Anchorman: The Legend of Ron Burgundy (2004)

Echt een leuke komedie, met Ferrel die goed op dreef is, 3,5/5

Droog en dom met Will Ferrell op z'n best. Steve Carell was erg grappig als mongool... en voor de rest van de cast geld eigenlijk hetzelfde Gewoon een ontzettend domme komedie dus als je daar van houdt is dit een meesterwerk. In Februari naar de bioscoop voor deel 2.

Heerlijke humor.

Een zeer komische film met Will Ferrell, die al zijn grappen en grollen tevoorschijn mag toveren als nieuwslezer die jaloers is op het succes van zijn vriendin. Steve Carell steelt stiekem de show, maar sowieso zitten er een aantal leuke bijrollen in de film die zorgen voor een paar pareltjes aan sketches. Er kan heerlijk gebulderd worden om de lekker flauwe, platte en bizarre humor. Inclusief een pratende hond en een versie van Starland Vocal Band's hit 'Afternoon Delight', die met gemak het origineel overtreft.

Zeer goed.

Deze film balanceerde erg op mijn grens van wat ik nog grappig vind en wat ik te flauw vind.

Eigenlijk kwam ik er tijdens het kijken van de film er niet goed uit.

Tot ik tijdens de aftiteling de bloopers zag. De geïmproviseerde no-nonsens humor is én flauw én grappig.

Conclussie: Leuk, maar ik heb de meeste acteurs in betere films gezien. *3.0

Fijne komedie

Will Ferrell balanceert altijd op het randje tussen grappig en flauw. Dat zorgt er voor dat lang niet al zijn films een succes zijn voor mij, maar Anchorman heeft me voldoende op de lachspieren gewekt om te kunnen genieten van deze komedie.

Het zag er in het begin thans niet uit dat dit iets ging worden, zeker omdat het romantische subplot enigszins tegenwerkt en het gevoel geeft dat men erg volgens een zekere formule werkt.

Vanaf het moment dat het bergafwaarts begint te gaan met het personage Burgundy, wordt de film steeds grappiger. Een leuk rolletje van Jack Black houdt de vaart in de fim, en het gevecht tussen de verschillende newscasts (de cameo van Ben Stiller was hilarisch) is het hoogtepunt van de film.

Het zoete einde wat er al even zit aan te komen wordt nog redelijk goedgemaakt door een grappige scene in de beren-put. Fijne film.

Niks aan. Unrated of niet. De jazzfluit, Pleasure Town, het liefdesliedje, allemaal hopeloos flauw. Ik ben al geen fan van Ferrell, zijn geblèr is zelfs onuitstaanbaar. Met deze Burgundy kan ik dan ook helemaal niks. Meestal loopt er in de bijrolletjes dan nog wel iemand grappig te doen, maar dat is hier ook niet het geval. Op zich aardig hoe Carell allerlei willekeurige onzin uitkraamt, maar binnen dit onnozele sfeertje landt het maar mondjesmaat.

Het hondje met de beugel is nog leuk, daarna gaat het kwaad tot erger. Tegen de tijd dat de cameo's zich gaan opstapelen en er een of ander gevecht losbarst, is de film allang om zeep. Kleine opleving wanneer het centrale duo elkaar verbaal te lijf gaat tijdens een aftiteling, maar verder is het meer knikkebollen dan iets anders. Dieptepunt speelt zich af rondom de telefoontjes. Een komedie waarvan de bloopers leuker zijn dan de film zelf.

Zeer onderhoudende film waar ik een aantal keren erg om heb kunnen lachen. Vooral de scenes met de hond waren onvergetelijk. De cast doet het verder prima. Vooral Steve Carell is goed op dreef in een kleine bijrol.

Erg goed.

Will Ferrell.. Ondanks dat ik nog lang niet alles van hem gezien heb, behoort hij toch wel een beetje tot mijn favoriete komieken. Op de een of andere manier komt het zelden in me op om een film van hem te kijken, maar als ik er een kijk is het wel vrijwel altijd een leuke film.

