Two Rode Together (1961)

Zag deze film onlangs weer terug (op dvd) na ruim 40 jaar Een heel aardige film maar lang niet John fords beste.

3*

Zeker de moeite waard. 2 top acteurs in dit mooie verhaal, dat wat lijkt op the Searchers, in sommige aspecten.

Hier zie je nog meer opgegroeide Apaches die eerst bij de normale mens hoorden.

Schitterende rol voor Stewart, die eigenlijk niet zo heel goed is als het vaak lijkt.

3,5*

Van John Ford & Anthony Mann nu verschillende westerns gezien met James Steward. The Man Who Shot Liberty Valence is de enige van die films waarin ik hem goed gecast vind. Stewart is niet echt overtuigend als een sterk daadkrachtig personage die zal gaan handelen zonder na te denken als het erop aankomt. Met steeds aanwezige twijfels in zijn wat gebroken stemgeluid komt hij niet over als een werkelijk gehard figuur. Misschien heeft John Ford bewust gekozen voor het slungeligachtige gestalte van Stewart. Dit om in de films een wat lichtere toon neer te zetten en zo de zwaarte van het onderwerp wat luchtiger te maken. Iets van humor straalt de immer aarzelende Stewart namelijk wel uit in de westerns van Ford.

Two Rode Together is een leuke film met een intrigerende problematiek over de moeilijk te overbruggen cultuurverschillen tussen indianen en blanken.

Mensen die John Ford naar aanleiding van zijn film The Searchers van racisme beschuldigen zouden deze film eens moeten gaan bekijken. Een blanke in- en outcrowd wordt af en toe aardig te kakken gezet met hun benepen kolonialistenmentaliteit zonder dat de tragiek van verschrikkelijke gebeurtenissen tekort gedaan wordt.

These people, they smile at me and show their teeth, but it's the eyes that bite.

Wat een geweldige film dit. Hij mist misschien de briljante cinematografie van The Searchers(al ziet alles er nog steeds erg goed uit) maar heeft zoveel andere kwaliteiten. James Stewart is weer eens briljant en ook Linda Cristal speelt geweldig. Haar rol als westers meisje dat in een indianenstam heeft geleefd en nu terugkeert in de 'beschaving' komt zo echt en mooi over. Dit is een van de beste western-scripts die ik ken. Het verhaal is zo mooi, alles komt zo goed samen en ook de dialogen zijn goed(met als hoogtepunt de al eerder genoemde: "These people, they smile at me and show their teeth, but it's the eyes that bite"). 4 sterren voor deze geweldige film.

Het moment dat Marty de muziekdoos vast heeft en je doorhebt dat het haar broer is die word opgehangen is één van de mooiste scènes die ik in tijden gezien heb. Zo ontroerend...

Leuke film wel, maar ik vind hem onevenwichtig, zwalkend. Het verhaal is wat vaag en slecht uitgewerkt en het is mij niet compleet duidelijk waar de film nou naartoe wil en wat de film nu wil zeggen. Toch is de film boeiend en wordt er redelijk geacteerd, hoewel bijvoorbeeld dat gevecht tussen die twee lomperiken en dat hulpje van Stewart van mij niet had gehoeven

Stewart is wel weer in zijn element in zijn zoveelste rol, toch knap. Het einde vind ik fraai

3 sterren

Vermakelijke western, die op het einde helaas wat inzakt. 3,5*. Stewart is (wederom) ijzersterk

Leuke western van Ford en... in kleur , het ziet er allemaal weer bijzonder fijn uit iig.

Ford behandelt het stevige thema van het conflict tussen de oorspronkelijke bewoners, de indiaanen en de westerse kolonisten, het conflict tussen twee verschillende culturen. Knap vind ik dat Ford niet een bepaald standpunt opdringt. De indiaanen zijn geen geromantiseerde natuurbeschaving maar ook geen hersenloze wilden. Hetzelfde gaat op voor de kolonisten, arme mensen op zoek naar een nieuw leven maar tevens behoorlijk bekrompen in hun kijk naar "die andere". Misschien dat dit niet innemen van een starre blik door de regisseur ook wel voor een gedeelte het "zwalken" verklaart. Voor een gedeelte want wat Ford ook doet is een niet echt duidelijke keuze maken tussen amusement of drama, het is een beetje jammer dat hij hiervoor net iets teveel op stereotypen terugvalt.

