Bridget Jones's Diary (2001)

Cliché relatiegedoe, maar enkele frisse grappen en de toffe rol van Zellweger maken het toch een stuk leuker dan ander cliché relatie-gedoe.

3.0*

Ik ben vandaag ziek en had hem al een tijdje liggen, de perfecte setting dus: met een kop thee op de bank met een deken en een kussen een vrouwenfilm kijken. Alleen, ik ben geen vrouw.

De film is dan ook precies dat wat je zou verwachten, en wist me in geen enkel opzicht te verrassen met briljante humor, plot, spanning, of wat dan ook. Het is een vrouwenfilm pur sang.

Ik sta in principe open voor alle genres en ben niet zo'n kerel die iedere film zonder vuurwapens klakkeloos afkraakt, maar om nou te zeggen dat dit een verfrissende film was, nee.

Leuk detail is wel dat Zellweger in deze film ook echt 32 is. Vaak spelen oudere acteurs veel jongere mensen, maar dit klopt gewoon. Ronduit opmerkelijk.

2.5 sterren

Oh, hij is vanavond toevallig ook op TV

Erg voorspelbaar (hoewel de film na een tijdje nogal ontspoort) maar dusdanig vlot gemaakt dat hij nog wel wegkijkt. Foefjes als het schrijven van "fuuuuuuuuck" in het scherm doen het goed bij mij.

Toch niet meer dan 2,5*

Wat een vreselijk irritante typetjes, en wat een suf verhaaltje. Het boek zelf is nog net te doen, maar de verfilming is echt een misbaksel geworden. Het enige positieve wat ik hierover kan zeggen is dat het nog net niet zo slecht is als de 2e film (gruwel...).

1,5*.

Het kan me niks schelen en ik kom er nu gewoon voor uit: ik heb deze film zeker al 20 keer gezien en ik vind hem nog steeds geweldig.

Zelden droog en nooit subtiel, en toch wist 'Bridget Jones's Diary' aardig te verrassen. In de eerste plaats vanwege een lak aan enige feministische inslag: Bridget Jones wordt gepresenteerd als dé anti-vrouw, maar evenzeer als een vrouw in de letterlijke betekenis van het woord. En in de tweede plaats vanwege het clichématige gegeven, dat door middel van de charmante acteerprestaties (Zellweger irriteert voor de verandering eens niet) en de uiterst directe en platvloerse humor, verheven wordt tot een geknipte chick-flick voor de mannelijke kijker.

3*

Raar dat ik hier nog niet op gestemd had...

De film opzich raakt me niet zo.

Het verhaal kan er mee door enzo, maar wat het hem vooral is:

Hugh Grant en Renée Zellwegger

Twee goede acteurs.

Werd mij verteld dat dit toch een andere romantische komedie is dan de talloze romantische komedie meuk die er al is. Geen idee in welk opzicht, want de film volgt exact hetzelfde pad, is net zo voorspelbaar en ik had het idee dat ik de film al had gezien (terwijl dat toch echt niet zo was).

Zellweger en Grant doen het goed, maar verder valt er eigenlijk bar weinig te beleven in deze opeenstapeling van voorspelbaarheid en cliches. Omdat ik een paar keer gegniffeld heb, toch nog twee sterren. Misschien dat het een goede doelgroep film is, want mijn vriendin vond hem erg leuk.

Best een grappige film. Zellweger doet het erg leuk en staat ook wat dichterbij de 'werkelijkheid' met haar strubbelingen, een soort anti-heldin Grappiger dan die beauty-queens die je doorgaans ziet in dit soort films.

Zellweger doet haar rol best leuk. Ook het verhaal, acteerwerk en vermaak zijn niet slecht maar na een paar kijkbeurten heb je het wel gezien. En de grappen zijn niet grappig genoeg wat mij betreft. 2,5.