Zo ook Anchorman. Deze past perfect in het rijtje van zijn andere films. Vrijwel al komedies die ik gezien heb bevatten dezelfde soort, melige, humor. Maar Anchorman spant daar dan wel de kroon. Toch heb ik me prima vermaakt met deze film. Het verhaal is zowaar origineel te noemen en de typetjes zijn erg leuk. Will Ferrell is op dreef als ietwat excentrieke nieuwslezer en ook Paul Rudd en David Koechner zorgen meer dan eens voor een lachmoment. Toch is het vooral Steve Carrell die hier opvalt. Hij hoeft haast maar in beeld te verschijnen en ik moest al lachen. Geweldig figuur Verder bevat de film een schat aan cameo's: Ben Stiller, Jack Black, Vince Vaughn, Tim Robbins en Luke Wilson. Volgens mij de eerste keer dat er in een film als deze ook echt gebruik wordt gemaakt van die namen en dan ze niet alleen maar aanwezig zijn om onverwacht met hun kop in beeld te komen en één zinnetje, dat 'iets' met zijn of haar carrière te maken heeft te roepen. Vooral dat massagevecht was erg lachwekkend. Krankzinnig, maar wel heel leuk.

Christina Applegate vormde daarnaast ook een sympathieke en aangename toevoeging. De scènes tussen haar en Ferrell zorgen ook meer dan eens voor een leuk moment. Of het nou om liefde of rivaliteit gaat: de twee lijken perfect op elkaar ingespeeld te zijn. Hoe flauw de film soms ook wordt, vervelend wordt het nooit. Altijd een risico, dit soort komedies, omdat ze oftewel heel grappig of strontvervelend kunnen zijn. Wat dat betreft valt deze onder dezelfde categorie als Step Brothers: hoe bonter, hoe leuker. Het hele gegeven van het kinderachtige, slechte, nieuwsteam is zó simpel.. maar het slaat gewoon aan. Minpunten vond ik nauwelijks aanwezig. Dan moet ik al 'de clichés' gaan noemen, maar er zou oprecht iets mis zijn met de film als die er niet in zaten.

Anchorman: The Legend of Ron Burgundy is sowieso een van de leukste komedies die ik de afgelopen tijd ben tegengekomen. De DVD cover heeft mij er lang van weerhouden om deze eens te gaan kijken omdat ik niet zo goed wist wat dit moest voorstellen. Na het bekijken van de daadwerkelijke film weet ik dat nog steeds niet, maar ik weet wel dat ik het allemaal erg leuk vond. Ik kijk zelfs zowaar uit naar het vervolg in februari. Ik neig naar 4*, maar ga nu nog voor een half puntje lager. Ik ben benieuwd hoe ik hier na de herziening tegenover sta.

3,5*

Satire op een glamoureuze mannenwereld.

Lawaaierige bekkentrekkerij al te veel aanwezig ipv wat fijnere humor.

Niet komisch genoeg om leuk te zijn. Flauwe Amerikaanse humor.

Herzien na een kleine tien jaar en nog steeds erg grappig. Hier en daar een beetje aan de te flauwe kant, maar de cast is bijzonder goed op dreef en de leuke momenten (en hilarische dialogen) zijn amper te tellen. Ben nu wel benieuwd geworden naar het iets later uitgebrachte Wake Up, Ron Burgundy:The Lost Movie, een tweede film rond dezelfde personages, volledig opgebouwd uit restmateriaal van het origineel.

Heerlijke komedie! Het absurde nieuwsteam met Ferrel als uithangbord vond ik echt hilarisch. Naast Burgundy is Steve Carrell het leukst. De chemie tussen Ferrel en Applegate is er en zorgt ervoor dat die scenes geen vervelende toevoeging zijn. Dat kan namelijk ook helemaal verkeerd uitvallen. Dat gebeurt echter totaal niet en ondanks het zoete einde is het prima te pruimen. Al met al gewoon heerlijk vermaak vol leuke (ook al zijn ze soms flauw) grappen. Absoluut hoogtepunt was voor mij het massale gevecht tussen alle nieuwsstations. 4*

Aardige film waarin een mannelijke nieuwslezer zich bedreigd voelt als een vrouw haar intrede doet. Soms grappig, soms flauw, vaak beiden. De hele jaren '70 setting maakt de film juist leuker en is ook goed neergezet. Een lekker vlot tempo en een leuke cast met aardig wat bekende namen. Met gemak 3.0 sterren.