James Stewart vind ik niet altijd even geweldig maar in deze film doet hij het erg leuk. Zijn personage is dat van de wat eigenzinnige, opportunistische, rebelse vrijbuiter die lichtvoetig door het leven gaat. Het conflict waarin hij uiteindelijk belandt is goed gedaan. Het einde vind ik dan ook bijzonder sterk.

Two Rode Together, een hele ruime 3.5*

Wat vonden jullie van de scène met de muziekdoos eigenlijk?

Goed en slim bedacht, mooi geacteerd bovendien. Maar ik vond het einde sowieso behoorlijk sterk bij deze film.

Linda Cristal (Elena de la Madriaga) zet hier in mijn ogen één van de meest meeslepende vrouwelijke rollen ooit neer.

Ik zag dit eigenlijk al ver van te voren aankomen. Er werd eerder al zo lang ingegaan op deze muziekdoos dat ik al vermoedde dat de broer hiermee herkent zou worden.

Verder vond ik dit niet echt een bijster goede western. Zoals al eerder gezegd wat zwalkend en het lijkt alsof men inderdaad niet wist waar ze de film heen wilde laten aan. De scènes met de blanke indianen die terugkeren in de beschaving zijn sterk (en inderdaad een teken van dat Ford niet racistisch was), maar de rest is stukken minder. Het voelt regelmatig als een kinderfilm aan, met erg flauwe grappen en irritante, leuk bedoelde bijrollen. Daarnaast voelt het ook wel aan als een tussendoortje voor de acteurs en de regisseur. Ford neemt niet de moeite om mooie beelden te schieten deze keer (terwijl zijn andere films er altijd schitterend uitzien) en Stewart en Widmark spelen niet meer dan aardig. Wat overblijft is een western die weet te boeien, maar die uiteindelijk niet echt bijzonder wordt.
3*

Titel moet eigenlijk zijn 'Two Talked Together': wat een babbel-Western met weinig actie.

En weer Henry Brandon (The Searchers, Comanche, Vera Cruz, etc.) getype-cast als het indianenopperhoofd... de Wes Studi van de jaren 50.

Deze Western weet met de aantrekkelijke en prima actrice Linda Cristal (The High Chaparral!) er nog een IMDB #4/10 uit te halen....

Tja, je had beter kunnen weten, Dogie. Bij mijn weten ben je ook niet zo'n liefhebber van Ford-films.

Ik ken deze nog niet, maar het feit dat Ford de regie heeft, doet mij niet smachten naar deze film.

Ik wist niet dat dit een 'Ford-Western' was. Let bij films eigenlijk nooit op regisseurs, had alleen 't plot gelezen en dat leek mij interessant.

Standaard, maar toch best vermakelijk met een redelijk aardige Stewart & Widmark. Het verhaal is simpel en standaard waarbij er genoeg ruimte is voor wat actie, komedie (soms leuk subtiel maar soms ook te slapstick), drama en natuurlijk romantiek. Echter er zijn iets teveel zijplotjes aanwezig waardoor het geheel te oppervlakkig blijft. Al met al geen bijzondere film, maar toch enigszins vermakelijk.

Leuke western met komische tinten en mooie natuur.

James is goed opweg in deze film

3,5 ster

De poster laat meer actie zien dan de film zelf.

Zeer zwakkke western, ondanks de aanwezigheid van Stewart en Widmark.

De eerste drie kwartier beweegt er niet veel meer dan de monden van de acteurs.

Daarna komt er enige beweging, maar gaat ook het praten alweer gauw door.

Er zit wel wat humor in de film, maar die is niet altijd even geslaagd.

Aardige bijrollen zijn er van de vaste Ford cast acteur Ken Curtis , en B-western side kick Andy Devine.