Niet echt mijn genre, maar ik moet toegeven dat de film nog best meeviel. Dit was wel uitsluitend te danken aan het acteerwerk van Renée Zellweger, die haar personage op een leuke en vlotte manier neerzet. Bridget Jones was dan ook het enige personage dat een komisch kantje had vond ik, in tegenstelling tot de rest van de personages(terwijl de filmmakers er duidelijk nog een paar grappige personages wilden insteken, zoals de vreemde vrienden van Jones, de nonkel,...). Het verhaal is niet echt om over naar huis te schrijven en ook het einde zie je al na 2 minuten aankomen, maar beide factoren zijn niet al te storend bij het bekijken van de film.

Wel, om één of andere reden had ik deel 2 verschillende keren gezien, maar deze nog niet! De andere spelen ze precies veel vaker op tv??

Ik vond The Edge Of Reason in ieder geval heel goed en dacht niet dat deel 1 beter ging zijn.Nu heb ik ze eens allebei achter elkaar bekeken en moet ik daarop terugkomen!

Het kan liggen aan het feit dat deze nu nieuw voor me was en ik de andere nu wel al wat veel gezien heb, maar ik vond dit echt wel een leuke film!

Bridget Jones is een leuk persoontje, zoals velen zeggen inderdaad lekker naturel. Dat er veel clichés gebruikt worden, vind ik niet erg, dat is nu eenmaal typisch voor dit soort films. Ik kon er toch goed mee lachen. Humor en echt leuke personages, gespeeld door leuke acteurs, dat volstaat voor mij al hoor!

Wat betreft die personages moet ik wel zeggen dat ik Colin Firth eerst een beetje vreemd vond, zo uitdrukkingloos vaak... Ik dacht; Wat ziet die vrouw daar nu in? En omgekeerd vond ik het eigenlijk ook al niet zo realistisch. Maar ik heb de reeks Pride & Prejudice gezien en weet hoe mr. Darcy daar is; waardoor ik zijn stijfheid nu wel grappig begon te vinden.

Ja, de personages zijn eigenlijk al de helft van de humor; en ik zie Hugh Grant graag spelen!

Voor mijn mede-pubermeisjes, in deel 2 heeft hij wel een véél beter kapsel! Haha

Cliché romcommetje, daar was ik vooral bang voor.

Was het dus ook. Weliswaar leuker dan verwacht, zo eerlijk moet ik ook wel zijn. Zelfs incidenteel gelachen. Begin was eigenlijk best grappig. Uiteindelijk overheerst de saaiheid toch steeds meer, maar het is (voor een overtypische vrouwenflick) nog best te doen.

2.5*

Bwêh, precies wat je van zo'n romcom kan verwachten . De single Bridget Jones (Zellweger) wil graag genaaid worden door Hugh Grant. Na een half uur is alles koek en ei en denk je als filmkijker: "Mooi, probleem opgelost! Einde!" Maar nee! Dan pas begint het gezeur en gedraal met allerlei zó niet hilarische scenes en quotes. Komt daarbij dat Zellweger de film nog kutter maakt met haar overdreven maniertjes. Nee, dit was niet best!

Alleraardigste romcom over de vrijgezelle Bridget Jones, die opeens een keuze moet maken tussen twee mannen. De film kijkt lekker weg en de balans tussen rom en com is ook prima. De casting van Colin Firth en Hugh Grant is wat voorspelbaar, maar werkt goed. De Amerikaanse Renee Zellweger is eerder een verassende keuze, maar ze doet het erg leuk en ze IS gewoon Bridget Jones. Een nipte 3.5 sterren.

Typische Britse komedie vol voorspelbaarheden en helaas maar weinig verrassingen.

Bridget is het typische voorbeeld van een dom blondje, die ook nog eens behoorlijk verlegen is en onzeker in haar omgang met mannen. Op zich niet zo raar dus, dat ze nog single is. Zellwegger is iemand die niet zo goed in deze film past eigenlijk. Hoewel ze haar best doet,is en blijft ze Amerikaanse en dat hoor je er af en toe wel doorheen. Grant en Firth zijn in deze film de mannen die achter haar aan zitten. Grant is matig als haar op seks beluste baas. Firth is daarentegen een stuk overtuigender als arrogante, ietwat keurige advocaat.

