part of the business of accusing, judging and punishing. I explore the evidence of a crime and determine who is charged, who is brought to this room to be tried before his peers. I present my evidence to the jury and they deliberate upon it. They must determine what really happened. If they cannot, we will not know whether the accused deserves to be freed or should be punished. If they cannot find the truth, what is our hope of justice?"

Niet Harrison Ford's beste film maar zeker een prima rechtbank-drama.

Aanklagen Rusty Sabich word belast met de zaak van de moord van zijn collage en ex-vriendin. Na het vinden van een schokkend stuk bewijs word hij echter van de zaak gegooid en zelfs aangeklaagd.

Acteerwerk was prima, al heb ik Ford wel eens beter zien doen. Mijn verwachtingen waren niet heel hoog door de negatieve waarderingen maar uiteindelijk vond ik het toch wel een sterke film. Het verhaal was erg boeiend en hoewel de film best een beetje langdradig is in het midden bleef het verhaal als een huis staan. Het einde was een enorme plottwist en erg sterk gedaan, de vrouw van Sabich was niet eens bij mij opgekomen als de dader.

De muziek van John Williams was goed, mysterieuze piano's en aan het einde ook wat dramatische orkestrale muziek. Toch wel stukken minder als de epische melodieën die de componist gewoonlijk aflevert.

Presumed Innocent is een prima film, goed opgenomen en goede locaties. Het verhaal maakt het waard om de film te bekijken en ik vond de film ook nog best vermakelijk.

Goeie film waarin een aanklager zelf wordt aangeklaagd vanwege een moord op zijn vrouwelijke collega. Een prima rechtbank-thriller/drama met een goed verhaall en tevens goeie opbouw. Ook al is het verloop wat voorspelbaar, bevat de film nog wel een goeie ontknoping. Een solide cast en een redelijk ingetogen, maar mooie muziekscore van John Williams. Met gemak 3.5 sterren.

Wat verwarrende aanzet maar gaandeweg wordt het onderzoek naar de dader van een moord op een gerechtsdienaar boeiender en vlug blijkt - en dit wordt tot aan het slot aangehouden - dat de film toch een pak stevige kritiek bevat op de rechtspraak in de States en als ge even alle personages nagaat is het moeilijk er één uit te halen die zijn taak in alle correctheid waarneemt. Bedroevend eigenlijk.

Harrison Ford, Brian Dennehy, Greta Scacchi, als een femme fatale, enz...overtuigen in hun act.

“Read the fucking report!”

Sterke rechtbankthriller. Ik heb het boek van Scott Turow gelezen, en Presumed Innocent heeft precies de goede dingen overgenomen, en ook precies de goede dingen weggelaten. In het boek ligt de focus ook op Tommy Molto, maar in de film is Rusty echt het hoofdpersonage. Een goede keus, zeker met Harrison Ford in de hoofdrol. Hij wordt alleen nog overtroffen door de fenomenale Raul Julia als advocaat Sandy Stern.

Het verhaal zit goed in elkaar en de moordzaak is interessant om te volgen. De film laat op een intrigerende manier zien hoe corrupt het rechtssysteem in elkaar kan steken, met vriendjespolitiek, corruptie en afpersing dat aan de orde van de dag is. Tegen het einde wordt het verhaal wat ongeloofwaardig en het hangt van toevalligheden aan elkaar, maar de acteurs weten het wel te verkopen. En de laatste scene tussen Ford en Greta Scacchi blijft een ijzersterke afsluiter.

Degelijke rechtbankthriller met Harrison Ford in een glansrol. Film wordt door hel gedragen en dat was ook de reden dat ik de film onderhoudend vond. Kon misschien aan mijn dvd liggen, maar beelden waren nogal flou, leek wat gedateerd, maar de dialogen en het acteerwerk maakten wel veel goed.

Ook het plot was op maat en de twist kwam goed tot uiting. Vond de film wel in het begin wat verwarrend en traag op gang komen. De flashbacks waren noodzakelijk, maar pakten niet altijd even goed uit. Desalniettemin geslaagde film. Ooit wel al eens gezien, maar te lang geleden om me er nog veel van te herinneren. Fijne herziening dus.

De film strooit wat teveel met namen waarbij ik echt moest opzoeken wie nou wie was. Maar het verhaal zit erg goed in elkaar. Er zijn behoorlijk wat personages die je gaat wantrouwen op den duur. Maar tot op het laatste blijft de film verassen. Het ontbreekt misschien aan vuurwerk en spanning maar de acteerprestaties van de cast zijn subliem, waarbij Ford met kop en schouders uitsteekt. Hij blijft ingetogen maar de emoties zijn zeer voelbaar en overtuigen. Regisseur Pakula staat bijna altijd wel garant voor een interessante film met meestal een duistere wending of aanvankelijk schimmig complot.

Voor wie veel whodunnits heeft gezien (en inmiddels zijn er ook aardig wat waarbij de beschuldigde zelf de dader moet zien te achterhalen) is het misschien niet heel bijzonder meer, maar het einde is toch wel origineel en doet nu denken aan een modernere klassieker: Gone Girl.

Met een script dat als oudbakken is als het volledige oeuvre van Agatha Christie kan deze film alleen maar teleurstellen, en dat doet het ook. In de overtreffende trap zelfs, want de uitleggerige exit van de laatste minuten haalt echt elke suspense er uit.

Jammer van de fraaie acteerprestaties, wellicht, al vond ik die ook nogal weifelig. Ik zie toch een serie rollen waar een behoorlijke acteur voor had moeten bedanken omdat het karakter gewoon veel te slecht is uitgewerkt - Bedelia voorop, maar ook Ford mag daar aanschuiven, en Dennehy en Winfield ook. En Scacchi dan - weer eens getypecast als het lekkere wijf met de permanent wijd gespreide benen.

Het kan toch zoveel beter allemaal. En het hoeft niet eens echt meer moeite te kosten. Als het vooraleerst maar eens niet om het geld gaat, dat lijkt wel het voornaamste.