Woody Strode maakt indruk als indiaan, maar zijn rol is te klein.

Hier had veel meer uit gehaald kunnen worden.

Linda Cristal ziet er prachtig uit en speelt haar rol goed.

Stewart en Widmark zijn aan elkaar gewaagd, en lijken zich goed te amuseren onderling. Af en toe lijkt het er zelfs op of ze staan te schmieren.

Maar al met al heeft deze film sterk te lijden onder de overmatige dialogen en afwezigheid van actie.

Waarschijnlijk is dit de zwakste western die Ford ooit maakte.

Aardig, niet echt spannend en weinig actie:2.5

Niet zo heel vaak zo veel ondertiteling te zien gekregen in een western. Het samenspel van Stewart/Widmark boeit maar even, en aan een aantal dingen herken je wel dat Ford de hand in deze heeft gehad. De rol van Andy Devine en de dominee met zijn twee zonen bijvoorbeeld. En zwart/wit tegenstellingen met flink wat overacteerwerk.

Dit keer eens in een andere omgeving gefilmd dan Monument Valley.

Behalve het onderwerp van de film (racisme) valt er bar weinig te beleven.

Een tweede kijkbeurt staat niet gepland, een western die me nergens wist te boeien.

2*

Met name Stewart maakt deze film de moeite van het kijken waard als egoistische cowboy die het allemaal niet zo interesseert. Het is wel jammer dat er weinig chemie is tussen hem en Widmark (die overigens ook prima acteert). Toch is de setting goed en het verhaal kabbelt lekker voort zonder ooit spectaculair te worden.

Deze Ford kent een uitzonderlijk sterke en samenhangende plot: de intrige is goed opgebouwd en leidt naar een interessante climax. Ook de cowboys vs. indianen thematiek is veel genuanceerder uitgewerkt dan gewoonlijk. Helaas zit er weinig dynamiek en actie in de prent.

Stewart is wellicht wat te klunzig voor de rol van stoere marshal, maar weet toch altijd sympathiek over te komen. De romance is, zoals meestal bij Ford, liefelijk en onschuldig. Mooie dame die Shirley Jones.

Niet een standaard western maar één met een wat dieper liggend verhaal, vooral Stewart is hier aardig op dreef als een wat cynische man die het niet zo nauw neemt met gevoelens en moraal.

Visueel viel het me wat tegen voor Ford zijn doen, maar het verhaal is erg goed en de dialogen zijn af en toe messcherp. Helaas werkt de combinatie van humor en drama niet altijd, iets waar ik wel vaker last van heb bij Ford, het voelt soms gewoon misplaatst aan.

Ik las trouwens ergens dat Ford deze film maakte als een gunst voor zijn studiobaas, maar na de opnames ging klagen dat het script niet goed genoeg was.

Vanmiddag nog maar eens een herkansing gegeven (BBC TV)

Wat een kwelling.

Oeverloos gewauwel dat drie kwart van de film in beslag neemt, en leukdoenerij die mij nog geen glimlach weet te ontfutselen.

Stewart irriteert mij in deze film, in tegenstelling tot de meeste andere westerns waarin hij speelde, erg.

Andy Devine net zo, idem Ken Curtiss, die zijn soortgelijke rol uit 'The Searchers" hier nog eens drie-dubbel aandikt.

Arme Widmark, hij had beter alleen gereden.

Een komedie met enkele tragische accenten, die er dan weer niet in passen.

Een willekeurige greep in de berg van B-westerns levert beslist een vermakelijkere kijkbeurt op.

John Ford's darkest hour.

Mag het licht uit? Ja graag !

(Maar eerst nog een have ster eraf)

Komt in maart uit op blu-ray en dvd bij Masters of Cinema.

Two Rode Together Blu-ray - James Stewart - dvdbeaver.com

Aardige film over een sheriff die in opdracht van het leger door de Comanches ontvoerde kinderen terug haalt. Wel een goed verhaal dat naarmate de film vordert steeds beter wordt. Qua toon nogal onevenwichtig. Vooral de flauwe humor had beter achterwege mogen blijven. James Stewart en Richard Widmark doen het prima samen.