Wat een ontzettende boutfilm! Niet leuk en vreselijk flauw. Nee, niet een komedie die wij leuk vonden. We hebben wel hier en daar moeten lachen om de soms knullige scenes, zo van, tjeezus wat is dit erg. Helaas, weer anderhalf uur van mijn leven naar de kleute.

Aardige komedie, met maffe personages en heel droge humor. soms heb je wel het gevoel dat het iets te flauw word. maar buiten dat toch wel leuk om naar te kijken!

naked gun niveau, not my cup of thee

Heb me wel vermaakt. Heerlijk absurde humor.

Had er meer van verwacht. Sommige momenten lach ik op de grond van het lachen maar bij sommige momenten kreeg ik krommende tenen van de flauwheidsgehalte.

Will Ferrel is wel de perfecte komedie-acteur, vooral als hij kwaad kijkt en schreeuwend praat.

Wat een ongelofelijke boutfilm is dit. Ik zet zelden tot nooit een film af maar deze heb ik gewoon gestopt na 3 kwartier

Niet echt mijn type film. Will Ferrell is ook niet echt mijn type acteur met mijn type humor.

Maar deze film zit wel leuk in elkaar.

Toch met een bepaalde verwachting deze film gaan kijken. De verwachting dat dit een leuke, grappige komedie is. Dat viel mij achteraf behoorlijk tegen. Een paar flauwe grappen en daar hield het voor mij op. Ik vind dit geen aanrader

Will op z'n best.. leuke film en cast is ook goed behalve Steve Carell.. hij begon langzamerhand te irriteren..

Haha heel leuk en goed bedacht en Steve Carell was gewoon te grappig

Prima komedie, erg van genoten, en wat ook speciaal is aan deze film, dat het ook allemaal echt gebeurd is!!

Will Ferrell, de droge komiek is geslaagd gecast voor de rol van achorman Ron Burgundy die ijdel

egocentrisch is en te maken krijgt met een aardverschuiving met diens plek als er een vrouwelijke

journaal-presentatrice als concurrent wordt aangenomen (heus, in de jaren '70 had de gevestigde orde

van mannelijke journaallezers daarmee te maken, al is het altijd beter een vrouw te nemen als hostess).

Een film die ondanks zijn arsenaal aan plat vermaak (die slaan als een platte hand in je gezicht) werkt

dankzij de vibe. Ferrell ziet er zonder te zeggen al belachelijk uit, Christina Applegate staat stevig

in haar schoenen (ook al is dit voor haar capaciteiten op 10 procent van haar kunnen) en soms zijn er

fysieke grappen die wel werken (dat ze op kantoor printers tegen elkaar aangooien, het hondje dat van de

brug wordt getrapt).

Het is een parodie op het wereldje binnen de contreien van de overgang van de jaren '70 naar '80 met

foute haarknipsels.

Zijn nieuwskompanen zijn tot het irritante (de redneck), sullige (Steve Carell) of overdreverige (de gladde

versierder, hé Paul Rudd) aan en dat maakt het minder prettig. Gelukkig is daar Vince Vaughn nog.

Op een of andere manier had ik hier wel hoge verwachtingen van. Alleen gelachen om Steve Carrell, die was geniaal. De rest... niet.

Geef mij Apatow maar als producer. Want waar hij naar mijn mening de mist in ging als regisseur van The 40 year old virgin, mag hij trots zijn mede-producer te zijn van Anchorman.

Deze komedie breekt met allerlei codes en regeltjes die tot het bot zijn uitgekauwd.