Het verhaal heeft een vrij voorspelbaar verloop en vooral inhoudelijk in de dialogen mist de film scherpte. De humor werkt niet altijd en daarnaast blijven de karakters nogal oppervlakkig, waardoor ze ook weinig kunnen boeien. Bridget Jones is een flauwe voorspelbare komedie met enkele aardige momenten, maar valt in zijn geheel toch wel enigszins tegen.

2,0*

Sympathiek maar karikaturaal en wat overdreven, maar goed het is een romantische komedie en Renée Zellweger speelt de pannen van het dak en Grant en Firth zijn charmante rivalen, ook al gaat het even westerns hard.

Beh, deze viel een beetje tegen. Bridget Jones vond ik gewoon irritant en Grant heb ik wel eens beter gezien. Firth speelt wel aardig, maar daar is alles ook mee gezegd. De relatieproblemen van Bridget vlogen alle kanten op en er was nou niet echt een touw aan vast te knopen. Het overmatige gebruik van slechte muziek hielp de veelal flauwe scene's zonder humor. Enkel de vechtscene bij het Griekse restaurant (ondanks de vreselijke muziekkeuze) kon me bekoren. Deel II wacht ik nog maar even mee denk ik.

Over een wulpse dertiger die beter op zoek gaat naar een minder veroordelende vriendengroep en/of in therapie gaat om haar obsessie met foute mannen te beteugelen. Misschien dat zij ook aan haar zelfrespect moet werken in plaats van een brandweerpaal glijden in minirok of in tangaslip door de sneeuw achter een man aanrennen. Grappig hoe iets wat gepresenteerd wordt als een vrouwenfantasie, zulke antifeministische ondertonen propageert en dan óók nog massaal opgepakt wordt door het grote publiek. Wij - koene hoeders van het masculiene patriarchaat - hebben niet veel meer nodig dan dit soort prenten om onze vrouwtjes gevangen te houden in de illusie dat ze heus meer zijn dan hun lichaam.

“It is a truth universally acknowledged that when one part of your life starts going okay, another falls spectacularly to pieces.”

Bridget Jones heeft nog niets van haar charme verloren. Dat zagen we dit jaar al met het vermakelijke derde deel Baby, en ook dit eerste deel blijft leuk. De eerste kennismaking met de klunzige Bridget is grappig, sentimenteel en hartveroverend.

Renée Zellweger zit gelijk goed in haar rol en vanaf de eerste minuut weet ze de kijker mee te nemen in Bridget's doldwaze avonturen. Firth is een held als Mark Darcy en Hugh Grant heeft zichtbaar lol in zijn rol als rokkenjager Daniel Cleaver. De film heeft flair, vaart, heerlijk onderkoelde humor en aanstekelijke muziek. Een meer dan geslaagde introductie van Bridget Jones.

Na ruim 10 jaar maar eens deze Bridget Jones Diary weer opgezet. Bridget Jones Diary is nog altijd een warme, sympathieke film over het leven van dertiger Bridget Jones die als single met issues maar niet haar pad in het leven nog heeft gevonden. Renée Zellweger is geknipt voor haar rol. Ze ziet er leuk uit, maar is wel te zwaar, onhandig, flapt er alles uit en is verre van perfect. Dit wordt uitstekend door haar vertolkt. De andere 2 hoofdrollen van Hugh Grant en Colin Firth zijn ook heel goed ingevuld. Grant is heerlijk als arrogante womaniser en Firth is heerlijk droog en stijfjes als advocaat van stand. Het levert ieder geval een geweldige scene op als ze met elkaar gaan knokken. De film bezit veel kenmerkende droge, Britse humor en een aanstekelijke soundtrack met leuke popsongs uit die tijd. Het geeft de film net dat extra beetje klasse mee voor een dikke voldoende.

3,5* stonden en blijven staan.