Deze film ooit al eens gezien en toen vond ik hem saai.

Maar om hem goed te kunnen beoordelen nog maar eens opnieuw gekeken .

Ook al zag ik er tegenop om deze film nog eens te bekijken toch moet ik toegeven dat de film de tweede kijkbeurt beter beviel.

Waar dit dan aan ligt is dat ik wist wat ik kon verwachten.

Een western met heel weinig actie erin en een overvloed van dialogen.

Maar sinds een tijdje heb ik een tv die een stuk groter is dan mijn vorige .

Dit in samenwerking met de prima kwaliteit van de Blu-Ray zorgen ervoor dat de film er prachtig uit ziet.

De western zelf is een mix van drama en een vleugje humor.

Het drama gedeelte is naar mijn idee nog het beste gelukt van deze film .

De soort humor die hierin te zien is daar moet je van houden .

Mij ligt dit soort humor in ieder geval niet zo.

De twee lompe broers die voegen voor mij dan ook niks toe.

Het samenspel tussen de chagrijnige Stewart en de meer oprechte Widmark is nog wel aardig om te volgen .

Het verhaal is zeker interessant genoeg om er een boeiende western van te maken .

Maar helaas mis ik dat net nu want boeiend of spannend word het nergens.

Zo verloopt de reddingsactie vrij soepel en mist dan ook elke opwinding.

De enige die nog voor wat opwinding zorgt is Linda Cristal die niet alleen een goede prestatie neerzet maar er ook nog eens beeldschoon eruit ziet.

Er mogen dan nog wel een paar scenes zijn die meer dan de moeite waard zijn zoals die met de muziekdoos en het einde.

Maar voor mij is het allemaal te weinig om nou te zeggen dit is een klassieker die met de top western mee kan.

Voor mij dan ook niet meer dan drie sterren .

Matige'film die het predicaat Western zou moeten heten. Laurel and Hardy kwamen nog net niet langs ho ho ho hier is boswachtersshow. Nee deze film is een soort klucht met klunzige flauwe gasten die er een leuke twist aan moesten geven. Vooral in het begin tenenkrommend slecht! Hij is nergens leuk of spannend. Het plot stelt niet veel voor en de indianen lijken gewone blanke acteurs met vreselijke waterverf vegen!. En dan moest de film soms ook nog serieus overkomen. Nou dat is niet gelukt. Niet de slechtste "komische' Western ooit maar wel aan de onderkant van de ladder!

Beste rol vond ik de bardame, maar die had hier maar een minirolletje. Snel vergeten dit niemandsdalletje.

Film 2,0

Beeld 3,0

Geluid 3,0

Regisseur John Ford maakte deze film puur voor het geld en hij noemde de film 'the worst piece of crap I've made in twenty years'. Ford had sowieso niet de gemakkelijkste reputatie om mee samen te werken. Als James Stewart aan de film begon, werd hij al gewaarschuwd over zijn gekend gedrag door collega's John Wayne en Henry Fonda. Nochtans zouden er nog films van Ford met Stewart komen, dus het zal toch wel gelukt zijn. De film werd gemaakt als bandwerk dus. Leuk ook te lezen dat John Ford en Richard Widmark half doof waren en James Stewart langs beide kanten hardhorig was. Dat hielp de communicatie ook niet echt. De twee hoofdacteurs waren ook wel wat leeftijd voor de rollen die ze speelden. En de vrij jonge tegenspeelsters bevestigen dat ook nog eens.

Maar kom, uiteindelijk zijn het professionele krachten die aan de film werkten. En al bij al valt het nog mee. Je ziet wel dat er niet veel 'goesting' in de film zit, maar het verhaal komt nog wel naar boven en kan veel redden. Verder is het wel een rommeltje. Meer dan een aangename western voor de liefhebber is dit niet.

Een veel voorkomend euvel bij westernacteurs uit die dagen.

De meesten hadden een gehoorbeschadiging door de vele luide knallen van revolvers en geweren.