Bicentennial Man (1999)

In tegenstelling tot de meesten heb ik (ingetogen) genoten van deze film. Cliché is hij, inderdaad. Maar dat betekent niet dat het niet mooi kan zijn. Ik ben persoonlijk niet zo weg van films welke cliché thema's behandelen (alhoewel, robots?) maar deze film heeft mij toch wel gefascineerd. A.I. was een uitstekende robotfilm (Steven Spielberg, altijd goed), en deze Bicentennial Man doet er voor mij persoonlijk niet voor onder. De hoogste beoordeling mogelijk, omdat hij me raakte. Een film die me raakt krijgt niet zomaar een hoge waardering, nee, in dit geval komt het doordat ik intens meeleefde met de robot. Iets wat tegenstrijdig is in deze wereld. Hij mag dan wel geacteerd zijn (of geanimeerd), in combinatie met de muziek van James Horner en acteur Sam Neill in het eerste deel van de film was het genieten. Robin Williams deed het zoals altijd ook naar behoren, wat een melancholiek.

*5

typisch geval van een Amerikaanse melodrama. Leuk idee, maar veels te cliché en helaas ik voel geen emoties bij het zien lijden van een robot.

Goed neergezet, en als je er voor in de stemming bent, een emotionele film. Robin Williams is echt geknipt voor deze rol.

Ik vond het (afgezien dat ik er weinig van verwachtte) een mooie

film. He kom je op het idee om zo'n verhaal te verzinnen en te schrijven?! Creatief en fantasierijk. De verfilming is genieten van de aanvankelijke simpliciteit die uiteindelijk best ingewikkeld wordt voor Robot Andrew Martin.

Stem verlaagd naar een nog steeds dikke 4.5. Ik ben van mening dat 5 echt alleen voor de allerbeste films bestemd is, en anders zit ik maar met 5jes te strooien. Hoe meer films ik zie, hoe lager de cijfers worden eigenlijk. Desalniettemin een topfilm, misschien gaat hij binnenkort weer omhoog...

In mijn ogen prachtige sf. Williams speelt deze rol als de beste. Echt ontroerend, zeker naar het einde toe. Mooi ok hoe met thema's als 'individu' en stervelijkheid wordt omgegaan. 4 sterren

Het knappe is dat hoe langer je kijkt, hoe minder 'technisch' je de robot gaat zien. Natuurlijk, er zit dan uiteindelijk in de vorm van Williams een acteur achter, maar het laat wel zien: In hoeverre kunnen we artificiële intelligentie in een menselijke vorm gieten voordat we affectie gaan tonen? En wanneer krijgen deze stukken techniek rechten?

De tijd zal het leren...

Ik vindt dit wel een hele intressante film eigenlijk.

Mooie aangrijpende film.

Wat een zielige, mooie, ontroerende en toch stiekem romantische film is dit. Met de mooie muziek van James Horner en een perfecte rol van Williams is dit toch echt wel een film die mij raakt. De andere rollen vond ik ook wel goed, Sam Neil blijft echt een top acteur.

4*.

Plot doet me nog al denken aan A.I.

Mooi ontroerend filmpje.

Zag dat ik hier nog niet op had gestemd dus deed ik dat maar even en laat ik dan gelijk maar eens een stukje schrijven .

Vroegah liet ik soms wel wat traantjes evenals mijn moeder want het is best een ontroerend en zielig filmpje waar je ook wel een vrolijk gevoel van krijgt.

Er wordt geweldig in geacteerd en Robin Williams komt er overtuigend over als huishoud robot.

Lang geleden dat ik dit filmpje had gezien maar wat ik er nog van kan herinneren was dat ik het een goed filmpje vond.

Had hem ook op videoband.

Voor nu een 3,5

Begin is wel aardig en er zitten hier en daar wel grappige scene's in maar naar mate de film vordert word het me toch te langdradig.