FIlm die nooit echt leuk wordt. De typecasting is perfect, met zowel beide mannen als de fijne stiff British Firth alsook de foute charmeur Grant, maar tevens de lieve Zellweger die steeds dik wordt genoemd, maar dat vond ik nu wel meevallen. Je merkt ook aan alles dat iedereen met veel plezier speelt en het sfeertje is dan ook prima. Maar het is wel een film die beter is om halfhalf op de achtergrond te zien dan echt aandachtig te kijken, want die aandacht verslapt snel. De film sprankelt nergens, kent weinig grappige momenten (enkel dat gevecht is leuk) en is volstrekt voorspelbaar dus weet nergens te verrassen. Dan duren zelfs 90 minuten eigenlijk te lang. 2,0*.

Het begon nog best oke, maar ik had kunnen weten dat het zo'n flauwe film is waarbij ik de groepjes vriendinnen al zie giebelen. Iets teveel gooi- en smijtwerk en irritante dingen die misgaan. En dat soort comedy's vind ik eigenlijk zelden grappig. Heb eigenlijk maar één keer gelachen, en ook het hele romantische plot met de twee mannen wordt nooit echt boeiend, eerder nogal vermoeiend.

Alleen de cast weet het (in het begin) nog wel enigszins kijkbaar te houden, Hugh Grant speelt een leuke rol (een keer de gladjakker in plaats van de stuntelaar) en ook Zellweger is best innemend.

Ik was eigenlijk van plan om de hele trilogie eens te kijken, maar ik ga er nog maar eens over nadenken of ik daar zin in heb.

2,25*

Een leuke komedie/drama/romantiek film...

Leuk verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteurs...

Prima camerabeweging...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek...

(Dolby Digital)

Een doordeweekse romcom moet zowat het genre zijn dat me het minst ligt. Deze soort films grossieren in een clichématig gewauwel en voorspelbaarheid waarbij originaliteit of een degelijk verhaal vaak ontbreken, hier en zijn uitzonderingen mogelijk met Groundhog day of zelfs Love actually. Dit was ook jammer genoeg niet het geval met Bridget Jones’s diary. Toch heeft de film een vrij groot succes gekend. Dit moet uiteraard iets te maken hebben met Renée Zellweger die een vrij authenthiek en herkenbaar personage speelt: geen fotomodel (als Julia Roberts of Cameron Diaz), maar een normale alledaagse vrouw worstelend met het halve maatje te veel, beetje boertig en lomp, op zoek naar haar grote liefde nu ze toch al de dertig gepasseerd is. Hoe herkenbaarheid is het niet wanneer je zelf op kerst- en nieuwjaarsfeestjes te horen kreeg dat er dit jaar wel een goed lief zou inzitten ...?

De film zelf stelde niet zoveel voor. Humor vond ik best flauw. De aantrekking en afstoting is vrij typisch. Nee, niet echt iets voor mij. Hoewel ik dacht dat het dakboek een veel prominentere rol zou spelen (genre telenovelle Sara), is dit hier slechts beperkt. Firth vond ik al bij al als stijve advocaat nog wel meevallen. Grant zag ik al beter presteren zoals bvb in Notting Hill. Gezien het rolmodel dat Zellweger had in deze film toch nog een nipte 2,5*.

Dit had de nodige impact destijds, dus toch maar besloten de film een keer te zien. Ja een chickflick, maar die kunnen soms ook wel leuk zijn.

Dit is echter weinig meer dan een kasteelromannetje in filmformaat. Alles wat voorspelbaar is, zit erin. Een dame tobbend met haar zelfvertrouwen die op de een of andere onwaarschijnlijke manier wel de "interessante" mannen achter haar aan krijgt, waarvan er natuurlijk één fout maar onweerstaanbaar is. En dan gaan ze ook nog met elkaar vechten. Ooit een verhaal van een vriend gehoord over twee collega's van hem die op zijn werk met elkaar vochten om een vrouw die er glunderend bijstond: "twee mannen vechten om mij!!!"

Ik neem aan dat dit een beetje de aantrekkingskracht van de film op dames die zich met de hoofdpersone identificeren. Aan mij is het weinig besteed. Verder heeft de film weinig te bieden. De humor is bijzonder matig, op Grant na die aanvankelijk heerlijk over de top fout is, maar uiteindelijk zijn karakter uiteindelijk in treurnis weg ziet zakken. Hetgeen aan het script ligt, niet zozeer aan de acteur!