Al vanaf het begin word je op stijlvolle wijze uitgenodigd om je verstand op nul te zetten en die gedurende de film ook lekker daarop te houden.

De onderlinge chemie alsook de onderlinge groepsdynamiek heb ik zelden in een komedie zo on spot gezien. En hoewel het verhaaltje niet bijster bijzonder is, maakt dat voor de film geen zak uit. Het verhaaltje is maar een excuus voor de aaneenschakeling van vele briljante momenten.

Voor het eerst dat Ferrell mij echt heeft weggeblazen. Misschien is dit wel te danken aan zijn inhoudelijke input als schrijver van de film, en hij dus naar hartenlust zijn one-man-show kon opvoeren.

Eindelijk kan ik eens een hoge score uitdelen aan een onzin-film!

“Boy, that escalated quickly... I mean, that really got out of hand fast.”

Compleet absurd maar oh zo leuk. Anchorman heeft zoveel geslaagde grappen en leuke typetjes dat ik zelfs na een aantal keer kijken op sommige momenten in een deuk lig. En dat gebeurd niet vaak. Will Ferrell mag helemaal los gaan als nieuwslezer Ron Burgundy en hij is geweldig.

Bij Ferrell kan het twee kanten op gaan maar in Anchorman is hij helemaal op zijn plaats. Het leukste is Steve Carell maar eigenlijk zitten alle acteurs goed in hun rol. Applegate hoeft niet voor de humor te zorgen maar is soms onbedoeld toch erg grappig en Koechner en Rudd hebben ook hun momenten. Ook de rivaliserende nieuwsteams vol met bekende acteurs zijn leuk. De film raakt wel wat snel door zijn geslaagde grappen heen en zeker in het middengedeelte wordt het wat langdradig, maar gelukkig heeft de film een sterke eindsprint. De jaren 70 sfeer vond ik ook goed weergegeven en de kleren en decors waren heerlijk over the top. Anchorman is flauw, grof, bizar en plat maar dat mag de pret niet drukken, Heerlijk!

Ron Burgundy, net voordat het enorme gevecht tussen alle televisiehaantjes gaat losbarsten : "Now, before we do this, let's go over the ground rules. Rule number one : no touching of the hair or face!" Arturo Mendes (Ben Stiller) : "Of course!" Af en toe is deze film ontzettend flauw, maar kleine juweeltjes als dit citaat trekken het schip toch steeds weer vlot. Veel mensen hier vinden Steve Carell eruit springen, en daar kan ik het alleen maar mee eens zijn, maar eigenlijk doet iedereen het prima, zodat ik ondanks mijn weerzin tegen Will Ferrell hier toch veel en vaak om heb gelachen. Mooi klein visueel grapje: Brian Fantana (Paul Rudd) die een kleine Rubik's kubus met niet 9x9 maar slechts 2x2 vakjes op z'n bureau heeft staan.

Nog eens een volbloed komedie! Met de subtiliteit van een voorhamer vuren Ferrell en co de ene foute oneliner na de andere af. Zo compromisloos lomp en ouderwets dat het verfrissend wordt. De nobele boodschap – behandel vrouwen evenwaardig – houdt de makers duidelijk ook niet tegen om er een grote farce van te maken.

Ferell gooit alle remmen los en wordt geflankeerd door een hele rist halfgare sidekicks en cameo's. Van alle foute alpha males spande Carell – die schaamteloos full retard ging - misschien nog wel de kroon.

Het meest keek ik echter uit naar Christina Applegate. Bleef helaas toch wat op mijn honger zitten: hoewel miss Bundy best aardig acteerde, kon haar stijve personage niet echt opboksen tegen al dat neanderthalergeweld.

Een (kleine) domper op de feestvreugde dus. Voor de rest doet de film gewoon prima wat ze moet doen: entertainen. Leukste moment vond ik de gemene speldenprikjes tijdens de aftiteling van de nieuwsuitzending (vroeg me altijd al af wat journalisten elkaar nog te vertellen hebben ). 3.5*