Een mooie film, met sterk acteerwerk van Williams. De film deed denken aan bijvoorbeeld A.I. Het verhaal is verder prima bedacht, en bij vlagen aangrijpend. Naar mijn mening verdiend de film een hogere score, dan die er momenteel staat. 4 Sterren.

Een film die simpel is en vaak ook behoorlijk cliche maar hij is wel goed.

De voorkant voorspelt al niet veel goeds. Het ziet er vreselijk knullig uit (Niet de voorkant die hier op MM staat, die is best vet)

Net als bij de eerste 2 Harry Potter / Home Alone films weet Chris Columbus een warm sfeertje te creeeren. De hele film is leuk maar het kakt wel een beetje in vanaf het moment dat Andrew daadwerkelijk menselijk begint te worden. Er was geen moment in de film waarin Sam Neil er niet als een houten plank bij stond maar hij is zeer geschikt voor de rol van de wijze vader.

Ja de film duurt lang maar is zit een fantastisch tempo in omdat ze telkens zo veel jaren overslaan. Dat vond ik erg mooi om te zien ook. Ik hou ook zo van de afgezaagde kijk op de toekomst die ze vroeger altijd hadden. Alles is van chrome en iedereen rijd in hovercrafts of zwevende auto's.

Gewoon een erg leuk verhaal, hoe fout het ook mag zijn.

Mooie beelden, goede acteurs, prachtige robotten en technische SF snufjes, maar het verhaal vond ik verschrikkelijk sentimenteel, versterkt door de eveneens sentimentele muziekdeuntjes, en te voorspelbaar om te blijven boeien. Totdat de robot een menselijk uiterlijk krijgt vind ik het nog leuk, maar daarna begint het al saai te worden. Tot het punt dat zelfs schetenhumor en nog flauwere grappen voorbij komen.

Het enige interessante is het kunstmatige intelligentie vraagstuk en wat leven is en mens zijn is en wie het recht heeft dat voor iemand anders of voor een vrijwel geheel menselijke robot te bepalen. De kwestie komt zelfs voor de rechter in de film. En wat het betekent om als onsterfelijke tussen de sterfelijke mensen te leven, maar dat zien we ook al vaak in vampieren- en horrorfilms

best wel leuke film wordt m.i. sterk ondergewaardeerd. weet een gevoelige snaar te raken.

Vanmiddag zag ik hier weer een stukje van op tv. Eigenlijk wel jammer dat niet meer de sfeer van het boek in de film terecht kwam. Naar het boek 'The Positronic Man' van Isaac Asimov. Dit boek heeft hij samen geschreven met Robert Silverberg.

Asimov ken ik als schrijver van een hele rits van zeer interessante boeken, series, korte verhalen en essays, SF-romans (ook veel over robots) maar ook studies over allerlei takken van wetenschap: astronomie, scheikunde/chemie, natuurkunde, numerologie, de 'secrets of the universe' zoals hij het zelf noemt. Niet te vergeten zijn filosofieën over dit alles.

Ik heb destijds de filmposters wel zien hangen van deze film, maar kon er niet zoveel mee. Ik verwachtte er ook niet zoveel van. Soms zag ik wel eens een dvd liggen, jaren later....maar ja, toch niet meegenomen, trok niet, te weinig info over de film. In al die jaren ook nooit op tv gezien. Tot van de week op hbo de film kwam en ik de rec knop indrukte.....toch maar eens bekijken dan.

Mooie film, verraste me toch zeker wat dat betreft. En ja, sentimenteel....anderen noemen het cliche...zal wel. Veel mensen missen het filosofische....lees dan maar het boek als dat geneuzel meer je ding is. Ik vind het veel knapper als je geraakt wordt door een gegeven zoals in deze film. De achterliggende zaken zitten er zo toch ook wel in. En mensen die een knaller van een comedy verwachten omdat Williams mee doet en daarom een laag cijfer geven...tja. En dan nog de adhd'ertjes die altijd komen met "de film is zo traag"......nogmaals tja....kijk dan inderdaad maar lekker een filmpje met zo'n heen en weer schuddende volgcamera voor je gebrek aan concentratie-fix. Ik vo.d het een mooie film. Een mening zoals iedereen die heeft en kan hebben.