Ik kan hier uiteindelijk niets mee. Romantiek is mooi, met humor gebracht kan dit tot de leukste films leiden, maar hier faalt de humor terwijl de romantiek plastic is. 0,5*.

Leuk, romantisch wegkijkfilmpje zonder echte hoogtepunten, ondanks enkele "toppers" onder de cast.

Wel benieuwd hoe ze hiervan nog 2 vervolgfilms hebben kunnen maken (al is het onderwerp wel universeel natuurlijk). Maar soit; verdienstelijke poging, niet meer/niet minder

Britse romantiek.

Ik had deel drie al een keer gezien, maar de eerste twee films zijn nooit eerder op m'n pad gekomen. Aangezien ze nu toevoegd zijn op Netflix is het dé moment om dit bekende romantisch triotje te vervolledigen, hoewel de verwachtingen niet al te hoog lagen.

Het is een beetje stoffig en aangedikt, maar het typisch Britse maakt het ook wel weer charmant. Daar moet je het eigenlijk mee doen in deze film. Zellweger, Firth en Grant doen het best aardig, maar het materiaal waar ze mee moeten werken geeft het niet echt de ruimte om echt vol uit te pakken.

Voor een keertje kijkt het nog wel aardig wel, al is het maar omdat de film gelukkig niet te lang duurt en er net voldoende humor inzit om telkens weer aan het volgende plotpuntje te raken. Groots vind ik het niet, al kan ik wel inzien waarom een film als deze uiteindelijk zo populair is geworden.

2.0*

Eigenlijk wel leuk.

Ik ben niet zo'n hele grote fan van de platte Britse humor, maar dit is absoluut een grote uitschieter in het genre. De film blijft gewoon boeien en vermaken en is gedragen door een best leuke cast. Vooral Zellweger is hier om op te vreten.

Voor de rest is het Britse sfeertje wel goed voelbaar. De grappen zijn misschien wat aan de flauwe kant, maar ik heb wel een paar keer gelachen. Het verhaal is best leuk om zo even te volgen, al bied het niet vrij weinig origineel materiaal.

De film is best vlot en duurt ook niet te lang, het kerstgevoel zit er duidelijk in samen met een warm romantisch gevoel daartussen. De film is een aaneenschakeling van pijnlijke momenten maar die zijn ook daarmee behoorlijk goed uitgevoerd.

De film is flauw, maar erg warm en vlot. Absoluut een uitschieter in het genre, er had geen betere keuze dan Zellweger kunnen zijn hier.

Verrassend leuke en vlotte film, met een typisch Brits sfeertje en bijbehorende humor. Het verhaal wordt vlot verteld en is zeer vermakelijk. Zellweger speelt erg goed en ziet er hier ook nog gewoon leuk uit. Firth en Grant acteren ook naar behoren.

Bridget Jone's Diary een film die voor lange tijd beste te pruimen was en het stereotype geslaagde romcom droeg. Na de laatste kijkbeurt begon ik hem eigenlijk wat flauw te vinden. Humor toch minder scherp dan ik voorheen altijd vond.

Eindelijk gezien.

Een must-see voor de gemiddelde filmliefhebber en m'n madam was allang verbijsterd dat ik deze nog nooit (volledig) gekeken had. Ik begrijp in elk geval wel waarom deze film goed scoort bij mijn madam en haar vriendinnenkring. Het is een vrouwenfilm pur sang. Renée Zellweger die 'normaal' is - molliger dan de Hollywoodstandaard, vloekend en rokend, en vol zelfmedelijden; het scoort bij een bepaald publiek. Voeg daar nog zo'n Hugh Grant in z'n goede jaren aan toe en je weet het wel.

De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik dit eerste deel nog net kan pruimen. Ik vermoed dat het de Britse toon is die het nog behapbaar maakt. De ontwikkelingen zijn immers niet zo interessant en de keuzestress tussen playboy Grant en houten klaas Colin Firth is ook maar dat. Niettemin is het nog vlot genoeg. De speelduur vordert aardig en dan kan het er allemaal nog net mee door. Voor 'n keertje.

2,5