Net gezien op HBO ik dacht eerst wat moet ik met deze film. Gaandeweg boeide hij toch. Cliche klopt maar zeker een mooie film

Het was inderdaad een mooie film. Voor een drama is die zeker goed. Echt veel sf elementen zaten er niet in, maar dat is ook niet erg. Eindelijk eens een film waarbij een robot niet op hol slaat en mensen gaat aanvallen.

Er hangt continue een leuk sfeertje in die film.

Ook het acteerwerk was weinig op aan te merken.

Daarom 4 sterren

Ik heb altijd bewust ontweken deze film te bekijken omdat ik vreesde dat het een teleurstelling zou worden tot ik zag dat Robin Williams erin mee speelde. Dus toch gekeken en ik heb het mij niet beklaagd. Toegegeven Robin heeft in betere films gespeeld maar de film heeft me zeker niet ontgoocheld. Hij heeft mij echter niet zo aangegrepen als bv Awakenings of Good Morning Vietnam. Sam Neill heb ik ook altijd een leuke acteur gevonden, dus de cast is best in orde. Het verhaal lijkt me echter weinig geloofwaardig, vooral het feit dat 1 wetenschapper de transitie van robot naar mens op zijn eentje weet te realiseren en ook wat moest doorgaan als de rechtszaak was weinig realistisch en te dun uitgebouwd. Ook de mopjes die Robin afratelde als robot vond ik niet geslaagd. Verder ligt de nadruk van de film teveel op romantiek, terwijl de film m.i. beter zou geweest zijn als wat meer aandacht was gegeven aan de afwijzing van de liefdesrelatie mens-robot door de buitenwereld. Leuke soundtrack. 4 sterren. Ook ik heb de indruk dat de film ondergewaardeerd wordt, maar dat is wel vaker het geval; mensen die slechts 2 sterren of minder geven kan ik echt niet begrijpen (om het zacht uit te drukken).

wat een ondergewaardeerde film.

prachtig drama ,met een diepere laag die je aan het denken zet.

vooral de laaste scene's .,

"One is happy to be of service"

Een van de weinige films gebaseerd op het werk van Isaac Asimov. Als inspiratie voor deze film diende vooral het boek The Bicentennial Man uit 1976 over een robot die een mens wil zijn.

Robin Williams speelde goed als de sympathieke androïde Andrew. Mooi hoe hij de robot-achtige dingen uitbeeldde. Sam Neill die in het eerste deel van de film een grote rol heeft acteerde ook weer goed. Embeth Davidtz neemt hier zelfs meerdere rollen op zich en dat ging haar ook wel goed af.

De film was anders als ik had verwacht. Als je bekend bent met de verhalen van Asimov en vooral ook de illustraties van Ralph McQuarrie zal de film je misschien een beetje teleurstellen. Maar door de oer-lelijke dvd-cover (met de poster is trouwens niets mis hoor) en het feit dat Robin Williams vaak in komische films speelt waren mijn verwachtingen erg laag en werd ik dus positief verrast door deze erg leuke futuristische drama. Er zit wel wat humor in maar dat is allemaal maar bijzaak. Een leuke knipoog naar Asimov was dat Andrew de robot-wetten opdreunt tegen zijn nieuwe eigenaar.

Hoewel de film best lang duurt vliegt het verhaal voorbij. Daardoor zijn sommige dingen een beetje afgeraffeld, zo leert Andrew wel heel erg snel dingen en lukt het veel te makkelijk om een mens van hem te maken. Ook word geen aandacht besteed aan de reacties van mensen op het feit dat Andrew als mens wil worden herkend en wil trouwen met een menselijke vrouw. En wat ik natuurlijk ook had willen zien is hoe ze hem nou menselijk maken, want eigenlijk zien we niet zo veel. Verder is dit een erg geslaagde en toch ook best ontroerende drama-film.

Goede muziek van James Horner, maar lang niet zo sterk als Star Trek, Willow of Krull. De muziek werkt de drama wel ten goede.

De effecten waren ook goed. Mooie animatronics en de androïds zien er allemaal goed uit. Ik had graag meer futuristische dingen gezien en wat we zien is misschien een beetje gestileerd maar het was allemaal goed gemaakt. De film had geen heel hoog budget en Disney heeft tijdens de productie veel bezuinigingen gemaakt, Robin Williams heeft in interviews gezegd dat het Disney's schuld is dat de film heeft geflopt in de bioscoop.

Al met al een goede film die toch wel enorm word ondergewaardeerd.

Dat is nou precies waar Isaac Asimov (de film is op een verhaal van hem gebaseerd) bekend mee is geworden. Hij was de eerste die robots niet als monsters maar als door de mens gemaakte bediende afschilderde. Ik heb een al aardig wat verhalen van hem gelezen en die gaan meestal over robots die menselijke gevoelens ontwikkelen of dingen doen die ze niet behoren te doen...

Vanochtend maar eens opgezet, wist niet goed wat ik moest verwachten van deze film en ben aangenaam verrast. In een tijd waarin films doordrenkt zijn van CGI, vond ik het echt een verademing om naar deze film te kijken. De effecten zien er voor een 15 jaar oude film ontzettend goed uit en doen gelukkig geen afbreuk aan de sfeer.

Vanwege de lelijke dvd poster, rol van Williams en de (onterecht) lage score hier, ging ik uit van een mislukte komedie, maar de film is alles behalve.

Muziek, effecten, camera en acteerwerk zijn allemaal goed verzorgd en bij momenten overstijgt de film zichzelf. De scene met Sam Neill en Williams die samen kijken naar een projectie hoe zijn pas getrouwde dochter danst, was mooi om te zien en zo nu en dan weet de film dan ook een gevoelige snaar te raken.

Het enige minpunt dat ik heb, was de speelduur.

Nergens wordt het saai, maar ik vond de film toch net iets te lang duren.

Ook vond ik de film vanaf het moment dat Andrew een android verschijning krijgt een beetje inzakken en is de magie van de robot weg en kijk je gewoon weer naar Williams.

Neigde een aantal keer naar een 4, maar uiteindelijk blijft het allemaal toch een beetje aan de oppervlakte steken. Ondanks deze kleine kritiekpunten een ontzettend goed gemaakte film met een mooi verhaal. Een film die ik zeker nog vaker in de toekomst zal herzien en een 2,77 gemiddeld is iets wat deze fim absoluut niet verdiend.

Ik heb bepaald niet alles van Asimov gelezen maar zijn robotverhalen zijn ingenieus. Het zijn ook korte verhalen, die dus niet uitgesponnen worden tot een volledige roman. Het mankement van de film is dan ook dat ze buitengewoon lang is. Zeker in het begin kreeg ik de indruk naar een serie losse sketches te kijken.

Dit soort films doen het nooit echt zo goed maar zijn zeer vermakelijk. Het verhaal heeft meerdere doelen en is best grappig. Het acteerwerk is zoals ik gewend ben van Robin Willams, goed! Ondanks dat de film iets langer als twee uur duurt had ik het idee dat ik de hele middag deze film aan het kijken was. Ik denk dat dat te maken heeft hoe zij in de film door de tijd heen skippen. Dit kan voor sommige voor verveling zorgen maar het heeft mij prima uitgepakt.

Prachtige film..echt van genoten

een film waar ik respect voor heb

dit moet een dure film productie zijn geweest

ff op een rijtje

1( de robot beslist dat hij op een mens wil lijken

2) van robot tot de (inmiddels overleden acteur Robbin Williams) is prachtig

ik heb genoten en het is een film om over na te denken